Graph:
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4962
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d313ccfb71352f32ec79dbd50f6bd335
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit een spang en een staaf die versierd is met gaatjes, in originele verpakking Het zilveren halssieraad bestaat uit een spang waaraan een met gaten doorboorde staaf van 56 centimeter lengte is bevestigd. Niet bepaald een accessoire om je mee te sieren. De cirkel en de rechte lijn geven het sieraad iets bedachts. Maar de materiaalbehandeling (gaten) en de titel (letterlijk: 'tegen wijsheid') geven aan dat het sieraad geen rationeel werk is. Lucio Fontana (Argentinië 1899 - Varese/I 1968) was een belangrijke beeldend kunstenaar, die sinds 1949 monochrome doeken en metalen platen met gaten doorboorde in een poging het platte vlak van de compositie te doorbreken en het kunstwerk met de ruimte te verbinden. Hij schiep zijn schilderijen, sculpturen, keramiek en sieraden vanuit zijn Concetto Spaziale (ruimtelijk concept), dat hij in een manifest verwoordde. In de periode 1957-1967 maakte hij verschillende sieraden in oplage, voor GEM Montebello (Milaan), producent van kunstenaarssieraden. "
→ dc11:title → "Anti-Sofia, Concetto spaziale"
→ dc11:identifier → "S2002.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8662
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4000e38aef6c44fe4758d214ed4e7a6a
→ dc11:title → "Regenboogje", "13 lapjes"
→ dc:created → "1984/1985"
→ dc11:date → "1984 / 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "object, kaartje (2x, a en b), met binnenin een textiel werkje. Kaartje a heet "13 lapjes", kaartje b heet "Regenboogje""
→ dc11:identifier → "S2018.260"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3920
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4974f7b57956a6cc7ab31f719bd1b597
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, dunne strip roestvrij staal geplakt aan dunne laag rubber (grijs), (armband veert open). Armband bestaande uit een dunne strip roestvrij staal die aan een dunne laag grijs rubber is geplakt. De armband veert open. Het sieraad maakt deel uit van de Serie Sieraad, een collectie uit 1973-1974, geïnitieerd door Galerie Sieraad (1969-1975). Deze eerste Nederlandse sieradengalerie wilde betaalbare en in oplage gemaakte sieraden voor jonge mannen en vrouwen op de markt brengen. De galerie werd opgericht door Hans Appenzeller en Lous Martin. Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:identifier → "S1988.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4707
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/77b7a19a04e6d53e212e6912e89c4377
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad in de vorm van een hoofdtelefoon Deze koptelefoon is geheel van zilver, zelfs de schijnbaar schuimrubberen oordopjes. Als collier gedragen, zal het een statement zijn over modern menselijk gedrag. Het sieraad refereert aan de jongerencultuur. Konstantin Grcic (München, 1965) ontwierp dit sieraad. Dit gebeurde in opdracht van het museum in samenwerking met de stichting 'Chi ha paura...?', een organisatie die interessante, conceptuele sieraadontwerpen in oplage laat vervaardigen. Al eerder ontwierp hij, eveneens voor het label 'Chi ha paura...?', het halssieraad Moon Walk, dat bestaat uit een eenvoudige met een songtekst bedrukte transparante strip van zacht PVC. De Headphone is een uniek, handgemaakt prototype. Het sieraad is niet in productie genomen. De producten van Grcic zijn vaak archetypisch en minimalistisch maar ook humanistisch omdat hij altijd rekening houdt met de eisen van gebruiksgemak van de mens, met hun behoeften en emoties. Hij ontwerpt huishoudelijke kunststof massaproducten voor Authentics en meubels en lampen, die in productie zijn bij bedrijven als Cappellini, Driade en Flos. "
→ dc11:title → "Headphone"
→ dc11:identifier → "S2002.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3820
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/782f4f00fd4a68431239cc21b2d8a4a4
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 2 gebogen banden van multiplex essenhout, verbonden met een zwart rubberen snaar, open te klappen aan één kant. Verpakt met twee reserve rubbers."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.034"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7102
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7100ccd564348c86655caf363b08306f
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche NP 2011-09 in blauwe autolak De aankoop Extra Buttons is een selectie uit een serie ‘button broches’ van Noon Passama. De broches kunnen los worden gedragen of gearrangeerd op een wand worden gepresenteerd. Het ontwerp combineert humor met draagbaarheid. De ‘button broches’ zijn gebaseerd op de bekende button die op jassen en tassen wordt gespeld. De plastic ondergrond met speld fungeert als drager voor een felgekleurde of spiegelend volume. De button, eigenlijk een wegwerpproduct, wordt omgetoverd tot een begeerlijk modeaccessoire. Door te variëren met de vorm, kleur of lak kunnen de gelimiteerde edities makkelijk worden aangevuld en blijven ze tegelijkertijd betaalbaar. Met de ‘button broches’ wordt een brug geslagen tussen de wereld van de mode en die van het sieraad. De Extra Buttons verenigen op een harmonieuze wijze tegenstrijdige elementen. Ze leveren fijnzinnig commentaar op het sieraad in combinatie met een geslaagde vormgeving. Noon Passama is afkomstig uit Thailand en studeerde in 2010 af aan de afdeling Edelsmeden van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Haar afstudeercollectie vestigde haar naam als aanstormend talent. Met deze aankopen wordt de collectie van het Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch aangevuld met werk van een jonge generatie in Nederland opgeleide sieraadontwerpers. "
→ dc11:title → "Extra Button"
→ dc11:identifier → "S2012.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4069
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e52a6f1360382e82a65fd6acbf2e9db5
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (8x), 3x hout, 2x zwart kunststof, 1x donkergroen kunststof, 1x lichtgroen kunststof, 1x lichtbruin kunststof armbanden, bestaande uit cirkels van hout en kunststof, in verschillen tinten bruin en groen. De armbanden zijn ontworpen en vervaardigd door Créations Baverel, een Franse producent van modesieraden. De armbanden zijn typisch jaren zeventig creaties. Modesieraden worden vanaf het begin van de 20e eeuw in kleine oplagen ontworpen in opdracht van modeontwerpers met de uitdrukkelijke bedoeling de lijn en het cachet van hun collecties te onderstrepen. Vaak zijn de sieraden theatraal en exuberant. Altijd zijn ze 'nep' en vervaardigd van imitatiestenen en/of kunststof. Ze vormen al snel een vast fenomeen bij belangrijke modeshows maar veroveren langzaamaan ook de markt van de koper. Met name vanaf de jaren vijftig vormen sieradenstudio's een florerende bedrijfstak in de periferie van de mode-industrie. Meestal dragen de sieraden slechts de naam van het modehuis en niet van de individuele ontwerper, de zogenaamde parurier."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.088"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8552
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/36136e3f4272d8cb1f27748677f8e941
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, blauwe cirkel met zilveren stipjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.157"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3903
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0fda173fc9b2b2506fe5e289e41e628a
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "'draagbaar object' (2x), bestaande uit strengen van gedraaide en beschilderde zijderepen van toenemende lengte, die in lussen om de schouders liggen Draagbaar schouderobject, bestaande uit twee losse delen, van Lam de Wolf. Strengen van gedraaide en beschilderde zijderepen van toenemende lengte liggen in lussen om de schouders. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5984
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3f21c4380d526a5b0bf48876df18acbf
→ dc:created → "1950/1960"
→ dc11:date → "jaren '50"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "costume jewelry oorsieraad (2x), in groen en blauw tinten Oorsieraad van gemodelleerd groen en blauw glas, metaal en imitatieparels in de vorm van een abstract bloempatroon. Het sieraad is een sprekend voorbeeld van de costume jewelry die binnen het bedrijf Kramer Jewelry Creations ontworpen werd. De ontwerpers gebruikten diepe, schitterende kleuren bergkristal, ook wel bekend als aurora borealis kleuren en vernoemd naar het beroemde noorderlicht met zijn fenomenale lichtspel. Imitatieparels voegden nog wat extra chique toe. Kramer Jewelry Creations, in 1943 in New York opgericht, heeft bijna veertig jaar lang een rol gespeeld in de wereld van de costume jewelry. De geschiedenis van dit sieraadgenre, dat zowel talloze imposante, ornamentele en letterlijk schitterende variaties op bestaande juwelen als geheel authentieke ontwerpen heeft voortgebracht, begint al in de 18e eeuw. Begin 20e opende de komst van goedkope materialen zoals plastic, in combinatie met fake diamanten en goedkopere edelstenen, een wereld van nieuwe mogelijkheden. Originele, soms humorvolle en extravagante sierdaden verschaften de trendgevoelige moderne vrouw status en glamour. De ontwikkeling van de costume jewelry is dan ook nauw verbonden met de geschiedenis van de mode wereld. Kramer Jewelry Creations heeft in de vroege jaren vijftig sieraden voor Dior gemaakt. Het bedrijf kwam door de jaren heen met ontwerpen in zeer verschillende prijsklassen, waarbij de duurdere 'real look' sieraden nauwelijks meer te onderscheiden waren van de echte. Typerend voor Kramer Jewelry Creations was het gebruik van bergkristallen in allerlei warme en sprekende kleuren. De sieraden van het bedrijf zijn inmiddels collectors items geworden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2006.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8676
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0d8667a9210d97578cd7511c614b2f8d
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "driehoekig oorsieraad (2x, a en b), gedecoreerd met blauwe, rode en zwarte vlakken, in het midden is een driehoek uitgezaagd"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.274"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8102
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5097c8e43de32b49cae5a2d22e6e2c82
→ dc:created → "2015/2015"
→ dc11:date → "2015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zilveren broche in de vorm van een vliegend hert, gemaakt van naast elkaar geplaatste dunne draadjes zilver (filigrain), de tangen zijn zwart gemaakt en de achterpoten bruin"
→ dc11:title → "Specimen Series 3"
→ dc11:identifier → "S2017.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8731
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/56b474eb249c56bdfe5d8c3744dead75
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadset, bestaande uit een armband (a) en twee oorclips (b1/b2), gemaakt van zwarte en gele elastiekjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.326"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8717
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/429cb9f81731809e8be94eb8813ece17
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, turquoise, blauw en zwart"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.313"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3936
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9916d70182e90aa771ff84978a35f67a
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, hout omwonden met textiel (groen) Halssieraad bestaande uit een frame van twee vrijwel identieke vormen van gebogen hout, dat met groen textiel is omwonden. Mikadoachtige stokjes en textiel komen in veel van Lam de Wolfs ontwerpen terug, waarbij gaandeweg meer complexe en grotere objecten ontstaan. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3849
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9361898258c96f2eac1b2fabf8b967e6
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring van gezwart zilver, goud en lak waarbij op een rank ringetje een bovenmaats lijkend dakje zweeft. Het contrast in volume geeft de ring een monumentale speelsheid. Vanaf 1990 gebruikte Marion Herbst zilver niet meer louter als toevoeging in haar sieraden, maar als primair materiaal voor haar ontwerpen. Deze zijn echter op geen enkele wijze klassiek te noemen. Herbst lijkt een sprookjeswereld te willen openen met een serie waar door zwarting verkregen schaakpatronen of stippen speelse kegelvormen, dakjes of koepeltjes sieren. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1995.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4168
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/150359af246da8c098a5c7c56bdb5bfa
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad uit geregen kralen met hanger van geslepen bergkristal Halssieraad uit vier rijen geregen glazen kralen die op zes punten door een geschakeld gouden verbindingsstuk als het ware met elkaar verknoopt worden, hetgeen een bijzonder ruimtelijk effect geeft. Daarnaast heeft het collier een gouden 'parel' als slot en een ongewoon scherpe pendant van geslepen bergkristal, die de lieflijkheid van het collier doorbreekt. Philip Sajet (Amsterdam, 1953) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Samen met o.a. Robert Smit en Annelies Planteijdt is hij een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen, zoals goud en edelstenen, en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre echter buitengewoon eigenzinnig en hedendaags. Zijn werk heeft een oogstrelende charme, maar "irriteert" eveneens door de ongewone materiaalkeuze die de draagbaarheid soms zeer beperkt, en de thematische geladenheid die vaak grotere levensvragen aanraakt. Zijn vormen zijn vaak zeer uitgesproken, zelfs kloek, en dan weer zeer verfijnd en van een perfecte techniekbeheersing getuigend. De ontwerper combineert edelmetalen en edelstenen bijvoorbeeld met door hem gevonden steentjes of email en mica, en kiest voor zeer opvallende vormconstructies. Zo maakte hij een reeks halssieraden waarin hij voornamelijk glas en goud gebruikt. Bij Sajet wordt kleurgebruik tot een beeldend lichtspel, versterkt door zijn speelse beheersing van vorm en conventie. Sajet heeft wel eens gezegd dat hij zich eigenlijk het liefst in taal zou uitdrukken. De taal krijgt in zijn werk dan ook een opmerkelijke plaats, bijvoorbeeld in zijn zogenaamde leesbare colliers, ontwerpen die op (literaire) teksten gebaseerd zijn, en door het overheersend verhalende karakter van zijn oeuvre in het algemeen. "
→ dc11:title → "Rode parasiet"
→ dc11:identifier → "S1991.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4554
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b3249fd4ea5a2c1d383b6b9a457f8f82
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Ring [132]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "ontwerp 1982 / 1984, uitvoering 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Metalen prototype voor een ring, bestaande uit een ovaal en een cirkel die elkaar kruisen. Emmy van Leersum maakte jarenlang sieraden van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Haar sieraden zijn daardoor geometrische verkenningen die tot een bewuste lichaamstaal uitnodigen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.101"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8556
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eb3d68582b3c201ab8ce65bb2e476dfc
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit een zwarte cirkel van perspex waar twee witte halve cirkels op aangebracht zijn Marion Herbst werkte jarenlang in perspex om de eigenschappen van het materiaal in alle vrijheid toe te passen in ringen, colliers en armbanden. Een beeldende vormgeving en gedurfd kleurgebruik speelden daarbij een doorslaggevende rol. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.161"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8535
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0100470bd8e335280e6261d7c940f932
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, uitgebracht als editie door het Musée des Arts Décoratifs Lausanne in diverse vormen en kleuren, in originele verpakking"
→ dc11:title → "Zwischenfingerding / Inbetweenfingerthing"
→ dc11:identifier → "S2018.142"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4575
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/79f41d16e25e2e31db4f3eb060be8b92
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, uitvoering 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, van donkergele, doorzichtige, kunststof tuinslang, op regelmatige afstanden ingesneden. Deze armbanden zijn gemaakt van een gewone tuinslang, een materiaal dat in een ruime variëteit aan kleur en patroon in de handel verkrijgbaar is. Door de slang met regelmatige tussenruimtes gedeeltelijk in te knippen kan het materiaal rondgebogen worden. De uiteinden zijn aan elkaar gelijmd. Hoe eenvoudig van materiaal ook, dit zijn klassiekers van de Nederlandse sieraadvormgeving uit de tweede helft van de jaren zeventig. Ze zijn ontworpen door Maria Hees (Bergeijk, 1948). Zij studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les had van Gijs Bakker. De tuinslangarmbanden ontstonden vanuit een relativerende, humoristische gedachte. Sieraadontwerpers als Marion Herbst, Marga Staartjes en Maria Hees, gingen gebruik maken van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, doucheslang en dergelijke. Het was een korte door de Pop Art geïnspireerde stroming, die een reactie was op de streng formele benaderingswijze die in de jaren zeventig de overhand had in de Nederlandse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "Tuinslangarmband"
→ dc11:identifier → "S1999.212"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4216
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/39cec74e780c2adbb26b8bd24c5f7659
→ dc11:title → "Broche [158]", "doorsnijdingen van het vierkant, 1984"
→ dc:created → "1984/1992"
→ dc11:date → "ontwerp 1984, uitvoering 1992"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, 1/4 diagonale en 1/2 rechte doorsnijding van het vierkant Deze broche bestaat uit een korte en lange staaf geelgoud, die zonder elkaar te raken een hoek met elkaar maken. In het platte vlak gezien zijn het doorsnijdingen van het vierkant. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. In de serie Doorsnijdingen van het vierkant (1979) maakte zij gouden armbanden, broches en colliers, die vergezeld gingen van ontwerptekeningen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Midden jaren zeventig keert zij terug naar het gebruik van goud. "
→ dc11:identifier → "S1992.031"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7117
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/65e99d168b0dff5b00abe1dae83ff46d
→ dc:created → "1980/1989"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "loden strip, in de lengte dubbel gevouwen en in een cirkelvorm gebogen. Onno Boekhoudt heeft vaak met lood gewerkt. Om het materiaal zacht en dun te houden gebruikte hij een wals. De eerste vormen die hij maakte waren lang en smal met een geribbeld of geplooid oppervlak. Halssieraad bestaande uit een strook lood die tot een cirkel gebogen is. De cirkel heeft een kleine uitsparing in plaats van een sluiting. Het lood heeft een iets geribbelde structuur. Het sieraad is een unicum vervaardigd door kunstenaar en sieraadontwerper Onno Boekhoudt (Hellendoorn, 1944 - De Hoeve, 2002). Boekhoudt heeft vaak met lood gewerkt. Om het materiaal zacht en dun te houden gebruikte hij een wals. Als uitgangspunt voor zijn loden sieraden gebruikte hij vaak lange, smalle vormen met een geribbeld of geplooid oppervlak. Onno Boekhoudt is één van de belangrijkste Nederlandse sieraadontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Later ging hij ook werken met lood, papier, staal en koper. Boekhoudt bedient zich in zijn sieraden niet van het grote gebaar. Zijn werk komt tot stand door kleine ingrepen in het materiaal en zijn textuur. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2012.014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3778
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/052a1e8e474e59d0db4768e131874ef2
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze broche behoort tot een serie, die allemaal in dezelfde periode zijn ontstaan en nauw aan elkaar verwant zijn. Het gaat om werk van Daniel Kruger (Kaapstad, Zuid Afrika, 1951), dat hij aan het begin van zijn carrière maakte en dat doet denken aan traditionele Afrikaanse lichaamstooi. De ene keer is het simpelweg een veer aan een zilveren haakje of een uit zilver gesmede veer of spriet, de andere keer is het een gecompliceerde broche van zilveren of geëmailleerde plaatjes. Kruger kwam in 1974 naar München, waar hij aan de Academie een opleiding tot goudsmid volgde bij Hermann Jünger. Sindsdien woont en werkt hij in München. De vroege sieraden zijn esthetisch en inhoudelijk sterk verwant aan het werk van zijn leermeester Hermann Jünger uit dezelfde periode. Krugers sieraden tonen - naast blijk van groot vakmanschap - lef en experimenteerdrift, kwaliteiten die zich vooral in zijn latere werk manifesteren."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.058"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4546
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1048776f6185428c99423e06b78178f4
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Oorklem [114b]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorklem (2x), rood / blauw Deze oorklem van gelamineerd pvc uit de serie 'Gebroken lijnen' belichaamt door de hoeken en overlappende punten een onmiskenbaar spanningsveld. De randen hebben daarbij een deels blauwe en deels rode inktlijn als extra markering. Emmy van Leersum was zeer geïnteresseerd in de driehoek, die in haar ogen een bepaalde agressie uitdroeg. Het oorsieraad is het resultaat van een geometrische ingreep op het platte vlak. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1999.085"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9167
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0795c3cc8c718b1a891c8d1b783b8a9e
→ dc:created → "2020/2020"
→ dc11:date → "2020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, masker, uit een serie van in totaal 6 maskers Eenzaamheid neemt in onze samenleving een bijna onzichtbare plaats in. Hoewel veel mensen ermee te maken hebben, blijft een eerlijke bespreking van het gevoel eenzaam te zijn taboe. Met de serie Nexus geeft Siba Sahabi uitdrukking aan de emotie van eenzaamheid. De open structuren van haar maskers onthullen het gezicht, maar vormen een isolerende schil er omheen. Vanuit evolutionair oogpunt zijn mensen geprogrammeerd om hun lot aan anderen te verbinden. Historisch gezien was het deel uitmaken van een gemeenschap de belangrijkste levensverzekering van elk individu. Als lid van een gemeenschap bestreed je samen gevaren, van vijanden tot hongersnoden. Onze samenleving is in de afgelopen eeuwen echter onherkenbaar veranderd. In de westerse samenleving streven we nu naar individualisme en persoonlijke onafhankelijkheid. Toch is de verbondenheid met anderen datgene wat ons echt gelukkig en vervuld maakt. Eenzaamheid maakt ons nog steeds diep ongelukkig. Velen van ons voelen zich niet op hun gemak bij het uiten van dergelijke gevoelens. Ze bespreken, is kwetsbaar zijn. Wie vertrouw je genoeg om toe te geven dat je je (soms) eenzaam voelt?"
→ dc11:title → "Nexus"
→ dc11:identifier → "D2021.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4173
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5b5d30cd509ecaf4079cb0b32699cd4f
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze gevleugelde broche heeft alles weg van een klein theatertje. Niet alleen de 'architectuur' van het sieraad doet aan een rondtrekkend circus denken. Het kijkkastje geeft zicht op een dressuuract waarbij, staande op een wereldbol, een engelachtig figuurtje een gevleugeld paard probeert te dirigeren. De makers combineren metaal, zilver, hout en perspex in dit wonderlijke kleinood, dat hun oeuvre typeert. Kim Overstreet (Christiansburg/USA, 1955) en Robin Kranitzky (Richmond/USA, 1956) profileren zich sinds 1985 als makersduo van hedendaagse sieraden. Hun werkt maakt deel uit van de Noord-Amerikaanse verhalende traditie, met dien verstande dat hun objecten altijd lijken te verwijzen naar een groter verhaal dan dat letterlijk verteld wordt. Ten dele is het bescheiden formaat van de broches die ze maken hier debet aan. Tegelijkertijd hechten de makers eraan een gevoel van mysterie op te roepen, dat aanzet tot verdere fantasie. Overstreet & Kranitzky zijn vooral bekend vanwege hun langlopende series Lost and Found, een verzameling uitbundige miniatuurtjes uit zeer divers en vaak door anderen weggegooid materiaal, zoals schelpen, speelgoed, bedeltjes, metaal, papier, doosjes, bladeren, insecten en verf. De broches vormen keer op keer een wereld op zichzelf en nemen soms de vorm aan van kijkkastjes, waarin zich even herkenbare als onbenoembare taferelen afspelen. Als inspiratiebron noemen de ontwerpers Joseph Cornell en René Margritte. De broches zijn dan ook niet zonder meer lieflijk, hoewel altijd sprookjesachtig en surrealistisch."
→ dc11:title → "Wait till you've tried"
→ dc11:identifier → "S1991.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8416
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eefd9b2e8f27d11e2e0df2b13ace04d8
→ skos:prefLabel → "Therese Hilbert"
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zilveren ronde schijf met kleine ingeslagen deukjes, met gouden rand"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3943
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a15cfb907fa45b1a566a1e0624f44026
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, een ovaal in reliëf Rechthoekige broche in zilver met een ovale vorm in reliëf. Onno Boekhoudt had een sterke voorliefde voor mat zilver omdat dit edelmetaal het meest met de omgeving communiceerde vanwege zijn kleurloosheid. In samenspel met omringende kleuren en lichtcontrasten kon zo een even suggestieve als verfijnde illusie gecreëerd worden. De broche is van een ascetische eenvoud. Voor Onno Boekhoudt is de vorm nooit doel op zich. De vorm is het medium waardoor hij steeds opnieuw de bijzondere relatie tussen drager en object wil aanraken. De interpretatie van de objecten ligt daarbij niet vast. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.050"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9012
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/64d31a5c4c68464a0776b19ab4321e1b
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van een rechthoekig stuk transparante kunststof, met in het midden een horizontale insnijding. De randen zijn blauw gespoten. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4255
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/57aaf1cd9515c0d1f5f00ad6230dd056
→ dc11:title → "Armband [24]", "model 2"
→ dc:created → "1968/1994"
→ dc11:date → "ontwerp 1968, uitvoering 1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband van een brede platte strook geelgoud die, gedraaid, een opmerkelijke hoek maakt. Deze armband werd in 1968 ontworpen maar pas in 1994 uitgevoerd. Emmy van Leersum maakte jarenlang talloze armbanden, vaak van niet edelmetaal en kunststof, als antwoord op het traditionele polssieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Met name vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1995.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4137
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b6963b78077457ec0300c7f0580d9d9d
→ dc:created → "1945/1945"
→ dc11:date → "1945"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, in originele verpakking Dit gouden medaillon toont een vrouwengezicht, omgeven door een kraag of collier. De hanger is rondom afgezet met een rand van gouden bolletjes. Door zijn vorm en voorstelling oogt het sieraad vrij klassiek. Het medaillon, in bijpassend houten kistje, is één van de zes hangers die de Franse schilder André Derain in 1945 voor zijn vrouw ontwerpt. De bekende goudsmid François Hugo voert zijn wasmodellen uit in goud. Samen met vrienden Henri Matisse en Maurice de Vlaminck staat André Derain (1880, Chatou - 1954, Parijs) aan de wieg van het fauvisme. Met elk van hen deelt hij tijdelijk een studio. Geïnspireerd door het werk van Cézanne en Gauguin wijst zijn werk in de jaren erna al vooruit naar het kubisme. Vervolgens waagt hij zich een periode aan het magisch realisme. Derain komt in deze jaren in contact met vrijwel alle grote in Frankrijk residerende schilders uit de 20e eeuw. Van 1914-1918 wordt hij gemobiliseerd. Na de Eerste Wereldoorlog gaat hij realistischer schilderen. In 1919 ontwerpt hij daarnaast het decor voor het ballet La Boutique Fantasque van Serge Diaghilev. Vele decors voor beroemde balletten volgen. Een reis naar Italië inspireert hem tot het schilderen van portretten en landschappen. Een officieel bezoek aan Duitsland in 1941, met o.a. Kees van Dongen en Maurice de Vlaminck komt de schilder na de Tweede Wereldoorlog duur betaald te staan, omdat men hem als collaborateur beschouwt. Hij gaat echter door met schilderen en maakt ook talloze illustraties voor boeken, waaronder houtsneden voor Pantagruel van F. Rabelais. Exposities blijven echter uit. Derains sculpturen overtreffen zijn doeken zeker niet in aantal, maar ook als beeldhouwer en keramist bouwt hij een oeuvre op. Daarnaast schrijft en musiceert hij. In 1954 overlijdt de veelzijdig getalenteerde Derain, na aangereden te zijn door een vrachtauto."
→ dc11:title → "Petite tête ronde"
→ dc11:identifier → "S1994.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9113
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d3fd9404346c489bafdaf460e108b032
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "brede armband, transparante kunststof strip met gevlochten strik op het midden"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.119"
→ skos:prefLabel → "Jean-Paul Ledeur"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6003
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dd08260cdafc6da45f7ce372fcb155a8
→ skos:prefLabel → "T.A.T. Arts & Stephane Klein"
→ dc:created → "1960/1960"
→ dc11:date → "ca. 1960"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche en hanger in een in de vorm van een vrouwentorso, brons, beschilderd met International Klein Blue, in bijbehorende plexiglas verpakking Broche in de vorm van een vrouwentorso, vervaardigd in een oplage van 500 stuks. Het bronzen sieraad is beschilderd met verf in International Klein Blue (IKB), de kleur die speciaal ontwikkeld werd door de kunstenaar, Yves Klein (Nice,1928 - Parijs,1962). De broche is geplaatst op een display van bladgoud en verpakt in een plexiglazen doos. Naast een uitgebreide reeks monochrome schilderijen heeft Klein ook reliëfs en sculpturen in IKB uitgevoerd. Deze broche is een verkleinde weergave van een dergelijk sculptuur. In samenwerking met verfdeskundigen slaagde Klein erin om de felblauwe tint van het pure pigment te bewaren in speciale, met synthetische hars versterkte verf. Tijdens zijn korte, explosieve loopbaan werd het gevarieerde werk van de Franse kunstenaar vaak als provocerend ervaren. Na zijn dood op 34-jarige leeftijd werd hij erkend als een belangrijke vertegenwoordiger van zowel het minimalisme als de conceptuele kunst en de performancekunst. "
→ dc11:title → "Petite Vénus Bleue"
→ dc11:identifier → "S2006.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6298
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ff22815667d34aa7f1333f25621eca18
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, opgebouwd uit verschillende gebedskettingen Gebedskettingen worden in verschillende godsdiensten gebruikt bij het bidden: de rozenkrans, de tespi en de juzu en de mala van de Boeddhisten. Een gebedssnoer is in principe geen ketting, geen sieraad. Door de verschillende gebedskettingen - die eigenlijk alleen in detail verschillen - bij elkaar te brengen en te vermengen, ontstaat een hedendaags bloedrood sieraad dat verwijst naar onze gemeenschappelijke band maar ook naar het bloedvergieten uit naam van een geloof. Een modieus sieraad dat toch heel betekenisvol is."
→ dc11:title → "Bound by Blood"
→ dc11:identifier → "S2007.039"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4766
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fd875d2a5128818410d61119372e2742
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, ingelijst Onno Boekhoudt werkte zowel vanuit abstracte vormverkenningen op papier als intuïtief vanuit een ambachtelijke bewerking van zijn materialen. Hier zijn enkele schetsen voor een te maken diadeem ingelijst. In tegenstelling tot de vaak geometrisch en ascetisch aandoende ontwerpen van zijn ringen en broches is de vormgeving van Onno Boekhoudts diademen wat uitbundiger en losser. De verstilde en objectieve kwaliteit lijkt nu vervangen door een verlangen naar vrijere expressie. Daarbij wil Boekhoudt echter niet louter behagen. De zilver- of metaaldraad, het basismateriaal van elke goudsmid, gebruikt hij om haartooisels te maken die niet simpelweg elegant zijn. De ontwerpen van de maker willen enerzijds de intieme relatie tussen drager en object bevestigen, maar deze anderzijds ook altijd bevragen. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4750
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/679541c20148bc3b7e61ab4387a28b61
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem"
→ dc11:title → "Smashing black"
→ dc11:identifier → "S2001.017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3752
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0dce964bd56d1190ba281087598609cc
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, van spiraalgewijs gelamineerde bloemblaadjes"
→ dc11:title → "Roos collier / Rose necklace"
→ dc11:identifier → "S2000.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4092
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/417852f725274df9629a7e0fd9d86e0b
→ dc:created → "1987/1988"
→ dc11:date → "1987 / 1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Ondanks het gebruikte materiaal, namelijk metaal, en de dubbelzinnige titel Wire Cuff (hetgeen manchet, maar ook handboei kan betekenen) oogt deze armband heel organisch. In feite lijkt het sieraad op een opengewerkte bloem, wat de rigiditeit ervan weer tegenspreekt. John Iversen weet zo een speels spanningsveld op te roepen dat, zo de armband al gedragen wordt, niemand zal ontgaan. John Iversen (1953) verruilde op zijn zeventiende zijn geboorteplaats Hamburg om een Vancouver in de leer te gaan bij een oom die goudsmid is. Hij keerde nog eenmaal terug naar Duitsland om sieraadvormgeving aan de Staatliche Zeichen Akademie in Hanau te studeren om vervolgens in 1978 zijn geluk te beproeven in New York. Na een moeizaam begin vindt zijn werk de weg naar galerie en tentoonstelling en volgt een succesvolle loopbaan. In zijn begintijd maakt Iversen collages van 'found objects' en edelmetaal. Maar Iversen wordt enige tijd later vooral bekend vanwege zijn sieraden die op de natuur gebaseerd zijn. Met name zilveren en gouden ontwerpen die gebruik maken van stenen en bladeren, waarvan hij de oorspronkelijke textuur in de mallen altijd heel laat, krijgen veel waardering. Daarnaast werkt hij met email, waarbij hij het geëmailleerde oppervlak minutieus bewerkt tot er een subtiele dieptewerking in het kleurenoppervlak ontstaat. Zijn geëmailleerde sieraden hebben vaak geometrische vormen, in tegenstelling tot zijn organische broches, armbanden en hangers. Iversen omschrijft zijn werkwijze als een combinatie van beheersing, intuïtie en de zegeningen van het toeval."
→ dc11:title → "Wire cuff"
→ dc11:identifier → "S1990.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4003
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0c31c08920b067437123baeda647e6b2
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, rond gebogen en uiteinden zijn samengeknepen tot vorm van strik "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4198
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/285a5bc4f11b48abbe7bdd0fd43cae7b
→ dc11:title → "Armband [86]", "doorsnijdingen van het vierkant, 1979"
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband en tekening, diagonale doorsnijding uit het midden van het vierkant, horizontaal Deze gouden armband bestaat uit een kruising van twee gouden lijnen over de arm. In het platte vlak gezien zijn het twee doorsnijdingen van het vierkant. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. In de serie Doorsnijdingen van het vierkant (1979) maakte zij gouden armbanden, broches en colliers, die vergezeld gingen van ontwerptekeningen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1992.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8527
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ecc45af7a71e97211cbbb278736c4d97
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche in de vorm van een Amerikaanse vlag"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.133"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8904
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5ae2795c1831acd6f47619d5f56fca5f
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "luidspreker (2x, a en b) "
→ dc11:title → "Quicksand"
→ dc11:identifier → "D2019.069"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9136
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ceb09bbe8b9c8435bcf371d178be2072
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "ca. 1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, roze roos op een pin"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.139"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4706
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/646733f40b06cc723b4525e2fea6dcfb
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring en 2 rvs plaatjes met uitgestanste ringen De kevers in deze plaat van roestvrij staal zijn allemaal verschillend, hun Latijnse naam staat onder hun afbeelding in de plaat. De kevers kunnen uit de plaat gedrukt worden en zijn dan als ring te gebruiken. Dit weinig functionele maar humoristische idee is afkomstig van Onno Boekhoudt (Hellendoorn, 1944 - De Hoeve, 2002). Als variant op het gezegde 'twee vliegen in één klap' zijn dit zelfs twaalf ringen in één moeite. Onno Boekhoudt maakte het voor 'Sense of Wonder', een project waarbij de stichting 'Chi ha paura...?' sieraadontwerpers opriep om serie-sieraden te ontwerpen met gebruikmaking van innovatieve technieken of materialen. De photo etching techniek waarmee deze ring wordt gemaakt, is niet innovatief maar wel geschikt om seriewerk te maken. Boekhoudt studeerde in de jaren zestig in Pforzheim (D). Zijn intuïtieve werk stond haaks op de rationele sieraadvormgeving van zijn generatiegenoten. Later raakte zijn manier van werken meer geaccepteerd en gewaardeerd."
→ dc11:title → "Kever ring"
→ dc11:identifier → "S2002.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4536
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0cec8009933a0f7b6ac23b3c86dad68c
→ dc11:title → "Oorhanger, verticaal [108]", "gebroken lijnen, primair met aflopende kleur, 1980 / 82"
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2x), in twee kleuren blauw Dit oorsieraad uit de serie Gebroken lijnen bestaat uit twee staafjes messing van gelijke lengte in twee kleuren blauw. De staafjes worden verticaal op het oor gedragen. Hun vorm is het resultaat van een geometrische ingreep op het platte vlak. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1999.075"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8109
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/62476ce626c544429d00c0b62b99975e
→ dc:created → "2016/2016"
→ dc11:date → "2016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "grote ring, verguld zilver, met een Smiley gezichtje op een wietblad (a), met bijbehorend perspex presentatiedoosje (b)"
→ dc11:title → "Weed Smiley"
→ dc11:identifier → "S2017.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4512
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ac519e5516afc65363e66911bb97781d
→ dc11:title → "Armband [ongen.]", "verticale inzagingen, 1974"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 2 verticale inzagingen en over elkaar geschoven Brede armband van roestvrij staal met twee verticale inzagingen, waarbij de delen over elkaar heen zijn geschoven. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.051"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8512
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0c95f29231d464c277a68e576902d7ab
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zilverkleurig, met fuchsia bloemen"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.118"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8417
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/19452d448c20714b727b3d101646401b
→ dc:created → "1992/1992"
→ dc11:date → "1992"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, gemaakt in opdracht van Yvonne Joris, gouden schijf met in het midden een rode vlek"
→ dc11:title → "The Red Hole"
→ dc11:identifier → "S2018.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4670
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bfb3dbd662e08dfc8a2dcecc00d47aec
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, met uitgespaarde vogel en schriftachtige tekens, in originele houten verpakking Hanger van puur goud in de vorm van een medaillon, in originele houten verpakking. Het medaillon is voorzien van een reliëf met vormen die lijken op Egyptische hiërogliefen. In het midden van het medaillon is met dikke contourlijnen de vorm van een zittende vogel aangegeven, waarvan een poot geaccentueerd is. Dit sieraad is vervaardigd in een oplage van zes stuks. Het is aan de achterzijde voorzien van een ingeslagen signatuur van de kunstenaar, Max Ernst (1891, Brühl, Duitsland - 1976, Parijs). Oiseau Perche behoort tot de serie sieraden die de surrealistische schilder en beeldhouwer in 1970 ontwierp voor de goudsmid François Hugo, een vriend van hem. Eerder, in 1959, ontwierp Ernst al een serie sieraden voor Hugo, die ook samenwerkte met Picasso, Jean Arp and Jean Cocteau. De sieraden die Ernst ontwierp waren vooral hangers. Uit de ontwerpen blijkt de grote interesse van de kunstenaar voor niet-westerse volkskunst. Max Ernst speelde een belangrijke rol in de totstandkoming van de Surrealistische beweging in Parijs in 1922. In de jaren vijftig was hij als kunstenaar bijzonder succesvol. In 1959 ontving hij van de Franse overheid de Grand Prix National des Arts. "
→ dc11:title → "Oiseau perché"
→ dc11:identifier → "S1999.226"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7082
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/67cd36dce29adfbf4af2864f245f8190
→ dc:created → "2010/2010"
→ dc11:date → "2010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "rechthoekige broche met dikke lagen door elkaar lopende acrylverf in diverse felle kleuren Veelkleurige broche bestaande uit een rechthoekig paneel met vele puntige uitsteeksels. Het paneel is voorzien van abstracte schildering van acrylverf in verschillende felle kleuren. De schildering heeft een organisch, puntig patroon dat doorgetrokken wordt in de vorm van de uitsteeksels. Het paneel is rondom voorzien van rode haakjes. De broche is kenmerkend voor de esthetiek van sieraadkunstenaar Lisa Walker (Wellington, Nieuw-Zeeland, 1967). Op een speelse manier onderzoekt zij de verschillen en overeenkomsten tussen wat cultureel gezien beschouwd wordt als mooi of lelijk. Daarbij overschrijdt zij bewust de grenzen tussen hoge en lage cultuur, en tussen vakmanschap en amateurisme. Met een veelheid aan technieken stelt ze haar draagbare assemblages samen, waarvoor zij steeds vaker gebruikte en afgedankte consumptiegoederen gebruikt. Een extreem voorbeeld is de reeks broches die zij samenstelt uit rommel van de vloer van haar werkplaats. Na haar vakopleiding in Nieuw-Zeeland en vele reizen emigreerde Lisa Walker naar München, waar ze van 1995 tot 2001 studeerde bij Otto Künzli aan de Akademie der Bildende Künste. Eind 2009 remigreerde ze naar Wellington. In 2010 won ze de Françoise van den Bosch Prijs, de oeuvreprijs voor sieraadontwerpers die elke twee jaar wordt uitgereikt. "
→ dc11:title → "Brooch"
→ dc11:identifier → "S2011.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6142
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5aaa9a11bd1141d3044b15b134f9c522
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring met rechthoek waarvan de bovenkant uitgehold is zodat een grillig oppervlak ontstaat Zilveren ring met rechthoekige vorm aan bovenzijde. De bovenkant daarvan is door indaling van het zilver na het gieten ingezakt waardoor een grillig oppervlak is ontstaan. Ontwerper Richard Hutten houdt zich zelden met sieraden bezig maar ontwierp enkele ringen voor S.M.A.K., waaronder deze, waarbij de decoratieve schoonheid ervan een niet doelbewust effect was van het productieproces. Richard Hutten (Zwollerkerspel, 1967) studeerde in 1991 af aan de Design Academy Eindhoven. Hij is een belangrijke exponent van de stroming DROOG Design, een collectief dat experimentele projecten aangaat en spraakmakende jonge ontwerpers op de kaart zet. In zijn afstudeerjaar jaar startte Hutten zijn eigen ontwerpstudio, waar hij zijn No Sign of Design en Table upon table concepten ontwikkelde. Laatstgenoemde vormde zijn afstudeerproject, waarbij tafels van verschillende grootte en met verschillende functies (lig-, zet, of zittafels) met elkaar gecombineerd werden. Dit uitgangspunt resulteerde later in een serie hybride meubelen waarmee hij zich internationaal als innovatief ontwerper vestigde. Of Hutten nu meubels, objecten of museuminterieurs ontwerpt, altijd staat het de functionele relatie tussen gebruiker, omgeving en object voorop. Het gaat hem niet zozeer om pure schoonheid. Het ambachtelijke productieproces vorm een integraal onderdeel van zijn visie als vormgever en brengt hem tot nieuwe ontwerpen. Ze ontstaan tevens uit de vraag hoe de gebruiker gelukkig wordt van de dagelijkse toepassing van zijn werk. Hutten komt hierbij tot een zeer expressieve vormtaal die vaak met een knipoog verwijst naar gebruiksartikelen in het verleden. Eind jaren negentig brak Hutten door in Japan waar sindsdien enkele van zijn producten vervaardigd worden. In Seoul werd hij uitgenodigd een design academy te bouwen die zijn naam draagt. Zijn werk is inmiddels opgenomen in de permanente collecties van vele musea. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2006.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6897
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/495e37b1081dd1ac2b3f3cae7eec2c15
→ dc:created → "2010/2010"
→ dc11:date → "2010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, spiegel uit een poppenhuis met zilveren ornamenten Zilveren broche in de vorm van een barokke spiegel van speelgoedformaat. De ovalen spiegel is afkomstig uit een poppenhuis. De barokke lijst van de spiegel is opgebouwd uit een willekeurige verzameling van decoratieve zilveren elementen. Het sieraad is ontworpen door edelsmid en sieraadkunstenaar Iris Nieuwenburg (Bergen aan Zee, 1972) voor de collectie Body Stories van Chi Ha Paura…?, de vooruitstrevende sieradenlijn van Gijs Bakker. Iris Nieuwenburg volgde haar opleiding tot edelsmid in Schoonhoven, waarna zij achtereenvolgens studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie en het Sandberg Instituut. Met haar verhalende sieraden verwijst ze naar de esthetiek van 18e eeuwse stijlen als rococo. Het zijn assemblages van oude sieraden, foto’s, objecten uit poppenhuizen en andere miniatuuronderdelen met ambachtelijke technieken. Dat zij met deze traditionele technieken werkt is niet direct waarneembaar. Het werk van Iris Nieuwenburg is opgenomen in de collecties van onder meer Schmuckmuseum Pforzheim en Centraal Museum Utrecht. Het SM’s bezit broches, waarvan er een verwijst nar Place Vendôme in Parijs en een ander naar het boek Alice in Wonderland. "
→ dc11:title → "See Me"
→ dc11:identifier → "S2010.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3837
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/904396c5d2066aa35a19aba835a32330
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Begin jaren zeventig inspireerde perspex Marion Herbst tot een groot aantal zeer karakteristieke collecties sieraden. Zo maakte ze naam met transparante hangers in de vorm van reageerbuisjes waarin ze rood-wit-blauwe laagjes perspex verwerkte. De nationale driekleur liet ze ook terugkomen in een serie vierkante witte perspex broches waarop ze balkjes of staafjes aanbracht die aan het einde rood-wit-blauw waren. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.040"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4186
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/aec3af174f00edf8f2e52999e0b186a3
→ dc:created → "1970/1970"
→ dc11:date → "ontwerp 1970, remake 1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, verticale inzaging, de helft opengevouwen Transparante armband van acrylaat, ontstaan uit een verticale insnijding waarbij de helft is opengevouwen. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:title → "Armband [ongen.]"
→ dc11:identifier → "S1992.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8178
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c28e6914fbaccfc216a9ad07ad157b89
→ dc:created → "1992/1992"
→ dc11:date → "1992"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad bestaande uit losse ringen die in elkaar geschoven kunnen worden, met paarse geometrische decoratie, in originele verpakking"
→ dc11:title → "Ring Ring"
→ dc11:identifier → "S2017.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4291
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f287a681f8ec6c8d56764948aa49aec7
→ dc:created → "1972/1973"
→ dc11:date → "1972 / 1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met halssnoer Halssieraad bestaande uit een dunne cilindervorm van enigszins bewerkt aluminium, die aan een koord is geknoopt. Het collier is van een ontwapende eenvoud en toont aan dat bij Marion Herbst elk basismateriaal tot unieke sieraden kan leiden. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.031"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3884
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2a54438324501e1872fd75b5674bc296
→ dc:created → "1987/1987"
→ dc11:date → "1987"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche"
→ dc11:title → "Wedgwood lady"
→ dc11:identifier → "S2000.078"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8420
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2ca736006e78cf2cf6387abe74b92ccf
→ dc:created → "1987/1987"
→ dc11:date → "1987"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), afgegoten pysalis"
→ dc11:title → "Pysalis"
→ dc11:identifier → "S2018.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8389
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/049375393386a60da5f307adc7f036d1
→ skos:prefLabel → "Miriam van Eck"
→ dc:created → "2015/2015"
→ dc11:date → "2015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "set van broches die de aardbevingsintensiteit in Groningen tonen, met certificaat, projectboekje en extra 'stoppers', in houten kistje"
→ dc11:title → "PSHA Groningen 2014"
→ dc11:identifier → "S2017.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9142
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eb67cf5054dfa06afe4d7b4eba8ab6c3
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband van esdoornhout fineer, oplopend in dikte"
→ dc11:title → "Maplewood"
→ dc11:identifier → "S2020.144"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9140
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/22f47402360552bbf5ea318d58a440d9
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985 / 1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad (2x, a+b), 1 exemplaar met goudkleurig spiegelfolie (a) en 1 met zilverkleurig spiegelfolie (b), beide gelamineerd in pvc"
→ dc11:title → "Double Chin"
→ dc11:identifier → "S2020.143"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3941
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dee055f6cfab54db910dbfc499e90253
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hals/rugsieraad, bestaande uit hout, omwonden met zijdelint in diverse kleuren, aan elkaar geknoopt Veel van de sieraden van Lam de Wolf zijn op verschillende manieren te dragen. Deze kraag van elkaar kruisende frames, die zijn opgebouwd uit houten stokjes die met zijdelint zijn omwonden, kan zowel hals als rug sieren. De ontwerper combineert in veel van haar ontwerpen hout en textiel, waarbij gaandeweg meer complexe en grotere objecten ontstaan. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.048"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4622
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eeb910780bb5ddc3ca7c108a7ef6b96d
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, van kralen die van papier gerold zijn, ertussen stalen kubussen Dit collier bestaat uit vier robuuste, stalen elementen die met langwerpige rolletjes van papier aan elkaar geregen zijn. Het is een van de eerste sieraden die Lucy Sarneel (Maastricht, 1961) na haar academietijd maakte en kan gezien worden als een statement over de betekenis die sieraden voor haar hebben. Lucy Sarneel is wars van pronkzucht of oppervlakkige esthetiek. Liever gebruikt zij goedkope, 'waardeloze' materialen die zij opwaardeert in haar sieraden. Het collier Desideria gaat over begeerte. De materialen en vormen die ze gebruikt vertellen hun eigen verhaal: de vierkante, puntige elementen zijn kronen van staal, een stoer en ondergeschikt materiaal, en in de papieren rolletjes zit lood, wat het meest vervuilende materiaal in de werkplaats van een edelsmid is. Sarneel keert de zaken om en maakt ons bewust van tradities en conventies. Toch is Sarneel geen 'pamflettist', de meeste van haar sieraden ontstaan naar aanleiding van gebeurtenissen in haar leven. "
→ dc11:title → "Desideria"
→ dc11:identifier → "S1999.156"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9122
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/aa285daaac9a8437af596dd265df4328
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, tweedelig, bestaande uit een strip van aluminium en een strip lichtgeel gelakt leer "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.126"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8106
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bca2d468157514a57f823152cff9f54c
→ dc:created → "2014/2014"
→ dc11:date → "2014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit een driehoekige brok kunststof aan een zwart koord"
→ dc11:title → "Glomiarouw"
→ dc11:identifier → "S2017.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4124
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d605d340a39c4f092ec04953bd551704
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met hanger in de vorm van drie zilveren vliegtuiglabels Halssieraad bestaande uit een halssnoer in de vorm van een kluwen touw en drie zilveren hangers in de vorm van labels zoals men die aantreft op vliegbagage. Een van de labels is bedrukt met de letters AMS en SIN, waarmee Amsterdam en Singapore aangeduid worden in het vliegverkeer. De tweede label is bedrukt met het logo van Singapore Airlines en de derde label met de tekst 'Handle with care'. Het sieraad werd ontworpen door kunstenaar Rob Scholte (Amsterdam, 1958) en in een oplage van zes stuks vervaardigd door de Zaandamse edelsmid Wiard Heijenga (1951). Voor zijn bekendste schilderijen gebruikte Rob Scholte bestaande beelden uit de kunstgeschiedenis, het dagelijkse leven, reclame, strips, kranten en tijdschriften. Hiervoor putte hij uit zijn omvangrijke knipselarchief. Net als veel andere als postmodern bestempelde kunstenaars verzet Scholte zich tegen de gedachte dat kunst origineel zou moeten zijn. Zijn werk zit vol met citaten, waarmee hij voortdurend dubbelzinnige beeldgrappen uithaalt. Zijn kunst bestaat vooral uit ideeën, waarbij hij een kenmerkende beeldtaal vermijdt. Liever bedient hij zich van uiteenlopende technieken, materialen en stijlen. Scholte's commerciële houding en zijn opvatting over echtheid verwoordde hij met de uitspraak: 'alleen de prijs van kunst is echt'. Vanaf zijn hoogtijdagen in de jaren tachtig trad de kunstenaar veelvuldig naar buiten in de media. Aan zijn flamboyante, yuppieachtige levensstijl kwam abrupt een einde na een bomaanslag in 1994, waarbij hij beide benen verloor. De aanslag is tot op heden niet opgelost. "
→ dc11:title → "Kofferlabels"
→ dc11:identifier → "S1994.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8784
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f04cd64170472c6346e7bdecf2908b3f
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, zwart"
→ dc11:title → "Halsschleife"
→ dc11:identifier → "S2018.376"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4657
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d5349a1f671407d5a276a781e6ee55cc
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, van ronde witte kunststof borstel. De borstels dienen door een trui gestoken te worden. Broche, die ontstaan is doordat Maria Hees de handgreep aan de bovenkant van een bestaande plastic borstel heeft verwijderd en de randen heeft bijgewerkt. De broche, hier in wit, bestaat in verschillende vormen (cirkel, vierkant, driehoek) en kleuren. De borstels dienen door een trui te worden gestoken. Maria Hees (Bergeijk, 1948) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les kreeg van Gijs Bakker. Vanaf 1979 is ze, samen met ontwerpers als Marion Herbst en Marga Staartjes, een belangrijke vernieuwer in de Nederlandse sieraadvormgeving. Ze vormen een op de Pop Art geïnspireerde stroming, die reageert op de streng formele tendensen die het Nederlandse sieraad in de jaren zeventig beheersen. In tegenstelling tot haar leermeesters, die vanuit sobere geometrische uitgangspunten met metalen werken, legt Hees zich toe op de transformatie van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, tuinslang. Ondanks de schijnbare eenvoud ervan is haar werk zeer beeldend en decoratief. Haar vindingrijkheid leidt niet zelden tot humoristische en relativerende resultaten, die ze gedeeltelijk zelf in serie uitbrengt. Hees beperkt zich niet tot sieraden. Ze ontwerpt ook tassen en lampen. Direct na haar afstuderen in 1979 breekt ze al door met haar draadkoffertje, waarbij het ijzeren frame aan de buitenkant en de bekleding aan de binnenkant zit. Hierna volgen meerdere ontwerpen die tot moderne klassiekers worden, waaronder haar tuinslangarmbanden en de borstelbroches. In de loop der jaren is Hees ook duurdere materialen toe gaan passen, zoals chipwood, zilver en vissenleer. Haar ontwerpen blijven daarbij even fantasierijk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.196"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5064
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e0ff75a7089241280632c3f0594821bc
→ dc:created → "2002/2003"
→ dc11:date → "2002 / 2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, bestaande uit tegen elkaar aan geplaatste geometrische vormen, vastgezet met behulp van klinknageltjes Deze broche bestaat uit vier verschillende vlakjes die met fijne klinknagels op een zilveren ondergrond bevestigd zijn. De drie gouden vlakjes zijn beschilderd met schetsen van huisjes, het vierde vlakje is van zwart staal. De beschildering en de compositie suggereren duidelijk een straat ('Via dei Tadi'). Dit sieraad van Robert Smit (Delft, 1941) laat zien dat hij een meesterlijk edelsmid en beeldend kunstenaar is. Hij verbindt edele en onedele metalen (zilver, goud, staal, zink en lood) met groot raffinement, iets dat indruist tegen de conventies van zijn vak. Vormgeving en beschildering bewegen zich tussen abstractie en figuratie. Smit studeerde aan de Staatliche Kunst- und Werkschule in Pforzheim. In de loop van de jaren 70 stopte hij met edelsmeden en verwierf hij bekendheid als beeldend kunstenaar. Sinds 1985 maakt hij weer sieraden, waarin goud, verf en een vrije verbeelding de hoofdrol spelen. "
→ dc11:title → "Via dei Tadi"
→ dc11:identifier → "S2003.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4148
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7960f5ecdf0d6394118204df189bcc38
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primair met aflopende kleur, 1980 / 82", "Armband [106]"
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, twee kleuren rood Draadarmband van twee gelijkwaardige cirkels in gelakt roestvrij staal. De ene cirkel omringt de andere, waarbij ze elk van een andere kleur rood zijn. Een blauwe cirkel omringt een gele ovale band. Emmy van Leersum maakte een aantal armbanden van niet edelmetaal als antwoord op het traditionele polssieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. De vormtechnische mogelijkheden van het basismateriaal inspireerden haar tot een innovatieve vormgeving. Haar ontwerpen zijn even futuristisch als geraffineerd en eisen zonder meer de aandacht op. Het ging haar niet zozeer om de draagbaarheid als wel om de actieve relatie die bestond tussen het object en degene die het droeg. Daarbij zijn veel van haar ontwerpen in feite niet aan de vrouwelijke of mannelijke sekse gebonden. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1990.048"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8561
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/68bfaffbf0b9c87307bce872b6f8410a
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (a) en oorsieraad (2x, b1/b2), zilverkleurig"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.166"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4159
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d9372643cf4845b76ba80702673592c4
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1991.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4905
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/09e5ac3b1a06e90c6babba16ba30257b
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (1x), ook te gebruiken als broche"
→ dc11:title → "Meda Made"
→ dc11:identifier → "S2002.039"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4422
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e200d9a84e228113b582e578b617167d
→ dc:created → "1998/1998"
→ dc11:date → "1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad"
→ dc11:title → "Koralijn"
→ dc11:identifier → "S1998.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3847
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8550530c6abebf99fdca3477feac6ad7
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Door drie rechte lijnen wordt een lijst of een raam aangegeven, door de vierde gebogen lijn een horizon. Zo zou men deze broche van de Oostenrijkse sieraadontwerpster Anna Heindl (Wenen, 1950) kunnen interpreteren. Ook door het materiaalgebruik, de lijst is van zilver en goud, de gebogen lijn is van een groen geaderd mineraal, malachiet, worden deze twee gegevens benadrukt. Anna Heindl maakte aan het eind van de jaren tachtig een hele collectie sieraden rond het thema 'Lijst en Ornament'. Ze gebruikte hiervoor in de handel verkrijgbare sierranden. Alle sieraden van Heindl uit deze periode balanceren op de rand van wat draagbaar is. Toch gaat zij nooit te ver: zij weet altijd de juiste verhouding te vinden tussen ornament, huid en lichaamsvorm. Deze hoekige broche bijvoorbeeld voegt zich door zijn halfronde gebogen lijn prachtig naar het lichaam. "
→ dc11:title → "Rahmen"
→ dc11:identifier → "S1991.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4901
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8be343af25da51886801d47aeff91fd1
→ dc:created → "1996/1996"
→ dc11:date → "1996"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, in originele verpakking, ook in geel en rood uitgevoerd Deze nylon armband heeft zachte rondingen en voelt fluwelig aan. De kleuren - hij bestaat in helder blauw, geel en rood - versterken de vorm. Opvallend is dat de vreemde binnenvorm van de armband niets te maken heeft met de buitenkant. Evenals de titel verwijst de binnenvorm naar denkbeeldige kogelinslagen van verschillende diameters. Gijs Bakker (Amersfoort, 1942) maakte het ontwerp op de computer. Sinds 1996 gebruikte hij kogelgaten als uitgangspunt voor zowel een serie armbanden als keramische vazen en schalen. Deze zijn weer een vervolg op Bakkers eerdere Holes project (vanaf 1989) waarbij hij meubels, vazen, sieraden en behang beeldbepalend voorzag van ronde gaten. Gijs Bakker is een van de oprichters van de stichting 'Chi ha paura...?', die in serie geproduceerde sieraden op de markt brengt. Deze armband behoort daartoe."
→ dc11:title → "Shot"
→ dc11:identifier → "S2002.035"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9064
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/54f0f47af702aa12c1c27c170f7be925
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, buitenkant rond, binnenkant vierkant, gemaakt van vier aan elkaar gelaste stukken buis die aan de buitenkant open zijn"
→ dc11:title → "onbekend"
→ dc11:identifier → "S2020.070"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5790
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a8de198cc74ef4c805be13ddcb4a010d
→ dc:created → "1936/1937"
→ dc11:date → "1936 / 1937"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste schets voor o.a. ringen (o.a. S2003.050), armbanden, clips, met een kopie van de achterkant Deze ring is gebaseerd op een tekeningetje, afkomstig van een vel met schetsen voor ringen, armbanden en accessoires, van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Het gebruik van een dure gouden (goud = eeuwig) zetting voor iets banaals en vergankelijks als een suikerklontje is dan ook typisch surrealistisch. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, die nooit uitgevoerd werden. In 2003 werd een keus uit haar schetsen, waaronder deze, door Ortrun Heinrich in Hamburg, gerealiseerd. Met evenveel gemak realiseerde Oppenheim haar ideeën in zowel autonome objecten, tekeningen en schilderijen als in sieraden en modeaccessoires. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2004.019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9029
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c0f76e5e884e6c52c34b2ad6dc17f01a
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit twee losse delen (a+b, a: zwart, b: aluminium) die in elkaar geschoven kunnen worden Deze armband bestaat uit twee losse vormen, aluminium en zwart, die in elkaar geschoven kunnen worden tot één geheel, een cirkel. Maar ook afzonderlijk beschrijft elk van de twee delen in aanleg een cirkel. Dit sieraad is een klassieker uit de geschiedenis van de Nederlandse sieraadvormgeving, en ontworpen door Françoise van den Bosch (Hilversum 1944 - Amsterdam 1977). Françoise heeft door haar vroege dood een klein oeuvre nagelaten, dat echter wel indrukwekkend en consistent is. Zij behoorde tot de vernieuwers, die het vak vanaf eind jaren zestig een belangrijke impuls gaven. Françoise werkte aanvankelijk met plaatmateriaal maar ging al snel over op standaard buismateriaal, waar zij door middel van eenvoudige ingrepen vorm aan gaf. Het in elkaar haken of schuiven van twee losse vormen tot een eenheid, was een ontwerpprincipe dat haar vanaf het begin bezighield. Deze armband maakte ze in drie varianten. Haar fundamentele werkwijze leidde tot sobere en heldere sieraden en autonome objecten."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.036"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8689
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9181b7d1f375c660d00ab48ba9743215
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (3x, a t/m c), langwerpige groen beschilderde geometrische vorm"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.285"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8549
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d13494ca556f02875c9ca69caae06861
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), goudkleurig metaal met blauwe druppelvormige hangers"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.154"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4504
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/97c25af928ac64f00a54195a4e68149c
→ dc11:title → "Armband [ongen.]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 2 maal 360° spiraalsgewijs parallel ingezaagd en aan 2 zijden naar binnen gedrukt Brede armband ontstaan uit een deels geanodiseerde aluminium buis die tweemaal 360 graden spiraalsgewijs parallel is ingezaagd en aan twee zijden naar binnen is gedrukt. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8655
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/455ef631965636df596b4594cb9ef1ad
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, uitvoering 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x), van blauwgroene (a) en gele (b) transparante kunststof tuinslang, op regelmatige afstanden ingesneden Armband, gemaakt van een gewone tuinslang. Maria Hees vervaardigde talloze van deze armbanden in diverse felle kleuren. Door de tuinslang met regelmatige tussenruimtes gedeeltelijk in te knippen kan deze worden gebogen en aan elkaar gelijmd. De tuinslangarmband vormt een klassieker uit de tweede helft van de jaren zeventig. Maria Hees (Bergeijk, 1948) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les kreeg van Gijs Bakker. Vanaf 1979 is ze, samen met ontwerpers als Marion Herbst en Marga Staartjes, een belangrijke vernieuwer in de Nederlandse sieraadvormgeving. Ze vormen een op de Pop Art geïnspireerde stroming, die reageert op de streng formele tendensen die het Nederlandse sieraad in de jaren zeventig beheersen. In tegenstelling tot haar leermeesters, die vanuit sobere geometrische uitgangspunten met metalen werken, legt Hees zich toe op de transformatie van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, tuinslang. Ondanks de schijnbare eenvoud ervan is haar werk zeer beeldend en decoratief. Haar vindingrijkheid leidt niet zelden tot humoristische en relativerende resultaten, die ze gedeeltelijk zelf in serie uitbrengt. Hees beperkt zich niet tot sieraden. Ze ontwerpt ook tassen en lampen. Direct na haar afstuderen in 1979 breekt ze al door met haar draadkoffertje, waarbij het ijzeren frame aan de buitenkant en de bekleding aan de binnenkant zit. Hierna volgen meerdere ontwerpen die tot moderne klassiekers worden, waaronder haar tuinslangarmbanden en de borstelbroches. In de loop der jaren is Hees ook duurdere materialen toe gaan passen, zoals chipwood, zilver en vissenleer. Haar ontwerpen blijven daarbij even fantasierijk. "
→ dc11:title → "Tuinslangarmband"
→ dc11:identifier → "S2018.254"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3776
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c9b34adbdb26135a5b09f7fea28f922f
→ dc11:title → "zonder titel", "Armband"
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x) Deze twee identieke armbanden vormen elk een bijna gesloten cirkel. Ze zijn gemaakt van witte zijde, dat als een kussen gevuld en dicht gestikt is. Aan elk uiteinde zit een oorhaakje. Deze haken weer - bij wijze van sluiting - in de oogjes van een zilveren zetting met groene steen. Dit is vroeg werk van Daniel Kruger (Kaapstad, Zuid Afrika, 1951), die in 1974 naar München kwam om aan de Academie, bij de goudsmid Hermann Jünger te studeren. Sindsdien woont en werkt hij in München. De armbanden verraden al iets van Krugers lef en experimenteerdrift en zijn gevoel voor wat actueel is. In die tijd zien we internationaal een grote interesse voor de toepassing van textiel en kleur in sieraden. In München was Kruger een van de weinigen die zich hier toen aan waagde."
→ dc11:identifier → "S2000.056"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7126
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/342a55656de27a68da805eede2626425
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "rode ring van laser-sintered polyamide, uit de Bastards serie Bastards is een serie sieraden van de jonge Duitse ontwerper Laura Rittlinger (Heidelberg, 1984). Voor haar heeft deze term niet alleen een negatieve bijklank. Bastaards zijn mengvormen, kruisbestuivingen die ook het beste van twee werelden kunnen bevatten. Zo kan een bastaard ook van een verrassende schoonheid zijn. In de ringen is het samengaan van tegenstrijdige elementen uitgangspunt. Zij zijn tegelijkertijd aantrekkelijk en sinister en ogen zowel decoratief als agressief. Daarnaast lijken alle ontwerpen symmetrisch, maar hun evenwichtige vorm wordt verstoord door tal van afbrekingen en uitstulpingen. Daarmee balanceren deze sieraden tussen natuurlijk en kunstmatig. Het is niet direct duidelijk uit welk materiaal en met welke techniek de sieraden zijn vervaardigd. Het lijkt op houtsnijwerk, maar voor hout zijn de stukken te licht van gewicht en ook de textuur klopt niet. Maar wat is het dan wel? Van alle contrasten die deze Bastards in zich verenigen, is dat wellicht de meest raadselachtige. De sieraden zijn vervaardigd door middel van Rapid Prototyping. Bij deze techniek wordt een object ontworpen op de computer. Vervolgens wordt het met een speciale printer driedimensionaal ‘opgebouwd’ in kunststof. Deze techniek, die steeds vaker wordt toegepast door ontwerpers, heeft de potentie het productieproces radicaal te veranderen. In de toekomst kunnen ontwerpen thuis worden gedownload en geprint en ook kunnen zij naar eigen inzicht worden aangepast. Zo zou het onderscheid tussen ontwerper en consument op termijn kunnen komen te vervallen. Het Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch heeft in haar collectie ook een aantal vroege voorbeelden van deze werkwijze van Gijs Bakker en Ron Arad. "
→ dc11:title → "Bastards"
→ dc11:identifier → "S2012.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4732
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cf8ced5961c2b77833e73fdd8e0cc9b5
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorclip (2x) De edelsmid-sieraadontwerper Nicolaas (Klaas) van Beek (Den Haag 1938) is de maker van dit oorsieraad. Hij studeerde aan de Academie te Arnhem, afdeling Edelsmeden en vormgeving in metaal. Dit werk behoort tot een groep sieraden uit de periode 1966 - 1969, toen Van Beek plaatmateriaal (goud, zilver, staal en aluminium) gebruikte, dat hij in een soort lussen draaide. Het was Van Beeks vruchtbaarste periode. Drie Nederlandse musea wijdden in 1970 een solotentoonstelling aan zijn sieraden en hij brak ook internationaal door. Toch raakte Van Beeks werk daarna in de vergetelheid. Merkwaardig, omdat zijn werk zeer belangrijk was binnen de ontwikkeling van de edelsmeedkunst. Van Beek's vormgeving was fundamenteel en radicaal: hij zaagde een basisvorm uit plaatmateriaal en vervormde dit zonder verdere bewerkingen. De rondingen en krullende bewegingen sluiten aan bij het menselijk lichaam."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2002.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6178
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/abb0b2059fee45173c4cd9842bb271a6
→ dc11:title → "Aluminium armbanden", "zonder titel"
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband van aluminium met een over elkaar geschoven 1/2 horizontale inzaging "
→ dc11:identifier → "S2006.051"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9010
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1ca4d5870f0113179ab33850a9a61a24
→ dc11:title → "Tekening [ongen.]", "ronde inzagingen tot op 3/4, 1975"
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "tekening, behorend bij armband [67] "
→ dc11:identifier → "S2020.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4139
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1360a07a0771103b2bbc4bd73983a51b
→ dc:created → "1990/2000"
→ dc11:date → "ca. 1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Geëmailleerde koperen broche, waarbij een rode open rechthoekige vorm omvat wordt door een trapsgewijs opgebouwde bruine omhulling. De broche valt op door zijn symmetrische maar sprekende eenvoud. De gebruikte motieven lijken geïnspireerd op die van native indians en doen denken aan rituele gewaden of een totempaal. Keramist Kenneth Price ontwierp ook een soortgelijk oorsieraad. Ken Price (Los Angeles, 1935) studeerde aan de University of Southern California en het Otis Art Institute, waar hij les kreeg van Peter Voulkos. Hij werd lid van de Otis Group, een groep keramisten die de keramiek boven het ambachtelijke uittilde en de discipline tot een kunstvorm maakte. Na een vervolgstudie aan het College of Ceramics aan de Alfred University, stortte Price zich vanaf eind jaren vijftig in een zeer productieve en succesvolle carrière als een van de meest individualistische en belangwekkende Amerikaanse keramisten. Zijn werk toont een rijkdom aan invloeden en veranderingen, maar de typische Price sculptuur blijft door de jaren heen een handgevormde kleine biomorfe vorm die vaak, in al zijn meetbare bescheidenheid, verassend voluptueus, sensueel en kleurrijk is. Soms liggen de associaties voor de hand, zoals zijn sculpturen die naar zijn verleden als surfer verwijzen. Vaker roept zijn werk prikkelende vragen op over hun inspiratiebron. Elk exemplaar stelt tegelijkertijd ruimtelijke kwesties over massa, volume en leegte aan de orde. Hiervan getuigen met name zijn op geometrie gestoelde (de)constructivistische vazen en plastieken, zijn 'Eggs' en zijn zogenaamde 'Mounds', die op steenachtige massa's lijken. De objecten hebben vaak een opening, net als de archetypische kleipot, maar vaak niet aan de bovenkant. Price maakt doorgaans gebruik van tientallen lagen verf, die hij na elke laag weer schuurt en prepareert, om vervolgens nogmaals eenzelfde kleur of een nieuwe tint aan te brengen. Price gebruikt het pigment niet als decoratie, maar als een integraal element in zijn organische vormgeving, dat een bepaalde sfeer neerzet en de vorm nog eens extra definieert. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1994.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8560
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/01fe2fcf7929585de4de55a4f5be4a9f
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), zilveren schijf waarop in een spiraalvorm kleine deukjes zijn aangebracht"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.165"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8637
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/35555b76d3cc12cfada63c8d8dc7ac71
→ dc:created → "1962/1962"
→ dc11:date → "1962"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gouden hanger aan een gouden ketting"
→ dc11:title → "L'Âge du Verseau"
→ dc11:identifier → "S2018.236"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4061
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f32325d3511d6a499182a38bc1cd823d
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad gemaakt van losse delen kachelpijp, aluminium Dit collier bestaat uit twee in elkaar geschoven stukken kachelpijp. Het is een zogenaamde 'ready made', gemaakt van bestaande materialen, die op een niet geëigende wijze worden toegepast. Het materiaal is ter bescherming geanodiseerd. Dit revolutionaire sieraad is een 'klassieker' van Gijs Bakker (Amersfoort, 1942). Gijs Bakker was, samen met zijn partner Emmy van Leersum, één van de pioniers van de revolutionaire sieraadvormgeving van de tweede helft van de jaren zestig in Nederland. Tegenwoordig is hij werkzaam als designer van producten en sieraden. Het collier - met bijbehorende armband - die hij maakte van kachelpijpellebogen, was een logische oplossing voor het probleem waar Gijs Bakker in deze periode mee bezig was, namelijk hoe een buis gebogen kan worden zonder te knikken. Gijs Bakker hechtte aan het principe van het ontwerpen door middel van kleine ingrepen in het materiaal. Daarnaast wil hij de sieradenconventies ter discussie stellen, door te vervreemden en shockeren."
→ dc11:title → "Stovepipe necklace / Kachelpijp collier"
→ dc11:identifier → "S1989.080"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4652
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/87d30481e4dc4f706d41505f921f512d
→ dc:created → "1993/1997"
→ dc11:date → "1993 / 1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, bestaande uit een houten blokje waaruit een huisvormig figuurtje uitgezaagd is, rood, oranje en wit beschilderd Ring bestaande uit een houten blokje van verlijmd multiplex, waaruit een huisvormig figuurtje is gezaagd. Het huisje, dat uit het blokje genomen kan worden, is rood, oranje en wit geschilderd. De ring maakt deel uit van Room for a Finger, een serie die Onno Boekhoudt van 1993-1997 vervaardigde. Boekhoudts fascinatie voor de cirkel en het gat resulteerde in talloze ringen, waarbij deze serie wel heel tactiel bewijst dat de vinger een bewoner is van de ring. Tegelijkertijd vormt de serie een mooi voorbeeld van zijn opvatting dat iets maken betekent dat er materiaal verplaatst wordt. Om de ring aan te doen moet het binnenste ervan eerst verwijderd worden. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Sieraden zijn in Boekhoudts ogen objecten die een relatie met de drager aangaan, of deze hem nu wel of niet draagt. In de loop der jaren maakte hij meer en meer sieraden die nauwelijks of slechts gedeeltelijk draagbaar waren. Hij had een sterke voorliefde voor mat zilver omdat dit het meest met de omgeving communiceerde vanwege zijn kleurloosheid: in samenspel met omringende kleuren en lichtcontrasten kon zo een even suggestieve als verfijnde illusie gecreëerd worden. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "A room for a finger"
→ dc11:identifier → "S1999.191"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4378
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cf455db712706cb3c083513a5642853b
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Vierkante broche met onregelmatige randen van beschilderd hout, papier-maché en staal. Na haar reis naar Florence en Sienna in 1984, maakte Marion Herbst een aantal sieraden die geënt waren op de renaissancekunst en de commedia dell'arte. Zij koos hierbij voor papier-maché als basismateriaal en beschilderde de broches of bewerkte ze met bladgoud. Eenzelfde techniek paste ze vervolgens toe in haar serie broches met de naam Herfstbladeren, waartoe deze broche behoort. De broches hebben gedekte kleuren en zijn ingewreven met goudpoeder. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Herfstblad"
→ dc11:identifier → "S1997.092"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4103
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fa0fb5e636b2799aa4dcd97049a42d4e
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, achthoekige vorm met uitgezaagde cirkels Deze zilveren armband heeft de vorm van een achthoekige tunnel waaruit overlangs, steeds in grootte toenemend en weer afnemend, kleine cirkels zijn gezaagd. Sieraden vormen een constant, maar bescheiden onderdeel van het oeuvre van Carel Visser. De vormgeving is bovenal sculpturaal en staat vaak haaks op de organische vormen van het menselijk lichaam. De Zeef is een van de vijf armbanden die Visser in 1985 ontwierp. Het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch heeft ook de Confucius en de Diabolo in de collectie. De armbanden zijn in een zeer beperkte editie uitgebracht. Carel Visser (Rijswijk, 1928) is één van de belangrijkste naoorlogse beeldhouwers van Nederland. Visser ontplooit zich door de jaren heen tevens als tekenaar, collagekunstenaar, edelsmid en graficus. Hij staat bekend als constructivist, maar maakt door de jaren heen ook veel figuratief werk. Zijn werk beweegt zich van pure sculptuur naar wat men environments zou kunnen noemen. Zijn abstracte en mathematische beelden van staal zijn even bekend als zijn associatieve collages en assemblages, die soms aan rituele objecten doen denken. Visser werkt in zijn begintijd vooral met staal, dat hij in zijn vaders aannemersbedrijf vindt. Later kenmerkt zijn oeuvre zich door de verrassende synergie tussen materialen en objets trouvés van zeer verschillende oorsprong: olievaten, zilver, autobanden, leer, eieren, schapenhoeven, wol, zand, veren, touw, botten. Visser weet zich geïnspireerd door de natuur, maar zijn sculpturen vormen geen inhoudelijke associaties op de hem omringende wereld. De kunstenaar psychologiseert niet. Wat hem aantrekt in de natuur zijn de principes van opbouw, symmetrie en asymmetrie die erin gelden. Hij komt vooral tot plastische analogieën die even vindingrijk als provocatief zijn en vaak met dissonantie spelen. Balans is daarbij vaak een sleutelbegrip. Wat hij ook maakt, zijn uitgangspunten blijven bovenal sculpturaal. Sieraden vormen een constant, maar ondergeschikt onderdeel van het werk van Carel Visser. "
→ dc11:title → "De zeef"
→ dc11:identifier → "S1990.029"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8987
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d0a2bd986b97e1a396ee1eefb215e365
→ dc11:title → "Alliage -Cu29Zn30", "XE-54 Oxygen Nose Ring"
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, onderdeel van sieraadproject bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:identifier → "S2019.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8639
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/79ad615817cd319bed1f9d236d8cf1e4
→ dc:created → "2000/2000"
→ dc11:date → "2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, facetgeslepen bergkristal op een platte zilveren cirkel Deze ring, die in een beperkte editie van tien is uitgebracht, maakt Philip Sajet in 2000 in opdracht van Museum Het Kruithuis (het huidige Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch) ter gelegenheid van de tentoonstelling "Jewels of Mind and Mentality". Deze titel is zeer toepasselijk voor het werk van Sajet, die nooit louter vanuit conceptuele uitgangspunten werkt, maar graag refereert aan belangrijke thema's uit heden en verleden. Philip Sajet (Amsterdam, 1953) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Samen met o.a. Robert Smit en Annelies Planteijdt is hij een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen, zoals goud en edelstenen, en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre echter buitengewoon eigenzinnig en hedendaags. Zijn werk heeft een oogstrelende charme, maar "irriteert" eveneens door de ongewone materiaalkeuze die de draagbaarheid soms zeer beperkt, en de thematische geladenheid die vaak grotere levensvragen aanraakt. Zijn vormen zijn vaak zeer uitgesproken, zelfs kloek, en dan weer zeer verfijnd en van een perfecte techniekbeheersing getuigend. De ontwerper combineert edelmetalen en edelstenen bijvoorbeeld met door hem gevonden steentjes of email en mica, en kiest voor zeer opvallende vormconstructies. Zo maakte hij een reeks halssieraden waarin hij voornamelijk glas en goud gebruikt. Bij Sajet wordt kleurgebruik tot een beeldend lichtspel, versterkt door zijn speelse beheersing van vorm en conventie. Sajet heeft wel eens gezegd dat hij zich eigenlijk het liefst in taal zou uitdrukken. De taal krijgt in zijn werk dan ook een opmerkelijke plaats, bijvoorbeeld in zijn zogenaamde leesbare colliers, ontwerpen die op (literaire) teksten gebaseerd zijn, en door het overheersend verhalende karakter van zijn oeuvre in het algemeen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.238"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8575
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/21f8674e6fb45249083f73b098e5456e
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, rechthoekig"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.178"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8910
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d99f91376b0570c1c55832e808c4549c
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototypes voor honingpot Honeypot with dipper (zie D2019.005), potje (2x, a en b) met bijbehorende lepel (2x, c en d) van kunsthars "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "D2019.075"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8414
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cb833f97ecce8bc458e9fe6e4014b835
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (7x, a t/m g): a: hond (geel), b: baby (zwart), c: figuurtje (rood), d: figuurtje (wit), e: gezicht (blauw), f: mannetje (blauw), g: zilveren cirkel Industrieel vervaardigde pins van gelakt messing in de kleuren geel, blauw, wit, rood en zwart. De afbeeldingen, cartoonachtige figuren, zijn een vaak terugkerend motief binnen het oeuvre van de ontwerper, de Amerikaanse multimediakunstenaar Keith Haring (Reading, Pennsylvania, 1958 - New York, 1990). De beeldtaal van Haring wordt gekenmerkt door vereenvoudigde, uit duidelijke contourlijnen opgebouwde figuren die meestal gebaseerd zijn op de vormen van de mens, maar vaak ook op die van dieren en herkenbare symbolen. Haring begon zijn carrière als performancekunstenaar in New Yorkse clubs in de hoogtijdagen van de punk. Geïnspireerd door graffiti trok hij in de vroege jaren '80 langs metrostations om snelle illustraties op lege reclameborden te maken. Haring ervoer zijn manier van tekenen als performance, vanwege de directe invloed die hij ondervond van omgeving en omstanders. Aan geïnteresseerden deelde hij bij deze acties buttons en stickers uit. De universele beeldtaal van Haring viel in de smaak bij een groot publiek en dit succes stimuleerde hij bewust door seriematig geproduceerd werk tegen een lage prijs op de markt te brengen. Vanwege de grote vraag opende hij in 1986 in New York de Pop Shop, waarvoor hij posters, T-shirts, buttons en andere merchandising ontwierp. Vaak greep Haring de gelegenheid aan om zijn kunst in te zetten voor activisme rondom maatschappelijke problemen als honger, de wapenwedloop en AIDS, waaraan hij zelf overleed."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3919
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/13e23df47871d900744d1c05a49b8733
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, geperforeerd aluminiumband met rode pijpenragers; een doe-het-zelfpakket Geperforeerde aluminium klemarmband, met door de gaatjes stukjes pijpenrager. De armband is typerend voor de jaren zeventig waarin verschillende Nederlandse sieraadontwerpers de edelmetalen afzworen en met alledaagse, niet kostbare materialen gingen werken. Lous Martin (1945) profileerde zich na haar studie aan de Akademie voor Beeldende Kunsten te Arnhem en de Gerrit Rietveldacademie in Amsterdam als een van de meest actieve en vernieuwende Nederlandse sieraadontwerpers. Martin, die als kind al zonder ophouden sieraden in elkaar knutselde, richtte in 1969 samen met Hans Appenzeller in Amsterdam Galerie Sieraad op. Naast kostbare unica verkochten zij hier tot 1975 hun beroemde Serie Sieraad, een reeks hedendaagse en betaalbare sieraden van verschillende ontwerpers, die in oplage werden gemaakt. Deze armband maakt er deel van uit. In 1996 opende zij Galerie Lous Martin in Delft. Martins eigen ontwerpen karakteriseren zich door hun technische perfectie en verstilde kwaliteiten. Haar sieraden zijn daardoor van een verraderlijke eenvoud, alsof de vorm zich als het ware vanzelf uit het materiaal heeft laten destilleren. In werkelijkheid zijn ze het resultaat van zeer bewuste keuzes en ongekende materiaalbeheersing. Martin maakte tot dusver een variëteit aan sieraden. Ze maakte naam met haar kartonnen colliers in stemmige en felle kleuren, en haar manchetknopen en broches, die ze van hun geijkte vormgeving bevrijdde. Met haar perspex 'doosjes', waarbij de verschillende vlakken elkaar spiegelen, vergroten of verkleinen, begaf ze zich eind jaren zeventig op het terrein van het autonome object. De armbanden in de collectie van het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch zijn exemplarisch voor Serie Sieraad in hun strakke vormgeving en combinatie van perspex met metaal. "
→ dc11:identifier → "S1988.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9084
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/40f228194d4a660708f8b4fe8f82e7f3
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "Doe het zelf sieraad"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad en armband, geperforeerde aluminium strips met pijperagers, zelf in elkaar te zetten, in originele plastic verpakking Armband en halssieraad, Doe-het-zelfpakket genaamd, zelf te maken uit twee geperforeerde aluminium strips en stukjes zwarte pijpenragers die door de gaatjes geregen kunnen worden. De onderdelen zitten samen in een plastic verpakking. Lous Martin (1945) profileerde zich na haar studie aan de Akademie voor Beeldende Kunsten te Arnhem en de Gerrit Rietveldacademie in Amsterdam als een van de meest actieve en vernieuwende Nederlandse sieraadontwerpers. Martin, die als kind al zonder ophouden sieraden in elkaar knutselde, richtte in 1969 samen met Hans Appenzeller in Amsterdam Galerie Sieraad op. Naast kostbare unica verkochten zij hier tot 1975 hun beroemde Serie Sieraad, een reeks hedendaagse en betaalbare sieraden van verschillende ontwerpers, die in oplage werden gemaakt. Dit Doe-het-zelfpakket maakt er deel van uit. In 1996 opende zij Galerie Lous Martin in Delft. Martins eigen ontwerpen karakteriseren zich door hun technische perfectie en verstilde kwaliteiten. Haar sieraden zijn daardoor van een verraderlijke eenvoud, alsof de vorm zich als het ware vanzelf uit het materiaal heeft laten destilleren. In werkelijkheid zijn ze het resultaat van zeer bewuste keuzes en ongekende materiaalbeheersing. Martin maakte tot dusver een variëteit aan sieraden. Ze maakte naam met haar kartonnen colliers in stemmige en felle kleuren, en haar manchetknopen en broches, die ze van hun geijkte vormgeving bevrijdde. Met haar perspex 'doosjes', waarbij de verschillende vlakken elkaar spiegelen, vergroten of verkleinen, begaf ze zich eind jaren zeventig op het terrein van het autonome object."
→ dc11:identifier → "S2020.090"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4364
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ad4861aa7e7f94d315c86d4b41920609
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "T-ring Ring zonder vingeropening, maar met een zilveren T-vormig voetstuk dat tussen de vingers geklemd kan worden. Marion Herbst hield niet van de ronde vorm, getuige ook haar rechthoekige ringen van zilver en perspex uit begin jaren zeventig. De T-vorm maakte het mogelijk van de ring een sculptuurtje te maken, doordat op het voetstuk een speels object van fel beschilderd hout kon worden geplaatst. Herbst maakte haar collectie van zo'n 50 T-ringen van zeer divers materiaal en in zeer uiteenlopende vormen. Het T-ontwerp werd door vele andere ontwerpers opgevolgd. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.078"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4057
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ef446c08b07081c83f303c8e27839f78
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche met spaarzegel van Albert Heijn van 10 cent"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.076"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4012
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/602f75536b572746f0473e2d7a031360
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "kledingsieraad (onderdeel), vorm is hetzelfde als S1989.018"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6554
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/aaa61dacc48ce68f29858a81d8638dcb
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "ca. 1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste tekening, zwarte viltstift op papier, van een dame die het Puntlas collier en armband (nr. 43 en 44) draagt uit Gijs Bakker and Jewelry"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4839
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3ca95c47eebcc552893eb1e2d85bb429
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype), samen met prototypes S2001.073 en S2001.075 verpakt in houten doos met opschrift: For You Houten doos waarin twee prototypes van het diadeem, dat Lam de Wolf in het kader van de door het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch uitgeschreven competitie voor een diadeem voor Máxima ontwierp, worden bewaard. Het diadeem bestaat uit een metalen draad waaraan 12 kunststoffen 'krulspelden' (4 maal rood, 4 maal wit en 4 maal blauw) zijn bevestigd. In deze "kooitjes" zitten gouden knoopjes van verguld papier. Een bijenvolk vangt zijn koningin in een 'koninginnenkooitje' om vervolgens te paren. De knoopjes staan voor verbondenheid en symboliseren de vertrouwensband die Máxima aan zal gaan met het Nederlandse volk. De houten doos heeft het opschrift "For You". Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "For You"
→ dc11:identifier → "S2001.074"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8404
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/01b5f069d86991ba85696436416103ee
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gemaakt van zwarte lavastenen uit Lanzarote"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4094
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/022b4a918b25c4736497e86b5f24b88a
→ dc:created → "1988/1988"
→ dc11:date → "1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit twijgvormige schakeltjes waarop parels zijn gezet Lang halssieraad, bestaande uit twijgvormige schakeltjes van verguld zilver waarop donkere pareltjes zijn gezet, die het collier een vrolijke ritmiek verlenen. Een bladvormig hangertje accentueert de sluiting. John Iversen (1953) verruilde op zijn zeventiende zijn geboorteplaats Hamburg om een Vancouver in de leer te gaan bij een oom die goudsmid is. Hij keerde nog eenmaal terug naar Duitsland om sieraadvormgeving aan de Staatliche Zeichen Akademie in Hanau te studeren om vervolgens in 1978 zijn geluk te beproeven in New York. Na een moeizaam begin vindt zijn werk de weg naar galerie en tentoonstelling en volgt een succesvolle loopbaan. In zijn begintijd maakt Iversen collages van 'found objects'en edelmetaal. Maar Iversen wordt enige tijd later vooral bekend vanwege zijn sieraden die op de natuur gebaseerd zijn. Met name zilveren en gouden ontwerpen die gebruik maken van stenen en bladeren, waarvan hij de oorspronkelijke textuur in de mallen altijd heel laat, krijgen veel waardering. Daarnaast werkt hij met email, waarbij hij het geëmailleerde oppervlak minutieus bewerkt tot er een subtiele dieptewerking in het kleurenoppervlak ontstaat. Zijn geëmailleerde sieraden hebben vaak geometrische vormen, in tegenstelling tot zijn organische broches, armbanden en hangers. Iversen omschrijft zijn werkwijze als een combinatie van beheersing, intuïtie en de zegeningen van het toeval."
→ dc11:title → "Black pearl"
→ dc11:identifier → "S1990.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8790
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/12d6380a07fa9a9876898a17dae7d217
→ dc11:title → "Device People", ".EXT"
→ dc:created → "2018/2018"
→ dc11:date → "2018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor halssieraad, hangende 'organen' van koperdraad met haren: dit ontwerp van Bart Hess staat voor de volgende fase in digitale evolutie, waarbij ons instinct wordt opgenomen in technologie. "
→ dc11:identifier → "S2018.378"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8648
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f9e4e8e1be7d26a50b2340b55b06cea4
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, met grote en kleine blauwe steen"
→ dc11:title → "Real 3"
→ dc11:identifier → "S2018.246"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3530
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cb211fcfb4b7e255aaeec1c827cdf512
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, uit twee losse delen, roestvrijstaal (a) en kunststof (b), die over elkaar geschoven kunnen worden Een ingenieuze armband van twee delen: één van roestvrij staal en één van witte kunststof. De twee elementen hebben eenzelfde vorm en kunnen zo ten opzicht van elkaar verschoven worden dat een opening ontstaat. Hierdoor kan het sieraad om de arm. Met deze armband liet ontwerper Bruno Ninaber van Eyben (Boxtel, 1950) in 1975 zien hoe de constructie van een sieraad tegelijkertijd zijn schoonheid kan zijn. Van de armband bestaat ook een zwarte versie en een variant waarbij de kunststof elementen een haaks uiteinde hebben. In hetzelfde jaar ontwierp hij tevens een polshorloge met verwisselbare perspex delen. Ninaber had het liefst dat zijn armbanden industrieel werden vervaardigd. Omdat de mogelijkheden daarvoor destijds ontbraken produceerde hij ze zelf in oplage. Bruno Ninaber is actief als productontwerper. Hij ontwierp het laatste Nederlandse muntgeld en de eerste Nederlandse kant van de Euro."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8753
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/48eb6037d94f5275f6c199658a872e08
→ dc:created → "1970/1970"
→ dc11:date → "ca. 1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, zilveren ovaaltje met een schijf van acrylaat op een in een open cirkel gebogen staafje zilver"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.345"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8765
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0980d35cc4538d26d6adeb0176305ca6
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, vierkant, gemaakt van rood vloeipapier gelamineerd in pvc"
→ dc11:title → "Black and White Necklace / Gaas collier"
→ dc11:identifier → "S2018.357"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4230
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6dc762189c1db9c0f168dddcc23421f1
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "collier met beertjes De grote slappe cirkel is gesneden uit vinyl. Aan de binnenkant van de cirkel, is een tafereeltje met figuurtjes in een bos uitgesneden. In het midden is een goedkoop kettinkje met namaakstenen om de cirkel gemonteerd. Het is alsof de maker, de Nederlandse beeldend kunstenaar Rob Birza (1962), op deze manier duidelijk wil maken dat het om een sieraad gaat. Het sieraad is typerend voor de manier waarop hij fantasiewereld, horror, science fiction en slechte smaak in zijn werk combineert. Rob Birza maakte als jonge kunstenaar naam met in ei tempera geschilderde abstracte schilderijen. Al vrij snel ging hij stukken tapijt, vinyl of autoband aan zijn schilderijen toevoegen. Na 1992 ging hij ook installaties maken, waarin hij designobjecten verwerkte en tevens grote keramische beelden van science fictionachtige figuren. Birza wisselt voortdurend van stijl, techniek en methode. Hij maakte in 1993, op verzoek van een Amsterdamse galeriehoudster, een tweetal sieraden waaronder deze. Het museum heeft ook werk van Birza in zijn keramiekcollectie. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1994.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8516
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8c47563a82a85927d95d557cfe777045
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), a: blauw, b: zwart"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.122"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6899
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/139d21f35b6ecfe5a1b79536f62e4031
→ dc:created → "2010/2010"
→ dc11:date → "2010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "de kralen van dit halssieraad verkleuren onder invloed van UV-licht en bezet met quartz Halsketting met tientallen kralen die gevoelig zijn voor ultraviolette straling en daardoor verschillende kleuren aannemen. De kralen zijn bezet met kwartskorrels. De ketting is ontworpen door sieraadkunstenaar Donna Brennan voor de collectie Body Stories van Chi Ha Paura…?, de vooruitstrevende sieradenlijn van Gijs Bakker. Donna Brennan maakt meer sieraden met uv-gevoelig materiaal. Zo bestaat de serie Flower Power uit sieraden die voorzien zijn van bloemen met verschillende lagen uv-gevoelige verf, waardoor de kleur afhankelijk van tijdstip, seizoen of omgeving telkens weer verandert. Donna Brennan (1964, Newcastle, Australië), sinds 1995 gevestigd in Londen, studeerde achtereenvolgens aan de RMIT University in Melbourne, de Fachhochschule Düsseldorf en de Royal College of Art in Londen. Haar werk bevindt zich onder meer in de collectie van het Victoria & Albert Museum. Sinds 2012 geeft ze les aan Morley College, Londen. "
→ dc11:title → "UV Necklace"
→ dc11:identifier → "S2010.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6578
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b8f3eb137ed2d91e53530b2ed3354829
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zilveren halssieraad, opgebouwd uit vierkante schakels, in originele verpakking Dit zilveren halsieraad is opgebouwd uit vierkante schakels die verbonden zijn met kleinere vierkanten. Aaneengesloten vormt het sieraad een perfecte cirkel met een doorsnede van ongeveer 14 centimeter. Het geheel is uitgevoerd in eerste gehalte zilver. Ingeslagen in de sluiting zijn een kantooraanduiding, het meesterteken ‘7CS’, de jaarletter Z (1984) en het zilvermerk in de vorm van een staande leeuw. De geometrische vormen en het minimalistische uiterlijk van dit sieraad zijn typisch voor het oeuvre van Chris Steenbergen (Amsterdam, 1920-2007). Hij vestigde zich in 1946 als zelfstandig edelsmid in Amsterdam. Hij werkte veel in opdracht, zoals in die tijd gebruikelijk. Hij werd geïnspireerd door ontwikkelingen in de beeldende kunst - zo werkte hij in de jaren vijftig in een stijl die verwant was aan het constructivisme. In de jaren zestig nam Steenbergen steeds meer afstand van de tradities van zijn vak. Zijn sieraden kwamen meer overeen met die van de vernieuwers die rond 1968 de sieraadvormgeving radicaal wilden veranderen. In tegenstelling tot deze generatie bleef Steenbergen trouw aan het gebruik van edele metalen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.051"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4385
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/51c9b43ba398d2f6433081b4b50cf030
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (driedelig), geel, rood, blauw Tijdens haar nooit aflatende zoektocht naar de vormgevingsmogelijkheden die alledaags materiaal in zich draagt, ontwierp Marion Herbst eind jaren tachtig een serie broches van geverfd karton en papier. Deze driedelige broche bestaat uit een onregelmatig rood vierkant, een gele balk, en een blauwe spiraalvorm. Door het primaire kleurgebruik kwamen de eenvoudige vormen tot hun volle recht. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.099"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4751
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a5f330eb7fa8ec217b547d7f12d02aaa
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem Diadeem van zilver en zirkoon. In tegenstelling tot de vaak geometrisch en ascetisch aandoende ontwerpen van zijn ringen en broches is de vormgeving van Onno Boekhoudts diademen wat uitbundiger en losser. De verstilde en objectieve kwaliteit lijkt nu vervangen door een verlangen naar vrijere expressie en lichtheid. Daarbij wil Boekhoudt echter niet louter behagen. De zilver- of metaaldraad, het basismateriaal van elke goudsmid, gebruikt hij om haartooisels te maken die niet simpelweg elegant zijn. De referentie naar springveren is springlevend en de suggestie van een onmogelijke volledige symmetrie eigenzinnig atonaal. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8513
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/337c5c2f13b4cabd2138b45197f97aa3
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), goudkleurig, met grote druppelvormige parel"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.119"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4090
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/526b669d6c884460e4da660b08725242
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit een koord met kralen en twee hangertjes in de vorm van een stoffer en blik, gesloten met een kogelhuls Dit halssieraad bestaat uit een snoer van hartvormige kralen, die aan de ene kant groen en aan de andere kant zwart zijn. Ze komen samen in een kogelhuls. Aan de zwarte kant is tussen de kralen een bedel bevestigd. Dit halssieraad van Rebecca Batal (Methuen/USA, 1967) lijkt op een gewone, ongecompliceerde ketting. Wie goed kijkt, ziet echter een aantal ongerijmdheden: de glazen en metalen kralen zijn elkaars tegenhangers, de een lieflijk en fragiel, de ander somber en zwaar. De bedel in de vorm van een stoffer en blik wijst op de traditionele, verzorgende rol van de vrouw, terwijl de kogelhuls verwijst naar de macho en beschermende rol van de man. De liefde tussen man en vrouw is een cliché, zoiets lijkt de boodschap van dit sieraad te zijn. Rebecca Batal is een vertegenwoordiger van een jonge generatie sieradenmakers in de Verenigde Staten. Haar werk heeft soms een surrealistisch karakter."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1990.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8589
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8f5c96593da6d37dd8dd4ab586519d77
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, transparante band met een rood veertje"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.191"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9101
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fc25d6002900e0708df8fc1d3fa783a8
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (a) en ring (b) van metaaldraad met als sluiting twee metalen bollen"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.107"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4797
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/465c12b52270281b32f8547043117120
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype) Diadeem (prototype) van ijzerdraad. In tegenstelling tot de vaak geometrisch en ascetisch aandoende ontwerpen van zijn ringen en broches is de vormgeving van Onno Boekhoudts diademen wat uitbundiger en losser. De verstilde en objectieve kwaliteit lijkt nu vervangen door een verlangen naar vrijere expressie. Bij dit sieraad zorgen de onregelmatig lijkende losse uiteinden voor een zekere luchthartigheid. Daarbij wil Boekhoudt echter niet louter behagen. De zilver- of metaaldraad, het basismateriaal van elke goudsmid, gebruikt hij om haartooisels te maken die niet simpelweg elegant zijn. De referentie naar springveren is springlevend en de suggestie van een onmogelijke volledige symmetrie eigenzinnig atonaal. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6579
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6b5c2de00d6ae748908743440b7a2408
→ dc:created → "1992/1992"
→ dc11:date → "ontwerp 1992, uitvoering 2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, gelamineerde fotopapier met edelstenen Op een in kunststof gelamineerde foto van geplooide lappen zijde zijn edelstenen (korund), verspreid over de voorstelling, gemonteerd. De vorm van de lappen doet denken aan gevouwen vleugels. Deze grote en opvallende broche is een karakteristiek ontwerp van Gijs Bakker (Amersfoort, 1942). Gijs Bakker was, samen met zijn partner Emmy van Leersum, één van de pioniers van de revolutionaire sieraadvormgeving van de tweede helft van de jaren zestig in Nederland. Tegenwoordig is hij werkzaam als designer van producten en sieraden. De basis voor dit sieraad is een foto. De broche kan - als zo veel sieraden van Bakker - opgevat worden als een statement, door de combinatie van arme materialen (een foto en pvc) met kostbare edelstenen in gouden zettingen. Het sieraad is onderdeel van een serie fotosieraden. Vanaf 1977 werkte Gijs Bakker regelmatig met de techniek van het lamineren van foto’s in pvc. "
→ dc11:title → "Silk"
→ dc11:identifier → "S2008.052"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4416
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/259f219f78dfe1e5e8e04fce7ac8802c
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gouden collier (2-delig) Collier van geschakelde, grillig in vorm gebogen 'ringen', bestaande uit twee delen. De ringen overlappen elkaar gedeeltelijk, waardoor een verdubbeling van vormeffecten ontstaat. Hun gelijkvormigheid verleent echter weer eenheid aan een in eerste instantie rusteloos ogend ontwerp. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen. "
→ dc11:title → "Chaos"
→ dc11:identifier → "S1998.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4027
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3ac01fde8620d46b7f8bac348f4e7650
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (3x), elk uit drie onderdelen een perspex onderdeel extra "
→ dc11:identifier → "S1989.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4495
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2e3fda25758b1f8c4567e5dedeab2577
→ dc11:title → "vouwen en inzagingen, 1970 / 71", "Armband [30]"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gevouwen 1/4 cirkel Brede armband van aluminium met een cirkelvormige vouw tot op 1/4. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.034"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3864
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f0ebc385434b73fc3ac8b91795c9cc6b
→ dc:created → "1959/1960"
→ dc11:date → "1959 / 1960"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadobject in houten frame Dit sieraad is niet meer dan een eenvoudige gouden cirkel, waar in reliëf twee ogen en een neus op aangegeven zijn. Het gezicht houdt het midden tussen een mensengezicht en een vogelkop. Het is één uit een serie van sieraden (hangers), die de surrealistische schilder/beeldhouwer Max Ernst (Brühl/D 1891 - Parijs 1976) in 1959 ontwierp voor de goudsmid François Hugo, een vriend van hem. Later, in 1970, ontwierp Ernst nog een serie sieraden. Al deze hangers zijn maskers en vogelgezichten die een wat primitief, schematisch karakter hebben. De sieraden van Max Ernst zijn verwant aan zijn schilderijen en werken op papier. Iedere hanger ligt in een verdiepte uitsparing in een bijbehorend houten frame, dat met een guts bewerkt en in een donkere kleur geschilderd is. Max Ernst was één van de oprichters van de Surrealistische beweging in Parijs in 1922."
→ dc11:title → "Petite tête"
→ dc11:identifier → "S1995.031"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4158
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/04a65357fa4a079f8af4baaef7777298
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad grijs karton gesneden tot stukjes en deze geregen Een van de kartonnen halssieraden waarmee Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, haar naam als ontwerper vestigde. Vormonderzoek is voor de ambachtelijk zeer begenadigde Annelies Planteijdt heel belangrijk. Vlak na haar afstuderen gebruikte ze daartoe met name karton. Ze ontwierp baanbrekende armbanden en halssieraden van rechthoekige stroken papier, die zowel een beheerst als een willekeurig karakter laten zien. Hier zijn de reepjes karton met elastiek aan elkaar geschakeld. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1990.058"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6156
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c5bf6f149c40a4b21cd98ca9d1bbb9d8
→ dc11:title → "Parels van Makkum", "O-serie"
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met 6 'parels' die varieren in grootte en vorm, glanzend (platina) geglazuurd porselein, geregen aan een zwart lint van zijde, verpakt in bijbehorende kartonnen doos met informatieboekje Halssieraad bestaande uit zes porseleinen parels die aan elkaar verbonden zijn door middel van een zwart zijden lint. De parels zijn verschillend van grootte en vorm, maar hebben allen een platinakleurig geglazuurd oppervlak. Het sieraad is samen met een informatieboekje verpakt in een platte ronde doos van karton. Dit sieraad maakt deel uit van de serie Parels van Makkum, een serie van acht gelijksoortige halssieraden ontworpen door couturier Alexander van Slobbe (Schiedam, 1959) en vervaardigd in een oplage van 100 stuks door aardewerkbedrijf Koninklijke Tichelaar Makkum. Parels van Makkum is een ode aan de oud-Hollandse ambachtelijkheid. De parels waren ook los verkrijgbaar, een verwijzing naar een oude traditie: vroeger werden parelkettingen bijeen gespaard. Het familiebedrijf Tichelaar werkt sinds een ingrijpende bedrijfsvernieuwing in 1995 regelmatig samen met vernieuwende Nederlandse ontwerpers. Modeontwerper Alexander Van Slobbe werkte vaker samen met Tichelaar, onder meer aan een bekerset die ook opgenomen is in de collectie van Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch. Van Slobbe studeerde in 1984 cum laude af aan de modeacademie in Arnhem. Hij is een pionier van de internationale beweging in de mode die midden jaren negentig terugkeerde naar het ambacht, het vakmanschap, de kwaliteit en de constructie. Deze tendens was een tegenreactie op de industrialisatie in de mode. Van Slobbe presenteerde zijn collecties over de hele wereld. In 1988 richtte hij het vrouwenlabel orson + bodil op en in 1993 het mannenlabel SO. In 2003 won hij de Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs. "
→ dc11:identifier → "S2006.031"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4196
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/05838d8b3e149409540ec5b5ce07cdb8
→ dc11:title → "Broche [93]", "doorsnijdingen van het vierkant, 1979"
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche en tekening 1/2 diagonale doorsnijding van het vierkant, verticaal en horizontaal Deze broche bestaat uit twee even lange gouden lijnen, die zonder elkaar te raken een hoek met elkaar maken. In het platte vlak gezien zijn het doorsnijdingen van het vierkant. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. In de serie Doorsnijdingen van het vierkant (1979) maakte zij gouden armbanden, broches en colliers, die vergezeld gingen van ontwerptekeningen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Midden jaren zeventig keert zij terug naar het gebruik van goud. "
→ dc11:identifier → "S1992.014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3525
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b4cbd5021886ff0a61204c57826e386a
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, van twee driehoekige kunststof borstels in rood en blauw die aan elkaar versmolten zijn. De borstels dienen door een trui gestoken te worden. Broche, bestaande uit twee driehoekige prefab kunststof haarborstels in rood en blauw, die aan elkaar versmolten zijn, en waarvan Maria Hees de handgreep aan de bovenkant heeft verwijderd en de randen heeft bijgewerkt. De broche bestaat in verschillende vormen (cirkel, vierkant, driehoek) en kleuren. De borstels dienen door een trui te worden gestoken. Maria Hees (Bergeijk, 1948) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les kreeg van Gijs Bakker. Vanaf 1979 is ze, samen met ontwerpers als Marion Herbst en Marga Staartjes, een belangrijke vernieuwer in de Nederlandse sieraadvormgeving. Ze vormen een op de Pop Art geïnspireerde stroming, die reageert op de streng formele tendensen die het Nederlandse sieraad in de jaren zeventig beheersen. In tegenstelling tot haar leermeesters, die vanuit sobere geometrische uitgangspunten met metalen werken, legt Hees zich toe op de transformatie van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, tuinslang. Ondanks de schijnbare eenvoud ervan is haar werk zeer beeldend en decoratief. Haar vindingrijkheid leidt niet zelden tot humoristische en relativerende resultaten, die ze gedeeltelijk zelf in serie uitbrengt. Hees beperkt zich niet tot sieraden. Ze ontwerpt ook tassen en lampen. Direct na haar afstuderen in 1979 breekt ze al door met haar draadkoffertje, waarbij het ijzeren frame aan de buitenkant en de bekleding aan de binnenkant zit. Hierna volgen meerdere ontwerpen die tot moderne klassiekers worden, waaronder haar tuinslangarmbanden en de borstelbroches. In de loop der jaren is Hees ook duurdere materialen toe gaan passen, zoals chipwood, zilver en vissenleer. Haar ontwerpen blijven daarbij even fantasierijk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.028"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7788
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a41f76782ab7b2d0c09a14e5dc8db51a
→ dc:created → "2015/2015"
→ dc11:date → "2015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "serie van 6 armbanden met 1 tot 6 lagen (a t/m f)"
→ dc11:title → "Formal Research"
→ dc11:identifier → "S2015.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4387
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bd41d592783903c9f4d7354d860ba1d6
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "schouderbroche Schouderbroche in de vorm van een bootje, gemaakt van verguld messing. Onder de noemer Bootje vervaardigde Marion Herbst begin jaren negentig enkele ringen en broches met een bootvorm. De pin golft toepasselijk. Later maakte ze ook nog een installatie met gouden bootjes. Geïnspireerd door de beeldende kunst werden haar sieraden vaak tot kleine draagbare sculpturen. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "Bootje"
→ dc11:identifier → "S1997.101"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4095
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5c586ce2fcd4228b9f6c3d528a830517
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Het halssieraad van Joyce Scott (Baltimore/USA, 1948) bestaat uit onderdelen van geweven textiel en kralen. Afgebeeld zijn twee apen en een naakte donkere vrouw. De apen zijn verstrengeld met lianen, die in de nek met een haakje de sluiting van het sieraad vormen. Het halssieraad is typerend voor Scott's manier van werken. Joyce Scott is trots op haar afkomst als dochter van landarbeiders en ambachtslieden, die quilts maakten. Ze koos bewust voor bepaalde media, zoals textiel, glazen kralen en een weeftechniek, die ze van een Cree Indiaan leerde, en op virtuoze wijze toepast in haar sieraden. Haar werk is niet decoratief, zoals traditionele juwelen, maar verhalend. Het neemt een vooraanstaande plaats in, in de hedendaagse Noord-Amerikaanse sieradentraditie waarin de verhalende tendens bij meer kunstenaars te vinden is. Haar werk is humoristisch en ironisch, en heeft een maatschappelijk-politieke boodschap, omdat ze thema's als slavernij, oorlog, vrouwendiscriminatie en honger behandelt. "
→ dc11:title → "The monkeys know who did it"
→ dc11:identifier → "S1990.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3861
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dee12dd6b6a28f1711c03df06e5febfb
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband van aan elkaar geregen glazen kralen en knopen. De kleurschakering is uitbundig, de uitstraling volumineus. Glitter en glamour gaan bij sieraadontwerper Judy Onofrio altijd gepaard met een aanstekelijke stelligheid en speelsheid. Haar ontwerpen vormen nooit een statussymbool op zichzelf, maar onderzoeken eerder de vermeende status van bestaande Amerikaanse symbolen, door deze in een nieuw verband te plaatsen. Judy Onofrio (New London/USA, 1939) is autodidact en behoort tot de zogenaamde 'outsider' kunstenaars, die niet vanuit een klassieke training maar vanuit een persoonlijke expressiedrang en/of verzamelobsessie tot een geheel eigen stijl komen. Aanvankelijk maakt Onofrio installaties van keramiek of hout, die ze vervolgens in brand steekt of verrijkt met de talloze gevonden voorwerpen, die deel uitmaken van haar diverse verzamelingen. Haar achtertuin is door de jaren heen tot Judyland geworden, een ruimte waar zijzelf en andere kunstenaars stap voor stap hun creativiteit vormgeven in intuïtieve verhalen en fantasierijke installaties, paden en paviljoentjes. In 1989 zorgt een rugoperatie ervoor dat ze met kleinere objecten gaat werken. Een nieuwe passie ontstaat, ditmaal voor broches en armbanden, wederom opgebouwd uit oude costume jewelry en andere 'found objects'. Haar sieraden zijn extravagant en suggestief. Ze zijn een opeenstapeling van gekleurde en glimmende nepparels, nepstenen en verguldsel. Als de bescheiden maat haar gaat beklemmen, maakt ze vervolgens kleine tempeltjes om haar broches in te bewaren en later op zichzelf staande tempeltjes. Populaire songs en het dagelijks leven bieden haar thema's voor haar onverminderd unieke ontwerpen. Haar sieraden zijn wat ze voorstellen: vrolijke overdreven voorbeelden van Amerikaanse volkskunst, verwijzend naar de nationale geschiedenis van settlers, Indianen, cowboys en nachtclubs. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1995.028"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4432
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bf92f9497782132f377689edbfce67ee
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "'kraag', gemaakt van een om en om gevouwen en aan een stalen draad geregen reep plastic. Een brede kraag van geplooid kunststof, waar een stalen draad doorheen gestoken is, die de kraag vorm geeft. Dit halssieraad is een 'klassieker' van sieraadontwerper Paul Derrez (Sittard, 1950). Hoewel Paul Derrez een traditionele opleiding tot edelsmid gevolgd heeft aan de Vakschool in Schoonhoven, heeft hij altijd een grote interesse gehad in kunststof en andere eenvoudige materialen. Vóór Schoonhoven studeerde hij twee jaar industriële vormgeving in Eindhoven. Al zijn ontwerpen worden door hemzelf in oplage vervaardigd en zijn voor een breed publiek bereikbaar. De sieraden van Derrez zijn over het algemeen opgebouwd uit heldere elementen, waarbij vormherhaling vaak een rol speelt. Het plooien van materiaal begon in de tweede helft van de jaren zeventig zijn interesse te krijgen, eerst in zilver en daarna in kunststof. Bij deze grote kunststof kragen werd hij geïnspireerd door de stijve kragen die vaak te zien zijn op 17e-eeuwse Hollandse schilderijen."
→ dc11:title → "Pleated collar"
→ dc11:identifier → "S1999.115"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4162
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eb2c2cfe3f385bd772d32c63bb086781
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1991.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4250
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5ea8e06fab51c608ed8eada3d18b18de
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "'schouderstuk', bestaande uit een vierkante, zwarte lap met een bijna geheel uitgesneden vierkant, waarbij de randen van de lap aan beide zijden met grijs beschilderd zijn en de randen van de insnijding zijn beschilderd (aan de ene kant groen en aan de andere kant rood) Uit Joke Brakmans samenwerking met kledingontwerpster Claudie Berbée (Leiden, 1953), die van 1983-1985 duurde, kwam de serie Overalls voort. Deze bestond uit geometrische lappen, schouderstukken en losse kragen, die om het lijf gedrapeerd werden. Overall no. 5a is een schouderstuk, bestaande uit een zwarte vierkante lap met een bijna geheel uitgesneden vierkant. De randen van de lap zijn aan beide zijden met grijs beschilderd. De randen van de insnijding zijn aan de ene zijde groen en aan de andere zijde rood beschilderd. De gebruikte verf diende ter decoratie, maar ook ter versteviging van de lappen. Joke Brakman (Wassenaar, 1946) volgde de graveeropleiding aan de Vakschool Schoonhoven. Vervolgens studeerde ze aan de Gerrit Rietveld Academie om er een paar jaar later les te gaan geven. Brakman is actief binnen de Vereniging voor Edelsmeden en Sieraadontwerpers (V.E.S.) en is één van de ontwerpers die de Nederlandse sieraadvormgeving vanaf midden jaren zeventig een geheel eigen gezicht geven. Haar sieraden hebben meestal geen gefixeerde positie, hetgeen ze tot hoogst individuele ornamenten maakt,waarop de drager nog invloed kan uitoefenen. Zo maakte zij broches, waarvan de sluiting of bevestiging van doorslaggevende betekenis is voor de flexibele vorm ervan. Ook haar wijsvingerringen, waarvan zij verschillende series maakte, kunnen verschillende gedaantes aannemen. Er zijn halssieraden, die op gewicht en evenwicht gebaseerd zijn en waarbij blokjes of staafjes aan weerszijden van een koord in verschillende verhoudingen om hals of over schouder gehangen kunnen worden. Met Overalls zocht Brakman misschien nog wel het meest de grenzen van het moderne sieraad op."
→ dc11:title → "Over-all no. 5a"
→ dc11:identifier → "S1999.168"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4030
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/90f883e1795a456331a4f6f8759b7afe
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit 2 delen "
→ dc11:identifier → "S1989.046"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6553
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a91028265d31ac1046c771ad5a1276ef
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "ca. 1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste tekening, zwarte viltstift op papier, van een dame die de Stovepipe (nr. 46) draagt uit Gijs Bakker and Jewelry"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3526
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fcce5210141ce509f8a78ced17547c0b
→ dc:created → "1972/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1972, re-editie 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaand uit twee helften die uit elkaar getrokken kunnen worden, bijeengehouden door een elastiek Het raadsel van deze eenvoudige halsbuis zit hem in de vraag hoe je zo'n starre cirkel rond de hals krijgt. Toch is dit sieraad van Frans van Nieuwenborg (Venlo, 1941) en Martijn Wegman (Den Haag, 1955) eerder slim dan geheimzinnig. Het bestaat uit twee gelijke delen, die haast naadloos sluiten dankzij een inwendig systeem van pluggen en elastiek. Van Nieuwenborg, die aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven studeerde, en Wegman, die opgeleid is als edelsmid aan de Gerrit Rietveld Academie, werkten van 1973 tot 1990 samen. De eerste jaren concentreerden zij zich op sieraadontwerpen met een industrieel karakter. Ze maakten gebruik van standaard materialen en halffabrikaten, en experimenteerden met het gieten van siliconen-rubber. Het basismateriaal voor de halsbuis was een laboratoriumkraan. Hun sieraden moesten door productiemethode en prijs bereikbaar zijn voor een grote groep mensen. "
→ dc11:title → "Halsbuis"
→ dc11:identifier → "S2000.029"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4417
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/745da092a2a73d2d5b626b9678fc9d81
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad 2-delig; a: klein; b: groot (holle vormen) Tweedelig gouden collier, waarvan het langste deel bestaat uit in elkaar hakende organische langwerpige elementen, waaruit steeds twee of drie organische vormpjes zijn gezaagd. Deze zijn vervolgens zelf weer aan elkaar verbonden door pennetjes en vormen het tweede, kortere onderdeel van het collier. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "Twee zusters"
→ dc11:identifier → "S1998.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4676
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3cd573acd226e101212bacc3bd985e3b
→ dc:created → "1996/1996"
→ dc11:date → "1996"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadobject, drinkglas met 25 staafjes bestaand uit drie zilverdraden, aan het eind van de staafjes is telkens een zirconia bevestigd Drinkglas met 25 staafjes bestaande uit drie zilverdraden. Aan het einde van de staafjes is steeds een zirkoon bevestigd. Even schijnbaar eenvoudig als vrij verkent Boekhoudt hier de mogelijkheden van de sieraadkunst. Sieraden zijn in Boekhoudts ogen objecten die een relatie met de drager aangaan, of deze hem nu wel of niet draagt. In de loop der jaren maakte hij meer en meer sieraden die nauwelijks of slechts gedeeltelijk draagbaar zijn. Dit object is er een sprekend voorbeeld van. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "Glass with 25 pieces of jewellery"
→ dc11:identifier → "S1999.232"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4501
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/be06885d033dd9c1f3791a10b1cc5918
→ dc11:title → "Armband [36]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 2 maal 360° spiraalsgewijs ingezaagd en naar binnen gedrukt Brede armband ontstaan uit een aluminium buis die tweemaal 360 graden spiraalsgewijs is ingezaagd en naar binnen is gedrukt. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.040"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4369
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/634eda4e732b89e8d67751c57830c47b
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche in de vorm van een masker van beschilderd papier-maché en metaal. De reis die Marion Herbst in 1984 naar Florence en Sienna maakte inspireerde haar tot een reeks sieraden van papier-maché. Het was met name haar kennismaking met de Toscaanse renaissancekunst en de commedia dell'arte die leidde tot een reeks nieuwe ontwerpen voor onder andere broches, waarbij de achterkant haar signatuur kreeg in goudkleurig pigment. De broches lijken soms op maskers, met de kenmerkende pregnante vormen van neus en oog, of op kledingstukken Ze zijn beschilderd en incidenteel beplakt met veren. Een aantal van deze sieraden heeft ruit- of streeppatronen in warme kleurschakeringen. Ook zijn de broches vaak bewerkt met bladgoud. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.083"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8544
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fd34e7dd2332e5906ef85de3c04aa727
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, goudkleurige stervorm met druppelvormige parel"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.149"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8114
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/56731e2919acd95f495640a4710f7d4d
→ dc:created → "2016/2016"
→ dc11:date → "2016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger (a) met een afbeelding van een weegschaal en het opschrift LIBRA, met bijbehorend perspex presentatiedoosje"
→ dc11:title → "LIBRA"
→ dc11:identifier → "S2017.017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5905
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cb98242d5eed13141d168a435514771f
→ dc11:title → "What's Luxury", "Golden Nuggets"
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad"
→ dc11:identifier → "S2005.029"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8614
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7ba773caeb8eb311bb7a64be556f0fa4
→ dc:created → "1965/1965"
→ dc11:date → "ca. 1965"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x, a en b) met transparante strass steentjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.215"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8697
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dc29cbca386da4aef5eb3156be7f7f36
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.293"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8876
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eb80e1aa3bd686e35b1b44fc3e96571d
→ skos:prefLabel → "Cor Unum Ceramics & Art, 's-Hertogenbosch /NL"
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "schaal, bovenkant geel geglazuurd, ontworpen voor de tentoonstelling 'Clay & Beyond'"
→ dc11:title → "Shot"
→ dc11:identifier → "D2019.041"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6292
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3a5d579a5b72e912f83d24ac18e5470b
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, opgebouwd uit doodshoofdjes Stopten wij decennialang ons verdriet rond de dood weg in geformaliseerde begrafenissen en crematies, tegenwoordig willen mensen zelf invulling geven aan rituelen rond de dood. Sieraden kunnen extra betekenis hieraan geven. Symbolen zoals het doodshoofd worden in zuidelijke culturen lang niet zo negatief benaderd als in onze noordelijke cultuur. Met deze armband en ring wordt het doodshoofd dicht tegen de huid gedragen, als amulet en als teken van rouw."
→ dc11:title → "Abschiedsfest"
→ dc11:identifier → "S2007.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8451
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/95c1bc976231caaf49e94ba8de2dae14
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadset, bestaande uit een halssieraad (a) en 2 oorsieraden (b1 en b2)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.058"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8640
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/44ea42a4d512f4bb71ba37854df7a624
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, zilveren band met grote lichtblauwe steen"
→ dc11:title → "Idol's Eye"
→ dc11:identifier → "S2018.239"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8915
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4d24db995e35adc45b94b3475f03efab
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "ca. 1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "3 prototypes voor stoelen (a t/m c) en een materiaalproef"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "D2019.080"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3797
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/02e9eef3957d18a90e618cac86b31211
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze grote gouden broche is een abstracte, asymmetrische compositie van zes losse aan elkaar geklonken onderdelen. Elk onderdeel is van goud en op een andere wijze bewerkt, geribbeld, gevouwen, gerold, glad gepolijst en gedecoreerd. De maker van dit haast 'schilderkunstige' sieraad is Robert Smit (Delft, 1941). Smit studeerde in de jaren zestig goudsmeden aan de Staatliche Kunst- und Werkschule in Pforzheim, Duitsland. Terug in Nederland vond hij geen aansluiting bij de jonge garde van edelsmeden die zich met revolutionair elan op een heel ander soort, industriële esthetiek richtten. Hij keerde zich af van de sieradenwereld en was jarenlang werkzaam als beeldend kunstenaar. In 1985 maakte Smit zijn rentree in de sieradenwereld met een collectie grote en opvallende gouden sieraden die hij Ornamentum Humanum noemde. Deze broche is een onderdeel van die collectie. Zijn sieraden zijn een overwinning van de intuïtie. Ze betekenden een doorbraak in de dogmatische Nederlandse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1990.059"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4543
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d52374a429eb6e29bcef0349c5fc35e2
→ dc11:title → "Armband [114a]", "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, zwart / wit Deze armband van gelamineerd pvc uit de serie 'Gebroken lijnen' belichaamt door de hoeken en overlappende punten een onmiskenbaar spanningsveld. De randen hebben daarbij een deels witte en deels zwarte inktlijn als extra markering. Emmy van Leersum was zeer geïnteresseerd in de driehoek, die in haar ogen een bepaalde agressie uitdroeg. Het polssieraad is het resultaat van een geometrische ingreep op het platte vlak. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1999.082"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4802
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9fc1793130ac3d5a0ec012f9f23e2b7b
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem Gegoten kroon van zilver en waterclear, die Marcel Wanders in 2001 ontwierp voor Máxima. De uitsteeksels op de kroon lijken op in hoogte verschillende waterdruppels. Marcel Wanders (1963) studeerde in 1988 cum laude af aan de kunstacademie in Arnhem. Zijn eerste internationale succes kwam met zijn Knotted Chair, een gemacrameede stoel uit een kunststof supervezel, die hij voor Droog Design ontwierp. Wanders heeft zijn eigen studio, Moooi en ontwerpt voor vele grote Europese designfabrikanten waaronder B&B Italia, Moroso, Capellini en Flos. Zijn werkveld beslaat architectuur en interior design alsmede de ontwikkeling van gebruiksvoorwerpen. Uitgangspunt bij al zijn werk is dat vormgeving communicatie is. Hij ontwerpt dan ook per se voor mensen, zijn vormgeving heeft nooit autonome kunst tot doel. Uit zijn handen komt een humane en bruikbare vormgeving, geen puur esthetisch werk. Tegelijkertijd houdt hij van een uitgesproken stijl waarin archetypische en heldere vormen een grote rol spelen, die voortborduren op vormen uit het verleden. Innovatief materiaalonderzoek en een ecologisch bewustzijn gaan bij hem samen met een gevoel voor humor en spiritualiteit. Zijn ideeën vatte hij in 1999 samen in de publicatie Wanders wonders. Design for a new Age, die bij een tentoonstelling van zijn werk in Het Kruithuis, de voorloper van het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch, uitkwam. Zijn werk maakt deel uit van de vaste collecties van gerenommeerde musea. Wanders doceerde inmiddels aan verscheidene instellingen in binnen- en buitenland."
→ dc11:title → "Corona de agua / waterkroon"
→ dc11:identifier → "S2001.069"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6314
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9cddda11f1e62bbce5bd7c9b374c97fe
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste fotoprint van halssieraad Parels van Makkum van Alexander van Slobbe Afdruk van een foto van een van de halssieraden uit de reeks Parels van Makkum van Alexander van Slobbe. Het sieraad is gefotografeerd op een gladde, reflecterende ondergrond. De foto is gemaakt door het duo Blommers/Schumm, in opdracht van Van Slobbe. Anuschka Blommers (Purmerend, 1969) en Niels Schumm (Naarden, 1969) studeerden in 1996 af aan de Rietveld Academie in Amsterdam en werken sindsdien samen. Blommers en Schumm behoren tot de meest gevraagde Nederlandse mode- en portretfotografen van hun generatie. In 1997 werkten ze samen met couturiers Viktor & Rolf aan een modereportage voor Purple Magazine. Hun succesvolle start in de internationale modewereld leidde tot ontevredenheid met de conventies van zowel mode als fotografie. Sindsdien gaan ze bewust in tegen het verwachtingspatroon van de kijker, door bijvoorbeeld met vrienden of familieleden te werken in plaats van fotomodellen. De foto’s van Blommers/Schumm werden gepubliceerd in internationale bladen als Interview, i-D, Dazed & Confused en de Japanse Vogue. Het duo exposeerde in onder meer het Groninger Museum, Stedelijk Museum Bureau Amsterdam, ICA Boston en Schirn Kunsthalle Frankfurt. "
→ dc11:title → "Parels van Makkum"
→ dc11:identifier → "S2006.061"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8601
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2b31cdb739d684d4335ad3532420e50e
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring (2x, a en b), transparant perspex met een rode spiraal (a) en een groene bloem (b)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.203"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4082
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/29c7fa13e235d311ff54592f1f7f4944
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche in de vorm van een vliegtuig Met deze broche stelt J.Fred Woell de kapitalistische politiek van zijn geboorteland aan de orde. Op de zilveren romp van wat op een vliegtuig lijkt, loopt een zelfverzekerde figuur met kordate stappen vooruit. Onder aan het horizontale vlak hang een edelsteen. De titel Grand Expectations (grote verwachtingen) kleurt de politieke insteek van de militair lijkende operatie. J. Fred Woell (Verenigde Staten, 1934) is een van de eerste sieraadontwerpers die in de jaren zestig van de vorige eeuw gebruik ging maken van elementen uit de Amerikaanse volkscultuur. Hij was tevens pionier in het maken van assemblages van gevonden voorwerpen en andere 'waardeloze' materialen. Hij ageerde hiermee tegen de heersende opvatting dat de waarde van het materiaal de waarde van het sieraad bepaalt. Zijn werk werd dan ook wel 'anti-jewelry' of 'junk'-jewelry' genoemd. Met name zijn broches, bestaande uit symbolen van de Amerikaanse droom gecombineerd met speelgoed of afvalmateriaal, vormden een ironisch commentaar op de moderne consumptiemaatschappij. Het werk is humoristisch maar heeft evenwel een serieuze ondertoon voor de oplettende drager. De kwinkslagen dienen ertoe, zo beweerde hij, om de zwaardere thema's in het leven draaglijk te maken. Woell imiteert daartoe onder meer de badges van politieke campagnes, fanclub buttons, prijzen en medailles. In zijn latere ontwerpen verwerkt de kunstenaar meer persoonlijke emoties en gedachten in zijn werk, en vooral zijn pijn, zoals in de in 1984 voor het eerste geëxposeerde serie Back to Square One, een reeks van wandpanelen van twintig vierkante centimeter, die één voor één uitdrukking geven aan zijn gebroken huwelijk, en het verlies van zijn huis, werk en studio. Voor Woell zijn sieraden niet louter versiering. Hij beschouwt het menselijk lichaam als een tentoonstellingsruimte of persoonlijk platform voor zijn politieke ideeën."
→ dc11:title → "Grand expectations"
→ dc11:identifier → "S1990.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6208
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ccf35dc3e93dda1b83df8af3ef7059d4
→ dc:created → "1950/1970"
→ dc11:date → "jaren '50 -'60"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche in de vorm van een zonnebloem, hart van zwarte kraaltjes met 10 goudkleurige blaadjes er omheen, elk bezet met een zwart steentje Broche in de vorm van een zonnebloem. Het hart van de bloem is van zwarte kraaltjes. Eromheen zijn tien goudkleurige generfde blaadjes via steeltjes aan de bloemkern verbonden. Elk blaadje is bezet met een zwart steentje. De broche is ontworpen door Hattie Carnegie. Het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch heeft ook de bijpassende oorsieraden in de collectie. De Oostenrijkse immigrante Hattie Carnegie (Wenen, 1989 - New York, 1956) opende in 1909 een hoedenzaakje in New York. Al snel volgde uitbreiding en in 1918 werd de Hattie Carnegie Company een feit. Hier werden de hoeden onderdeel van een bloeiende en zeer uitgebreide collectie exclusieve damesbenodigdheden. Carnegie kon zelf niet naaien maar had een bijzonder gevoel voor elegante kleding en exquise modesieraden, dat door assistenten ten uitvoer werd gebracht. In haar bedrijf kwamen talloze talentvolle ontwerpers tot bloei. Al snel bezocht de internationale aristocratie en jetset haar boutique. Daarnaast ontwikkelde ze ook een minder exclusieve, aanzienlijk goedkopere maar nog steeds elegante kledinglijn voor een algemener publiek. Deze stap legde haar bepaald geen windeieren. Carnegies uitgangspunt was dat "the woman should wear the clothes, not the clothes the woman". Haar ontwerpen werden beïnvloed door de Parijse mode, maar ook nu herkennen de Carnegie-collectioneurs nog steeds meteen een originele Carnegie creatie, die uitmunt in stijlvolle elegantie. Hoe beheerst haar kledinglijn ook was, de sieraden van haar hand zijn vaak uitbundiger en bezet met glitters, nepparels, diamanten en veel kleur. Dieren- en bloemmotieven, lange tijd bon ton in de costume jewelry zijn in vele vormen vertegenwoordigd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2007.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5847
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7200541cc105a0db0460c8182a0d2136
→ dc:created → "2004/2004"
→ dc11:date → "2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, voorzien van een plastic steentje Ring van geoxideerd koper, voorzien van een plastic steentje. Het sieraad bestaat uit een dunne band, waarop drie rechthoekige blokjes bijeen geplaatst zijn. De blokjes staan iets schuin ten opzichte van elkaar, waardoor in het midden een ruimte overblijft. In deze ruimte is een plastic steentje geplaatst. Het sieraad is met opzet zo bewerkt dat het de indruk wekt versleten te zijn. Sieradenontwerper Karl Fritsch (1963, Sonthofen, Duitsland) heeft een fascinatie voor oude, gedragen sieraden, objecten die vervormd zijn door de tijd. In zijn werk past hij bijvoorbeeld dof edelmetaal en door oxidatie of vet aangetast materiaal toe. Hij maakt extravagante ringen waarop met lijm echte edelstenen en nepjuwelen samengeklonterd zijn. De vormgeving van zijn sieraden is onpretentieus; het lijkt alsof ze vluchtig in elkaar geknutseld zijn. Bij nadere beschouwing onthullen ze juist een gedegen vakmanschap. Met deze werkwijze daagt Fritsch onze manier van waarnemen uit. Zijn creaties vallen op doordat ze het tegenovergestelde vertegenwoordigen van wat we van een sieraad verwachten. Fritsch won in 2006 de Françoise van den Bosch Prijs. Deze prijs wordt elke twee jaar toegekend aan een sieradenontwerper als erkenning voor zijn of haar oeuvre. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2005.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8781
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6a1d4f812302d92dfe969a0c96da48d2
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototypes (3x, a t/m c), voorstudies voor de serie Chroom armbanden uit 1969"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.373"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8744
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/564e57b75d8b1ea8976a4a56e40bf26a
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gemaakt van beschilderd gaatjesboard"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.338"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4782
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/77dd6661de0330bd58b8343fb075a224
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, ingelijst Ingelijst diadeemontwerp van Lam de Wolf in het kader van de door het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch uitgeschreven competitie voor een diadeem voor Máxima. Het diadeem bestaat uit een metalen draad waaraan 12 kunststoffen 'krulspelden' - hier rood, later in de Nederlandse driekleur - zijn bevestigd. In deze "kooitjes" zitten gouden knoopjes van verguld papier. Een bijenvolk vangt zijn koningin in een 'koninginnenkooitje' om vervolgens te paren. De knoopjes staan voor verbondenheid en symboliseren de vertrouwensband die Máxima aan zal gaan met het Nederlandse volk. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.072"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4351
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3560000d042f353ef8ef8e2848a07b0e
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "ca. 1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband(4x), geel borduurgaren en blauw staal, blauw borduurgaren en geel staal, rood borduurgaren en groen staal, groen borduurgaren en rood staal Door de jaren heen greep ontwerper Marion Herbst diverse keren terug naar borduurgaren om steeds weer nieuwe broches, colliers of armbanden te maken. Bij deze armbanden is steeds gekleurde staaldraad in een druppelvorm gebogen en omwikkeld met borduurzijde in een contrasterende kleur. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.135"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4462
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5db6a8d4c528f4469633557865252978
→ dc:created → "1962/1963"
→ dc11:date → "1962 / 1963"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, bestaand uit een gegoten gouden ovale vorm met opstaande rand, hierop een gestileerde vrouwenkop in blauw emaille en witgoud, de contouren afgezet met briljantjes Deze broche van Georges Braque (Argenteuil, 1882 - Parijs, 1963) bestaat uit een opengewerkte gouden ovalen vorm met een bewerkte rand, waarop een gestileerd vrouwengezicht en profil is afgebeeld, in blauw email en witgoud. Het gezicht is afgezet met een rand van briljantjes. Hecate is een karakteristiek sieraad van de Franse schilder Georges Braque. Het is vernoemd naar de Griekse godin Hecate en typerend voor de late, klassiek geïnspireerde, periode in zijn werk. Braque maakte litho's, gouaches en een keramische schaal met dezelfde afbeelding. Georges Braque, een van de grondleggers van het Kubisme, was een veelzijdig kunstenaar: hij ontwierp decors, kostuums, keramiek en glasramen. Vanaf 1952 ontwierp hij op uitnodiging van de goudsmid Heger de Löwenfeld meer dan honderd sieraden, die vaak in een genummerde oplage uitgevoerd werden. Het Louvre in Parijs bezit twaalf broches van Braque. In Saint-Dié-des-Vosges (F) bevindt zich het Musée des Bijoux de Braque. "
→ dc11:title → "Hecate"
→ dc11:identifier → "S1999.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8462
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cf7ad23db9d23d57375553b53489f8c3
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, verhoogde goudkleurige cirkel met een gat in het midden, geplaatst op een grijze cirkelvormige plaat met een langwerpige uitgezaagde vorm aan de bovenkant"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.069"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4213
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4344a3153c06178d962ddbe9f0f9be7d
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren 1982 / 84", "Armband met sluiting [127]"
→ dc:created → "1982/1993"
→ dc11:date → "ontwerp 1982 / 1984, uitvoering 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit elkaar kruisende cirkel en ovaal Armband van witgoud, geelgoud in de vorm van een ovaal en een cirkel die elkaar kruisen. Emmy van Leersum maakte jarenlang talloze armbanden, met name van niet edelmetaal en kunststof, als antwoord op het traditionele polssieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.028"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3779
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/17ff97ff10beab35c3c503f97a6ca474
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, in de vorm van een doosje, gemaakt van gouden plaatjes die aan elkaar genageld zijn, zwartgeverfd, waarna er op elk vlak een bloem in lijnen is uitgekrast Broche in de vorm van een doosje, gemaakt van gouden plaatjes die aan elkaar genageld zijn. De plaatjes zijn zwart geverfd, waarna er op elk vlak een bloemvorm is uitgekrast. Deze bewerking herinnert aan een tekentechniek met vetkrijt die kinderen op school leren. De avant-garde sieraden van Rob Smit (Delft, 1941) genieten internationale erkenning vanwege hun gelaagde, vaak persoonlijke symboliek die tevens doet denken aan de abstracte en geometrische vormen van De Stijl en het werk van Piet Mondriaan. Tegelijkertijd behouden zijn ontwerpen een figuratieve kwaliteit. Het is onder meer zijn bewuste keuze voor het werken met goud die hem in de jaren zestig, toen hij terugkwam van zijn studie aan de Staatliche Kunst- und Werkschule in Pforzheim (Duitsland), in conflict bracht met de toenmalige vernieuwers binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Deze verklaarden goud tot taboe en beperkten zich tot een industriële vormgeving die het niet-edelmetaal als basis had. Smit concentreert zich in reactie hierop jarenlang op de beeldende kunst. Hij gaat tekenen en maakt autonoom beeldend werk. In 1985 maakt hij een spectaculaire rentree met een collectie sieraden die hij Ornamentum Humanum noemde. Zijn voorliefde voor goud doet opnieuw een discussie ontstaan binnen de sieradenwereld. Deze toont het grote contrast in opvatting over de rol van het sieraad ten opzichte van zijn drager. Smit streeft naar schoonheid, verbeelding en houdt rekening met de persoonlijkheid van de drager. In Smits werk komen de edelsmid en beeldend kunstenaar samen. Hij combineert het goud vrijelijk met industriële materialen zoals verf, zink, staal, zink en lood. Zijn intuïtie uit zich in verhalend werk met bijzondere namen, waarvan de betekenis vaak meervoudig uitgelegd kan worden."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.038"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8619
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1c9205c2ea9baf1da82a8a64e9c4948c
→ dc:created → "2004/2004"
→ dc11:date → "2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit aan elkaar geregen stukken koraal, verbonden door een zilveren slot"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.218"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4507
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fd05dd4aad52e10a1f73d8f05ef6abf0
→ dc11:title → "Armband [41]", "verticale inzagingen, 1974"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 1/4 verticale inzaging en over elkaar geschoven"
→ dc11:identifier → "S1999.046"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4433
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b91e05bcedaf11ac8b96684a63722b78
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "'draagobject', uit lagen geknoopte en beschilderde lintjes Draagobject bestaande uit lagen geknoopte en beschilderde lintjes. Textiel vormt het hart van Lam de Wolfs sieraden. Door de jaren heen worden haar ontwerpen groter en complexer. Ze maakt vaak gebruik van door haar zelf beschilderde zijde en combineert deze al dan niet met mikado-achtige stokjes. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.116"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4016
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4cabd536f58dae097d106aede3d76d7a
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, blauw met tempexballetjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7111
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/06a495700aa7c49c651184187e010aa2
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche NP 2011-18, zilverkleurig De aankoop Extra Buttons is een selectie uit een serie ‘button broches’ van Noon Passama. De broches kunnen los worden gedragen of gearrangeerd op een wand worden gepresenteerd. Het ontwerp combineert humor met draagbaarheid. De ‘button broches’ zijn gebaseerd op de bekende button die op jassen en tassen wordt gespeld. De plastic ondergrond met speld fungeert als drager voor een felgekleurde of spiegelend volume. De button, eigenlijk een wegwerpproduct, wordt omgetoverd tot een begeerlijk modeaccessoire. Door te variëren met de vorm, kleur of lak kunnen de gelimiteerde edities makkelijk worden aangevuld en blijven ze tegelijkertijd betaalbaar. Met de ‘button broches’ wordt een brug geslagen tussen de wereld van de mode en die van het sieraad. De Extra Buttons verenigen op een harmonieuze wijze tegenstrijdige elementen. Ze leveren fijnzinnig commentaar op het sieraad in combinatie met een geslaagde vormgeving. Noon Passama is afkomstig uit Thailand en studeerde in 2010 af aan de afdeling Edelsmeden van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Haar afstudeercollectie vestigde haar naam als aanstormend talent. Met deze aankopen wordt de collectie van het Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch aangevuld met werk van een jonge generatie in Nederland opgeleide sieraadontwerpers. "
→ dc11:title → "Extra Button"
→ dc11:identifier → "S2012.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3848
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c99ac9e95e8da3659351372a8067f907
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring van gezwart zilver, goud en lak, waarbij op een rank ringetje een topzwaar lijkend dakje met roodgelakte punt zweeft. In het dakje zijn kleine ronde gaatjes geperforeerd. Het contrast in volume geeft de ring een monumentale speelsheid. Vanaf 1990 gebruikte Marion Herbst zilver niet meer louter als toevoeging in haar sieraden, maar als primair materiaal voor haar ontwerpen. Deze zijn echter op geen enkele wijze klassiek te noemen. Herbst lijkt een sprookjeswereld te willen openen met een serie waar door zwarting verkregen schaakpatronen of stippen speelse kegelvormen, dakjes of koepeltjes sieren. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "Huisjes-ring"
→ dc11:identifier → "S1995.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8896
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cf33dbff45678cebfa8a1cadbf144689
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor stoel, groen kunststof "
→ dc11:title → "Rib chair"
→ dc11:identifier → "D2019.061"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8704
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4635e96df9e75ec6217fc9d1d3e066d9
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), licht- en donkerblauw"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.300"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4354
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f99d4dde10b8493f534fb641a78f5db2
→ dc:created → "1980/1990"
→ dc11:date → "ca. 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband van gedraaide stalen spiraaldraad. Het resultaat is een sponsachtige armband, die om de pols kronkelt. Het ontwerp is even eenvoudig als krachtig van uitstraling en past in de traditie van Marion Herbst om steeds nieuwe materialen als basis te nemen voor verrassende vormverkenningen. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.138"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4099
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/929f5335b03168d951b5f4bcc478ef7f
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, bestaande uit aan elkaar gemonteerde costume jewelry Met Up North presenteert Judy Onofrio een broche die schalks verwijst naar een stukje typisch Noord-Amerikaanse geschiedenis. De speelsheid en ironie waarmee Onofrio in haar broches steeds weer speelt met Amerikaanse clichés en iconen lijkt onuitputtelijk. De kunstenares monteerde ook bij dit sieraad bestaande stukjes costume jewelry tot een nieuw verhalend geheel, dat geenszins een volledige vertelling wil zijn, maar de verbeelding des te meer prikkelt. Judy Onofrio (New London/USA, 1939) is autodidact en behoort tot de zogenaamde 'outsider' kunstenaars, die niet vanuit een klassieke training maar vanuit een persoonlijke expressiedrang en/of verzamelobsessie tot een geheel eigen stijl komen. Aanvankelijk maakt Onofrio installaties van keramiek of hout, die ze vervolgens in brand steekt of verrijkt met de talloze gevonden voorwerpen, die deel uitmaken van haar diverse verzamelingen. Haar achtertuin is door de jaren heen tot Judyland geworden, een ruimte waar zijzelf en andere kunstenaars stap voor stap hun creativiteit vormgeven in intuïtieve verhalen en fantasierijke installaties, paden en paviljoentjes. In 1989 zorgt een rugoperatie ervoor dat ze met kleinere objecten gaat werken. Een nieuwe passie ontstaat, ditmaal voor broches en armbanden, wederom opgebouwd uit oude costume jewelry en andere 'found objects'. Haar sieraden zijn extravagant en suggestief. Ze zijn een opeenstapeling van gekleurde en glimmende nepparels, nepstenen en verguldsel. Als de bescheiden maat haar gaat beklemmen, maakt ze vervolgens kleine tempeltjes om haar broches in te bewaren en later op zichzelf staande tempeltjes. Populaire songs en het dagelijks leven bieden haar thema's voor haar onverminderd unieke ontwerpen. Haar sieraden zijn wat ze voorstellen: vrolijke overdreven voorbeelden van Amerikaanse volkskunst, verwijzend naar de nationale geschiedenis van settlers, Indianen, cowboys en nachtclubs. "
→ dc11:title → "Up north"
→ dc11:identifier → "S1990.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8118
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e9f7179ed183f504916a49f6d2d93df5
→ dc:created → "2014/2014"
→ dc11:date → "2014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad van drie in elkaar gevlochten, gebogen stroken ijzer"
→ dc11:title → "Dignity"
→ dc11:identifier → "S2017.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8397
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1fecda422bba57965b697764c8dfaf06
→ dc:created → "2000/2000"
→ dc11:date → "2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met vier grote zilveren bollen en vijf buisvormige elementen met jaspiskralen"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9135
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bc86008b4f11d91670fb615b3f1f151f
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, hartvormige hanger met een dame aan een groen sjaaltje "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.138"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3871
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3df00a9e0ae39de050250eb80bd3c3f1
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche De ironische titel 'Wing it' werpt een lugubere schaduw over de beeltenis van een jonge piloot. J. Fred Woell etaleert hem temidden van oorlogsmachinerie, zijn vliegtuig, een wimpel met het woord TRUST erin gegraveerd en een kermismuntje waarop GOOD FOR ONE FARE te lezen staat. De betekenis laat zich hier gemakkelijk raden. De combinatie van de stemmige kleuren van het gebruikte hout, koper, glas, plastic en bladgoud geven de broche de misleidende air gedateerd te zijn. Het tegendeel is waar. Woell vervaardigde het sieraad in 1997. J. Fred Woell (Verenigde Staten, 1934) is een van de eerste sieraadontwerpers die in de jaren zestig van de vorige eeuw gebruik ging maken van elementen uit de Amerikaanse volkscultuur. Hij was tevens pionier in het maken van assemblages van gevonden voorwerpen en andere 'waardeloze' materialen. Hij ageerde hiermee tegen de heersende opvatting dat de waarde van het materiaal de waarde van het sieraad bepaalt. Zijn werk werd dan ook wel 'anti-jewelry' of 'junk'-jewelry' genoemd. Met name zijn broches, bestaande uit symbolen van de Amerikaanse droom gecombineerd met speelgoed of afvalmateriaal, vormden een ironisch commentaar op de moderne consumptiemaatschappij. Het werk is humoristisch maar heeft evenwel een serieuze ondertoon voor de oplettende drager. De kwinkslagen dienen ertoe, zo beweerde hij, om de zwaardere thema's in het leven draaglijk te maken. Woell imiteert daartoe onder meer de badges van politieke campagnes, fanclub buttons, prijzen en medailles. In zijn latere ontwerpen verwerkt de kunstenaar meer persoonlijke emoties en gedachten in zijn werk, en vooral zijn pijn, zoals in de in 1984 voor het eerste geëxposeerde serie Back to Square One, een reeks van wandpanelen van twintig vierkante centimeter, die één voor één uitdrukking geven aan zijn gebroken huwelijk, en het verlies van zijn huis, werk en studio. Voor Woell zijn sieraden niet louter versiering. Hij beschouwt het menselijk lichaam als een tentoonstellingsruimte of persoonlijk platform voor zijn politieke ideeën."
→ dc11:title → "Wing it"
→ dc11:identifier → "S2000.065"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6289
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/93bb743dcbe0554db10bbab0de1ae4b0
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "waaier (2x), in de vorm van de vleugel van een vogel Dit sierlijke accessoire - een romantische schuilplaats en brenger van verkoeling - zal het straatbeeld steeds meer gaan bepalen nu onze zomers langer en warmer worden en stroomuitval wel eens een regelmatig terugkerend verschijnsel kan blijken te zijn. De waaier is een doeltreffende en sierlijke low-tech manier om verkoeling te brengen. Waaier wapperende dames in de tram, in de schouwburg en op het terrasje - het openen en waaieren als een nieuw ritueel."
→ dc11:title → "Fladder"
→ dc11:identifier → "S2007.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5809
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/47e828faeea190ba03175e3fe5be318b
→ dc11:title → "Lus armband", "Aluminium strip armbanden"
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, aluminium strip met een draai Vergeleken met de Circle in circle armband uit hetzelfde jaar is de ingreep die Gijs Bakker toepast in de Lus armband ogenschijnlijk simpel. De aluminium band wordt slechts een slag gedraaid om daarmee de vorm van het object te definiëren. De uitvoeringspraktijk was minder eenvoudig. Telkens weer bleek dat aluminium weliswaar een uiterst modern en neutraal materiaal was, maar de vervaardigingswijze was arbeidsintensief en moeizaam. "
→ dc11:identifier → "S2004.034"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8752
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e4d5ef11abfb6b18a42bab82ccf40e8d
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), ingezaagde en kwart verdraaide cirkel"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.344"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6595
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/66b3e4d2468c6dcff1710441a71f0cc6
→ dc:created → "2008/2008"
→ dc11:date → "2008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, doorgezaagd in het midden, amberkleurg, met een nieuw 'uitgerekt' stuk in het midden"
→ dc11:title → "Stretched yellow"
→ dc11:identifier → "S2008.054"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4097
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3afbc238945fc2e7cea459a642b47c63
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "Broche in tempelkastje, kastje en broche uit costume jewelry. Zou er een Amerikaanser sieraad te vinden zijn dan deze kitscherige broche van Judy Onofrio (New London/USA, 1939)? Het sieraad toont een houten huisje, dat helemaal schuilgaat onder een laag van glimmertjes en gekleurde steentjes. In het huisje (een tempel, volgens de titel) bevindt zich een broche, die eveneens is uit glimmende en gekleurde kralen en stenen, en waarin twee plastic honden de aandacht trekken. Zo wordt het tempeltje tevens een hondenhok. Judy Onofrio verzamelt oude costume jewelry, opzichtige namaaksieraden, om ze te hergebruiken in nieuwe sieraden, gecombineerd met andere 'found objects'. Haar sieraden zijn vaak een opeenstapeling van gekleurde en glimmende nep-parels, nep-stenen en verguldsel. Populaire songs en het dagelijks leven zijn uitgangspunt voor haar sieraden, die stuk voor stuk uniek zijn. Haar sieraden zijn wat ze voorstellen: vrolijke en overdreven voorbeelden van Amerikaanse volkskunst, verwijzend naar de nationale geschiedenis van settlers, indianen, cowboys en nachtclubs. "
→ dc11:title → "Temple"
→ dc11:identifier → "S1990.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5063
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9e898258e0d976f0615d1ff628400b55
→ dc:created → "2002/2003"
→ dc11:date → "2002 / 2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit tegen elkaar aan geplaatste geometrische vormen, vastgezet met behulp van klinknageltjes Een halssieraad als een miniatuurschilderij. De symmetrische compositie bestaat uit twee rechthoekige vlakken, die expressief beschilderd zijn. Het linker vlak is overwegend blauw, en het rechter is zwartgrijs met kleurtoetsen. Boven de compositie bevinden zich twee loden vlakjes, waaraan een gouden halssnoer bevestigd is. Dit sieraad van Robert Smit (Delft, 1941) laat zien dat hij een meesterlijk edelsmid en beeldend kunstenaar is. Met groot raffinement verbindt hij edele en onedele metalen (zilver, goud, staal, zink en lood), ook al is dit tegen de regels van het vak. In de wijze van vormgeving en beschildering beweegt hij zich tussen abstractie en figuratie. Smit studeerde aan de Staatliche Kunst- und Werkschule in Pforzheim. In de loop van de jaren 70 stopte hij met edelsmeden en verwierf hij bekendheid als beeldend kunstenaar. Sinds 1985 maakt hij weer sieraden, waarin goud, verf en een vrije verbeelding de hoofdrol spelen. "
→ dc11:title → "Bottle in Canale Piovego"
→ dc11:identifier → "S2003.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4215
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/036202791482f79940d44474aa850d4e
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren 1982 / 84", "Ring [132]"
→ dc:created → "1982/1993"
→ dc11:date → "ontwerp 1982 / 1984, uitvoering 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "Pinkring van witgoud, geelgoud waarbij een ovaal en een cirkel elkaar kruisen Emmy van Leersum maakte jarenlang talloze armbanden en ringen van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Haar sieraden zijn daardoor geometrische verkenningen die tot een bewuste lichaamstaal uitnodigen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3999
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/915063ca459b2f9842334bfa42518273
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x) afgeplat profiel Armbanden, bestaande uit afgeplatte cirkels van gegoten, felgekleurd kunststof. De armbanden zijn ontworpen en vervaardigd door Créations Baverel, een Franse producent van modesieraden. De armbanden zijn typisch jaren zeventig creaties. Modesieraden worden vanaf het begin van de 20e eeuw in kleine oplagen ontworpen in opdracht van modeontwerpers met de uitdrukkelijke bedoeling de lijn en het cachet van hun collecties te onderstrepen. Vaak zijn de sieraden theatraal en exuberant. Altijd zijn ze 'nep' en vervaardigd van imitatiestenen en/of kunststof. Ze vormen al snel een vast fenomeen bij belangrijke modeshows maar veroveren langzaamaan ook de markt van de koper. Met name vanaf de jaren vijftig vormen sieradenstudio's een florerende bedrijfstak in de periferie van de mode-industrie. Meestal dragen de sieraden slechts de naam van het modehuis en niet van de individuele ontwerper, de zogenaamde parurier."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7216
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4a91c3c50643edfb1f7f77aaf0ea0149
→ dc:created → "2010/2010"
→ dc11:date → "2010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche uit diverse soorten en maten raketten"
→ dc11:title → "Croix du Nord"
→ dc11:identifier → "S2012.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4028
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/691d447165546384e19d59262d407546
→ dc:created → "1970/1970"
→ dc11:date → "1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, met gaatjes waarin dopmoeren zijn gestoken"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.044"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8705
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e8098cc5b3c79268fa9ae5761d972f74
→ skos:prefLabel → "Peter Niczewski"
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "rechthoekige houten broche met kleurige geometrische figuren"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.301"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7125
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/05ec30de02591bb3626172499dc49834
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "rode ring van laser-sintered polyamide, uit de Bastards serie Bastards is een serie sieraden van de jonge Duitse ontwerper Laura Rittlinger (Heidelberg, 1984). Voor haar heeft deze term niet alleen een negatieve bijklank. Bastaards zijn mengvormen, kruisbestuivingen die ook het beste van twee werelden kunnen bevatten. Zo kan een bastaard ook van een verrassende schoonheid zijn. In de ringen is het samengaan van tegenstrijdige elementen uitgangspunt. Zij zijn tegelijkertijd aantrekkelijk en sinister en ogen zowel decoratief als agressief. Daarnaast lijken alle ontwerpen symmetrisch, maar hun evenwichtige vorm wordt verstoord door tal van afbrekingen en uitstulpingen. Daarmee balanceren deze sieraden tussen natuurlijk en kunstmatig. Het is niet direct duidelijk uit welk materiaal en met welke techniek de sieraden zijn vervaardigd. Het lijkt op houtsnijwerk, maar voor hout zijn de stukken te licht van gewicht en ook de textuur klopt niet. Maar wat is het dan wel? Van alle contrasten die deze Bastards in zich verenigen, is dat wellicht de meest raadselachtige. De sieraden zijn vervaardigd door middel van Rapid Prototyping. Bij deze techniek wordt een object ontworpen op de computer. Vervolgens wordt het met een speciale printer driedimensionaal ‘opgebouwd’ in kunststof. Deze techniek, die steeds vaker wordt toegepast door ontwerpers, heeft de potentie het productieproces radicaal te veranderen. In de toekomst kunnen ontwerpen thuis worden gedownload en geprint en ook kunnen zij naar eigen inzicht worden aangepast. Zo zou het onderscheid tussen ontwerper en consument op termijn kunnen komen te vervallen. Het Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch heeft in haar collectie ook een aantal vroege voorbeelden van deze werkwijze van Gijs Bakker en Ron Arad. "
→ dc11:title → "Bastards"
→ dc11:identifier → "S2012.019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4708
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5351a8f85a87d9d45bfd57422f974f12
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadobject: gouden toets met bijbehorend keyboard, merk Dell De gouden toets met het dollarteken schreeuwt je toe. Het is commentaar en versiering tegelijk. De Spaanse ontwerper Martí Guixé (Barcelona, 1964) heeft niet veel op met sieraden, maar dit stukje glamour voor het toetsenbord vindt hij wel wat hebben. Industriële producten interesseren hem eigenlijk helemaal niet. Het enige dat telt zijn volgens hem consumptiegoederen en voedsel. Het gaat hem om de mentaliteit en de ideeën, niet om vorm en materiaal. Guixé's producten zijn dan ook origineel van idee en hebben een haast terloops karakter, zoals de Flamp, een fluorescerende 'glows in the dark' lamp, of tijdelijke functionele tattoos in de vorm van een meetlint of plattegrond. Hij werkte voor Camper, Authentics, Alessi en Droog Design. De gouden toets was één van zijn vele ideeënschetsen. Op verzoek van de stichting 'Chi ha paura...?' werd het uitgevoerd in het kader van het project 'Sense of Wonder'."
→ dc11:title → "Gold key $4"
→ dc11:identifier → "S2002.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3996
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bdcbde93799b498f2e00b3b637273324
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, zeshoekige vorm van okergeel kunststof Armband, bestaande uit een zeshoekige vorm van okergeel kunststof. De armband is er een uit een reeks gelijkende sieraden en is ontworpen en vervaardigd door Créations Baverel, een Franse producent van modesieraden. De armbanden zijn typisch jaren zeventig creaties. Modesieraden worden vanaf het begin van de 20e eeuw in kleine oplagen ontworpen in opdracht van modeontwerpers met de uitdrukkelijke bedoeling de lijn en het cachet van hun collecties te onderstrepen. Vaak zijn de sieraden theatraal en exuberant. Altijd zijn ze 'nep' en vervaardigd van imitatiestenen en/of kunststof. Ze vormen al snel een vast fenomeen bij belangrijke modeshows maar veroveren langzaamaan ook de markt van de koper. Met name vanaf de jaren vijftig vormen sieradenstudio's een florerende bedrijfstak in de periferie van de mode-industrie. Meestal dragen de sieraden slechts de naam van het modehuis en niet van de individuele ontwerper, de zogenaamde parurier. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4116
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/375448fb9b416be6be219e5e43ea0d49
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren 1982 / 84", "Oorklem [114b]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorklem (2x), geel en blauw oorsieraad Oorklemmen van in pvc gelamineerde celstof met gele en blauwe randjes. Het oorsieraad heeft een even onbreekbare als kwetsbare, transparante uitstraling. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden, halskragen en oorklemmen van kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor zowel expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de sieraden niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze tevens om een bewuste lichaamstaal. Eind jaren zestig van de vorige eeuw voltrok zich een revolutie onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren passé. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Eén van de pioniers in deze ontwikkeling was Emmy van Leersum (1930-1984), die samen met haar tweede echtgenoot, de ontwerper Gijs Bakker, in 1969 de Werfkelder voor Multipliceerbare Objecten opende. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen mens en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. In feite betekent het dragen van haar werk de versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en soms hoekig of puntig. Bij de perfectionistische en onderhuids emotionele Van Leersum vertaalt een soms agressieve spanning zich vaak in een beheerste vorm die, ondeelbaar lijkend en opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, een acuut en uniek lichamelijk bewustzijn voortbrengt. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. De enige term waarmee ze zich enigszins kon verzoenen was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1990.042"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4540
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ac56dacb95b520bc893f3cd4ff59147e
→ dc11:title → "Halskraag, dubbel [112]", "gebroken lijnen, primair met aflopende kleur, 1980 / 82"
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit twee vierkante strips blauw nylon die gevouwen en gelast zijn in een punt. Emmy van Leersum maakte een aantal halskragen van kunststof als antwoord op het traditionele collier, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. De technische mogelijkheden van het basismateriaal inspireerden haar tot een innovatieve vormgeving. Net als de aluminiumkragen uit de jaren zestig, die een oneindige slinger weergeven, vertolken haar nylon halskragen haar concept van de gematerialiseerde oneindigheid. Door voor verschillende kleuren nylon te kiezen of hoeken te maken, daagde ze daarbij het principe van de oneindige lijn tegelijkertijd uit. Haar ontwerpen zijn even futuristisch als geraffineerd. Veel van haar ontwerpen zijn niet aan de vrouwelijke of mannelijke sekse gebonden. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.079"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8486
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/56c8a5dc9c843b66e995c7dfaca8e534
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, transparante cirkel van kunsthars"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.092"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4564
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/07761248c50e21a79393cd70bf11f4e4
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, uitvoering 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, van fluorgele doorzichtige, kunststof tuinslang; op regelmatige afstanden ingesneden Armband, gemaakt van een gewone tuinslang. Maria Hees vervaardigde talloze van deze armbanden in diverse felle kleuren. Door de tuinslang met regelmatige tussenruimtes gedeeltelijk in te knippen kan deze worden gebogen en aan elkaar gelijmd. De tuinslangarmband vormt een klassieker uit de tweede helft van de jaren zeventig. Maria Hees (Bergeijk, 1948) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les kreeg van Gijs Bakker. Vanaf 1979 is ze, samen met ontwerpers als Marion Herbst en Marga Staartjes, een belangrijke vernieuwer in de Nederlandse sieraadvormgeving. Ze vormen een op de Pop Art geïnspireerde stroming, die reageert op de streng formele tendensen die het Nederlandse sieraad in de jaren zeventig beheersen. In tegenstelling tot haar leermeesters, die vanuit sobere geometrische uitgangspunten met metalen werken, legt Hees zich toe op de transformatie van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, tuinslang. Ondanks de schijnbare eenvoud ervan is haar werk zeer beeldend en decoratief. Haar vindingrijkheid leidt niet zelden tot humoristische en relativerende resultaten, die ze gedeeltelijk zelf in serie uitbrengt. Hees beperkt zich niet tot sieraden. Ze ontwerpt ook tassen en lampen. Direct na haar afstuderen in 1979 breekt ze al door met haar draadkoffertje, waarbij het ijzeren frame aan de buitenkant en de bekleding aan de binnenkant zit. Hierna volgen meerdere ontwerpen die tot moderne klassiekers worden, waaronder haar tuinslangarmbanden en de borstelbroches. In de loop der jaren is Hees ook duurdere materialen toe gaan passen, zoals chipwood, zilver en vissenleer. Haar ontwerpen blijven daarbij even fantasierijk. "
→ dc11:title → "Tuinslangarmband"
→ dc11:identifier → "S1999.201"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8505
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/37c16cfd7e904a41504845e5aa0eff73
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, witte glazen bloemen en kraaltjes op een bronskleurige metalen speld"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.111"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7466
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0472737ac6100313298e3cab2ba9c9d1
→ dc11:title → "Global Identity", "World Roaming"
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "Broche van rood geglazuurd porselein in de vorm van een hartje met een antenne. Deze update van het universele symbool voor liefde is bestemd voor hedendaagse wereldreizigers die hun hart volgen. Manon van Kouswijk ontwierp de broche voor de collectie Global Identity van het sieradenlabel Chi ha paura...? van Gijs Bakker, oprichter van Droog Design, en galeriehouder Marijke Vallanzasca. Voor Global Identity werden diverse ontwerpers gevraagd om uitdrukking te geven aan het hedendaagse perspectief op de wereld als ‘global village’. De sieraden van Manon van Kouswijk (Warnsveld, 1967) komen voort uit onderzoek naar de waarde en betekenis van alledaagse, persoonlijke voorwerpen zoals een geschenk, een aandenken of een erfstuk. Daarbij streeft ze naar nieuwe interpretaties van archetypische vormen. Manon van Kouswijk volgde eerst een technische opleiding goud- en zilversmeden en daarna de Gerrit Rietveld Academie, waar ze in 1995 afstudeerde. Van 2007 tot 2010 was ze hoofd van de afdeling Edelsmeden van de Gerrit Rietveld Academie. Sinds 2010 woont en werkt ze in Melbourne."
→ dc11:identifier → "S2013.070"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4129
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1a2af326558e5e8253e9a8cb44c06c87
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, de rug van het boek is een onderdeel van een antiek lippenstift-doosje, de voorkant en achterkant zijn gemaakt van ingelegd plexiglas, het figuurtje in de collage heeft een lichaam van (een stukje bloemblad), wespenvleugels en een hoofd van een klein antiek presidentenbeeldje, de zilveren sluiting is afkomstig van een ander gevonden voorwerp"
→ dc11:title → "Diary"
→ dc11:identifier → "S1994.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3938
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/997f5739fd12e510fede9768b1c3b729
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, hals- en hoofdsieraad, beschilderd en verstevigd textiel met aan 4 linten 4 beschilderde stokjes. Variabele draagwijze mogelijk. Met blauw gebreid katoenen mutsje. Veel van de sieraden van Lam de Wolf zijn op verschillende manieren te dragen. Dit parasolvormig object van beschilderd en verstevigd textiel, waaraan vier linten met vier beschilderde stokjes zijn bevestigd, is naar keuze als hoofdtooi, broche of collier te dragen. Textiel en mikadoachtige stokjes komen in veel van haar ontwerpen terug, waarbij gaandeweg meer complexe en grotere objecten ontstaan. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.045"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4203
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c14820853a050b8b0287cc27f2b3bd35
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "haarkam Haarkam bestaande uit zeven gebogen grillige strengen geelgoud. Het sieraad is even sober als uitgesproken met een vorm waarin zich de natuurlijke beweging van golvend haar herhaalt. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1992.019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4924
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/52c65b57f0a54ed00eec93be3386635f
→ dc:created → "1967/1989"
→ dc11:date → "ontwerp 1967, re-editie 1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, in originele verpakking Deze zilveren ring is bestemd voor de pink, die hem omsluit als een soort kraag of manchet. Gijs Bakker (Amersfoort, 1942) maakte de ring oorspronkelijk in 1967 toen hij ook de Circle in Circle armband ontwierp. Beiden zijn gebaseerd op een cirkel die haaks doorboord wordt door een andere cirkel. Toch oogt de ring in vergelijking met de perspex armband veel monumentaler. Met onder meer minimale, geometrische ingrepen in bestaand buismateriaal creëerden Gijs Bakker en zijn partner Emmy van Leersum (1930 - 1984) sieraden die ontdaan waren van iedere romantiek of ornamentiek. Beiden zijn pioniers van het moderne Nederlandse sieraad. Hoewel Bakker sterk geïnteresseerd is in de industriële productie van sieraden, bleek dit in 1967 met de 'Little finger ring' nog niet realiseerbaar. In 1998 biedt de Stichting 'Chi ha paura...?' hiertoe wel de mogelijkheid. Deze organisatie, waarvan Bakker medeoprichter is stimuleert innovatieve sieraadontwerpen, die seriematig geproduceerd kunnen worden."
→ dc11:title → "Little finger"
→ dc11:identifier → "S2002.041"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4221
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/361705246a8629005d12793f4dda64c1
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "ontwerp 1976, re-editie 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "aluminium broche in originele verpakking (kartonnen doosje) Deze broche is een vierkant dubbelwandig object met een horizontale ribbel, midden op de voorkant. De vorm is ontstaan uit de minimale bewerking van een vierkante aluminium standaardbuis, die platgedrukt werd. Het is een klassieker uit de geschiedenis van de Nederlandse sieraadvormgeving, ontworpen door Françoise van den Bosch (Hilversum 1944 - Amsterdam 1977). Françoise heeft door haar vroege dood een klein oeuvre nagelaten, dat indrukwekkend en consistent is. Zij behoorde tot de vernieuwers, die het vak vanaf het eind van de jaren zestig een belangrijke impuls gaven. Françoise werkte aanvankelijk met plaatmateriaal maar ging al snel over op standaard buismateriaal, waar zij door middel van eenvoudige ingrepen vorm aan gaf. Haar werk kreeg een steeds autonomer karakter. De Kussenbroche is een draagbare en kleinere versie van haar grotere Kussenobjecten. De Kussenobjecten bestaan uit meerdere losse delen die in elkaar geschoven één geheel vormen, een ontwerpprincipe dat zij ook bij sieraden hanteert."
→ dc11:title → "Kussenbroche"
→ dc11:identifier → "S1993.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4515
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4fa748a6f9ea5b52622b4fc074d2fd67
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, conische versmalling aan buitenzijde Brede armband van gezaagd en gefreesd roestvrij staal met een conische versmalling aan de buitenzijde. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:title → "Armband [ongen.]"
→ dc11:identifier → "S1999.054"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8626
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/350a7383c342c22c9d80693a5cecfe66
→ skos:prefLabel → "Malcolm Parsons"
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, zwart, blauw, rood en geel beschilderd"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.225"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4884
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/34ac79867ecc0379d12744e526e236d3
→ dc:created → "1955/1955"
→ dc11:date → "ca. 1955"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit 3 verschillende soorten schakels Dit kleurrijke collier is een voorbeeld van Amerikaanse costume jewellery uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Het sieraad is opgebouwd uit verschillende soorten gekleurde glasstenen in metalen schakels. Tussen de vijf grote ronde stenen in het centrale deel van het collier bevinden zich vier uit glasstenen opgebouwde insecten. Het sieraad is gemaakt door de firma Florenza in New York. De firma begon in 1948 als de Dan Kasoff Company. In 1950 werd de naam veranderd in Florenza, naar Dan Kasoffs vrouw Florence. De eerste tien jaar maakte het bedrijf een enorme groei door. Alleen originele ontwerpen van Kasoff kregen het merk Florenza - ze werden onder meer verkocht bij Saks Fifth Avenue en Bloomingdale's. Sieraden van Florenza waren geliefd vanwege hun zogenaamde 'Old World' look, waarbij de schoonheid, stijl en uitstraling van antieke sieraden benaderd werd. Het hier afgebeelde sieraad toont echter een veel vrijere benadering. Het familiebedrijf werd in 1981 gesloten. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3750
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/046faf62130fb55b781fe8e9d653dff4
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, re-editie 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van poetsnaaf en doorzichtig plastic buis (paars/roze) Armband gemaakt van een poetsnaaf, die gedeeltelijk door een transparante kunststofbuis omringd wordt. Marga Staartjes vervaardigde deze armband in verschillende kleuren en kleurcombinaties, waaronder roze, zwart, roze/paars, roze/blauw, paars/zwart, blauw/roze, groen/zwart, roze/zwart en blauw/groen. Staartjes (1953) studeerde in 1979 af aan de afdeling Vormgeving in Metaal & Kunststoffen aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Ze kreeg les van pioniers onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers die eind jaren zestig het sieraad als statussymbool hadden afgezworen, waaronder Gijs Bakker. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Marga Staartjes ging in dit democratiseringsproces nog een stap verder door in haar ontwerpen gebruik te maken van voorwerpen en materialen die in het alledaagse leven van de Nederlandse burger een puur functionele rol speelden, zoals pannensponsen en pijpenraggers. Ze gaf deze een opmerkelijke functieverandering door ze te transformeren tot armbanden en colliers. Felle kleuren spelen daarbij een belangrijke rol. Doordat de materialen met name verwijzen naar de huisvlijt van de Nederlandse huisvrouw vertolken ze een spitsvondige ironie, die de toen overheersend hooggespannen idealen over de bevrijding van het moderne sieraad wat tegenwicht bood. De sieraden van Staartjes bevatten vaak een verhaal en hebben verassende eigenschappen. Zo maakte ze een aantal ontwerpen die eetbaar lijken. Soms combineert ze ook figuratief werk met abstract vormgegeven edelmetalen, zoals de menselijke figuurtjes die op zilveren ringen zitten alsof het stoelen zijn. Staartjes heeft zich naast de sieraadvormgeving ook toegelegd op het ontwikkelen van modeaccessoires."
→ dc11:title → "Poetsnaaf armband"
→ dc11:identifier → "S2000.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8398
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3947f31b8113769c5fca0696633e5813
→ dc:created → "1981/1982"
→ dc11:date → "1981 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8471
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/44fc898287e1789a3d1a8ecd4ffec526
→ dc:created → "1988/1988"
→ dc11:date → "1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, goudkleurig, opgebouwd uit aan elkaar verbonden takjes met 3 zwarte bolletjes"
→ dc11:title → "Willow necklace"
→ dc11:identifier → "S2018.077"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4934
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9095792fb9fa711bfb8f136f3f9fc22c
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, in originele verpakking Deze zilveren roosbroche bestaat uit een takje met een lichte knik en een doorn, bekroond door een bloem waarin een echte gedroogde roos zit. Het werk van de Israëlische sieraadontwerpster Esther Knobel (Polen, 1949) heeft een verhalend karakter. Haar sieraden kunnen optimistisch, melancholiek, somber en ook politiek van karakter zijn. In de jaren tachtig werd zij bekend door haar boogschutterspelden en camouflage- of vlaggencolliers, die zij maakte van zorgvuldig bewerkt en beschilderd blik. Het ontwerp voor deze roosbroche maakte Esther Knobel op verzoek van de Stichting 'Chi ha paura...?', als een bewerking van een eerder ontwerp uit 1993. In die tijd maakte zij ook Rozenmand, een broche van blik en gedroogde roosjes. Deze was uit dezelfde soort takjes opgebouwd. Rose heeft een romantisch en vreedzaam karakter, hoewel de doorn verwijst naar pijn en onvolkomenheid."
→ dc11:title → "Rose"
→ dc11:identifier → "S2002.047"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6222
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9779259e2115c487fb8ee2914da37867
→ dc:created → "1988/1988"
→ dc11:date → "1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "trapeziumvormige broche met een dame in badpak en een haai Trapeziumvormige broche van een voor de camera poserende dame in badpak, tegen de achtergrond van een oceaan en abstracte luchtpartij. Onder de beeltenis van de bevallige dame zwemt een metalen haai, die geïntegreerd is in de rand van de broche. Het sieraad past naadloos in Betsy Kings oeuvre. Betsy King (Washington DC, 1953) behoort tot de generatie Amerikaanse sieradenontwerpers die hun eigen volkscultuur en dan met name de symbolen van de Amerikaanse droom als onderwerp nemen voor hun sieraden. King, beïnvloed door eigenzinnige talenten als J. Fred Woell, maakt verhalende ontwerpen die clichés op de hak nemen en geijkte cultuuruitingen in een verrassende context plaatsen. Daarbij geeft ze niet alleen blijk van een intelligente introspectie, maar ook van een subtiel gevoel voor humor en verfrissende fantasie. De titels die ze aan haar collier en broches geeft voegen vaak een extra interpretatielaag aan de sieraden toe. Maar ook zonder deze titels is haar werk, ook buiten Noord-Amerika, zeer toegankelijk. De meeste thema's en helden of anti-helden waarover ze iets te zeggen heeft, zijn tot de steeds voortschrijdende veramerikaanste 'global culture' gaan behoren. Bovendien maakt ze in haar werk veelvuldig gebruik van bestaande foto's en afbeeldingen, die inmiddels deel uitmaken van ons collectieve geheugen. Net als haar geestverwanten combineert King in alle vrijheid zeer verschillende materialen, zoals kunststof, metaal, glas, edelmetaal, koper en edelstenen om tot de meest speelse en beeldende werken te komen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2007.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8006
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4f773c6951a4db2170f7bd842041aa9d
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, vier ronde armbanden met elkaar verbonden door negen kleinere ringen Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen. Planteijdt ontwierp Quadrifoglio in opdracht van museumdirecteur Yvònne Joris, naar aanleiding van de Brabantse Cultuurprijs die zij ontving bij het 25-jarig bestaan van Kunstuitleen Museum Het Kruithuis. "
→ dc11:title → "Quadrifoglio"
→ dc11:identifier → "S2014.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4242
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e990577a575326314e003565f1efb866
→ dc11:title → "Befbeelden", "zonder titel"
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ontwerptekening voor de serie "Befbeelden", ingelijst Ontwerptekening van potlood op papier voor de serie Befbeelden, een reeks halskragen en colliers, die Carel Visser in 1994 maakte. Sieraden vormen een constant, maar bescheiden onderdeel van zijn oeuvre. De vormgeving is bovenal sculpturaal en staat vaak haaks op de organische vormen van het menselijk lichaam. Carel Visser (Rijswijk, 1928) is één van de belangrijkste naoorlogse beeldhouwers van Nederland. Visser ontplooit zich door de jaren heen tevens als tekenaar, collagekunstenaar, edelsmid en graficus. Hij staat bekend als constructivist, maar maakt door de jaren heen ook veel figuratief werk. Zijn werk beweegt zich van pure sculptuur naar wat men environments zou kunnen noemen. Zijn abstracte en mathematische beelden van staal zijn even bekend als zijn associatieve collages en assemblages, die soms aan rituele objecten doen denken. Visser werkt in zijn begintijd vooral met staal, dat hij in zijn vaders aannemersbedrijf vindt. Later kenmerkt zijn oeuvre zich door de verrassende synergie tussen materialen en objets trouvés van zeer verschillende oorsprong: olievaten, zilver, autobanden, leer, eieren, schapenhoeven, wol, zand, veren, touw, botten. Visser weet zich geïnspireerd door de natuur, maar zijn sculpturen vormen geen inhoudelijke associaties op de hem omringende wereld. De kunstenaar psychologiseert niet. Wat hem aantrekt in de natuur zijn de principes van opbouw, symmetrie en asymmetrie die erin gelden. Hij komt vooral tot plastische analogieën die even vindingrijk als provocatief zijn en vaak met dissonantie spelen. Balans is daarbij vaak een sleutelbegrip. Wat hij ook maakt, zijn uitgangspunten blijven bovenal sculpturaal. Sieraden vormen een constant, maar ondergeschikt onderdeel van het werk van Carel Visser. "
→ dc11:identifier → "S1994.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4572
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/04ea9669d11a57c071925bc795e3567c
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, uitvoering 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, van zwarte, ondoorzichtige, met blauwe vezels gewapende kunststof tuinslang, op regelmatige afstanden ingesneden. Deze armbanden zijn gemaakt van een gewone tuinslang, een materiaal dat in een ruime variëteit aan kleur en patroon in de handel verkrijgbaar is. Door de slang met regelmatige tussenruimtes gedeeltelijk in te knippen kan het materiaal rondgebogen worden. De uiteinden zijn aan elkaar gelijmd. Hoe eenvoudig van materiaal ook, dit zijn klassiekers van de Nederlandse sieraadvormgeving uit de tweede helft van de jaren zeventig. Ze zijn ontworpen door Maria Hees (Bergeijk, 1948). Zij studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les had van Gijs Bakker. De tuinslangarmbanden ontstonden vanuit een relativerende, humoristische gedachte. Sieraadontwerpers als Marion Herbst, Marga Staartjes en Maria Hees, gingen gebruik maken van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, doucheslang en dergelijke. Het was een korte door de Pop Art geïnspireerde stroming, die een reactie was op de streng formele benaderingswijze die in de jaren zeventig de overhand had in de Nederlandse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "Tuinslangarmband"
→ dc11:identifier → "S1999.209"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5972
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/33aa8f384878e6255119f4256c731338
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, opgebouwd uit slierten goud waar edelstenen in zijn bevestigd Deze ring is vervaardigd van goud en edelstenen, maar door de met opzet onbeholpen afwerking lijkt het een knutselwerk van klei. Op de gouden band bevindt zich een grote samenklontering van slierten goud, waartegen edelstenen van citrien bevestigd zijn. De edelstenen hebben verschillende formaten en maken de indruk lukraak in het goud gedrukt te zijn. De sieraden van Karl Fritsch (Sonthofen, 1963) zijn brutaal en humoristisch. In zijn werk weet hij materialen, technieken en conventies een andere draai te geven. Het edelmetaal straalt en schittert niet, de glinsterende stenen zijn van glas, vingerafdrukken decoreren het metaal, zettingen functioneren niet, en stenen lijken los op elkaar gestapeld te zijn. Karl Fritsch tart de wetten van de edelsmeedkunst, de oude en de nieuwe conventies, uit liefde voor zijn vak. Fritsch houdt van de directheid van het maken. Bestaande ideeën over wat een ring is, of zou kunnen zijn, weet hij keer op keer verder op te rekken. Zijn sieraden kunnen echte spektakelstukken zijn, in carnavaleske uitmonsteringen, maar ook kunnen ze op simpele kleiknutsels lijken. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2005.052"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4473
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/be7080921b3e01e1227d5028437c57bb
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, van een tot spiraal gebogen draad Spiraalbroche van zilver in de vorm van een veer. De broche is typerend voor het werk van Paul Derrez, dat vaak uitblinkt door zijn spitsvondige eenvoud. Derrez vervaardigde eenzelfde broche ook in verschillende kleuren geanodiseerd aluminium. Ze zijn er in het blauw, roze, rood en groen en zitten per drie verpakt in een doosje. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Spiraalbroche"
→ dc11:identifier → "S1999.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7127
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4cfc66cd56bcdb07334078c0f18ceae6
→ skos:prefLabel → "Laura Rittlinger"
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "rode armband van laser-sintered polyamide, uit de Bastards serie Bastards is een serie sieraden van de jonge Duitse ontwerper Laura Rittlinger (Heidelberg, 1984). Voor haar heeft deze term niet alleen een negatieve bijklank. Bastaards zijn mengvormen, kruisbestuivingen die ook het beste van twee werelden kunnen bevatten. Zo kan een bastaard ook van een verrassende schoonheid zijn. In de armband is het samengaan van tegenstrijdige elementen uitgangspunt. Zij zijn tegelijkertijd aantrekkelijk en sinister en ogen zowel decoratief als agressief. Daarnaast lijken alle ontwerpen symmetrisch, maar hun evenwichtige vorm wordt verstoord door tal van afbrekingen en uitstulpingen. Daarmee balanceren deze sieraden tussen natuurlijk en kunstmatig. Het is niet direct duidelijk uit welk materiaal en met welke techniek de sieraden zijn vervaardigd. Het lijkt op houtsnijwerk, maar voor hout zijn de stukken te licht van gewicht en ook de textuur klopt niet. Maar wat is het dan wel? Van alle contrasten die deze Bastards in zich verenigen, is dat wellicht de meest raadselachtige. De sieraden zijn vervaardigd door middel van Rapid Prototyping. Bij deze techniek wordt een object ontworpen op de computer. Vervolgens wordt het met een speciale printer driedimensionaal ‘opgebouwd’ in kunststof. Deze techniek, die steeds vaker wordt toegepast door ontwerpers, heeft de potentie het productieproces radicaal te veranderen. In de toekomst kunnen ontwerpen thuis worden gedownload en geprint en ook kunnen zij naar eigen inzicht worden aangepast. Zo zou het onderscheid tussen ontwerper en consument op termijn kunnen komen te vervallen. Het Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch heeft in haar collectie ook een aantal vroege voorbeelden van deze werkwijze van Gijs Bakker en Ron Arad. "
→ dc11:title → "Bastards"
→ dc11:identifier → "S2012.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6290
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9778c245bb2ccb1104ce04de9d4195c1
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger (2x), twee losse vuisten aan een koord Nieuwe manieren van groeten zijn in onze multiculturele samenleving een mogelijkheid voor jongeren om aan te geven tot welke groep je hoort of wenst te behoren. In veel nieuwe begroetingsvormen bestaat het ritueel uit gebaren met de vuisten tegen elkaar. De tweedelige ketting verwijst naar dit begroetingsritueel, en kan eventueel gedeeld worden met een vriend. De ring wordt gevormd door een hand die het peace-teken maakt."
→ dc11:title → "Greeting"
→ dc11:identifier → "S2007.031"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4801
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/559a83fb3a78dba94dcc3c66697d78e6
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem"
→ dc11:title → "Thuis tiara"
→ dc11:identifier → "S2001.066"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7172
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9cd1b372456ebf4afd0defa35319ee9a
→ dc:created → "1977/1977"
→ dc11:date → "1977"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, driehoekig wit vaantje met zwarte stipjes, aan een speld Broche bestaande uit een wit driehoekig vaantje hangend aan een horizontale corsagespeld. De witte kunststof is voorzien van zwarte puntjes die onregelmatig over het oppervlak verdeeld zijn. Dit sieraad is een vroeg werk van de Zwitserse sieraadontwerper Johanna Hess-Dahm (Bazel, 1947), die in 1972 haar diploma haalde aan de Kunstgewerbeschule der Stadt Zürich. In de jaren ’70 experimenteerde ze met niet-traditionele materialen als aluminium, plexiglas, stof en tissuepapier. In haar werk staat niet zozeer het object centraal als wel het concept, de performance of het effect dat het sieraad op de drager heeft. In de jaren ’80 onderzocht Johanna Hess-Dahm de mogelijkheden voor tussenvormen tussen kleding en sieraad, in samenwerking met het label Bloomer van Maria Dettwiler en Lisa Tappa. In 1990 werd ze professor aan de Hochschule Pforzheim, het centrum voor de sieraadkunst in Duitsland. Vanaf de jaren ’90 onderzoekt ze West-Afrikaanse tradities van het sieraden maken. Als reactie op de kredietcrisis presenteerde ze in 2012 voor het eerst Wilhelm Tell’s Shot, een serie ringen bestaande uit kleine baren edelmetaal doorboord met een machinegeweer. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.028"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3770
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e5825052a13322339f3a9e3ae29b84bf
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, gevormd van een kromgebogen breinaald, aan de kromme zijde is een zigzag gevouwen wit kunststof reepje geregen, met rode blokjes Broche van een zigzag gevouwen strook witte kunststof, die aan de twee pijlers van een gebogen, prefab gelakte, aluminium breinaald is geregen. Twee rechthoekjes van rode kunststof houden de jaloezievorm op zijn plaats. Eenzelfde perspexblokje is tevens aan de onderzijde van de broche geregen. Het sieraad is een van de vele zogenaamde jaloeziespelden, die Paul Derrez eind jaren zeventig en begin jaren tachtig van de vorige eeuw maakte. De broche is typerend voor zijn oeuvre, dat vaak uitblinkt door zijn spitsvondige eenvoud. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Jalouziespeld"
→ dc11:identifier → "S2000.050"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9004
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/db534943e88e44cdbe5891cd1447fda3
→ dc11:title → "Armband [40]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 360 graden over het midden van de cylinder ingezaagd, delen kruiselings verbonden Brede armband ontstaan uit een aluminium buis die over het midden van de cilinder is ingezaagd en waarbij de delen kruiselings met elkaar verbonden zijn. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. De enige omschrijving waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S2020.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8463
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c1f2258a8b5522c2bc4cfefc9b6e096d
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zilveren ring met grote steen"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.070"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4179
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/77a5637a143fb95e3d46b57321d86d5e
→ dc11:title → "Armband [ongen.]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband 180° spiraalsgewijs ingezaagd en naar binnen gedrukt Brede armband bestaande uit een aluminium buis die tweemaal spiraalsgewijs elkaar kruisend is ingezaagd en aan twee zijden naar binnen is gedrukt. Emmy van Leersum vervaardigde talloze brede armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8901
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4fd29c8d1cb469f86126560aa3d17438
→ dc:created → "2009/2009"
→ dc11:date → "2009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor een tafel, blauw, door Gijs Bakker in eigen beheer geproduceerd. De tafel wordt in een bad bedruppeld met vloeibare PVC. Er zijn in totaal twee prototypes gemaakt. "
→ dc11:title → "Drip table"
→ dc11:identifier → "D2019.066"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4406
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/24e699bd50b0c7a5448819e3b03f9ef6
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche van zilver, steen en rubber in de vorm van een bolero hoed. Vanaf 1990 toont het werk van Marion Herbst een sterke belangstelling voor het edelmetaal zilver. Ze maakte zuiver zilveren ontwerpen, waarbij ze het zilver soms zwartte, waardoor het gespikkeld werd. Ze combineerde het in haar onorthodoxe ontwerpen ook regelmatig met alledaagse materialen zoals koord, touw, rubber en borduurgaren. Stenen en parels gaven de sieraden daarbij een kleurrijk accent. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.130"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6165
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/63ad7c302aff9f423f9f9491180bf1b0
→ skos:prefLabel → "Bernard Laméris"
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975 / 1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2x), ovaal, met opening in het midden, in originele verpakking (donkerblauw doosje) Oorhangers van verguld zilver in de vorm van een ovaal die naar beneden uitloopt in een punt. In het midden van het ovaal bevindt zich een smalle verticale opening. Het ovaal is iets gebold, met de bolling naar de buitenzijde. Het geheel maakt de indruk van een omgekeerde druppel. Dit sieraad is een unicum van de hand van de Nederlandse edelsmid en beeldhouwer Bernard Laméris. Van 1958 tot 1964 studeerde Laméris aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Hij benaderde het sieraad op een uitgesproken mathematische manier. De onderzoekende houding ten opzichte van het sieraad was een overeenkomst tussen hem en andere edelsmeden van de ‘Arnhemse school’, waartoe ook Riet Neerincx, Nicolaas Thuijs en Nicolaas van Beek behoorden. In 1969 nam hij deel aan de baanbrekende groepstentoonstelling Draagbare objecten/Objects to wear, in het Van Abbemuseum, met sieradenontwerpers als Emmy van Leersum en Gijs Bakker. De deelnemers vertegenwoordigden een internationale stroming van ontwerpers die met hun conceptuele benadering aansluiting vonden bij de toenmalige beeldende kunst. Laméris verhuisde begin jaren zeventig naar Frankrijk, waar hij tot op de dag van vandaag woont en werkt. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2006.038"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9099
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9372c867ce103723613f52c82b3e5425
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "doos met deksel (a+b), met daarin 10 stukjes koord (c1 t/m c10) en 6 dekseltjes van fotorollendoosjes (d1 t/m d6), aan de binnenkant van de deksel zit een papier met instructies voor knopen"
→ dc11:title → "Knopen"
→ dc11:identifier → "S2020.105"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3911
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/718b448ca8a9a2fb8e6194502afea0f4
→ dc:created → "1968/1968"
→ dc11:date → "1968"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Dit zilveren collier ligt als een soort kraag om de hals. Het bestaat uit verschillende uitgezaagde en bewerkte onderdelen, die scharnierend met elkaar verbonden zijn. Opvallend is de asymmetrische compositie, waardoor het grote ornament enigszins uit het midden ligt. Dit is een vroeg topstuk van sieraadontwerper Onno Boekhoudt (Hellendoorn, 1944 - De Hoeve, 2002). Hij maakte het in 1968, vlak na beëindiging van zijn studie aan de gerenommeerde Staatliche Kunst- und Werkschule in Pforzheim, Duitsland. Onno Boekhoudt was, evenals Robert Smit, één van de weinige Nederlandse edelsmeden die hier studeerde. Zijn werk was in vergelijking met dat van zijn Nederlandse generatiegenoten, intuïtief en schilderachtig en werd daarom rond 1970 (de tijd van strakke, rationele sieraden) nauwelijks gewaardeerd. In tegenstelling tot zijn collega's werkte Boekhoudt graag met zilver en bewerkte hij zijn materialen consciëntieus en liefdevol. Door zijn consequente en eigenzinnige ontwikkeling vormt zijn werk een klasse apart in de Nederlandse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.099"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4072
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3705a33f96513c0a6d0e16fbf05f8c61
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche bestaande glazen kralen op elkaar gekit De broches van Rhonda Zwillinger mogen dan in afmeting minder imposant zijn dan haar grote objecten, de uitbundigheid ervan doet niet voor hen onder. Ze vervaardigde verschillende broches waarin ze lovertjes, kralen en steentjes combineert in een sieraad dat onbetwistbaar de aandacht vraagt en de Charleston weer even terughaalt. Het sieraad wordt hier duidelijk tot opsmuk. Het is vooral de overdaad die in het oog springt bij het oeuvre van Rhonda Zwillinger (USA, 1950). Nadat ze dankbaar van de mogelijkheid gebruik ging maken om zich door fabrikanten in natura te laten sponsoren, vonden duizenden kralen, knikkers en lovertjes, plastic schelpen en kunstbloemen hun weg naar haar objecten. Barok, extreem, kitscherig, camp, surreëel, melodramatisch, fetisjistisch: het zijn allemaal termen die men op hen van toepassing kan vinden. Maar de verbeelding van deze termen is nooit gratuit en altijd hoogst persoonlijk. De collages, schilderijen en sieraden van deze kunstenares uit de East Village geven steevast uitdrukking aan een scherpe reflectie op het gangbare sociale en politieke gedachtegoed uit de tijd waarin ze tot stand komen. Zwilinger speelt met clichés uit de massacultuur, de stereotypering van vrouwen en, niet op de laatste plaats, met ingesleten noties over wat kunst met een grote K zou behelsen. Ze verbeeldt deze vervolgens op een zeer intieme manier: door bestaande iconen opnieuw 'aan te kleden' en in overdaad te decoreren, door privé-domeinen zoals de slaapkamer of de damesschoen tot drager van een wringend inzicht te maken, door de schilderijlijst of de tentoonstellingsruimte tot integraal en ironisch onderdeel van haar werk te maken. Ondanks het feit dat haar werk in uitbundigheid soms aan het perverse grenst, de glamour tot het uiterste wordt opgerekt, blijft de sensualiteit meestal intact en de beheersing van het materiaal zeer fijngevoelig. Paradoxaal genoeg zijn de stoffen waarmee Zwilinger werkt uiteindelijk één van haar grootste vijanden geworden. Ze lijdt aan Multiple Chemical Sensitivity en leeft tegenwoordig in een verregaand aangepaste omgeving in het provinciale Paulden, Arizona. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.091"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8553
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/70245814d81144b0f53252a9808e25b7
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, zilveren band met drie gouden bandjes er omheen Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:title → "Empire collectie"
→ dc11:identifier → "S2018.158"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8694
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4209ca4d2768835bbe8c9c0ce40ed484
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), zes blauwe, in een hoek aan elkaar gelijmde stukjes schuimrubber, met witte en zwarte strepen"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.290"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8519
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ad95473a53087e8ff675c3512c6ebb23
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zilverkleurig, met hartje van meerkleurig strass"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.125"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8594
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3df242e3d28b5a2add5c7fc1bb797f3c
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, holle cirkel die aan een kant afgesneden is, binnenkant voorzien van blauw email"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.196"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4430
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/31924e60e5f70d44e33e7bd9b3861fa1
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad We zien een grote, in kunststof gelamineerde, foto van een rode roos met dauwdruppels. In het midden is een opening voor het hoofd uitgespaard. Dit opzienbarende sieraad is een karakteristiek ontwerp van Gijs Bakker (Amersfoort, 1942). Gijs Bakker was, samen met zijn partner Emmy van Leersum, één van de pioniers van de revolutionaire sieraadvormgeving van de tweede helft van de jaren zestig in Nederland. Tegenwoordig is hij werkzaam als designer van producten en sieraden. De basis voor dit sieraad is een in de handel verkrijgbare poster, die door middel van knippen en lamineren draagbaar gemaakt is. Gijs Bakker speelt hier met het clichébeeld van de rode roos als symbool van de liefde. Het beeld is pas af als het hoofd er doorheen gestoken is, terwijl het sieraad het hoofd tegelijkertijd ruw van het lichaam scheidt. Vanaf 1977 heeft Gijs Bakker veel gewerkt met de techniek van het lamineren in pvc."
→ dc11:title → "Dew Drop"
→ dc11:identifier → "S1999.113"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3958
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/630074db0fa5a75c931f204259847161
→ dc11:title → "Armband [28]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, buis, op een punt toegeknepen Brede armband bestaande uit een aluminium buis die op een punt is toegeknepen. Emmy van Leersum vervaardigde talloze brede armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1988.065"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5963
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ac47ffda288261f1e8dc8882d4a4bb10
→ dc:created → "1960/1960"
→ dc11:date → "ca. 1960"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche met een gestileerde zwaluw Gesmede broche van een in witgoud vormgegeven zwaluw op een wolk van 18 karaats goud, die met kleine saffieren is verrijkt. De zwaluw is Megaletor. Hij was de zoon van Munichus en Lelante. Toen zijn ouderlijk huis door dieven in brand werd gestoken veranderde Zeus uit medelijden alle familieleden in vogels. De broche maakt deel uit van de collectie sieraden die de fauvist en kubist Georges Braque (1882-1963) tijdens zijn laatste twee levensjaren maakte. Veel van zijn juwelen, die hij in nauwe samenwerking met baron en meestergoudsmid Henri-Michel Heger de Löwenfeld maakte, betroffen massieve broches of ringen. De schilder Braque verlangde er in toenemende mate naar om met concrete materie bezig te zijn. Hij wilde de mythologische figuren die zijn doeken bevolkten bevrijden van hun tweedimensionaliteit. Met name het vogelmotief, voor Braque een symbool van ruimte en tijd, zou in veel van zijn ontwerpen terugkomen. Braques sieraden zijn in feite geraffineerde kleine sculpturen in goud en edelsteen. De stilering en poëtische kracht van zijn doeken kwamen erin terug. Braque hield niet van glanzend goud en het nieuwe goudprocédé dat Heger de Löwenfeld voor hem ontwikkelde leverde een korrelig goudoppervlak op dat een ware noviteit betekende. Braque was niet de eerste schilder of beeldhouwer die in het ontwerpen van sieraden een nieuwe uitdaging zag, maar zijn verzameling van meer dan honderd juwelen trok in 1963 een ongekend groot publiek naar het Louvre, waar de toenmalige Franse minister van cultuur André Malraux de collectie tentoonstelde. Het succes vormde in Braques laatste levensjaar een bekroning op zijn lange kunstenaarschap. "
→ dc11:title → "Megaletor"
→ dc11:identifier → "S2005.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4156
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8e7548311bc797d57c34ae4f52b49b14
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren 1982 / 84", "Halskraag [116]"
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halskraag, geel en blauw nylon Dubbele halskraag van gepigmenteerd nylon, waarbij het blauwe deel in een punt toeloopt en het gele deel een lus maakt. Emmy van Leersum maakte een aantal halskragen van kunststof als antwoord op het traditionele collier, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. De technische mogelijkheden van het basismateriaal inspireerden haar tot een innovatieve vormgeving. Net als de aluminiumkragen uit de jaren zestig, die een oneindige slinger weergeven, vertolken haar nylon halskragen haar concept van gematerialiseerde oneindigheid. Door voor verschillende kleuren nylon te kiezen of hoeken te maken, daagde ze daarbij het principe van de oneindige lijn tegelijkertijd uit. Haar ontwerpen zijn even futuristisch als geraffineerd. Veel van haar ontwerpen zijn niet aan de vrouwelijke of mannelijke sekse gebonden. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1990.056"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7206
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/faa8b9abb233c2aa243c14f3684d212e
→ skos:prefLabel → "Evert van Straaten"
→ dc:created → "2012/2012"
→ dc11:date → "2012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, objet trouvé"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.062"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8107
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5b3e45f02d52f83b294398f6a9ab8359
→ dc:created → "2014/2014"
→ dc11:date → "2014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit een zwarte hanger met een beige punt aan een zwart koord"
→ dc11:title → "Basicskilltool #6"
→ dc11:identifier → "S2017.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5969
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7685e25f6ff7b033b0b9b70652b94bb7
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring waarvan de bovenkant is opgebouwd uit slierten gezwart goud die over elkaar heen geplaatst zijn Deze ring is vervaardigd van goud, maar door de met opzet onbeholpen afwerking lijkt het sieraad van zink of lood gemaakt. De ring is opgebouwd uit slierten gezwart goud die op elkaar geplaatst zijn, op een schijnbaar nonchalante manier. Het sieraad is met opzet voorzien van krassen, butsen én vingerafdrukken. Sieradenontwerper Karl Fritsch (1963, Sonthofen, Duitsland) heeft een fascinatie voor oude, gedragen sieraden, objecten die vervormd zijn door de tijd. In zijn werk past hij bijvoorbeeld dof edelmetaal en door oxidatie of vet aangetast materiaal toe. Hij maakt extravagante ringen waarop met lijm echte edelstenen en nepjuwelen samengeklonterd zijn. De vormgeving van zijn sieraden is onpretentieus; het lijkt alsof ze vluchtig in elkaar geknutseld zijn. Bij nadere beschouwing onthullen ze juist een gedegen vakmanschap. Met deze werkwijze daagt Fritsch onze manier van waarnemen uit. Zijn creaties vallen op doordat ze het tegenovergestelde vertegenwoordigen van wat we van een sieraad verwachten. Fritsch won in 2006 de Françoise van den Bosch Prijs. Deze prijs wordt elke twee jaar toegekend aan een sieradenontwerper als erkenning voor zijn of haar oeuvre. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2005.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4900
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6e42c5d95762294defc6c22a880eee91
→ dc:created → "1996/1996"
→ dc11:date → "1996"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger in hartvorm en koord, in originele verpakking Een hangertje aan een touwtje, een bedeltje misschien? Van de zijkant gezien blijkt het een hartje te zijn. De titel 'Otto millimetri d'amore' (= acht millimeter liefde) en het sieraad gaan samen een geheim verbond aan, want weinigen zullen weten, dat Otto niet alleen de voornaam van de ontwerper is maar in het Italiaans ook acht betekent. De geschiedenis van dit sieraad begint in 1996, toen de Zwitsers/Duitse sieraadontwerper Otto Künzli (Zürich, 1948) het presenteerde onder de titel '1 Cm Liebe', dat ook in grotere maten gekocht kon worden - het werd ter plekke van een hartvormige buis afgezaagd. In opdracht van de Stichting 'Chi ha paura...?' maakte Künzli deze acht millimetervariant, die eenvoudig in oplage produceerbaar is; het werd het succesvolste sieraad uit de collectie. Otto Künzli is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. "
→ dc11:title → "Otto millimetri d'amore"
→ dc11:identifier → "S2002.034"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4832
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e11767bc619b7a1ba500e95866b51aaa
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype) Prototype in metaal van de tiara die Philip Sajet in 2001 ontwerpt in het kader van de door Museum Het Kruithuis uitgeschreven wedstrijd, waarin ontwerpers worden uitgenodigd een diadeem voor Máxima te maken. Sajet verbindt het hoogste punt van het Andesgebergte - in zilver vanwege de verwijzing naar argentum, waarnaar Argentinië is vernoemd - met een gouden façade van de beoogde woning van het toekomstige koninklijk paar. Een stralende zon verbindt heden en verleden. Philip Sajet (Amsterdam, 1953) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Samen met o.a. Robert Smit en Annelies Planteijdt is hij een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen, zoals goud en edelstenen, en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre echter buitengewoon eigenzinnig en hedendaags. Zijn werk heeft een oogstrelende charme, maar "irriteert" eveneens door de ongewone materiaalkeuze die de draagbaarheid soms zeer beperkt, en de thematische geladenheid die vaak grotere levensvragen aanraakt. Zijn vormen zijn vaak zeer uitgesproken, zelfs kloek, en dan weer zeer verfijnd en van een perfecte techniekbeheersing getuigend. De ontwerper combineert edelmetalen en edelstenen bijvoorbeeld met door hem gevonden steentjes of email en mica, en kiest voor zeer opvallende vormconstructies. Zo maakte hij een reeks halssieraden waarin hij voornamelijk glas en goud gebruikt. Bij Sajet wordt kleurgebruik tot een beeldend lichtspel, versterkt door zijn speelse beheersing van vorm en conventie. Sajet heeft wel eens gezegd dat hij zich eigenlijk het liefst in taal zou uitdrukken. De taal krijgt in zijn werk dan ook een opmerkelijke plaats, bijvoorbeeld in zijn zogenaamde leesbare colliers, ontwerpen die op (literaire) teksten gebaseerd zijn, en door het overheersend verhalende karakter van zijn oeuvre in het algemeen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.059"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8665
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b2b0ad6a7127c85ef6f4e6f938ca9239
→ dc:created → "1980/1985"
→ dc11:date → "1980 / 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "object, proef voor later werk"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.263"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4460
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6f2b3232c9561cc7988d9eeccc2f5725
→ dc:created → "1992/1993"
→ dc11:date → "1992 / 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaand uit een plaat van zilverdraden die door walsen aan elkaar verbonden zijn"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6442
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/27f788b6b86875c3753988f615e73360
→ dc:created → "1970/1970"
→ dc11:date → "ca. 1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ovalen zilveren armband met klapscharnier en ingelegde stukken ivoor Armband van twee gelijke halfronde delen die met een klapscharnier aan elkaar bevestigd zijn. De zilveren delen zijn ingelegd met ivoor. Dit is een uniek exemplaar. Het sieraad werd ontworpen en uigevoerd door Chris Steenbergen (Amsterdam, 1920 - 2007). Steenbergen vestigde zich in 1946 als zelfstandig edelsmid in Amsterdam. Hij werkte veel in opdracht, zoals in die tijd gebruikelijk. Hij werd geïnspireerd door ontwikkelingen in de beeldende kunst - zo werkte hij in de jaren vijftig in een stijl die verwant was aan het Constructivisme. In de jaren zestig nam Steenbergen steeds meer afstand van de tradities van zijn vak. Robuuste geometrisch vormen worden het uitgangspunt van zijn ontwerpen en verlenen zijn sieraden een opvallende monumentaliteit. Hierdoor worden ze ook aantrekkelijk voor mannelijke sieraaddragers. Met zijn vroege ontwerpen was Chris Steenbergen zijn tijd enigszins vooruit. Een jongere generatie sieraadontwerpers zweert eind jaren zestig publiekelijk het gangbare sieraad als louter decoratief vrouwelijk ornament af en omarmt de principes van Bauhaus en Nieuwe Zakelijkheid. Deze ontwerpers verklaren ook het edelmetaal tot taboe. Steenbergen blijft al die tijd trouw aan het zilver en het goud. Hij beschouwt zichzelf niet alleen als een estheet, hij is tegelijkertijd een realist die weet dat de edelmetalen nu eenmaal beter verkopen en gelooft daarbij in een eerlijke moderne toepassing van het zilver en goud. Soms werkte hij ook met gekleurd perspex of edelstenen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5289
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e965fc3b18f74e4b79600d4932e70485
→ dc:created → "1955/1955"
→ dc11:date → "ca. 1955"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, roze Armband van twaalf geschakelde rechthoekige vormen van geslepen glas, bergkristal en metaal. Er bestaan bijbehorende oorclips. De armband is afkomstig van het bedrijf van Elsa Schiaparelli, een van de meest gerenommeerde producenten van costume jewelry, een zeer succesvolle combinatie van accessoire en sieraadimitatie. Schiaparelli kwam met zeer diverse en beeldende ontwerpen die in uitstraling niet onderdeden voor echte juwelen. Elsa Schiaparelli (Rome, 1890 - Parijs, 1973), mode- en sieraadontwerpster, vluchtte als jonge vrouw uit Rome om aan een verstandshuwelijk te ontsnappen en vestigde zich na verblijven in Londen en New York in de jaren twintig in Parijs. Met het mode-imperium dat zij hier opbouwde werd zij tot aartsrivaal van Coco Chanel. Onder andere maakte zij naam door in het naoorlogse Parijs de donkere modekleuren te verlevendigen met een collectie in roze. Schokkend roze werd zo haar handelsmerk. Schiaparelli werd sterk beïnvloed door de Parijse kunstwereld waarin zij circuleerde. Met name het surrealisme inspireerde haar. Zij ontwierp zelf sieraden maar trok daarbij naast grote ontwerpers als Jean Schlumberger en Serge Matta onder meer ook de kunstenaars Salvador Dali en Jean Cocteau aan. De collecties waarin circusmotieven, bloemen, bladeren, dieren, hartjes, naar Botticelli verwijzende groentemotieven, maar ook symbolische elementen werden verwerkt, vonden een enthousiast publiek. Schiaparelli had niet alleen gevoel voor vernieuwing en een grote fantasie, ze durfde ook zeer onorthodoxe materialen als hout, keramiek en veren te gebruiken. Synthetische materialen, glas en stenen bleven echter tot haar meest dankbare grondstoffen behoren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vertrok Schiaparelli naar New York waar ze een filiaal opende. Haar Franse atelier sloot in 1954. Ze keerde echter uiteindelijk wel terug naar Parijs, de stad waarin ze groot was geworden, om er haar laatste levensjaren door te brengen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4254
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d5c241261baae37a0d557dd0955fcae6
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche van zilver met een ornament van keramiek en parels. Na 1990 gebruikte Marion Herbst veelvuldig zilver als uitgangspunt van haar ontwerpen en combineerde dit edelmetaal met zowel zeer alledaagse materialen als hout, klei en koord, als ook kunststoffen en parels. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1995.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8097
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e9eea4b3aef67ed27713a88f822a45c7
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "ca. 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zilveren vierkante ring (a) met langwerpige zilveren balk aan de bovenzijde, met bijbehorend wit sieradendoosje (b)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2017.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8446
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4c7165f63cecdb3267925b784c5fdf11
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, rechthoekig hanger van een koperen doosje met daarop een gezicht, in het doosje zitten lucifers"
→ dc11:title → "Reqiem series"
→ dc11:identifier → "S2018.053"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4829
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/98fc435ad90bdcd70c4a7db848a3960c
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.050"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3838
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8ea833f4f09be09e2bf044bd62e2291d
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (4x), paarsrood, blauw, geel, groen Armbanden van giethars, die beschilderd zijn met respectievelijk paarsrode, blauwe, gele en groene verf. De armbanden, broches en oorsieraden van gegoten hars vormden in 1976 een geheel nieuwe stap in het werk van Marion Herbst. De harssieraden in de vorm van slakkenhuisjes, blaadjes en schelpjes zijn bescheiden, verhalend en romantisch. Ze ogen als natuurlijke objects trouvés. De olieverf brengt het witte materiaal tot leven. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.041"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8483
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/143db195903a093662af90d21c0d847d
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zeshoekig, met granaat in het midden"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.089"
→ skos:prefLabel → "Robert A.M. Stern"
→ skos:prefLabel → "Nathalie du Pasquier"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8506
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8c8d1b074caf2c8cf51970e5ba65b046
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (3x, a t/m c), lijkend op een donkergrijs gebouw (a), een lichtgrijs gebouw (b) en een soort gitaarvorm (c)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.112"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6164
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/65238a4866d0bca0647976806458299c
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zilver, rechthoek met twee gehamerde ovalen in relief, met kogelsluiting Zilveren broche, bestaande uit een rechthoekig plaatje zilver waarin twee ovale vormen zijn gehamerd. Hierdoor ontstaat een verfijnde reliëfwerking. Onno Boekhoudt had een sterke voorliefde voor zilver omdat dit edelmetaal het meest met de omgeving communiceerde vanwege zijn kleurloosheid. In samenspel met omringende kleuren en lichtcontrasten kon zo een even suggestieve als verfijnde illusie gecreëerd worden. De broche is van een ascetische eenvoud. Voor Onno Boekhoudt is de vorm nooit doel op zich. De vorm is het medium waardoor hij steeds opnieuw de bijzondere relatie tussen drager en object wil aanraken. De interpretatie van de objecten ligt daarbij niet vast. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2006.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3835
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a35cc11fd52ceade1e9eeb11473e7054
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Begin jaren zeventig inspireerde perspex Marion Herbst tot een groot aantal zeer karakteristieke collecties sieraden. Zo maakte ze naam met transparante hangers in de vorm van reageerbuisjes waarin ze rood-wit-blauwe laagjes perspex verwerkte. De nationale driekleur liet ze ook terugkomen in een serie vierkante witte perspex broches waarop ze balkjes of staafjes aanbracht die aan het einde rood-wit-blauw waren. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.038"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7154
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e058ee5427fe6186dfc034f62444f23a
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zilveren broche bestaande uit een staafje aan een steker Zilveren broche bestaande uit een rond staafje bevestigd aan een steekspeld met stopper. Hans Appenzeller maakte deze broche aan het begin van zijn lange en succesvolle loopbaan. Hans Appenzeller (Amsterdam, 1949) heeft zijn succes te danken aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Na zijn opleiding aan de Rietveld Academie opent hij, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hier laat hij naast eigen werk ook ontwerpen van veelbelovende collega’s zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Schoonheid en draagbaarheid zijn belangrijke uitgangspunten voor Appenzeller. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Bekend zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Appenzeller werkt, met het oog op een betaalbare serieproductie, veelvuldig met materialen als staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver, goud en edelstenen. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen, die hij vertaalt naar schijnbaar eenvoudige oplossingen. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:title → "Staafje"
→ dc11:identifier → "S2013.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4074
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/646a7f543b4489ffbb8d2b6accf0425e
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit een verschuifbaar ornament op gevlochten koord Bij dit halssieraad, die aan het klassieke cowboysieraad doet denken, wordt een simpel gevlochten koord gecombineerd met een kitscherige hanger die uit talloze lovertjes, kralen en steentjes bestaat. De ironie spreekt voor zich. Het is vooral de overdaad die in het oog springt bij het oeuvre van Rhonda Zwillinger (USA, 1950). Nadat ze dankbaar van de mogelijkheid gebruik ging maken om zich door fabrikanten in natura te laten sponsoren, vonden duizenden kralen, knikkers en lovertjes, plastic schelpen en kunstbloemen hun weg naar haar objecten. Barok, extreem, kitscherig, camp, surreëel, melodramatisch, fetisjistisch: het zijn allemaal termen die men op hen van toepassing kan vinden. Maar de verbeelding van deze termen is nooit gratuit en altijd hoogst persoonlijk. De collages, schilderijen en sieraden van deze kunstenares uit de East Village geven steevast uitdrukking aan een scherpe reflectie op het gangbare sociale en politieke gedachtegoed uit de tijd waarin ze tot stand komen. Zwilinger speelt met clichés uit de massacultuur, de stereotypering van vrouwen en, niet op de laatste plaats, met ingesleten noties over wat kunst met een grote K zou behelsen. Ze verbeeldt deze vervolgens op een zeer intieme manier: door bestaande iconen opnieuw 'aan te kleden' en in overdaad te decoreren, door privé-domeinen zoals de slaapkamer of de damesschoen tot drager van een wringend inzicht te maken, door de schilderijlijst of de tentoonstellingsruimte tot integraal en ironisch onderdeel van haar werk te maken. Ondanks het feit dat haar werk in uitbundigheid soms aan het perverse grenst, de glamour tot het uiterste wordt opgerekt, blijft de sensualiteit meestal intact en de beheersing van het materiaal zeer fijngevoelig. Paradoxaal genoeg zijn de stoffen waarmee Zwilinger werkt uiteindelijk één van haar grootste vijanden geworden. Ze lijdt aan Multiple Chemical Sensitivity en leeft tegenwoordig in een verregaand aangepaste omgeving in het provinciale Paulden, Arizona."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.093"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9150
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a5f226dd162ff3de039277a1ff5fece4
→ dc:created → "2012/2012"
→ dc11:date → "2012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "project van 8 draagbare objecten met bijbehorende digitale foto's De toekomst wordt vaak als high-tech voorgesteld en de nieuwe mens als een cyborg. Dat er ook andere mogelijkheden zijn, die misschien zelfs meer voor de hand liggen laat Ana Rajcevic zien. Hoe buitenissig ook, haar ‘prothetische lichaamssculpturen’ ogen bijna als natuurlijke extensies van het lichaam. Haar idee van vooruitgang lijkt tegen de evolutie in te gaan richting het dierlijke. Zijn diegenen die zich tooien met deze draagbare sculpturen misvormd of juist verbeterd? De werken vervullen nog een dubbelrol; op het lichaam worden ze onderdeel van de drager. Als ze, zoals hier, op zichzelf worden getoond veranderen ze in exotische artefacten."
→ dc11:title → "ANIMAL: the Other Side of Evolution"
→ dc11:identifier → "S2020.151"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3819
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/590d449057add412f7b2d1536dd0cc7e
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche / halssieraad, beschilderd (diverse kleuren) textiel, verstevigd, met aan de uiteinden 2 stokjes Veel van de sieraden van Lam de Wolf zijn op verschillende manieren te dragen. Hier vormen de twee met beschilderde textieldraden omwonden stokjes naar keuze een broche of collier. Textiel en mikadoachtige stokjes komen in veel van haar ontwerpen terug, waarbij gaandeweg meer complexe en grotere objecten ontstaan. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7764
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8673faea069050c1dd62174e751e330e
→ dc:created → "1967/2014"
→ dc11:date → "ontwerp 1967, reproductie 2014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "turquoise mini-jurk, reproductie uit 2014 van jurk uit 1967, gedragen in combinatie met turquoise Shoulder piece / Halskraag S1988.074."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2014.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4736
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9f1d5f2e230eca12258e22c34e51518e
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Aan een standaard gouden schakelketting zitten vijf grote bollen, die in maat verlopen. De messing bollen, waarop met gesmolten goud een blokkenpatroon is aangebracht, zijn onderling verbonden met gouden ringetjes. Waar de bollen elkaar raken zijn ze druk versierd met roze parels. Het geheel maakt een barokke, overladen indruk. Dit halssieraad is kenmerkend voor sieraadontwerper Daniel Kruger (Kaapstad, Zuid Afrika, 1951). De in München wonende kunstenaar combineert een groot vakmanschap met de wil om buiten de conventionele paden te treden. Hij weet als geen ander met behulp van klassieke materialen en technieken een eigentijds sieraad te maken. Dit sieraad vertoont een sterke verwantschap met andere halssieraden van Kruger uit dezelfde periode, die zich ook in de collectie van het museum bevinden. Daniel Kruger is een dubbeltalent: hij werkt als sieraadontwerper en keramist. In de museumcollectie is ook zijn keramiek goed vertegenwoordigd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4458
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/97a7b9a7d11126d3c8145fded51b2a75
→ dc11:title → "Holysport", "Praha der Star"
→ dc:created → "1998/1998"
→ dc11:date → "1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche"
→ dc11:identifier → "S1998.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5486
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0daa8249329a52fd44ca8798e926a0d8
→ dc:created → "1935/2003"
→ dc11:date → "ontwerp 1935, uitvoering 2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring (4x, a t/m d), verguld messing (2x, a+b) omtrokken met blauw en grijs imitatiebont, en ebbenhout (2x, c+d) omtrokken met zwart en bruin imitatiebont Deze drie ringen behoren tot een samenhangende groep van negen ringen: hier betreft het platte, vergulde messing ringen die overtrokken zijn met imitatiebont en bolle ebbenhouten ringen, die overtrokken zijn met leer, kunststof en nepbont; vergulde messing en ebbenhouten ringen die met langharig nepbont overtrokken zijn. De ringen zijn gebaseerd op een blad met schetsen, aantekeningen en materiaalproefjes voor ringen en armbanden, van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Zij realiseerde slechts één ontwerp, een armband bezet met bont, die ze verkocht aan modehuis Schiaparelli. Naar aanleiding van deze armband, die veel bewondering oogstte, overtrok ze een kop, schotel en lepeltje met bont. Dit object, getiteld 'Déjeuner en fourrure' (1936), heeft van meet af aan als een icoon van de Surrealisten gegolden. Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, waarvan een deel pas in 2003 uitgevoerd werd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.046"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5811
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/52b0d79025732918d559a44859c91414
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hoofdvorm (3x), bestaande uit schijven flexibele PVC, waardoor verschillende vormen mogelijk zijn (groen, wit en transparant) Drie schijven van respectievelijk groen, wit en transparant PVC kunnen in verschillende vormen worden gemanipuleerd door gebruik te maken van de flexibiliteit van het materiaal. Met drukknopen worden ze aan elkaar bevestigd en wordt de vorm stabiel gemaakt. "
→ dc11:title → "Head Form / Hoofdvorm"
→ dc11:identifier → "S2004.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9081
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4ab383569028eb5b1dad04a0ed35ca78
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, ronde zilveren band met aan de binnenkant lichtroze kunststof draden"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.087"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4395
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7e76bb5530942f9686748857b36fbc87
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring van gezwart zilver, waarbij op een rank ringetje een massief lijkend huisje rust. Het contrast in volume geeft de ring een monumentale speelsheid. Vanaf 1990 gebruikte Marion Herbst zilver niet meer louter als toevoeging in haar sieraden, maar als primair materiaal voor haar ontwerpen. Deze zijn echter op geen enkele wijze klassiek te noemen. In 1991 ontstaat een grote collectie ringen waarvan sommige naar architectuur verwijzen, anderen hebben een bootvorm of refereren aan bloemen of fruit. De ringen zijn soms frivool, soms sober en strak vormgegeven. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.109"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4212
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1fc216668fb88ad72962e051b8d57138
→ dc11:title → "model 3", "Armband [26]"
→ dc:created → "1968/1992"
→ dc11:date → "ontwerp 1968, uitvoering 1992"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband waarbij de sluiting de vorm bepaalt Armband van een brede platte strook geelgoud waarbij de sluiting de gedraaide vorm bepaalt. Deze armband werd in 1968 ontworpen maar pas in 1992 uitgevoerd. Emmy van Leersum maakte jarenlang talloze armbanden, met name van niet edelmetaal en kunststof, als antwoord op het traditionele polssieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Met name vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4399
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/773fdee41dec5dcaf59326946c1d7881
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "T-ring Ring zonder vingeropening maar met een zilveren T-vormig voetstuk dat tussen de vingers geklemd kan worden. Marion Herbst hield niet van de ronde vorm van het ringetje. De T-vorm maakte het mogelijk van de ring een sculptuurtje te maken, doordat op het voetstuk een object kon worden geplaatst. Als de ontwerpster na 1990 veel met zilver gaat werken ontstaan er een aantal sobere ontwerpen, waarvan deze ring een voorbeeld vormt, die bijna symmetrisch zijn. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.118"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5815
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/aa4d69e13a6e12dd50aa298324d882e0
→ dc11:title → "Aluminium armbanden", "zonder titel"
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (3-delig)"
→ dc11:identifier → "S2004.041"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3883
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3e87c1d7d3d320e8856f3f101c8bfbe5
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche met een afbeelding van filmheld Roy Rogers die, in een hoefijzer gevat, boven een kaart van Texas uittorent. Aan de rechterbovenzijde is een hekwerk in het sieraad verwerkt. Aan de benedenrand wordt de kaart afgerasterd door een hekwerk waarmee weilanden worden afgezet. Prikkeldraad is tweemaal diagonaal over de kaart gespannen. De titel van de broche, Don't fence me in, herinnert natuurlijk aan de hit van Bing Crosby en geeft er een komische draai aan. Het sieraad past naadloos in Betsy Kings oeuvre, die graag werkt met zowel persoonlijke als cultureel geladen herinneringen. Betsy King (Washington DC, 1953) behoort tot de generatie Amerikaanse sieradenontwerpers die hun eigen volkscultuur en dan met name de symbolen van de Amerikaanse droom als onderwerp nemen voor hun sieraden. King, beïnvloed door eigenzinnige talenten als J. Fred Woell, maakt verhalende ontwerpen die clichés op de hak nemen en geijkte cultuuruitingen in een verrassende context plaatsen. Daarbij geeft ze niet alleen blijk van een intelligente introspectie, maar ook van een subtiel gevoel voor humor en verfrissende fantasie. De titels die ze aan haar collier en broches geeft voegen vaak een extra interpretatielaag aan de sieraden toe. Maar ook zonder deze titels is haar werk, ook buiten Noord-Amerika, zeer toegankelijk. De meeste thema's en helden of anti-helden waarover ze iets te zeggen heeft, zijn tot de steeds voortschrijdende veramerikaanste 'global culture' gaan behoren. Bovendien maakt ze in haar werk veelvuldig gebruik van bestaande foto's en afbeeldingen, die inmiddels deel uitmaken van ons collectieve geheugen. Net als haar geestverwanten combineert King in alle vrijheid zeer verschillende materialen, zoals kunststof, metaal, glas, edelmetaal, koper en edelstenen om tot de meest speelse en beeldende werken te komen."
→ dc11:title → "Don't fence me in"
→ dc11:identifier → "S2000.077"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9126
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/37dea1f9cd3876ef4542d001eb2f5c91
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "ca. 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "haarkam, deels beschilderd in rood, blauw, groen en goud"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.130"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5893
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6d143fa190f311df4591abc90841105d
→ dc11:title → "Black Widow", "What's Luxury"
→ dc:created → "2003/2003"
→ dc11:date → "ontwerp 2003, uitvoering 2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met grote schakels en een spin als hanger, in originele verpakking"
→ dc11:identifier → "S2005.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4034
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ae32055767449db0f36b4e5a8c93d729
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (3x), bestaande uit een dubbele lus met drukknoop als sluiting (1x zwart rubber, 1x wit kunststof, 1x transparant kunststof)"
→ dc11:identifier → "S1989.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5808
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/90ca3f79ee9a1a87e38e187c3260b80b
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, cirkelvormig Rond 1967 kreeg de vernieuwingsbeweging in het Nederlandse sieraadontwerp zijn meest uitgesproken iconen door het werk dat Emmy van Leersum en Gijs Bakker realiseerden in aluminium. Het materiaal bezat voldoende neutraliteit om zich duidelijk af te zetten tegen de dominantie van goud en zilver in de traditionele edelsmeedkunst. En de vormentaal die zij konden realiseren liet bovendien zien hoe haast wiskundige vormprincipes de plaats innamen van het natuurlijke groeiproces van takjes, twijgjes en bloemvormen dat zo vaak ten grondslag lag aan het juwelierswerk van die tijd. Gijs Bakker koos het vormprincipe van de cirkel in de cirkel dat in dezelfde periode ook in de beeldende kunst werd onderzocht, met als bijkomend praktisch probleem dat het resultaat uiteindelijk ook nog draagbaar moest zijn. De Circle in circle armband is een belangrijke vormontdekking gebleken in zijn oeuvre. Nog recent verwerkte hij het in een pinkring voor de Chi ha paura… collectie. "
→ dc11:title → "Circle in circle"
→ dc11:identifier → "S2004.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6677
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ff0de6ab78cb9dba1690fad5a8ff3528
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, bestaande uit een langgerekte driehoek van tantalium met daaraan een gouden staaf die bekroond wordt door een kogel van rozenkwarts Broche die oogt als een gestileerde dolk of steekwapen. Het lemmet van tantalium heeft de vorm van een langwerpige driehoek. Dit lemmet is bevestigd aan een dunne stootplaat van goud. Het heft bestaat uit een gouden staaf, voorzien van een pommel of tegenwicht in de vorm van een kogel van rozenkwarts. De kogel wordt omsloten door twee kruislings geplaatste gouden ringen die aan het handvat gesmeed zijn. Het werk van Philip Sajet (Amsterdam, 1953) is vaak verhalend, herkenbaar en ironisch getint. Hij gebruikt kostbare stenen en metalen om alledaagse beeldende elementen te creëren, zoals bakstenen, schelpen of dobbelstenen. Regelmatig is zijn werk gebaseerd op stereotiepe sieraadontwerpen, zoals het parelcollier. Samen met ondermeer Robert Smit en Annelies Planteijdt is Sajet een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre onmiskenbaar hedendaags en excentriek. "
→ dc11:title → "Zwarte dolk broche"
→ dc11:identifier → "S2009.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9124
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/990db002bd28a025c8eccfca55fc9227
→ skos:prefLabel → "Melanie Oudemans"
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "10 knijpers (broches?), 6x metaal (a t/m f), 4x kunststof (g t/m j), in originele verpakking"
→ dc11:title → "Knijpers"
→ dc11:identifier → "S2020.128"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9166
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e3be37b0376739dc5731c86010ef0001
→ dc:created → "2020/2020"
→ dc11:date → "2020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, masker, uit een serie van in totaal 6 maskers Eenzaamheid neemt in onze samenleving een bijna onzichtbare plaats in. Hoewel veel mensen ermee te maken hebben, blijft een eerlijke bespreking van het gevoel eenzaam te zijn taboe. Met de serie Nexus geeft Siba Sahabi uitdrukking aan de emotie van eenzaamheid. De open structuren van haar maskers onthullen het gezicht, maar vormen een isolerende schil er omheen. Vanuit evolutionair oogpunt zijn mensen geprogrammeerd om hun lot aan anderen te verbinden. Historisch gezien was het deel uitmaken van een gemeenschap de belangrijkste levensverzekering van elk individu. Als lid van een gemeenschap bestreed je samen gevaren, van vijanden tot hongersnoden. Onze samenleving is in de afgelopen eeuwen echter onherkenbaar veranderd. In de westerse samenleving streven we nu naar individualisme en persoonlijke onafhankelijkheid. Toch is de verbondenheid met anderen datgene wat ons echt gelukkig en vervuld maakt. Eenzaamheid maakt ons nog steeds diep ongelukkig. Velen van ons voelen zich niet op hun gemak bij het uiten van dergelijke gevoelens. Ze bespreken, is kwetsbaar zijn. Wie vertrouw je genoeg om toe te geven dat je je (soms) eenzaam voelt?"
→ dc11:title → "Nexus"
→ dc11:identifier → "D2021.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7193
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4aa27b3c278d165608f7c10d8369d664
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "haarpin, gebogen staafje oranje geanodiseerd aluminium Haarspeld, gemaakt van een gebogen staafje oranje geanodiseerd aluminium. De Britse ontwerpster Sheila Teague maakte in 1979 verschillende haarsieraden van commercieel vervaardigde aluminium staafjes, waarvan Antennae Hairpin en Tomahawk Hairpin zijn opgenomen in de collectie van Crafts Council te Londen. Teague volgde diverse opleidingen tot sieraadontwerper waaronder Central School of Arts and Design, waar ze haar partner Gary Wright ontmoette. Hun bedrijf Wright & Teague werd opgericht in 1984. Onder het motto ‘glamour with gravitas’ maken ze luxueuze sieraden die refereren aan culturen van over de hele wereld en van alle tijdperken, van antiek tot hedendaags. Wright & Teague werkten samen met o.a. Oxfam en Swarovski en maakten sieraden in opdracht van de televisie- en filmindustrie, onder meer voor de filmreeks Harry Potter. Hun werk is opgenomen in diverse collecties waaronder die van het Victoria and Albert Museum. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3956
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c501e999096e9f3ff5655d103fc57dec
→ dc:created → "1969/1970"
→ dc11:date → "1969 / 1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gesmeed en gesoldeerd zilver 87,7 gram "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.063"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8981
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3c1b2f3bdc390ce8164af6f027fe5fc4
→ dc11:title → "Alliage -Cu29Zn30", "LI-3 Bullet Necklace"
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, onderdeel van sieraadproject bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:identifier → "S2019.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4180
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d015cdba07318600de4d9497470cf912
→ dc11:title → "Armband [28]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband 3/4 gevouwen Brede armband bestaande uit een aluminium buis die 3/4 gevouwen is. Emmy van Leersum vervaardigde talloze brede armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4447
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b9c6041524e42ea62a61df027d73db59
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband van spiraalsgewijs gebogen gouddraad en Japans papier. De twee spiralen vallen deels over elkaar, waardoor er een bijzondere manchetvorm ontstaat. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1998.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4040
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/57fb53bb57f44d30aa9328a6569b6f39
→ skos:prefLabel → "Antoinette Vroom"
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit 6 stukken snoer, twee perspex blokjes en dopmoeren, naar eigen inzicht samen te stellen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.054"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4472
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b564c164aea9405a0e3fcf05143751f9
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Ring [ongen.]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, rood / blauw Dubbele ring van rood en blauw roestvrij staal, waarvan twee cirkelvormen zijn gebogen. Emmy van Leersum maakte jarenlang talloze armbanden en ringen van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Haar sieraden zijn daardoor geometrische verkenningen die tot een bewuste lichaamstaal uitnodigen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.097"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5966
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5efbf63cb0e1c76aff2f6fbf97732a71
→ dc:created → "2004/2004"
→ dc11:date → "2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring met een grillige vorm waarop roze, blauwe, paarse, gele en kleurloze edelsteentjes zijn bevestigd Deze ring is vervaardigd van geelgoud en bezet met diamanten, maar door de met opzet onbeholpen afwerking lijkt het een sieraad van wegwerpmateriaal. De ring bestaat uit een band van zilver vol met krasjes, waarop een chaotische verzameling is geplaatst van tientallen edelsteentjes. Grote gele stenen vormen de basis. Daarop zijn kleinere roze, blauwe, paarse en kleurloze steentjes bevestigd. Sieradenontwerper Karl Fritsch (1963, Sonthofen, Duitsland) heeft een fascinatie voor oude, gedragen sieraden, objecten die vervormd zijn door de tijd. In zijn werk past hij bijvoorbeeld dof edelmetaal en door oxidatie of vet aangetast materiaal toe. Hij maakt extravagante ringen waarop met lijm echte edelstenen en nepjuwelen samengeklonterd zijn. De vormgeving van zijn sieraden is onpretentieus; het lijkt alsof ze vluchtig in elkaar geknutseld zijn. Bij nadere beschouwing onthullen ze juist een gedegen vakmanschap. Met deze werkwijze daagt Fritsch onze manier van waarnemen uit. Zijn creaties vallen op doordat ze het tegenovergestelde vertegenwoordigen van wat we van een sieraad verwachten. Fritsch won in 2006 de Françoise van den Bosch Prijs. Deze prijs wordt elke twee jaar toegekend aan een sieradenontwerper als erkenning voor zijn of haar oeuvre. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2005.046"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3891
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/910b9b0579da87bd063645e4e8cb0938
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "ca. 1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Katoenen strengen die met kleurige draad omwonden zijn vormen het pure en eenvoudige basismateriaal voor een serie armbanden en colliers waarmee Caroline Broadhead rond 1980 een nadrukkelijk statement maakte in de Britse sieraadvormgeving. Net als bijvoorbeeld Maria Hees en Marga Staartjes dat in Nederland deden, transformeerde zij een ogenschijnlijk poëzie- en 'waarde'-loos materaal tot een geraffineerd en exotisch ornament, dat bij de drager een scherp bewustzijn van lichaamstaal en kleding afdwingt. Deze armband bestaat uit drie aan elkaar geknoopte strengen, waarbij de losse uiteinden voor een even frivool als onstuimig verbindingstuk zorgen. Caroline Broadhead (1950) is een van de meest oorspronkelijke sieraadontwerpers in Groot Brittannië. Haar werk beslaat een zeer persoonlijk artistiek universum waarin het sieraad verbanden aangaat met textiel, body work en installaties. Broadhead studeerde aan de Central School of Art & Design, waar ze zilver en ivoor gebruikte voor haar subtiele ontwerpen. Na haar opleiding start ze met enkele medestudenten een studio in Dryden Street, hartje Londen. Een lange reis naar Afrika doet haar beslissen te gaan lesgeven en een productiebedrijfje, C&N, op te zetten, om zichzelf zo als kunstenaar te vrijwaren van een constante financiële druk. Broadhead laat het ivoor voor wat het is en gaat met kleurrijke katoen en nylon werken. Haar werk is geraffineerd, schijnbaar simpel en geregeld zeer sensueel. Het is vaak even meegaand als onverwoestbaar. De flexibele armbanden en broches kunnen door beweging uit hun vorm gehaald worden, maar buigen even gemakkelijk weer terug naar hun oerstaat. Wat Broadhead zelf haar gebrek aan ambachtelijkheid noemt, uit zich in de vrijheid haar sieraden een bijzondere mix van spontaniteit en beheerstheid te geven. Vanaf 1982 maakt ze vooral kleding, die net als de sieraden, geen vaste vorm heeft maar toch een bepaalde draagvorm afdwingt. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.085"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4161
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0697bf13168cb8be2c9e33a0ccb46a9b
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze zilveren broche bestaat uit een boog met stekels. Het lijkt een veredeld stuk prikkeldraad, waarmee de drager iedereen die dichtbij wil komen zal afschrikken. In het werk van de Duitse sieraadontwerper Winfried Krüger (Bauschlott/Pforzheim, 1944) is, vooral in de jaren tachtig en negentig, het thema 'afweer' als een rode draad te volgen: soms heftig, soms wat meer verdekt. Die 'afweer' vindt men in de uitstekende delen van zijn sieraden: ringen met punten, broches met hekwerken of stekelbollen. Hoewel de sieraden die hij rond 1990 maakte geïnterpreteerd kunnen worden als agressief, zijn ze toch eerder intieme uitingen van hoogst persoonlijke aard. Hij probeert zijn gevoelens op zo'n manier in zijn sieraden neer te leggen, dat hij als het ware zeggen kan: 'dat sieraad, dat ben ik'. Krüger werkt bijna uitsluitend met gegoten zilver, goud past niet bij hem. Later past hij ook kleur in zijn sieraden toe."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1991.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8521
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bbad01cd3f85ff1da7386f233d4add6a
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche in de vorm van een viooltje"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.127"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4701
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4c5c9819bf64e8cde9b355ed0e0c9756
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, waarin de teksten "Not Made by Hand" en "Not made in China" zijn verwerkt Dit is vermoedelijk de eerste tekstarmband. Hij bestaat uit woorden, die samen de zin 'not made by hand' vormen. Het materiaal is polyamide. De Israëlisch/Britse ontwerper Ron Arad (Tel Aviv, 1951) maakte dit sieraad meer als statement dan als een werkelijk draagbaar object. Het is een uitvloeisel van een serie lampen, met de titel Not Made by Hand en Not Made in China (2000). Arad maakte hierbij gebruik van 'rapid prototyping', waarbij objecten als het ware laagje voor laagje 'groeien' in een tank met behulp van een computergestuurde laserstraal. Dit voorkomt materiaalverspilling en er hoeft geen geld aan dure mallen besteed te worden. Arad maakte de armband voor het project 'Sense of Wonder' op verzoek van 'Chi ha paura...?', de Stichting die innovatieve en industrieel geproduceerde sieraden op de markt brengt. Ron Arad is bekend als meubeldesigner. Hij heeft tal van innovatieve ontwerpen gemaakt in kunststof en aluminium."
→ dc11:title → "Not made by hand"
→ dc11:identifier → "S2002.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8677
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/055bdb681d9d8a741aa71cf29b924421
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (3x, a t/m c), drie geometrische vormen, a: zwart gedecoreerd met roze streepjes, b: groen met roze vierkantjes, c: lila/blauw met witte strepen"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.275"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8528
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0a5a4d3cd338e576ac6e8125f6115cbd
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche in de vorm van een goudkleurige tak met blauwe besjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.134"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4597
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/77b2b3a540337562f9b15c155923104b
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "'keien-collier', bestaande uit ovale schijven van kurk (rood) Dit halssieraad bestaat uit 'keien' van kurk, die met een rood katoenen draad aan elkaar geknoopt zijn. Het is een karakteristiek sieraad van Paul Derrez (Sittard, 1950), die opgeleid werd tot edelsmid aan de Vakschool in Schoonhoven. Derrez heeft altijd een grote interesse in kunststof en andere eenvoudige materialen gehad. Eerst combineerde hij kunststof als kleurig element met zilver. Later kreeg kunststof de overhand in zijn werk. In 1985 stapte hij over op kurk, een materiaal waarvan hij 10 jaar eerder ook al eens een armband maakte. Met dit lichte materiaal kon hij sculpturale, maar toch draagbare, vormen maken. De golvende, ritmische vormen herinneren aan de kunststof plooikraag die hij in 1982 maakte. Hij bracht kleur aan door verf in lagen op te spuiten. Derrez werkte een aantal jaren met kurk. Het gaf hem de mogelijkheid om allerlei voorwerpen te maken, zoals halssieraden, schalen en zelfs schoorsteenstukken. "
→ dc11:title → "Keien-collier"
→ dc11:identifier → "S1999.131"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4593
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7ae6bacac7d18f270bdd35cf0f793bbc
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, gelamineerde foto met daarop een diamant gemonteerd Als een piercing monteerde Gijs Bakker een diamant op de uitgestoken tong van een fotografisch mannenportret. Het spel met 'echtheid' en 'onechtheid', dat kunstcriticus Lily van Ginneken er begin jaren tachtig toe bracht om voor Gijs Bakkers werk de term 'nieuwe frivoliteit' te introduceren, lijkt hier ten volle te worden gespeeld. Een echte steen bekroont een gemedialiseerd beeld. Steekt de man zijn tong uit naar de glans van het juweel, of loopt Bakker intuïtief al vooruit op de protserige Bling Bling die een decennium later de hip-hop scene zou gaan domineren? "
→ dc11:title → "The tongue"
→ dc11:identifier → "S1999.127"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4739
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4ad16f89e0132907580b412c03428baa
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Een collier dat bestaat uit vijf grote zilveren bollen. De bollen zijn met verschillende zilveren schakelkettinkjes aan elkaar verbonden. Opvallend is het patroon van gaatjes waarmee de bollen bewerkt zijn, en de geel glazen bloemornamenten met een hart van rode jaspis. Het geheel maakt een barokke, overladen indruk. Het is een karakteristiek werk van sieraadontwerper Daniel Kruger (Kaapstad, Zuid Afrika, 1951). De in München wonende kunstenaar maakt met groot vakmanschap onconventionele sieraden. Hij weet als geen ander met behulp van klassieke materialen en technieken een eigentijds sieraad te maken. Dit sieraad vertoont een sterke verwantschap met andere halssieraden van Kruger uit dezelfde periode, die zich ook in de collectie van het museum bevinden. Daniel Kruger is een dubbeltalent: hij werkt als sieraadontwerper en keramist. In de museumcollectie is ook zijn keramiek goed vertegenwoordigd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8401
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/68631342a8466dbf180658fe4546a9d3
→ dc:created → "1979/2000"
→ dc11:date → "1979, re-editie 2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, 5 x re-editie uit 2000 (a t/m e), 1x uit 1979 (f), 1x unicum (?) (g) met transparante stenen aan de uiteinden (zirkonia?)"
→ dc11:title → "Stokje"
→ dc11:identifier → "S2018.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4132
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a17a1f232f3d742f5b0ac993be97bde6
→ dc:created → "1960/1970"
→ dc11:date → "ca. 1960"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger in originele houten kistje met opschrift Jean Cocteau 17/50 Deze opengewerkte gouden hanger 'Lozange' (= ruit) toont een gestileerd gezicht in een bewerkte ruitvormige lijst. Het is een kenmerkend ontwerp van de Franse kunstenaar en filmmaker Jean Cocteau (Maissons-Laffitte 1889 - Milly-la-Foret 1963). Jean Cocteau was een veelzijdig kunstenaar die novellen schreef en ondermeer illustraties, tekeningen, posters, keramiek en sieraden maakte. Karakteristiek voor zijn beeldende werk zijn de gestileerde lijntekeningen. Hij maakte zijn eerste sieraden in de jaren dertig, o.a. voor couturiers als Chanel en Schiaparelli. In deze periode ging hij ook keramische vazen en beelden maken. Vanaf 1957 maakte hij sieraden van witte of rode klei, waarin hij lijntekeningen in contrasterende kleuren maakte van favoriete thema's als faunen, dubbele gezichten en profil en klassieke goden als Orpheus. Deze thema's vindt men ook in het werk van tijdgenoten als Pablo Picasso, Max Ernst en André Derain. Vanaf 1962 voerde de goudsmid François Hugo Cocteau's ontwerpen in oplage uit. "
→ dc11:title → "Losange"
→ dc11:identifier → "S1994.019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6570
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dd196daae447af95555bcbdc836a041b
→ dc:created → "1980/1990"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche in de vorm van een duim Zilveren broche in de vorm van een duim. Het sieraad is vervaardigd in een oplage van 100 stuks. Dit exemplaar is aan de achterzijde voorzien van een ingeslagen signatuur van de kunstenaar, César (César Baldaccini, Marseille, 1921 - Parijs, 1998). Beeldhouwer en objectkunstenaar César maakte aanvankelijk assemblages van schroot en aan elkaar gelaste stukken ijzer. Samen met Arman staat César in 1960 aan het begin van het Nouveau Réalisme, een beweging die net als de Pop Art alledaagse objecten manipuleert en zo een reactie geeft op de hedendaagse maatschappij. In hetzelfde jaar veroorzaakt zijn eerste object uit zijn serie Compressions, een tot een blok samengeperste reeks autowrakken, een schandaal. Rond 1965 maakt César zijn eerste Pouce (duim), een sculptuur gebaseerd op het afgietsel van zijn eigen duim. De duim was onderdeel van de serie Expansions, waartoe ook afgietsels van zijn hand en een vrouwenborst behoren. Deze afgietsels werden modellen voor sculpturen van verschillende formaten, uitgevoerd in verschillende materialen. De duim was de meest succesvolle variant; in het zakendistrict La Défense te Parijs staat een 12 meter hoge, 18 ton wegende versie van brons. "
→ dc11:title → "Pouce"
→ dc11:identifier → "S2008.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3755
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3e2150289cac85fefccbba6c1e347e66
→ skos:prefLabel → "Archibald Dumbar"
→ dc:created → "1950/1960"
→ dc11:date → "ca. 1950"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, van witgoud met een grillige krullende, opengewerkte vorm uitlopend in een krul, bezet met drie langwerpige, ruwe parels."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8105
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/046ec736366ce42386bbdb6b12736056
→ dc:created → "2015/2015"
→ dc11:date → "2015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, driehoekige vorm aan een wit koord"
→ dc11:title → "Trepatul"
→ dc11:identifier → "S2017.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8104
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0d038cd3593d79ca3e5eb51a325ca104
→ skos:prefLabel → "Mallory Weston"
→ dc:created → "2012/2012"
→ dc11:date → "2012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "koperkleurige bal met lachend gezichtje aan een beige leren band met gesp"
→ dc11:title → "Smiley Gag"
→ dc11:identifier → "S2017.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3927
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d845b44107df935432d1f1b49041d1a4
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring van aardewerk die over de hele breedte van de hand ligt. De ring heeft twee openingen voor de vingers en heeft de vorm van een licht gebogen duizendpoot. Net als bij zijn plastieken en gebruiksvoorwerpen wil Suttie met dit sieraad bovenal tot de verbeelding spreken. Gevoel voor drama en humor leiden bij hem tot de meest fantasievolle bouwsels van losse elementen vol sprekende kleuren. Het gaat hem niet om de finesse maar om het verhaal. Sutties anthropo- of biomorfische ontwerpen passen in een stroming waartoe ook het werk van Carol McNicoll, Alison Britton en Richard Slee behoort. Deze jonge keramisten braken in de jaren tachtig van de vorige eeuw met de Anglo-Orientaalse traditie van Bernard Leach en kozen voor het vrije experiment. De in Schotland geboren Angus Suttie (1949-1993) stotterde, hetgeen hem eind jaren zestig van de vorige eeuw belemmert het Drama College in Glasgow af te maken. Hij verhuist naar London waar hij overleeft door talloze baantjes aan te nemen. Dan maakt hij kennis met de keramiek en op zijn dertigste wordt hij toegelaten op de Camberwell School of Arts and Crafts. Suttie groeit al snel uit tot een van de meest markante en exuberante keramisten van zijn tijd. Hij behoort tot de zogenaamde New Wave. Alhoewel hij zich veelal toelegt op gebruikskeramiek staat functionaliteit niet voorop. Voor Suttie zijn theepotten, lepels, kerstdecoraties, kaasplateaus en ringen het voertuig voor een vrije verkenning van de handgevormde keramiek en een uitlaatklep voor zijn hartstochtelijke uitspraken over liefde, compassie en sociale verbondenheid. Hij gebruikt dan ook vaak taal en poëzie op zijn objecten. Zijn extravagante ontwerpen, opgebouwd uit de meest ongebruikelijke elementen, getuigen van een grote fantasie. Bij Suttie wordt het gewone exotisch. Zijn werk vormt een unieke synthese van volkskunst en surrealisme en het onderschrijft zonder uitzondering zijn visie, dat archetypische keramische vormen te allen tijde de drager zijn geweest van de cultuur waarin ze gemaakt werden. Met zijn keramiek bezingt Suttie het leven. Dit betekent echter, dat als zijn partner sterft en hijzelf fataal met AIDS besmet raakt de toon van zijn werk ook drastisch verandert. Theepotten en eierdoppen maken plaats voor sculpturaal werk waarin de thema's hoop, seks, ziekte en dood worden verbeeld. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4933
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f6610a66c7d7d3f9a635f2d945861b7d
→ dc:created → "2000/2000"
→ dc11:date → "2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger (ring, gegoten in acrylaat), aan een grijs koord Het rechthoekige blokje acrylaat bevat een klassieke gouden trouwring. Door het acrylaat is een gaatje geboord, waar een koordje doorheen gehaald is. Ted Noten (Tegelen, 1956), de maker van dit wat dwarse sieraad, is een Nederlandse sieraadontwerper die sieraden niet zomaar als decoratie ziet. Zijn sieraden ontregelen, hebben humor en zetten aan tot denken. Noten maakte dit sieraad in oplage op verzoek van de Stichting 'Chi ha paura...?'. In zijn werk reageert Ted Noten vaak op de functie van sieraden. Vooral aspecten zoals herinnering, overlevering en persoonlijke ervaring komen veelvuldig in zijn werk voor. In 1995 ging Noten voor het eerst gebruik maken van acrylaat, om als het ware beelden vast te leggen: een dode muis met een parelsnoertje, een verzameling ringen van een opdrachtgeefster of een bruidsschat. Het leidde tot broches, hangers, colliers en ringen en tot grote draagbare objecten met een hengsel of handvat. "
→ dc11:title → "Wedding Ring"
→ dc11:identifier → "S2002.046"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4549
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/59ccf38b921b072065358fefcd103af1
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Halskraag [117]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halskraag Halskraag van strook gepigmenteerd nylon, waarbij het gele deel een lus vormt binnen het blauwe deel. Emmy van Leersum maakte een aantal halskragen van kunststof als antwoord op het traditionele collier, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. De technische mogelijkheden van het basismateriaal inspireerden haar tot een innovatieve vormgeving. Net als de aluminiumkragen uit de jaren zestig, die een oneindige slinger weergeven, vertolken haar nylon halskragen haar concept van de gematerialiseerde oneindigheid. Door voor verschillende kleuren nylon te kiezen of hoeken te maken, daagde ze daarbij het principe van de oneindige lijn tegelijkertijd uit. Haar ontwerpen zijn even futuristisch als geraffineerd. Veel van haar ontwerpen zijn niet aan de vrouwelijke of mannelijke sekse gebonden. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.088"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4509
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/673d4a3e127f45677a8587dd197f90eb
→ dc11:title → "Armband [43]", "verticale inzagingen, 1974"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 1/2 verticale inzaging en over elkaar geschoven Brede armband van roestvrij staal die voor de helft verticaal is ingezaagd en over elkaar heen is geschoven. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.048"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6312
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a5de04bb0aa08fbb65730f029b9ed981
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste fotoprint van halssieraad Parels van Makkum van Alexander van Slobbe Afdruk van een foto van een van de halssieraden uit de reeks Parels van Makkum van Alexander van Slobbe. Het sieraad is gefotografeerd op een gladde, reflecterende ondergrond. De foto is gemaakt door het duo Blommers/Schumm, in opdracht van Van Slobbe. Anuschka Blommers (Purmerend, 1969) en Niels Schumm (Naarden, 1969) studeerden in 1996 af aan de Rietveld Academie in Amsterdam en werken sindsdien samen. Blommers en Schumm behoren tot de meest gevraagde Nederlandse mode- en portretfotografen van hun generatie. In 1997 werkten ze samen met couturiers Viktor & Rolf aan een modereportage voor Purple Magazine. Hun succesvolle start in de internationale modewereld leidde tot ontevredenheid met de conventies van zowel mode als fotografie. Sindsdien gaan ze bewust in tegen het verwachtingspatroon van de kijker, door bijvoorbeeld met vrienden of familieleden te werken in plaats van fotomodellen. De foto’s van Blommers/Schumm werden gepubliceerd in internationale bladen als Interview, i-D, Dazed & Confused en de Japanse Vogue. Het duo exposeerde in onder meer het Groninger Museum, Stedelijk Museum Bureau Amsterdam, ICA Boston en Schirn Kunsthalle Frankfurt. "
→ dc11:title → "Parels van Makkum"
→ dc11:identifier → "S2006.059"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8769
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/363362bbbf0450b1f694ec91b21588ce
→ skos:prefLabel → "Anita Evenepoel"
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gemaakt van zwart rubber, met insnijdingen"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.361"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3860
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/237c12f85ea15f949a1f8b82e182808c
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Een broche in de vorm van een lijstje met inhoud. De inhoud is (een detail van) een speelkaart van een heer met kroon, lang haar, snor en vlag. Het lijstje bestaat uit een rand van rode en zilverkleurige plastic kralen, waarin de resten van een ketting herkenbaar zijn. Ze zijn in een dikke laag lijm gevat. Nog ongeremder dan andere Amerikaanse sieradenmakers gebruikt Vaugh Stubbs (Philadelphia/USA, 1946), de maker van deze broche, goedkope, lelijke en gevonden materialen in dikke lagen lijm. Hij combineert deze materialen tot assemblages waarin clichébeelden, zoals bloemen, hertjes, vrouwen en harten, optreden. Toch lijkt hij in sommige sieraden ook commentaar te willen leveren op maatschappelijke ongerechtigheden, zoals in een broche waarin twee naakte Aziatische jongetjes zijn afgebeeld, omlijst door glanzende harten en bloemetjes. We kunnen er slechts naar gissen waarom deze broche van een heer Jack heet - de Jack is immers de boer in een kaartspel."
→ dc11:title → "Jack"
→ dc11:identifier → "S1995.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8536
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0b66e02f7d3a31fff343f10d9c5f1033
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, groene bloem met hart van strass"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.141"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8464
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f954c3932a5b6682020464705fad0676
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, zilveren ketting met kleine grijze bolletjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.071"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6557
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/318fd42c1ea3ef62e40b2e87857ec96f
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "ca. 1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste tekening, zwarte viltstift en witte plakkaatverf op grijs karton, van een dame die de Stovepipe Necklace draagt, nr. 46 uit Gijs Bakker and Jewelry"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8748
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/61b8154989956c2d6007b4cf8c4346bf
→ skos:prefLabel → "Art War Concepts"
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche in de vorm van een blauwe ananas"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.341"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8740
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f01ccda397f294655b8edd189e9bc51f
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadset, bestaande uit een schouderbroche (a) en twee oorsieraden (b1/b2)"
→ dc11:title → "Schoudersieraad en oorsieraden"
→ dc11:identifier → "S2018.335"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4717
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d3d7cfb17c9c34480054f97826c034b6
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband met twee insnedes, deels niet opgerold Deze pvc armband behoort tot een groep kleurrijke kunststof sieraden. Ze werden als een soort bouwpakket verkocht. Het museum heeft er verschillende in de collectie. De blauwe en gele armband kunnen door de gebruiker zelf in elkaar gevouwen worden vanuit een voorgevormd vierkant plaatje pvc met een vierkante opening. De gele kokerarmbanden bestaan - in uitgerolde vorm - uit een langwerpige strook met één of twee diagonale insnedes. De armbanden zijn ontworpen door Frans van Nieuwenborg (Venlo, 1941) en Martijn Wegman (Den Haag, 1955). Het zelf in elkaar zetten van het sieraad, een minimalistisch ontwerp gebaseerd op een vierkant, cirkel of diagonaal, het toepassen van goedkope kunststof en het vervaardigen in serieproductie waren in de jaren zeventig van de vorige eeuw erg in zwang onder vooruitstrevende sieraadontwerpers in Nederland. Van Nieuwenborg (Academie voor Industriële Vormgeving Eindhoven) en Wegman (Gerrit Rietveld Academie, afdeling edelsmeden) werkten van 1973 tot 1990 samen. Tot 1977 concentreerden zij zich op sieraadontwerpen met een industrieel karakter, daarna op het ontwerpen van andere producten."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2002.063"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4779
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3fb06f273e69347b766152b820d4e2ef
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, ingelijst Ontwerp voor het diadeem van verzilverd messing en diamanten van Frank Tjepkema in het kader van een door Museum Het Kruithuis (de voorloper van SM's) uitgeschreven wedstrijd ter gelegenheid van het huwelijk tussen kroonprins Willem-Alexander en prinses Máxima. Tjepkema gebruikte een foto-etstechniek om de omtrekken van de namen van de prins en prinses in honderd versschillende lettertypes weg te etsen. De puntjes op iedere i zijn vervangen door diamanten. Het geheel lijkt op een wolkje van namen die steeds herhaald worden, geheel in de sfeer van een verliefd stel. Frank Tjepkema (1970) lijkt voor het ontwerpen geboren. Op vierjarige leeftijd ontvangt hij al de tweede prijs van de Little Genius Trophy vanwege zijn technische inzicht en gevoel voor detail. Aanvankelijk studeert hij industrieel ontwerpen aan de Technische Universiteit Delft maar na twee jaar lonkt de Design Academy, waar hij in 1996 cum laude afstudeert. Studies aan het Royal College of Art in Londen en het Sandberg Instituut in Amsterdam volgen. Tjepkema ontwikkelt vervolgens producten en meubels voor Droog Design en concentreert zich tevens op 'brand related' design voor talrijke multinationals zoals Oilily, Nike, Levis, British Airways en Issey Miyake. Sinds 2001 heeft hij, vanaf 2005 onder de naam Tjep, met partner Janneke Hooymans een eigen design studio in Amsterdam, die al snel een plek op de internationale designkaart verovert. Ze ontwerpen zowel autonoom als in opdracht. De ontwerpen vormen steevast een combinatie van functionaliteit en elegantie die verwijst naar de hedendaagse cultuur, al dan niet met een knipoog. Zo spelen de ontwerpers vaak in op onze merkbeleving. Onder de vrolijke ironie schuilt altijd een serieuze ondertoon. Tjepkema en Hooymans benadrukken dat aan al hun objecten een verhaal vastzit, dat een context biedt voor degene die hun product aanschaft of het in een openbare ruimte beleeft. Aan de basis van hun werk ligt het verlangen de gebruiker te verleiden om anders naar zijn omgeving te kijken. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.064"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4559
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/825755c8cf168a31214737c48a9a7d8f
→ dc11:title → "Tekening [110b]", "gebroken lijnen, 1980"
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "tekening, behorend bij armband [106], [112] en [113] inventarisnummers S1999.071 t/m S1999.074 Tekening die de basis vormt voor verschillende sieraden in de serie 'Gebroken lijnen' (collectienummers S1999.071 t/m S1999.074). Emmy van Leersum maakte jarenlang sieraden van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Deze tekening maakt duidelijk hoe zij op het platte vlak tot haar ontwerpen kwam. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.106"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4590
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/15693ff9f3ca00d40798d4b09dc37fcf
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "collier, van door middel van ringetjes aan elkaar bevestigde staafjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.124"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8660
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/626dbb11520456d7fe593677a1e31f78
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "ca. 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, proef voor later werk"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.258"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5033
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8d682b1a48ed8700c27912d60a0c470f
→ dc11:title → "Ferrari Dino 206 SP", "I don't wear jewels, I drive them"
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche met een afbeelding van een Ferrari Dino 206 SP Twee 'autobroches', een rode Ferrari Dino 206 SP en een crèmekleurige Jaguar 3E 1975 . De basis is een foto achter plexiglas, in een zilveren omlijsting. Deels bestaat de carrosserie uit een geslepen edelsteen, bij de Ferrari een vuuropaal en bij de Jaguar een citrien. Sieraadontwerper en designer Gijs Bakker (Amersfoort, 1942) liet zich inspireren door een prikkelende tekst uit een Alfa Romeo advertentie. "I don't wear jewels, I drive them" werd de titel van een serie autobroches, waarin Bakker het fenomeen van liefde voor luxe auto's koppelt aan dat van liefde voor dure, fonkelende sieraden. Voor Gijs Bakker zijn beide uitdrukking van onze hedendaagse cultuur. De sieraden van Gijs Bakker, één van de pioniers van de moderne sieraadvormgeving, hebben een conceptueel karakter. Het idee erachter is minstens zo belangrijk als de zichtbare vorm."
→ dc11:identifier → "S2003.017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5797
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d3b850408e1867f451460ce52e1b3793
→ dc:created → "1937/1938"
→ dc11:date → "1937 / 1938"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste schets voor ceintuur (S2003.058) Een ceintuur die bestaat uit twee over elkaar gevouwen handen die elk uit de opening van één lange doorlopende rode mouw steken. De handen met roodgelakte nagels zijn verbonden met een koord/kettinkje. De ceintuur is gebaseerd op een ingekleurde tekening van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, die nooit uitgevoerd werden. In 2003 werd een keus uit haar schetsen, waaronder deze, door Ortrun Heinrich in Hamburg, gerealiseerd. In het werk van Oppenheim lopen ideeën vrijelijk van autonome objecten, tekeningen en schilderijen naar accessoires en mode, en vice versa. De ceintuur herinnert aan een schilderij van Oppenheim uit 1933, waarop een zittende figuur met gevouwen handen is afgebeeld."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2004.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8777
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eaa6355f07b6596a138577e3ad467200
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, buitenzijde paarsblauw"
→ dc11:title → "Cones"
→ dc11:identifier → "S2018.369"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3830
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/53e2b86ff4445cbafe9e69340c1ebfd9
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hangerrek met 3 hangers zonder lint Begin jaren zeventig inspireerde perspex Marion Herbst tot een groot aantal zeer karakteristieke collecties sieraden. Een ervan vormde de serie Oranje Boven, die bestaat uit transparante staafjes waarin telkens op andere wijze rood-wit-blauwe laagjes perspex zijn verwerkt. De staafjes staan in een reageerbuisrekje. Het zijn hangers, maar ze lijken op zuurstokken en vormen een ludiek ode aan de nationale driekleur. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6665
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9a3045020c366a227293f36d5bd8150a
→ skos:prefLabel → "Atelier Van Lieshout BV"
→ dc:created → "2009/2009"
→ dc11:date → "2009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2x) van zwart gerodineerd geelgoud met zes hangende figuurtjes, in originele verpakking. De oorhangers zijn ook te gebruiken als kleine sculptuurtjes in het bijbehorende zwarte presentatiedoosje. Het bovenste deel met pin is van de oorhanger af te halen door het grootste gouden bolletje los te schroeven. Twee vrijwel identieke oorhangers van geelgoud, dat voor het grootste deel zwart gerodineerd is. Elke oorhanger is uit zes gestileerde zwarte mensfiguurtjes, die aan elkaar gekoppeld zijn. Het figuurtje dat aan het oor bevestigd dient te worden hangt ondersteboven. Zijn handen en voeten zijn vervangen door goudkleurige bolletjes, waarvan er een groter is dan de rest. Dit gouden bolletje is los te schroeven. Aan dit bolletje hangt een tweede figuurtje aan zijn rug. Dit figuurtje heeft aan elke hand een figuurtje beet bij de nek. Aan zijn voeten hangen eveneens figuurtjes. De vier onderste figuurtjes hebben ook gouden bolletjes in plaats van handen en voeten. Bij de oorhangers hoort een zwarte presentatiedoos. De gestileerde, anonieme mensfiguren komen in groten getale terug in het oeuvre van Atelier Van Lieshout, het bedrijf van Joep van Lieshout (1963, Ravenstein). De in Rotterdam gevestigde kunstenaar werd vooral bekend met zijn industrieel vervaardigde meubilair, sanitair en mobiele onderkomens. Deze werken vielen op door hun ongebruikelijke kleurschakeringen en absurdistische, organische details. Een goed voorbeeld is BarRectum (2005), een mobiele bar in de vorm van het menselijk spijsverteringskanaal. Van Lieshout maakt sculpturen en installaties die balanceren op de scheidslijn tussen gebruiksvoorwerp en autonoom kunstwerk. Vanaf 1995 wordt zijn kunst geproduceerd onder de noemer Atelier Van Lieshout (AVL), waarmee benadrukt wordt dat het werk tot stand komt in samenwerking met architecten, ontwerpers en andere kunstenaars. De objecten en ontwerpen van AVL borduren voort op hedendaagse sociale en technologische ontwikkelingen en zijn vaak dystopisch van inslag. "
→ dc11:title → "Ear hangers"
→ dc11:identifier → "S2009.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9127
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/954afcd327508aaf1215e033ab7769c1
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad van gebitumeerd pakpapier, in originele verpakking Dit halssieraad is gemaakt van samengeperst gebitumeerd pakpapier. Het halssieraad is op een eenvoudig touw geregen, waarmee het tevens op de rug vastgeknoopt kan worden. De maker is Willem Honing (Rotterdam, 1955), die tot nu toe een bescheiden maar interessant oeuvre heeft opgebouwd. Zijn werk wordt gekenmerkt door strengheid en een fundamentele benaderingswijze. Door kleine ingrepen geeft hij het materiaal een maximale uitdrukkingskracht. Hij werkte met perspex, papier mâché, pakpapier en later met goud en zilver. Het papieren sieraad maakte hij in verschillende versies, die losser of strakker samengeperst waren. Hierdoor liet hij zien hoe plooibaar een plat materiaal kan zijn. Het collier verwijst bovendien naar klassieke geplooide en gesteven kragen zoals deze vaak op 17de eeuwse schilderijen voorkomen. In het midden van de jaren tachtig kwamen in Nederland belangrijke impulsen voor de sieraadvormgeving vanuit de textielkunst. Het leidde onder andere tot het gebruik van eenvoudige en flexibele materialen voor sieraden."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.131"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6466
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ec40a547932bc474f91cd6c75746d8ab
→ dc:created → "1959/1959"
→ dc11:date → "1959"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "cirkelvormige broche, goudkleurig, in de vorm van een gebogen tak met bladeren en een bloem, versierd met nep Barokparels en nep diamanten"
→ dc11:title → "Sorrento"
→ dc11:identifier → "S2008.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7176
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3e567888df801e01b408a0b4fffa5818
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, roze met paars"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4477
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9656beace063991b9e0164c8d48299ff
→ dc:created → "1965/1965"
→ dc11:date → "1965"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "dasklem Gouden dasklem in de vorm van het oneindigheidsteken, waarbij een lus hol en de andere lus bol is. Het is één van de meest letterlijke manifestaties van het concept van de oneindige beweging, waardoor Emmy van Leersum geïntrigeerd was. In haar ontwerpen daagde ze het principe tegelijkertijd graag uit door de vloeiende lijn te doorbreken. Hierdoor contrasteerden de oneindige lijn en de fysieke vergankelijkheid van de drager nog meer met elkaar. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:title → "Dasklem [ongen.]"
→ dc11:identifier → "S1999.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6675
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8394322a2db25a07f09a483362a5ded3
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, strip van goudkleurig metaal met ingekraste decoratie, aan de binnenkant gezwart, met hout aan beide uiteinden De basis van deze armband is een brede strip van goudkleurig metaal die gebogen is tot driekwart van een cirkel. Aan de uiteinden van de band zijn grof gesneden houtjes geplaatst. Een van de houtjes heeft de vorm van een Latijns kruis. De metalen band is aan de zijkant van de lange arm van het kruis bevestigd. Het andere uiteinde van de metalen band is op dezelfde manier gekoppeld aan een tweede houtje van dezelfde vorm, alleen mist dit kruis een van de korte zijarmen. Zowel de metalen band als de houtjes zijn aan de binnenzijde gezwart. In de buitenzijde van de metalen band is een decoratie gekrast die aan eenvoudige graffiti doet denken. De krastekening verbeeldt onder meer een doodshoofd, een gestileerde kroon en de kop van een wezen met scherpe tanden. De armband is een unicum van de hand van sieraadontwerper Manfred Bischoff (Schömberg, Duitsland, 1947). Hij wordt gerekend tot de belangrijkste hedendaagse goudsmeden uit het Duitse taalgebied. Bischoff werkte in München en Berlijn en woont nu al lange tijd in Toscane. Hij begon zijn carrière als commerciële juwelier, maar koos al snel voor een eigenzinnige, poëtische beeldtaal. Hij toont hierbij een fascinatie voor taal, filosofie, literatuur en kunstgeschiedenis. In de gouden sieraden van Bischoff zijn materiaal, beeld en idee met elkaar vervlochten. Door hoogwaardig edelmetaal te gebruiken dwingt hij de beschouwer om zijn beelden serieus te nemen, ook al zien ze er vaak grappig of onafgewerkt uit. Met zijn ongebruikelijke samenstellingen van bijvoorbeeld dierenhoofden, symbolen en alledaagse voorwerpen wil Bischoff het analytische brein van de toeschouwer uitschakelen en het onderbewuste aanspreken. Deze strategie komt voort uit het Surrealisme en het Structuralistische gedachtegoed. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2009.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4112
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4791bff9327095775cf2539032797f0c
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit 8 strengen geschakelde staafjes Halssieraad bestaande uit acht strengen geschakelde staafjes goud. Het sieraad doet even gemakkelijk denken aan een verzameling knakte en geplette rietstengels als aan de met elkaar verbonden, vergulde tentakels van een langpoot mug. Tegelijkertijd blijft het collier eenvoudigweg wat het is, een serie zich herhalende stukjes edelmetaal, die een geraffineerde elegantie vertonen. Het sieraad is karakteristiek voor het werk van Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie. Vormonderzoek is voor de ambachtelijk zeer begenadigde Annelies Planteijdt heel belangrijk. Vlak na haar afstuderen gebruikte ze daartoe met name karton. Ze ontwierp baanbrekende armbanden en halssieraden van rechthoekige stroken papier, die zowel een beheerst als een willekeurig karakter laten zien. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1990.038"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3966
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/579d65078f2456c61a24bd8a061f1160
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad: gouddraad met slotje"
→ dc11:title → "Vijf meter collier"
→ dc11:identifier → "S1988.071"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6886
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bc14e7f2b7bd3d186faeb118bb59ca9c
→ dc:created → "2010/2010"
→ dc11:date → "2010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring bestaande uit twee ringen die samen gedragen kunnen worden maar ook apart: je kunt een van de twee ringen aan je geliefde geven. Set van twee ringen van roestvrij staal. Elke ring bestaat uit een ronde metalen band die een cirkel vormt die uitloopt in een krul aan de bovenzijde. De twee krullen kunnen in elkaar gewikkeld en geklemd worden waardoor de cirkels naast elkaar komen, zodat beide ringen een geheel vormen met een enkele opening. Sieraadkunstenaar Susanne Klemm (Zürich, Zwitserland, 1965) biedt met dit sieraad een keuzemogelijkheid, ofwel om een ring te dragen van twee vormen die elkaar omarmen, of om de ring te delen met een geliefde. Ze ontwierp de ring voor de collectie Body Stories van Chi Ha Paura…?, de vooruitstrevende sieradenlijn van Gijs Bakker. Susanne Klemm studeerde aan de Zürcher Hochschule für Kunst und Design en de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Haar werk is onder meer opgenomen in de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam. Natuurlijke vormen en processen van groei en verval zijn haar voornaamste inspiratiebronnen. "
→ dc11:title → "Embrace"
→ dc11:identifier → "S2010.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9093
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/20d94d89e932ff0cd63a4d31f1e64bba
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (3x, a t/m c), 1 zwart raster met 3 groene punaises (a), 1 wit raster met 3 blauwe punaises (b), 1 wit raster met 3 gele punaises (c)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.099"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4483
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/29abd7609c8b29a58ca215163c603fad
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "'halskraag', bestaande uit twee delen Halskraag bestaand uit twee delen aluminium met sluiting. De aluminium halskragen van Emmy van Leersum uit de tweede helft van de jaren zestig vormen, verwant aan de beeldhouwwerken van Max Bill, een oneindige lijn. De ontwerpster had een gepassioneerde belangstelling voor mode en koppelde de met symboliek beladen kraag aan een bijbehorende jurk. De integratie van sieraad en kledingstuk volgde op natuurlijke wijze uit haar opvatting dat beide een essentieel bestanddeel zijn van de totale persoonlijkheid van de vrouw die ze aan durfde te schaffen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:title → "Halskraag met sluiting / jurk [9]"
→ dc11:identifier → "S1999.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3798
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/63d056d753a7e26fd9d46b85bf3b65ca
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche met een afbeelding van een vervormde rode ster. De Duitse kunstenaar Imi Knoebel (pseudoniem voor Klaus Wolf Knoebel, Dessau, 1940) heeft na 1988 het ontwerp van deze zogenaamde kinderster op verschillende manieren uitgevoerd, onder meer als zeefdruk in 1988 en als schilderij van acryl op hout in 1989. De opbrengst van deze in oplage geproduceerde werken was in alle gevallen bestemd voor initiatieven ten behoeve van noodlijdende kinderen. De broche, bedoeld voor verkoop in museumwinkels, wordt elk jaar in een andere kleur uitgebracht door Kinderstern e.V. Deze stichting richtte de kunstenaar op samen met zijn vrouw Carmen. Knoebel werd opgeleid door Joseph Beuys, maar ontwikkelde zich in een totaal andere richting dan zijn leermeester. Geïnspireerd door De Stijl en het Suprematisme van Malevich, streeft Knoebel geometrische abstractie na in zijn werk. Daarbij beperkt hij zich niet tot de schilderijen, maar maakt hij ook sculpturen, projecties, fotografisch werk en grote installaties die vaak een dialoog aangaan met hun architectonische omgeving."
→ dc11:title → "Kinderstern"
→ dc11:identifier → "S1990.060"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8735
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6ef19c72684bef88c7b2fa4703663210
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, rechthoekig stuk transparant kunststof, in het midden ingesneden, randen blauw gespoten"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.330"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4566
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a913bb805ad724f230983b3cb88dfce6
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, uitvoering 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, van lichtgroene, transparante kunststof tuinslang; op regelmatige afstanden ingesneden Deze armbanden zijn gemaakt van een gewone tuinslang, een materiaal dat in een ruime variëteit aan kleur en patroon in de handel verkrijgbaar is. Door de slang met regelmatige tussenruimtes gedeeltelijk in te knippen kan het materiaal rondgebogen worden. De uiteinden zijn aan elkaar gelijmd. Hoe eenvoudig van materiaal ook, dit zijn klassiekers van de Nederlandse sieraadvormgeving uit de tweede helft van de jaren zeventig. Ze zijn ontworpen door Maria Hees (Bergeijk, 1948). Zij studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les had van Gijs Bakker. De tuinslangarmbanden ontstonden vanuit een relativerende, humoristische gedachte. Sieraadontwerpers als Marion Herbst, Marga Staartjes en Maria Hees, gingen gebruik maken van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, doucheslang en dergelijke. Het was een korte door de Pop Art geïnspireerde stroming, die een reactie was op de streng formele benaderingswijze die in de jaren zeventig de overhand had in de Nederlandse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "Tuinslangarmband"
→ dc11:identifier → "S1999.203"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4506
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fb23c316dff55fdd7952cbae453de101
→ dc11:title → "Armband [40]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 360° over het midden van de cylinder ingezaagd, delen kruiselings verbonden Brede armband ontstaan uit een aluminium buis die over het midden van de cilinder is ingezaagd en waarbij de delen kruiselings met elkaar verbonden zijn. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.045"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5727
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c8c0b514ace69b55bab01643a01eeb55
→ dc:created → "2004/2004"
→ dc11:date → "2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad (conceptueel), bestaande uit een in een schuifknoop geknoopt koord met bijbehorende houten open kist. Niels van Eyk (Someren 1970) en Miriam van der Lubbe (Nijmegen 1972) hebben in hun samenwerking een naam hoog te houden als het gaat om doorgedreven letterlijkheid. Zoals de Pop Art kunstenaars van de jaren zestig kiezen hun producten veelal de kortste weg naar een onmiddellijke associatie. In hun werk geen mysteries, of het moest het mysterie van de vanzelfsprekendheid zijn. Van der Lubbe maakte in 2000 bijvoorbeeld het ontwerp voor het décor van een koffieservies dat bedrieglijk nauwkeurig de vlekken van een gebruikte kop en schotel imiteerde. Zo is het ook met deze Necklace: een koord om de nek, een zelfgekozen strop. "
→ dc11:title → "Necklace"
→ dc11:identifier → "S2004.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8776
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c8129b7c8e6b792b0c09a670c9616ad3
→ skos:prefLabel → "Verena Sieber Fuchs"
→ dc:created → "1988/1988"
→ dc11:date → "1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hoedje van aan elkaar genaaide strookjes witte glimmende kunststof bandjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.368"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4038
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0265e4538dd255862c54836d69871e38
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit 2 cirkels, door draaiing aan de binnenste cirkel verandert de stand t.o.v. de buitenste cirkel "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.052"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5901
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5e841eb76a84581f257b96b80e8304c7
→ dc11:title → "What's Luxury", "Diamond"
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche in de vorm van een grote, plat liggende ring"
→ dc11:identifier → "S2005.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8635
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9a2c3f3a3826ab84de5600a013d78e41
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, in originele verpakking "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.234"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8123
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d259017c30b807fb663a2cd8df6157ff
→ dc:created → "2016/2016"
→ dc11:date → "2016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, bestaande uit een kort transparant 't-shirt' met zilverkleurige kettingen over de schouders. De kettingen zijn aan elkaar verbonden met goudkleurige ringen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2017.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6788
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c0e6f837e4c5aff0e847840ac05be4ef
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "aluminium armband in de vorm van een 'band van Möbius' (een Möbiusband, band van Möbius of ring van Möbius is een ruimtelijke figuur die slechts één vlak en één rand heeft) Deze aluminium armband is in de vorm van een Möbius-band. Een band of ring van Möbius is een ruimtelijke figuur die slechts één vlak en één rand heeft. Gijs Bakker (Amersfoort, 1942) vervaardigde deze armband in 1969. In dat jaar maakte hij ook een ring met dezelfde vorm, maar dan uitgevoerd in verschillende kleuren goud. In 1969 maakte hij meer armbanden van aluminium met ogenschijnlijk eenvoudige, doch complexe vormen. Vooral de uitvoering bleek complex: aluminium was weliswaar een modern en neutraal materiaal, maar het vervaardigingsproces was arbeidsintensief. Samen met Emmy van Leersum (1930-1984) drukt Gijs Bakker in de jaren zestig en zeventig nadrukkelijk zijn stempel op de ontwikkeling van het Nederlandse sieraad. Zij ontdoen het sieraad van zijn puur decoratieve status en geven het een betekenisvolle plaats in de wereld van kunst en vormgeving. Bakker zoekt hierbij telkens naar een passende vorm en experimenteert met materialen en technieken. Het gaat daarbij zelden om een enkel sieraad, maar vrijwel altijd om series waarin één idee op verschillende manieren wordt uitgewerkt. Eind jaren zestig concentreert hij zich op formele uitgangspunten. Dit levert reeksen aluminium sieraden op waar deze armband deel van uitmaakt. Gijs Bakker is één van de oprichters van Droog Design én de drijvende kracht achter het vernieuwende sieradenlabel Chi Ha Paura…? Het ontwerpen van sieraden is altijd zijn kernactiviteit gebleven. Hij geldt dan ook nog steeds als een pionier op het gebied van sieraadvormgeving. "
→ dc11:title → "Möbius"
→ dc11:identifier → "S2010.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8480
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b034e6fde996787075ddde27eff4e175
→ dc:created → "2009/2009"
→ dc11:date → "2009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, twee kleine blaadjes op een pin, in originele verpakking"
→ dc11:title → "Germ brooch"
→ dc11:identifier → "S2018.086"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4269
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fddca8960e8fa057fc1b11d38b44f224
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), ook gemaakt in een gehamerde versie Door inzaging en vervorming van de cirkel ontstond een oorsieraad dat even ver van een traditionele oorbel afstond, als de aluminium halssieraden uit die periode verwijderd waren van een klassiek collier. De vorm is gerealiseerd door de contour van een 'oortje' uit te zagen in de vlakke gouden plaatjes. Zo krijgt het sieraad de vorm van een geabstraheerde oorschelp. "
→ dc11:title → "Oorschelp"
→ dc11:identifier → "S1995.036"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4979
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0101bd01111524ab1b26c6217e67b5a4
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Dit zilveren halssieraad verraadt een groot vakmanschap. Het collier bestaat uit kleine buisjes die om en om geschakeld zijn. Het is gezwart. De maker van dit sieraad is Willem Honing (Rotterdam, 1955) die weliswaar een bescheiden, maar interessant oeuvre heeft opgebouwd. Opgeleid aan de Rietveld Academie werkte hij aanvankelijk met perspex, papier-maché en pakpapier. Begin jaren tachtig behoorde hij tot een jonge generatie edelsmeden, waartoe ook Philip Sajet en Annelies Planteijdt behoorden, die teruggreep op goud, zilver en het ambacht. Zijn ontwerpen in metaal hebben een architectonisch, ruimtelijk karakter. Daarnaast zijn ze ook heel technisch, en verbluffend knap van constructie. Honing is geïnteresseerd in de herhaling van identieke schakels en in de vraag hoe zo'n ketting valt en beweegt. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2002.054"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6980
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f1a25d04024ccf32667d321e165a43bb
→ dc11:title → "Femme Fatale", "36 Women"
→ dc:created → "2009/2009"
→ dc11:date → "2009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gouden ring, verkleinde versie van het object Gouden ring met daarop een miniatuur-schermdegen, een zogenoemde floret. Het geheel is uitgevoerd in 18-karaats goud in een genummerde editie van 3 stuks. De ring is aan de binnenzijde ingegraveerd met de initialen van de kunstenaar, het nummer 1/3 en het jaartal 2009. Dit object heeft als basis gediend voor de ring Femme Fatale, uit de serie 36 Women van sieradenontwerper Ted Noten (Tegelen, 1956). Voor elk sieraad uit de serie maakte Ted Noten een assemblage van verschillende voorwerpen, met als inspiratiebron telkens een archetype van de vrouw. Onder deze 36 types bevinden zich ook de kenau, ‘the girl next door’, de nymfomaan en de fashionista. Elke assemblage werd gescand, in de computer bewerkt en vervolgens verkleind uitgeprint met een 3D-printer. De prototypes van nylon en de uiteindelijke gouden ring, getiteld Femme Fatale, zijn eveneens opgenomen in de collectie van SM’s. Ted Noten rebelleert bewust tegen het traditionele idee van het sieraad als decoratie. Hij brak door in de internationale designwereld met zijn in transparant acrylaat gegoten voorwerpen, die als sieraad of modeaccessoire konden dienen. Bekende voorbeelden zijn For Princess (1995), een blokje acrylaat als halsketting met daarin een dood muisje dat een parelketting draagt, en Lady-K-Bag (2004), een blok acrylaat in de vorm van een handtas waarin een gouden pistool en kogel zijn gegoten. Vlak nadat hij definitief stopte met deze naar eigen zeggen ‘gouden formule’ begon hij aan de serie 36 Women, hiertoe geïnspireerd door de “36 views of Mount Fuji” van de Japanse kunstenaar Katsushika Hokusai (1760-1849). "
→ dc11:identifier → "S2011.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3796
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/97d61ec143e6503218e3ac6efce9ba1e
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x), bestaande uit 5 halve cirkels, door elastiek met elkaar verbonden (1x geel, 1x grijs /wit /zwart) Twee armbanden die uit vijf halve aluminiumcirkels zijn opgebouwd die door elastiek met elkaar verbonden zijn. Er is een geel exemplaar en een combinatie van grijs, wit en zwart aluminium. Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.039"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8723
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d500a58cb49e138dd132540dfa1229e9
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zwart, rood en blauw"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.319"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4975
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1c7164170f35918db624bfd6f4142f0f
→ skos:prefLabel → "Job Smeets & Nynke Tynagel"
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, opgebouwd uit schakels, met 10 bedels, in originele verpakking Aan deze buitengewone, stoere schakelketting hangen grote bedels, die deels refereren aan traditionele bedeltjes (zeepaard, hart, eikel, vis, klomp, sleutel en huis) en deels aan moderne populaire symbolen (kroon, zwaard en schedel). De ketting is gemaakt van laser gesneden en getrommeld aluminium. Samen met het formaat geeft dit de bedelketting zijn onmiskenbaar eigentijdse uitstraling. Designer Job Smeets (1969) ontwikkelde hem in samenwerking met de modeontwerpers Viktor & Rolf, voor hun lente-zomer collectie 2002. De ketting werd door modellen gedragen tijdens modeshows in Parijs. Job Smeets richtte in 1998 Studio Job op, in samenwerking met Nynke Tynagel. Kenmerkend voor Studio Job (gevestigd in Antwerpen) zijn stoere, expressieve ontwerpen, waarin historische verwijzingen, iconen en uitvergroting een belangrijke rol spelen. Studio Job ontwierp Pièces Uniques, eenmalige bronzen objecten, maar ook producten zoals insectenprints voor tegels en serviezen van Koninklijke Tichelaar Makkum. Viktor & Rolf kochten deze insectenprint voor een van hun modecollecties. "
→ dc11:title → "Charm chain"
→ dc11:identifier → "S2002.053"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6892
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/618b6e7ad7911c80d7fe1ae477221a16
→ dc:created → "2010/2010"
→ dc11:date → "2010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ronde broche van geel bont met gouden achterplaat en twee pinnetjes Ronde broche van geel bont op een ronde gouden achterplaat. Het bont heeft de vorm van een half bolletje met rondom drie randen in de stof. Bovenop dit bolletje is een ronde knop van bont geplaatst. Het geheel doet denken aan een tepel, wat bevestigd wordt door de titel ‘Hairy nipple’. De broche werd ontwikkeld door sieraadontwerper Noon Passama (Bangkok, 1983) voor de serie Body Stories van Chi ha paura...?, de vooruitstrevende sieradenlijn van Gijs Bakker. Het ontwerp is een voortzetting van Passama’s eerdere serie Knobs, broches van bont gebaseerd op de vormen van deurknoppen, handvatten en kranen. Noon Passama is afkomstig uit Thailand en studeerde in 2010 af aan de afdeling Edelsmeden van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Haar afstudeercollectie vestigde haar naam als aanstormend talent. In 2008 ontwierp zij de trofee voor de Françoise van den Bosch Prijs, de oeuvreprijs voor sieraadontwerpers die elke twee jaar wordt uitgereikt. "
→ dc11:title → "Memento Mori"
→ dc11:identifier → "S2010.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8977
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cba670b2e1ee93730d5e0aee74b9e36e
→ dc11:title → "N-7 Propellant Cuff", "Alliage -Cu29Zn30"
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, onderdeel van sieraadproject bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:identifier → "S2019.008"
→ skos:prefLabel → "Tiziana Redavid"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8592
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8684cadf3293c4248d04f5dc54d3b6c5
→ dc:created → "2000/2000"
→ dc11:date → "2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, rechthoek met een gat, twee lagen zwart met een laag wit ertussen"
→ dc11:title → "Melting"
→ dc11:identifier → "S2018.194"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5476
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/54497bcf772d6fb67f4448d71c5c9c48
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, opgebouwd uit voorwerpen gemaakt van verschillende materialen Deze broche lijkt wel een schilderijtje. De lijst is afgezet met een parelkettinkje, waarvan de losse uiteinden naar beneden hangen. Met andere gekleurde kralenkettinkjes en losse ornamentjes is de lijst nog meer geaccentueerd. Binnen de lijst zien we rechts een man en links een meisje met een diadeem in het haar, die als het ware om het hoekje van de lijst kijkt naar een groot glanzend eivormig ornament op de voorgrond. Ook de man kijkt hiernaar. Deze broche van de Amerikaanse kunstenaar Vaughn Stubbs (Reading, Pennsylvania, 1946) is fantasierijk en verhalend. Thematiek, wijze van bewerking en materiaalgebruik sluiten aan bij zijn andere sieraden, waarin clichébeelden veelvuldig optreden. Net als andere Amerikaanse sieradenmakers gebruikt Stubbs goedkope en gevonden materialen die hij, met behulp van eenvoudige technieken, combineert tot assemblages. Dit maakt zijn werk (Stubbs maakt ook meubels, gedecoreerde beelden, quilts en objecten) toegankelijk en voor velerlei uitleg vatbaar. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9023
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0764c8480f86baebf3119afb2dbecac6
→ dc:created → "1980/1981"
→ dc11:date → "1980 / 1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche bestaande uit een blauw elastiekje met twee klemmetjes, met bijbehorende kopie van een foto Broche bestaande uit een blauw elastiekje met twee klemmetjes. De drager kan het sieraad zelf vormgeven en bevestigen. De Zwitsers/Duitse ontwerper Otto Künzli (Zürich, 1948) maakte diverse sieraden van eenvoudige gebruiksvoorwerpen, bijvoorbeeld punaises of stalen veren, die op meerdere manieren gedragen konden worden. De foto’s, die vaak bij de sieraden geleverd werden, laten verschillende draagwijzen zien. Otto Künzli is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. Vindingrijkheid, humor en maatschappijkritiek kenmerken zijn oeuvre. Eind jaren ’70 nam hij afstand van goud, volgens hem een beladen materiaal, met het ontwerp voor een zwarte rubberen armband waarin een ronde gouden kogel verstopt zat. In 1990 won Künzli de Françoise van den Bosch Prijs. De jury roemde de soepelheid waarmee hij de ‘vage doch precaire grens van het sieraadontwerpen naar de beeldende kunst overschrijdt.’ "
→ dc11:title → "Plaste & Elaste"
→ dc11:identifier → "S2020.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4329
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/01dc5b4b4f88a104054c9abe0c3b3ec9
→ dc:created → "1996/1996"
→ dc11:date → "1996"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "collier, opgebouwd uit 8 (delen van) oude sieraden w.o. broches Dit collier bestaat uit geschakelde ornamenten, die afkomstig zijn uit oude broches of andere sieraden. Philip Sajet (Amsterdam, 1953) maakte voor ieder ornament een gelijksoortige zetting op hoge 'pootjes' van fijn gouddraad. Door deze knappe constructie worden de afzonderlijke elementen, die zeer verschillen van elkaar, samengesmeed tot één geheel. In het werk van Sajet spelen tradities een rol, zonder dat hij ze zomaar overneemt: hij zal er altijd zijn eigen stempel op drukken. Philip Sajet is een internationaal bekende edelsmid die graag met goud en edelstenen werkt en ook kleur in zijn werk toepast, door middel van stenen, glaskralen of email. Hij gebruikt vaak gevonden of kant en klare voorwerpen, zoals imitaties van beroemde diamanten (bijvoorbeeld de ring Great Mogul, in de collectie van het museum), onderdelen van horloges (waarvan hij in samenwerking met een collega een hele collectie sieraden maakte), en op vorm en formaat bijeen gezochte kiezelsteentjes."
→ dc11:title → "Broche collier"
→ dc11:identifier → "S1998.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4334
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dc2f36af647e0d1cee0df595101b4cd5
→ dc:created → "1970/1970"
→ dc11:date → "1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring bestaande uit een zilveren cilinder, waarop een perspex bolletje is bevestigd. De onderkant van de cilinder is opengewerkt en dient als vingeropening. Het sieraad is typerend voor Marion Herbst, die aan het begin van haar carrière een reeks ringen in zowel perspex als zilver ontwierp. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4444
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/277bc042f33e79094a0930277780e07d
→ dc:created → "1989/1998"
→ dc11:date → "ontwerp 1989, uitvoering 1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Gouden ring waarvan de zijkanten uitlopen in elk 7 ronde strengen goud die, aan één kant naar beneden gebogen, aan de uiteinden samenkomen. Hierdoor ontstaat een plastische bewegingssensatie, die Annelies Planteijdt nog eens onderstreepte door de ring Bron te noemen. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "Bron"
→ dc11:identifier → "S1998.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7301
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c6aa719476c739450cffbe9ab4915eb6
→ dc11:title → "Dior 002 Gun, The White Edition", "7 Necessities"
→ dc:created → "2012/2012"
→ dc11:date → "2012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "witte revolver 'Schoonheid als wapen' krijgt hier een nieuwe vorm: Noten's Dior 002 Gun White Edition. Dit eigentijdse handpistool is geladen met een bijzondere voorraad ammunitie waarmee de vrouw de strijd tussen de seksen in haar voordeel kan beslissen. Het pistool herbergt een 4 gigabyte USB-stick om foto's, persoonlijke gegevens en bedrijfsgeheimen in op te slaan. In de demper zit een lipgloss van Dior verstopt, een glinsterende diamant, pillen als VIagra en Valium en verder allerlei benodigdheden die een vrouw van de wereld graag bij zich draagt."
→ dc11:identifier → "S2013.065"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6151
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f2c8883999e6648ef134854d2e356566
→ dc11:title → "Parels van Makkum", "O-serie"
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met 6 'parels' die varieren in grootte en vorm, wit porselein met blauwe decoratie, geregen aan een zwart lint van zijde, verpakt in bijbehorende kartonnen doos met informatieboekje Halssieraad bestaande uit zes porseleinen parels die aan elkaar verbonden zijn door middel van een zwart zijden lint. De parels zijn verschillend van grootte en vorm en hebben verschillende decoraties die aan Delfts blauw aardewerk doen denken, onder meer van een molen en een Hollands landschap. Het sieraad is samen met een informatieboekje verpakt in een platte ronde doos van karton. Dit sieraad maakt deel uit van de serie Parels van Makkum, een serie van acht gelijksoortige halssieraden ontworpen door couturier Alexander van Slobbe (Schiedam, 1959) en vervaardigd in een oplage van 100 stuks door aardewerkbedrijf Koninklijke Tichelaar Makkum. Parels van Makkum is een ode aan de oud-Hollandse ambachtelijkheid. De parels waren ook los verkrijgbaar, een verwijzing naar een oude traditie: vroeger werden parelkettingen bijeen gespaard. Het familiebedrijf Tichelaar werkt sinds een ingrijpende bedrijfsvernieuwing in 1995 regelmatig samen met vernieuwende Nederlandse ontwerpers. Modeontwerper Alexander Van Slobbe werkte vaker samen met Tichelaar, onder meer aan een bekerset die ook opgenomen is in de collectie van Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch. Van Slobbe studeerde in 1984 cum laude af aan de modeacademie in Arnhem. Hij is een pionier van de internationale beweging in de mode die midden jaren negentig terugkeerde naar het ambacht, het vakmanschap, de kwaliteit en de constructie. Deze tendens was een tegenreactie op de industrialisatie in de mode. Van Slobbe presenteerde zijn collecties over de hele wereld. In 1988 richtte hij het vrouwenlabel orson + bodil op en in 1993 het mannenlabel SO. In 2003 won hij de Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs. "
→ dc11:identifier → "S2006.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7104
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/060e87cfa6009da73e1efc8e4a388c1d
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche NP 2011-08, geel verguld De aankoop Extra Buttons is een selectie uit een serie ‘button broches’ van Noon Passama. De broches kunnen los worden gedragen of gearrangeerd op een wand worden gepresenteerd. Het ontwerp combineert humor met draagbaarheid. De ‘button broches’ zijn gebaseerd op de bekende button die op jassen en tassen wordt gespeld. De plastic ondergrond met speld fungeert als drager voor een felgekleurde of spiegelend volume. De button, eigenlijk een wegwerpproduct, wordt omgetoverd tot een begeerlijk modeaccessoire. Door te variëren met de vorm, kleur of lak kunnen de gelimiteerde edities makkelijk worden aangevuld en blijven ze tegelijkertijd betaalbaar. Met de ‘button broches’ wordt een brug geslagen tussen de wereld van de mode en die van het sieraad. De Extra Buttons verenigen op een harmonieuze wijze tegenstrijdige elementen. Ze leveren fijnzinnig commentaar op het sieraad in combinatie met een geslaagde vormgeving. Noon Passama is afkomstig uit Thailand en studeerde in 2010 af aan de afdeling Edelsmeden van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Haar afstudeercollectie vestigde haar naam als aanstormend talent. Met deze aankopen wordt de collectie van het Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch aangevuld met werk van een jonge generatie in Nederland opgeleide sieraadontwerpers. "
→ dc11:title → "Extra Button"
→ dc11:identifier → "s2012.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4295
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c3a604fab06106d16d9c75228d6b8102
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze vrolijke broche bestaat uit een lint van geweven borduurzijde, dat bevestigd is aan een zilveren speld die omwikkeld is met hetzelfde gekleurde garen. Marion Herbst maakte samen met docente textiele werkvormen Henriëtte Wiessing de serie Lintjes, die uit veertien variaties op klassieke ordetekens bestaat en in beperkte oplage verscheen. In tegenstelling tot het serieuze en rigide historische lintje koos Herbst voor olijke en afwijkende vormgeving. Herbst en Wiessing bedachten daarbij een soort van kleurenalfabet waarbij ze zesentwintig kleuren aan de letters van het alfabet koppelden. De gebruikte kleurencombinaties ontstonden door toeval uit dit zelfbedachte systeem. De broches dragen zodoende verborgen boodschappen, die nog door niemand gekraakt zijn. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Omval-lintje"
→ dc11:identifier → "S1997.051"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4222
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5f0310915e3ad5dafe92a0582bce79eb
→ dc:created → "1992/1992"
→ dc11:date → "1992"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche bestaande uit zilver, stukjes glas, parel en verf. Begin jaren negentig maakte Marion Herbst een serie broches waarin ze stukjes (rest)zilver combineert met o.a. stukjes gekleurd glas, edelstenen en beschilderde parels. De broches zijn niet alleen zeer kleurrijk maar vallen tevens op door de gewaagde en originele combinatie van materialen. Hoewel ze al ernstig ziek is worden haar ontwerpen nooit ernstig of zwaarwichtig. Ze blijven lichtvoetig en humorvol en vormen een steevast volgende stap in haar verkenning van de mogelijkheden van het moderne sieraad. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "Broche nr. 4"
→ dc11:identifier → "S1993.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4469
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b78425a7eb7812b40a2c142542fdcb59
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Armband, dubbel [125]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, rood / blauw Deze dubbele nylon armband in rood en blauw maakt daar waar de gepigmenteerde stroken met elkaar verbonden worden een lichte hoek. Het polssieraad is het resultaat van een geometrische ingreep op het platte vlak. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud."
→ dc11:identifier → "S1999.094"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6791
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c3acee3eb3b347370e943cb5fea15ad7
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gouden ring met gouden rechthoek met daarop vijf cilinders van koraal Gouden ring met een decoratie die bestaat uit een rechthoekig gouden plaatje, met daarop vijf identieke cilinders van goud en koraal. De cilinders zijn geplaatst in een regelmatige rij, in de lengte van het rechthoekige plaatje. Elke cilinder is opgebouwd uit een gouden basis met daaromheen oranjerode koraal. De ring is ontworpen door de Italiaanse architect en ontwerper Ettore Sottsass jr. (Innsbruck, 1917 – Milaan, 2007) voor de sieradenlijn van ontwerper Cleto Munari. In samenwerking met Munari realiseerde Sottsass verschillende collecties sieraden in beperkte oplage. Deze ring verscheen in een editie van 9 stuks. Munari produceerde ook collecties sieraden die ontworpen werden door Alessandro Mendini en Mimmo Paladino. Sottsass was in de jaren zeventig en tachtig een belangrijke vertegenwoordiger van het Italiaanse ‘Il Nuovo Design’. In 1981 is hij één van de oprichters van het postmodernistische Memphis, een groep ontwerpers die met radicale ontwerpen het onderscheid tussen hoge en lage cultuur willen doorbreken. Al in de jaren vijftig ontwikkelde hij ideeën die ver afstonden van het rationalisme van die dagen. Hij wilde bewust breken met het modernisme. Voor Sottsass was de maximale uitdrukkingskracht van voorwerpen en objecten veel belangrijker dan standaardisering, massaproductie en consumentisme. Met zijn ontwerpen streefde hij vorm te geven aan algemene esthetische en filosofische waarden, die volgens hem in iedere cultuur aanwezig zijn. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2010.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4004
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/73ece64bc9be737d83ad756c0a538bd6
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "parfumfles-hanger aan ketting, in orginele verpakking (dubbel doosje)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8554
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a4b415ceacf3299df82fa5d61daa85b5
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:title → "Corianarmband"
→ dc11:identifier → "S2018.159"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7189
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e70316f985dc42a43621a6db53d484f3
→ dc:created → "1990/2000"
→ dc11:date → "jaren '90"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche bestaande uit een klein plaatje metaal met reliëf in de vorm van de cupola of koepeltoren van het Bonnefantenmuseum te Maastricht. Dit sieraad werd speciaal ontworpen voor het museum door de architect van het gebouw, Aldo Rossi (Milaan, 1931-1997). Het Bonnefantenmuseum, met de gezichtsbepalende, met zink beklede toren aan de Maas, werd in maart 1995 geopend. Op dat moment was Aldo Rossi al een van de meest invloedrijke architecten van zijn generatie. De publicatie van zijn standaardwerk L'architettura della Città (1967) was het startschot van een carrière waarin hij streed voor een andere benadering van de stedelijke architectuur dan gebruikelijk was in de naoorlogse opbouwjaren. Tegenover het functionalisme stelde hij het belang van de vorm en daarbij zocht hij bewust naar een relatie met de geschiedenis van de stad. Naast architect was hij universitair docent, kunstenaar en ontwerper van gebruiksvoorwerpen, waaronder sieraden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.045"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8730
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/081364b9a887aa20eddaa73c2b18efa9
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, turquoise en paars"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.325"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4620
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/334fe9e3a27a922714cfbd6d9f688dc5
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, met facetgeslepen steen in zetting Eind jaren negentig van de vorige eeuw neemt Philip Sajet de slijpwijze van de beroemdste diamanten ter wereld als startpunt voor een serie uiterst modern vormgegeven ringen. Hope is een facetgeslepen replica van synthetische spinel die op een brede, deels geëmailleerde zilveren ring bevestigd is. De ring heeft een geruit reliëf, hetgeen de robuustheid van de steen nog eens versterkt. Philip Sajet (Amsterdam, 1953) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Samen met o.a. Robert Smit en Annelies Planteijdt is hij een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen, zoals goud en edelstenen, en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre echter buitengewoon eigenzinnig en hedendaags. Zijn werk heeft een oogstrelende charme, maar "irriteert" eveneens door de ongewone materiaalkeuze die de draagbaarheid soms zeer beperkt, en de thematische geladenheid die vaak grotere levensvragen aanraakt. Zijn vormen zijn vaak zeer uitgesproken, zelfs kloek, en dan weer zeer verfijnd en van een perfecte techniekbeheersing getuigend. De ontwerper combineert edelmetalen en edelstenen bijvoorbeeld met door hem gevonden steentjes of email en mica, en kiest voor zeer opvallende vormconstructies. Zo maakte hij een reeks halssieraden waarin hij voornamelijk glas en goud gebruikt. Bij Sajet wordt kleurgebruik tot een beeldend lichtspel, versterkt door zijn speelse beheersing van vorm en conventie. Sajet heeft wel eens gezegd dat hij zich eigenlijk het liefst in taal zou uitdrukken. De taal krijgt in zijn werk dan ook een opmerkelijke plaats, bijvoorbeeld in zijn zogenaamde leesbare colliers, ontwerpen die op (literaire) teksten gebaseerd zijn, en door het overheersend verhalende karakter van zijn oeuvre in het algemeen. "
→ dc11:title → "Hope"
→ dc11:identifier → "S1999.154"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3802
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d80410380bfd2c4e4a214c5928df4edc
→ dc:created → "1991/1998"
→ dc11:date → "1991 / 1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Naar het Byzantijnse rijk verwijzende ring die bestaat uit een cilindrische vorm die opgebouwd is uit gouden platte cirkeltjes, waartussen gouden en glazen bolletjes geklemd zitten. De ring heeft aan de onderkant een rechthoekig gouden frame gekregen. Bovenop de ring torent, op vier hoge poten, een vierkante zetting met daarin een vierkante facetgeslepen steen. Philip Sajet (Amsterdam, 1953) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Samen met o.a. Robert Smit en Annelies Planteijdt is hij een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen, zoals goud en edelstenen, en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre echter buitengewoon eigenzinnig en hedendaags. Zijn werk heeft een oogstrelende charme, maar "irriteert" eveneens door de ongewone materiaalkeuze die de draagbaarheid soms zeer beperkt, en de thematische geladenheid die vaak grotere levensvragen aanraakt. Zijn vormen zijn vaak zeer uitgesproken, zelfs kloek, en dan weer zeer verfijnd en van een perfecte techniekbeheersing getuigend. De ontwerper combineert edelmetalen en edelstenen bijvoorbeeld met door hem gevonden steentjes of email en mica, en kiest voor zeer opvallende vormconstructies. Zo maakte hij een reeks halssieraden waarin hij voornamelijk glas en goud gebruikt. Bij Sajet wordt kleurgebruik tot een beeldend lichtspel, versterkt door zijn speelse beheersing van vorm en conventie. Sajet heeft wel eens gezegd dat hij zich eigenlijk het liefst in taal zou uitdrukken. De taal krijgt in zijn werk dan ook een opmerkelijke plaats, bijvoorbeeld in zijn zogenaamde leesbare colliers, ontwerpen die op (literaire) teksten gebaseerd zijn, en door het overheersend verhalende karakter van zijn oeuvre in het algemeen."
→ dc11:title → "Byzantijn IV"
→ dc11:identifier → "S1991.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3904
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0d14e2a8215ebc254bd83e2c9950cf49
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, over elkaar geschoven onderdelen van standaard buismateriaal "
→ dc11:identifier → "S1988.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8457
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/975206a563f2c8ef431e8452f1ffc646
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van geweven gezwart staaldraad Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.064"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7178
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2f5c0c59adf04b275c818313b14cddba
→ dc:created → "1980/1981"
→ dc11:date → "1980 / 1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche bestaande uit een zwart elastiekje met twee klemmetjes Broche bestaande uit een zwart elastiekje met twee klemmetjes. De drager kan het sieraad zelf vormgeven en bevestigen. De Zwitsers/Duitse ontwerper Otto Künzli (Zürich, 1948) maakte diverse sieraden van eenvoudige gebruiksvoorwerpen, bijvoorbeeld punaises of stalen veren, die op meerdere manieren gedragen konden worden. De foto’s, die vaak bij de sieraden geleverd werden, laten verschillende draagwijzen zien. Otto Künzli is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. Vindingrijkheid, humor en maatschappijkritiek kenmerken zijn oeuvre. Eind jaren ’70 nam hij afstand van goud, volgens hem een beladen materiaal, met het ontwerp voor een zwarte rubberen armband waarin een ronde gouden kogel verstopt zat. In 1990 won Künzli de Françoise van den Bosch Prijs. De jury roemde de soepelheid waarmee hij de ‘vage doch precaire grens van het sieraadontwerpen naar de beeldende kunst overschrijdt.’ "
→ dc11:title → "Plaste & Elaste"
→ dc11:identifier → "S2013.034"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7323
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a5bd958c8f589e3f5526ee7dd4f0a6d3
→ dc:created → "2009/2009"
→ dc11:date → "2009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, een brede hanger met 12 gekleurde cirkels (2 oranje, 2 blauw, 1 geel, 3 groen, 2 rood, 2 roze) aan een zilveren ketting met zes zilveren cirkels"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.066"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4789
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eb96455f148d4548295a4030bdc3c917
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype), met 6 losse onderdelen (A, B1, B2, C1, C2, D)"
→ dc11:title → "Smashing black"
→ dc11:identifier → "S2001.019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9147
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a1f55c094274a1ebe9146c77a44a4d4c
→ dc:created → "2012/2012"
→ dc11:date → "2012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "project van 8 draagbare objecten met bijbehorende digitale foto's De toekomst wordt vaak als high-tech voorgesteld en de nieuwe mens als een cyborg. Dat er ook andere mogelijkheden zijn, die misschien zelfs meer voor de hand liggen laat Ana Rajcevic zien. Hoe buitenissig ook, haar ‘prothetische lichaamssculpturen’ ogen bijna als natuurlijke extensies van het lichaam. Haar idee van vooruitgang lijkt tegen de evolutie in te gaan richting het dierlijke. Zijn diegenen die zich tooien met deze draagbare sculpturen misvormd of juist verbeterd? De werken vervullen nog een dubbelrol; op het lichaam worden ze onderdeel van de drager. Als ze, zoals hier, op zichzelf worden getoond veranderen ze in exotische artefacten."
→ dc11:title → "ANIMAL: the Other Side of Evolution"
→ dc11:identifier → "S2020.148"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4446
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/20afeb557f9e3cee0b8d987d5c6c73d2
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband van opgerolde gouddraad, die zowel in hoogte als doorsnede enigszins variabel is. De armband vertoont een gecontroleerde nonchalance. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1998.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4410
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/39bb538a34ed1fb2930fdbef63e772b5
→ dc:created → "1980/1990"
→ dc11:date → "ca. 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband van gedraaide stalen spiraaldraad. Het resultaat is een sponsachtige armband, die om de pols kronkelt. Het ontwerp is even eenvoudig als krachtig van uitstraling en past in de traditie van Marion Herbst om steeds nieuwe materialen als basis te nemen voor verrassende vormverkenningen. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.140"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8585
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/044d4445d29c83d80f90f0cd89713c22
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, kleurige vorm op een gebogen staaf"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.187"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4280
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/375cab7c1a1ce4c5010e322cb9f94504
→ dc:created → "1969/1970"
→ dc11:date → "1969 / 1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Rechthoekige zilveren ring met boven de vingeropening een rood mondje van perspex. De ring is een sprekend voorbeeld van de speelse en humorvolle ontwerpen van Marion Herbst die aan het begin van haar carrière een reeks rechthoekige ringen ontwierp waarbij ze zilver en perspex met elkaar combineerde. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "Mondje"
→ dc11:identifier → "S1997.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7171
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/67296245c6e1399b11be3ff624802a31
→ dc:created → "2003/2003"
→ dc11:date → "2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, witte porseleinen knoop, op originele kaartje"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5045
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ca17171804a3e42ef50a722807a53f49
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring met o.a. 6 briljanten en koraal Zes briljanten en een stukje koraal vormen samen het ensemble op deze gouden ring. De briljanten vormen de uiteinden van drie gouden staafjes die als antennes of voelsprieten boven de ring zijn geplaatst. De steen rust direct op de ring. Wellicht nodigt Bischoff hier de toeschouwer uit om zich via de optelsom die in de titel wordt gegeven te verhouden tot de getallenleer, waarbij het cijfer 1 gewoonlijk het aardse representeert en het cijfer 6 voor vuur staat. Zijn hang naar alternatieve kennisbronnen, zoals de studie van de gnosis en de apocriefe bijbelboeken, maakt het aannemelijk dat Bischoff zich in deze periode ook met de ietwat schimmige wereld van de numerologie heeft beziggehouden. "
→ dc11:title → "1 + 6"
→ dc11:identifier → "S1991.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8884
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9cefd4a10871c134f76ad64889f92533
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "ca. 2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype (a t/m c)voor een bestekset, bestaande uit een mes (a), een vork (b) en een lepel (c), voorstudie voor D2019.044 "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "D2019.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6641
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ab5808276a4dc0ba69f0f47394334cf2
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, opgebouwd uit drie met elkaar verbonden strengen van blauwe kraaltjes, afgewisseld met gouden ringetjes. Aan een uiteinde bevinden zich grotere gouden ringetjes, aan het andere uiteinde gouden staafjes Halssieraad uit drie soorten elementen: gouden ringetjes, blauwe kraaltjes en gouden staafjes. Aan het uiteinde, een korte streng van gouden ringetjes, zijn aan beide zijden drie lange strengen bevestigd. Elke streng is opgebouwd uit een reeks blauwe kraaltjes, die op enkele punten onderbroken wordt door een aantal gouden ringetjes. Aan deze strengen van blauwe kraaltjes hangen drie lange strengen van gouden staafjes. Deze staafjes zijn aaneengeschakeld met gouden ringetjes. Het sieraad is een unicum van de hand van sieraadontwerper Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956). Planteijdts sieraden worden gekenmerkt door beweeglijkheid, eenvoud in de vormgeving en herhaling van elementen. Haar werk verwijst vaak naar de natuur. Planteijdt besteedt veel aandacht aan vorm- en materiaalonderzoek. Zij maakte korte tijd kartonnen sieraden maar ging al snel over op het gebruik van goud, tantalium, titanium en in mindere mate zilver. Planteijdt behoort tot bij de generatie edelsmeden die aan het begin van de jaren tachtig goud en zilver herintroduceerden en het vakmanschap in ere herstelden. Dit betekende een nieuwe fase, na het afzweren van edelmetalen en edelstenen door sieraadontwerpers in de jaren zestig en zeventig. "
→ dc11:title → "Mooie stad, magisch roze blauwe jaren"
→ dc11:identifier → "S2009.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6302
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e74e158615a8de79545ba6624e7eda14
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, meetlint van doorzichtig PVC met rode opdruk Een lang meetlint van doorzichtig pvc met rode opdruk, te dragen als halssieraad. In plaats van centimeters zijn aanduidingen aangegeven waarmee men de aard van de ander kan afmeten: vriend of vijand? Minnaar, partner, bewonderaar, bedrieger, tiran, soulmate of gelijkgezind?"
→ dc11:title → "Friend or Foe"
→ dc11:identifier → "S2007.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6464
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4754fad43bf8c00d9840320235b23bb1
→ dc:created → "1959/1959"
→ dc11:date → "1959"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, goudkleurig, in de vorm van een tak met drie bladeren en een bloem, versierd met nep Barokparels en nep diamanten"
→ dc11:title → "Sorrento"
→ dc11:identifier → "S2008.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4642
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8729176638f5b7f53f8ee0502b558719
→ dc:created → "1980/1981"
→ dc11:date → "1980 / 1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, bestaand uit een bijna vierkant plaatje zilver, waarop een ander plaatje zilver dat zig-zag gewalst is, om de hoeken enigzins omkrult. Broche, bestaande uit een vierkant plaatje zilver waarop een ander plaatje is gesoldeerd dat zigzag gewalst is en op de hoeken enigszins omkrult. Onno Boekhoudt had een sterke voorliefde voor zilver omdat dit edelmetaal het meest met de omgeving communiceerde vanwege zijn kleurloosheid. In samenspel met omringende kleuren en lichtcontrasten kon zo een even suggestieve als verfijnde illusie gecreëerd worden. De broche is van een ascetische eenvoud. Voor Onno Boekhoudt is de vorm nooit doel op zich. De vorm is het medium waardoor hij steeds opnieuw de bijzondere relatie tussen drager en object wil aanraken. De interpretatie van de objecten ligt daarbij niet vast. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.181"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9077
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0f41f33bc234f1a01e2643993a941f85
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger aan een koord, hanger bestaande uit 2 samengevoegde vierkanten van transparant perspex Hanger aan een koord, bestaande uit 2 samengevoegde ingezaagde vierkanten van transparant perspex die op de letter H lijken. Het sieraad maakt deel uit van de Serie Sieraad van Galerie Ra en is gemaakt door de Britse beeldhouwer Norman Dilworth ( Engeland, 1931), die jarenlang een studio in zowel Amsterdam als London heeft gehad. Dilworths sculpturen, meestal van hout of staal, zijn altijd gebaseerd op mathematische uitgangspunten en maken deel uit van een traditie die de abstracte geometrie wordt genoemd. Het kan gaan om getallenreeksen, kantelingen, of graden van hoeken, hetgeen ook in dit sieraad herkenbaar is. De eigen kleuren van het gebruikte materiaal vormen een integraal onderdeel van zijn ontwerpen. Hoewel abstract in essentie verwijzen zijn sculpturen vaak naar de omringende natuur waarin ze een plaats krijgen, een toeval dat door Dilworth schalks 'in de natuur der dingen' wordt genoemd. In 2007 vestigde de kunstenaar zich op hoge leeftijd in Lille, Frankrijk."
→ dc11:identifier → "S2020.083"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4926
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/01cb53501eca42aea24f822c5bdab585
→ dc:created → "1967/1989"
→ dc11:date → "ontwerp 1967, re-editie 1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, in originele verpakking, ook uitgevoerd in goud Deze zilveren ring is bestemd voor de pink, die hem omsluit als een soort kraag of manchet. Gijs Bakker (Amersfoort, 1942) maakte de ring oorspronkelijk in 1967 toen hij ook de Circle in Circle armband ontwierp. Beiden zijn gebaseerd op een cirkel die haaks doorboord wordt door een andere cirkel. Toch oogt de ring in vergelijking met de perspex armband veel monumentaler. Met onder meer minimale, geometrische ingrepen in bestaand buismateriaal creëerden Gijs Bakker en zijn partner Emmy van Leersum (1930 - 1984) sieraden die ontdaan waren van iedere romantiek of ornamentiek. Beiden zijn pioniers van het moderne Nederlandse sieraad. Hoewel Bakker sterk geïnteresseerd is in de industriële productie van sieraden, bleek dit in 1967 met de 'Little finger ring' nog niet realiseerbaar. In 1998 biedt de Stichting 'Chi ha paura...?' hiertoe wel de mogelijkheid. Deze organisatie, waarvan Bakker medeoprichter is stimuleert innovatieve sieraadontwerpen, die seriematig geproduceerd kunnen worden."
→ dc11:title → "Little finger"
→ dc11:identifier → "S2002.042"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3948
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b39659fa6d628d2834a88fe50281105b
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, geplooid kunststof over een roestvrij stalen pin Broche van geplooid wit kunststof dat aan de boog van een gebogen roestvrijstalen pin geregen is. Een rechthoekje van rood kunststof houdt de waaiervorm op zijn plaats. Het sieraad is een van de vele waaierspelden die Paul Derrez eind jaren zeventig en begin jaren tachtig van de vorige eeuw maakt. De broche is typerend voor zijn oeuvre, dat vaak uitblinkt door zijn spitsvondige eenvoud. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Waaierspeld"
→ dc11:identifier → "S1988.055"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4835
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/079c9214058bdb48f0b4f1183da35b07
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype), in kunststof doos"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.068"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4206
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eb2724eb0fab740690d386ef20728d90
→ dc11:title → "gebroken lijnen, 1982", "Halskraag [ongen.]"
→ dc:created → "1982/1992"
→ dc11:date → "ontwerp 1982, uitvoering 1992"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Dubbele halskraag van witgoud, geelgoud, die in een punt toeloopt en een lus maakt. Aan het sieraad ging een prototype in messing en staal vooraf. Emmy van Leersum maakte een aantal halskragen, meestal van kunststof, als antwoord op het traditionele collier, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. De technische mogelijkheden van het basismateriaal inspireerden haar tot een innovatieve vormgeving. Hier voerde ze een dergelijke halskraag uit in edelmetaal. Deze vertolkt evenzeer haar concept van gematerialiseerde oneindigheid. Door een puntige hoek te maken, daagt ze daarbij het principe van de oneindige lijn tegelijkertijd uit. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6789
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5987afb1d07e70660831b445e7f52996
→ dc:created → "2003/2003"
→ dc11:date → "2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, een 'plak' zilver als hanger waar ongeveer 100 robijnen op zijn aangebracht, aan een zilveren schakelketting Hanger in de vorm van een losjes gevormde plak zilver. Zoals de titel +- 100 Ruby suggereert bevinden zich in het zilver plusminus 100 robijnen. De plak heeft een schijnbaar willekeurige vorm die aan een amoebe doet denken. Het oppervlak lijkt zeer ruw met de hand gevormd. Robijnen van verschillende formaten, van zeer kleine tot enkele zeer grote, zijn schijnbaar willekeurig over het oppervlak verspreid. Het sieraad is een unicum van de hand van Dinie Besems (Oosterhout, 1966). Zij volgde een opleiding tot edelsmid aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, maar ontdekte aan de Gerrit Rietveld Academie haar eigenlijke interesse: de conceptuele kunst. Haar ideeën vinden over het algemeen hun weg naar sieraden, die vaak uitgevoerd worden in zilver of metaal. Ze is gefascineerd door mathematische reeksen en vormen. Dinie Besems ontving in 1999 de Emmy van Leersumprijs, de aanmoedigingsprijs voor gebonden kunsten (sieraden) van de Stichting Amsterdams Fonds voor de Kunst. De ontwerpster werd geroemd vanwege haar vermogen ‘draagbare ideeën te ontwerpen… “sieraden” als markeringen in tijd en ruimte’. "
→ dc11:title → "+ - 100 Ruby"
→ dc11:identifier → "S2010.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4730
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/21bca7dc6dd0551722fea2af27ecbab9
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring De edelsmid-sieraadontwerper Nicolaas (Klaas) van Beek (Den Haag 1938) is de maker van deze ring. Hij studeerde aan de Academie te Arnhem, afdeling Edelsmeden en vormgeving in metaal. Dit werk behoort tot een groep sieraden uit de periode 1966 - 1969, toen Van Beek plaatmateriaal (goud, zilver, staal en aluminium) gebruikte, dat hij in een soort lussen draaide. Het was Van Beeks vruchtbaarste periode. Drie Nederlandse musea wijdden in 1970 een solotentoonstelling aan zijn sieraden en hij brak ook internationaal door. Toch raakte Van Beeks werk daarna in de vergetelheid. Merkwaardig, omdat zijn werk zeer belangrijk was binnen de ontwikkeling van de edelsmeedkunst. Van Beek's vormgeving was fundamenteel en radicaal: hij zaagde een basisvorm uit plaatmateriaal en vervormde dit zonder verdere bewerkingen. De rondingen en krullende bewegingen sluiten aan bij het menselijk lichaam."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2002.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8893
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5e0a6a5d1d40c5ff14e85535e775e14b
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "bureaustoel, grijs, ontworpen voor Ten Cate Bergmans Design. Ontwikkeld in samenwerking met Frans van der Toorn, in productie genomen door Van der Sluis. "
→ dc11:title → "Office chair"
→ dc11:identifier → "D2019.058"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4431
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e6e0186018095a80154c6a5b06d80e45
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "'keien-collier', geregen van ovale schijven kurk (groen) Eén van de Keien-colliers die Paul Derrez omstreeks 1985 maakte. Dit exemplaar bestaat uit 'keien' van ovale schijven groen gespoten kurk, die aan een katoenen draad geregen zijn. De lichtheid van kurk maakt dat hij tot sculpturale vormen kan komen, die toch nog draagbaar blijven. Tien jaar eerder ontwierp Derrez al een armband van kurk. Midden jaren tachtig vervaardigde hij niet alleen halssieraden, maar ook schalen en zelfs schoorsteenstukken. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Keien-collier"
→ dc11:identifier → "S1999.114"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4300
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/67afa841f3e374904e3fd5f0492321bd
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "haarpin (4x): rood (1x),blauw (1x), geel (1x), groen (1x) Aan haar collectie colliers en broches waarin borduurgaren het belangrijkste materiaal vormde, voegde Marion Herbst ook dit hoofdsieraad van aluminium en borduurgaren toe. Vier haarpinnen zijn omwikkeld met rode, blauwe, gele en groene borduurdraad en vormen een vrolijke variant op dit klassieke gebruiksvoorwerp cum sieraad. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.056"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4297
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8f493e1536826573406b4644eec6bbe0
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze vrolijke broche bestaat uit een lint van geweven borduurzijde, dat bevestigd is aan een zilveren speld die omwikkeld is met hetzelfde gekleurde garen. Marion Herbst maakte samen met docente textiele werkvormen Henriëtte Wiessing de serie Lintjes, die uit veertien variaties op klassieke ordetekens bestaat en in beperkte oplage verscheen\\. In tegenstelling tot het serieuze en rigide historische lintje koos Herbst voor olijke en afwijkende vormgeving. Herbst en Wiessing bedachten daarbij een soort van kleurenalfabet waarbij ze zesentwintig kleuren aan de letters van het alfabet koppelden. De gebruikte kleurencombinaties ontstonden door toeval uit dit zelfbedachte systeem. De broches dragen zodoende verborgen boodschappen, die nog door niemand gekraakt zijn. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Gesplitst lintje"
→ dc11:identifier → "S1997.053"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4160
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e34ee85e9c6806cdb60d6824887983d2
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1991.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4964
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/775c73f167fbb69f107e204511a42427
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit scharnierende band zilver met daaraan vast gesoldeerde ellipsvorm, versierd met gaatjes, in originele verpakking De armband bestaat uit een brede zilveren band met onzichtbare sluiting en een grote wit gelakte ovaal, waarin een gebogen, strakke lijn met gaatjes geboord is. De titel beschrijft zowel het uiterlijk - ellips - als het inhoudelijk idee, zijn ruimteconceptie. De armband is rechtstreeks verwant aan de metalen, gelakte sculpturen die Lucio Fontana (Argentinië 1899 - Varese/I 1968) in dezelfde periode maakte. Fontana was een belangrijke beeldend kunstenaar, die sinds 1949 monochrome doeken en metalen platen met gaten doorboorde om het platte vlak van de compositie te doorbreken en het kunstwerk met de ruimte te verbinden; sieraden interesseerden hem om dezelfde reden. Tussen 1957-1967 voerde hij zijn Concetto Spaziale uit in schilderijen, sculpturen en keramiek, maar ook sieraden in de vorm van gouden of zilveren armbanden en halssieraden, waar de gaten messcherp in aangebracht of onregelmatig in gedreven zijn. Het sieraad is in oplage gemaakt door GEM Montebello (Milaan), producent van kunstenaarssieraden. "
→ dc11:title → "Ellisse, Concetto spaziale"
→ dc11:identifier → "S2002.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4636
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/53c4b92a85b4e1140a01a7fada5b0812
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gladde ring, in het midden geciseleerd Gladde ring van gewassen zilver, in het midden geciseleerd. De ring is een sprekend voorbeeld van Onno Boekhoudts ruimtelijk denken. De maker zag zichzelf liever als kunstenaar die zich met het thema sieraad inlaat, dan als een klassiek sieraadontwerper. Boekhoudts fascinatie voor de cirkel en het gat resulteerde in talloze ringen. Hij weet op subtiele wijze met ogenschijnlijk eenvoudige ontwerpen altijd weer de aandacht bij de pure vorm terug te brengen, als was deze een onbewerkt onderdeel van de natuur, door de maker 'gevonden'. De ring is voor hem geen decoratief ornament. Hij hield van de ring omdat het een object is waaraan de drager zich bindt, waartoe hij zich met een bepaald gevoel verhoudt. Zijn sieraden werpen altijd vragen op. Boekhoudt had een voorliefde voor zilver omdat dit edelmetaal op kameleontische wijze de omringende omgeving kan weerkaatsen. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Zijn artistieke visie verraadt een affiniteit met architectuur en beeldhouwkunst, maar Boekhoudt maakte zeker geen kleine sculpturen van zijn sieraden. Hij was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Hij was nooit uit op effect. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.175"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8447
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6d19e61903acecdc6312fe65d83e54f1
→ dc:created → "2000/2000"
→ dc11:date → "2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (2x), twee kleine blaadjes op een pin"
→ dc11:title → "Kiem"
→ dc11:identifier → "S2018.054"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8103
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c146a0f205ae035e74f5bb46fac91441
→ dc:created → "1965/1965"
→ dc11:date → "1965"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zilveren haarspeld, tweedelig. Oorspronkelijk hoorde er ook nog een set zilveren oorknoppen bij."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2017.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4415
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e6d87f62942bbdaa5b08e03e0d4775d2
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "collier Collier van rechthoekige plaatjes tantalium die elkaar gedeeltelijk overlappen en verbonden zijn met pennetjes. Op de verbindingspunten steken steevast kortere plaatjes goud haaks uit het collier, hetgeen de enigszins starre gelijkvormigheid van de grotere schakels doorbreekt. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "Collier flapjes kort"
→ dc11:identifier → "S1998.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4418
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7881f8b9806ae4f740c0b51f22290c29
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "collier (2-delig), verbonden met zilveren ringen Tweedelig zilveren collier, waarvan het langste deel bestaat uit in elkaar hakende organische langwerpige elementen, waaruit steeds een of twee organische vormpjes zijn gezaagd. Deze zijn vervolgens zelf weer aan elkaar verbonden door zilveren schakels en vormen het tweede, kortere onderdeel van het collier. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1998.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8768
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d21b6a28d2cc4556c363b432e03915ad
→ dc:created → "1987/1987"
→ dc11:date → "1987"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gemaakt van aan elkaar geknoopte ballen kurk"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.360"
→ skos:prefLabel → "Frédéric Braham"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6301
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c00d7b6ad41e1df774cc3d5a207d4dc3
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (4x, 2 rood en 2 blauw), in de vorm van een stapeling pillen De basis voor deze broches zijn pillen in verschillende maten en vormen. Deze 'snoepjes' in zoetige kleuren verwijzen naar het moderne leven dat zonder pillen voor veel mensen haast ondenkbaar is: een pilletje voor ieder kwaaltje en voor ieder feestje."
→ dc11:title → "Bonbons tres bons"
→ dc11:identifier → "S2007.042"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6573
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c442e5699bdca54affb53c0820a13edd
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche met 3 vioolhelften Gouden broche met een complexe vorm uit drie halve vioolkasten, twee viooltoetsen, een strijkstok, een arm en een mannetjeshert. Het sieraad is uitgebracht in een oplage van acht stuks, elk met een ingeslagen signatuur van de ontwerper, Arman (Armand Fernandez, Nice, 1928 - New York, 2005). De viool is een motief dat vaker voorkomt in het oeuvre van de Franse kunstenaar. Arman richtte in 1960 samen met collega's Yves Klein en César en de kunsthistoricus Pierre Restany de kunstbeweging Nouveau Réalistes op, die overeenkomsten vertoonde met de Amerikaanse Pop Art. Arman werkt meestal met gemengde technieken. In de jaren vijftig zorgde hij voor opschudding met zijn Accumulations, sculpturen bestaande uit plexiglas kastjes gevuld met series van dezelfde materialen. Variaties op dit principe ontstonden als autonome 'sculpturen' en sieraden. In de jaren zestig van de vorige eeuw maakte hij zijn Coupés (in stukken gesneden) en Colères (in stukken gesmeten) objecten. Arman verhuisde naar de Verenigde Staten, waar hij in 1972 staatsburger werd, om er zijn Combustions (verbrandingen) vorm te geven. Van 1975 tot 1982 bouwde Arman aan zijn Long Term Parking, een toren van zestig samengeperste auto's. "
→ dc11:title → "Artémis et Actéon"
→ dc11:identifier → "S2008.046"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8743
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6739b64310fec85936045d25706f7bb6
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, zwarte cirkel met halfronde insnede"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.337"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7188
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6eb0c9e431ce0ff74ef877e0482fe739
→ dc:created → "1975/1976"
→ dc11:date → "1975 / 1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (3x), a: geel, b: roze c: grijs Drie handgemaakte broches van geel, roze en grijs porselein. De drie broches zijn verschillend, maar hebben dezelfde cartooneske vormentaal. De broches werden vervaardigd door de Amerikaanse keramist Tom Rippon (Sacramento, Californië, 1954-2010), die bekend staat om zijn kleurrijke sculpturen van porselein. Deze worden gekenmerkt door hun tussen abstract en figuratief zwevende vormentaal die associaties oproept met strips en tekenfilms. De beelden hebben vaak een komische lading door de wisselwerking tussen speelse, sierlijke vormen en dubbelzinnige titels als ‘Miss-Stress’ of ‘She Who Tosses Her Own Salad’. Tom Rippon was vanaf jonge leeftijd bevriend met beeldhouwer en keramist Robert Arneson, de vader van de invloedrijke Ceramic Funk Movement die in de jaren ’60 ontstond aan de Amerikaanse westkust. Deze beweging speelde een belangrijke rol in de emancipatie van keramiek in de hedendaagse kunstwereld. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.044"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4475
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/55c5f9db082d2f965f7e97f1b173a148
→ dc:created → "1962/1963"
→ dc11:date → "1962 / 1963"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche De broche van aan elkaar gesmeed gouddraad verbeeldt de transformatie van de Griekse godin Asteria in een vogel, die zo aan Zeus' vervolgingen probeert te ontkomen. Het oog van de vogel bestaat uit een amandelvormige diamant. Asteria vormt een bijzonder ontwerp binnen de collectie sieraden die de fauvist en kubist Georges Braque (1882-1963) tijdens zijn laatste twee levensjaren maakte. Veel van zijn juwelen, die hij in nauwe samenwerking met baron en meestergoudsmid Henri-Michel Heger de Löwenfeld maakte, betroffen massieve broches of ringen. De opengewerkte struktuur van gouddraad geeft Asteria een unieke delicate en etherische uitstraling. Zijn ontmoeting met Löwenfeld bood de bedachtzame maar ambitieuze Braque de mogelijkheid de veelal mythologische thema's die zijn schilderkunst bepaalden ook in tastbare objecten vorm te geven. Braque heeft ooit gezegd eigenlijk beeldhouwer te hebben willen worden en zijn innerlijke urgentie om met concrete materie bezig te zijn groeide met de jaren. Met name het vogelmotief, voor Braque een symbool van ruimte en tijd, wilde hij bevrijden uit de begrenzingen van het tweedimensionale doek. Veel van zijn ontwerpen refereren aan zijn schilderijen en kregen in sieraadvorm een bekoorlijke magie, die zich nooit simpelweg als oppervlakkige decoratie laat begrijpen. Löwenfeld stelde zich dienstbaar op aan Braque, maar toch mag zijn bijdrage aan de technische vormgeving niet onderschat worden. Hun gedeelde liefde voor stenen en Löwenfelds appreciatie voor de poëtische resonantie en het sterke besef van materie in het werk van Braque, zorgden voor even unieke ontwerpen als uitvoeringen, zowel in vorm als materiaalgebruik. Uitgaande van Braques afkeur van glanzend goud kwam Löwenfeld met een gelaagde goudsamenstelling, hetgeen een korrelig oppervlak opleverde dat ontsnapte aan elke gangbare standaard. Het procédé heeft sindsdien veel navolging gevonden. Braque was niet de eerste schilder of beeldhouwer die in het ontwerpen van sieraden een nieuwe uitdaging zag, maar zijn verzameling van meer dan honderd juwelen trok in 1963 een ongekend groot publiek naar het Louvre, waar de toenmalige Franse minister van cultuur André Malraux de collectie tentoonstelde. Het succes vormde in Braques laatste levensjaar een bekroning op zijn lange kunstenaarschap. "
→ dc11:title → "Asteria"
→ dc11:identifier → "S1999.014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4365
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f93fe1a76446dc7a8a5cf98409515393
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "T-ring Ring zonder vingeropening, maar met een zilveren T-vormig voetstuk dat tussen de vingers geklemd kan worden. Marion Herbst hield niet van de ronde vorm, getuige ook haar rechthoekige ringen van zilver en perspex uit begin jaren zeventig. De T-vorm maakte het mogelijk van de ring een sculptuurtje te maken, doordat op het voetstuk een speels object van fel beschilderd hout kon worden geplaatst. Herbst maakte haar collectie van zo'n 50 T-ringen van zeer divers materiaal en in zeer uiteenlopende vormen. Het T-ontwerp werd door vele andere ontwerpers opgevolgd. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.079"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4560
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/16ae3f5e1eb6c47357ad148b9d8e35c4
→ dc11:title → "zonder titel", "doorsnijdingen van het vierkant, 1984"
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "tekening, hoort bij broche [158] Tekening die de basis vormt voor een broche (nr. 158). Emmy van Leersum maakte jarenlang sieraden van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Deze tekening maakt duidelijk hoe zij op het platte vlak tot haar ontwerpen kwam. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.107"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4145
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1efd955e1f7fe51dba24d04934114d1d
→ dc11:title → "Befbeelden", "Zonder titel"
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "schouderstuk met presentatiesteun Schoudersieraad van gelast en plaatstaal, dat als een ronde huls om de schouders valt en aan een onderdeel van een harnas doet denken. Het sieraad maakt deel uit van de uitgebreide serie Befbeelden, die Carel Visser in 1994 maakte. Sieraden vormen een constant, maar bescheiden onderdeel van zijn oeuvre. De vormgeving is bovenal sculpturaal en staat vaak haaks op de organische vormen van het menselijk lichaam. Carel Visser (Rijswijk, 1928) is één van de belangrijkste naoorlogse beeldhouwers van Nederland. Visser ontplooit zich door de jaren heen tevens als tekenaar, collagekunstenaar, edelsmid en graficus. Hij staat bekend als constructivist, maar maakt door de jaren heen ook veel figuratief werk. Zijn werk beweegt zich van pure sculptuur naar wat men environments zou kunnen noemen. Zijn abstracte en mathematische beelden van staal zijn even bekend als zijn associatieve collages en assemblages, die soms aan rituele objecten doen denken. Visser werkt in zijn begintijd vooral met staal, dat hij in zijn vaders aannemersbedrijf vindt. Later kenmerkt zijn oeuvre zich door de verrassende synergie tussen materialen en objets trouvés van zeer verschillende oorsprong: olievaten, zilver, autobanden, leer, eieren, schapenhoeven, wol, zand, veren, touw, botten. Visser weet zich geïnspireerd door de natuur, maar zijn sculpturen vormen geen inhoudelijke associaties op de hem omringende wereld. De kunstenaar psychologiseert niet. Wat hem aantrekt in de natuur zijn de principes van opbouw, symmetrie en asymmetrie die erin gelden. Hij komt vooral tot plastische analogieën die even vindingrijk als provocatief zijn en vaak met dissonantie spelen. Balans is daarbij vaak een sleutelbegrip. Wat hij ook maakt, zijn uitgangspunten blijven bovenal sculpturaal. Sieraden vormen een constant, maar ondergeschikt onderdeel van het werk van Carel Visser. "
→ dc11:identifier → "S1994.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8543
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9c79e3308172c68713a0fb2865784ed5
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "dasklem in Art Déco stijl"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.148"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5005
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dd547e51da7102bade6f9fbe38318196
→ dc:created → "1968/1968"
→ dc11:date → "ca. 1968"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), bestaande uit een cirkelvormige platte schijf en een cirkelvormige band die aan de onderzijde aan elkaar verbonden zijn De edelsmid-sieraadontwerper Nicolaas (Klaas) van Beek (Den Haag 1938) is de maker van deze ring. Hij studeerde aan de Academie te Arnhem, afdeling Edelsmeden en Vormgeving in Metaal. Dit werk behoort tot een groep sieraden uit de periode 1966 - 1969, toen Van Beek plaatmetaal (goud, zilver, staal en aluminium) gebruikte, dat hij in een soort lussen draaide. Het was Van Beeks vruchtbaarste periode. Drie Nederlandse musea wijdden in 1970 een solotentoonstelling aan zijn sieraden. Hij brak ook internationaal door. Toch raakte Van Beeks werk daarna in de vergetelheid. Merkwaardig, omdat zijn werk zeer belangrijk was binnen de ontwikkeling van de edelsmeedkunst. Van Beeks vormgeving was fundamenteel en radicaal: hij zaagde een basisvorm uit plaatmateriaal en vervormde dit zonder verdere bewerkingen. De rondingen en krullende bewegingen sluiten aan bij het menselijk lichaam. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4163
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bb6dd2a80876cf08b029e3605078f061
→ skos:prefLabel → "Winfried Krüger"
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Deze vierkante ring bestaat uit vier tegen elkaar aangelegde 'stammetjes'. Bovenop zijn ze bekroond met stekels. In een hoek heeft zich een rode glassteen genesteld in een kloeke zetting. In het werk van de Duitse sieraadontwerper Winfried Krüger (Bauschlott/Pforzheim, 1944) is in de jaren tachtig en negentig het thema 'afweer' als een rode draad te volgen. Je herkent het aan de scherpe kanten van zijn sieraden: ringen met punten, broches met hekwerken of stekelbollen. Hoewel de sieraden die hij rond 1990 maakte een tamelijk agressief karakter hebben, zijn ze ook intieme uitingen van persoonlijke aard. Door de titel Hoop zouden de uitsteeksels op deze ring ook als vlammetjes of uitgestrekte tentakels geïnterpreteerd kunnen worden. Krüger probeert zijn gevoelens op zo'n manier in zijn sieraden te leggen, dat hij als het ware zeggen kan: 'dat sieraad, dat ben ik'. Krüger bewerkt het zilver met gips, zodat het wit blijft."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1991.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4390
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/28d36990d133ab753a1072b914d14095
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring van zilver, waarbij op een rank ringetje een door zwarting verkregen gespikkeld object in de vorm van een meloenschijfje is bevestigd. Vanaf 1990 gebruikte Marion Herbst zilver niet meer louter als toevoeging in haar sieraden, maar als primair materiaal voor haar ontwerpen. Deze zijn echter op geen enkele wijze klassiek te noemen. In 1991 ontstaat een grote collectie ringen waarvan sommige naar architectuur verwijzen, anderen hebben een bootvorm of refereren aan bloemen of fruit. De ringen zijn soms frivool, soms sober en strak vormgegeven. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.104"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4654
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/19123169e1921432be85a1694fad487e
→ dc:created → "1993/1997"
→ dc11:date → "1993 / 1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, bestaande uit een houten blokje waaruit een huisvormig figuurtje uitgezaagd is, het huisje met rood en wit beschilderd, onderzijde rood Ring bestaande uit een houten blokje van verlijmd multiplex, waaruit een huisvormig figuurtje is gezaagd. Het huisje, dat uit het blokje genomen kan worden, is rood en wit geschilderd. De onderzijde is rood. De ring maakt deel uit van Room for a Finger, een serie die Onno Boekhoudt van 1993-1997 vervaardigde. Boekhoudts fascinatie voor de cirkel en het gat resulteerde in talloze ringen, waarbij deze serie wel heel tactiel bewijst dat de vinger een bewoner is van de ring. Tegelijkertijd vormt de serie een mooi voorbeeld van zijn opvatting dat iets maken betekent dat er materiaal verplaatst wordt. Om de ring aan te doen moet het binnenste ervan eerst verwijderd worden. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Sieraden zijn in Boekhoudts ogen objecten die een relatie met de drager aangaan, of deze hem nu wel of niet draagt. In de loop der jaren maakte hij meer en meer sieraden die nauwelijks of slechts gedeeltelijk draagbaar waren. Hij had een sterke voorliefde voor mat zilver omdat dit het meest met de omgeving communiceerde vanwege zijn kleurloosheid: in samenspel met omringende kleuren en lichtcontrasten kon zo een even suggestieve als verfijnde illusie gecreëerd worden. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "A room for a finger"
→ dc11:identifier → "S1999.193"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4768
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ecb5820772d530cacdd7cd41824e1d5b
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, bestaande uit: a) ingelijste potloodschets op papier b) niet ingelijste foto van prinses Máxima gecombineerd met een tiara-ontwerp"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4480
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/17ad8b2cd827a6dac997a15b3b98a481
→ dc:created → "1966/1966"
→ dc11:date → "1966"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband bestaande uit een strook aluminium die oogt als een golvende platte cirkel. Het polssieraad is een variatie op het principe van de oneindige beweging, een concept waarmee Emmy van Leersum graag werkte. Hier daagde ze dit principe uit door de strook eenmaal te draaien en vervolgens in deze hoedanigheid aan elkaar te solderen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren enige tijd taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Na 1975 werkte ze weer veelvuldig in edelmetaal. "
→ dc11:title → "Armband [8]"
→ dc11:identifier → "S1999.019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3810
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/768431716f916d601b8bc2297c7011c1
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2x), dunne strip goud met geplakte turkoois "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3985
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e89c96667ba4e7a30443f43502e4eedb
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "pin: blauw, wit en rood gelakt messing gezichtje Industrieel vervaardigde button van gelakt messing in de kleuren blauw, wit, rood en goud. De afbeelding, een cartoonachtig hoofd met drie ogen, is een vaker gebruikt motief binnen het oeuvre van de ontwerper, de Amerikaanse multimediakunstenaar Keith Haring (Reading, Pennsylvania, 1958 - New York, 1990). De beeldtaal van Haring wordt gekenmerkt door vereenvoudigde, uit duidelijke contourlijnen opgebouwde figuren die meestal gebaseerd zijn op de vormen van de mens, maar vaak ook op die van dieren en herkenbare symbolen. Haring begon zijn carrière als performancekunstenaar in New Yorkse clubs in de hoogtijdagen van de punk. Geïnspireerd door graffiti trok hij in de vroege jaren '80 langs metrostations om snelle illustraties op lege reclameborden te maken. Haring ervoer zijn manier van tekenen als performance, vanwege de directe invloed die hij ondervond van omgeving en omstanders. Aan geïnteresseerden deelde hij bij deze acties buttons en stickers uit. De universele beeldtaal van Haring viel in de smaak bij een groot publiek en dit succes stimuleerde hij bewust door seriematig geproduceerd werk tegen een lage prijs op de markt te brengen. Vanwege de grote vraag opende hij in 1986 in New York de Pop Shop, waarvoor hij posters, T-shirts, buttons en andere merchandising ontwierp. Vaak greep Haring de gelegenheid aan om zijn kunst in te zetten voor activisme rondom maatschappelijke problemen als honger, de wapenwedloop en AIDS, waaraan hij zelf overleed."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.090"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8759
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/54bc7e188e2fb657df83bed5f1e0e213
→ dc:created → "2015/2015"
→ dc11:date → "2015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a + b), rechthoek van goud met haaks daarop een gouden rechthoek gemonteerd"
→ dc11:title → "Blank"
→ dc11:identifier → "S2018.351"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7122
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5376969c933fb21c321982fa212a55e9
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype van een enkele oorhanger (mono pendant), bestaande uit een platte gouden staaf waarop 9 verticale staafjes bevestigd zijn die om en om naar voren en naar achteren gebogen zijn De Italiaanse ontwerper en architect Ettore Sottsass jr. (1917 – 2007) opent in 1947 zijn eigen bureau in Milaan. Binnen korte tijd maakt hij binnen Europa naam met eigenzinnige ontwerpen voor gebruiksvoorwerpen. Zijn kleurrijke en speelse aanpak neemt afstand van het rationalisme van de modernisten. Hiermee is hij een voorloper en inspirator van veel hedendaagse ontwerpers. In 1981 is hij één van de oprichters van Memphis. Deze groep postmodernistische vormgevers wil met radicale ontwerpen, kleurige dessins en onorthodoxe materialen het klassieke onderscheid tussen hoge en lage cultuur doorbreken. Voor Sottsass is daarbij de maximale uitdrukkingskracht van voorwerpen belangrijker dan de praktische eisen van de markt. In zijn ontwerpen gebruikt hij daarom archetypische vormen die in iedere cultuur terug te vinden zijn. In Sottsass’ sieraden spelen ‘oervormen’, zoals de rituele ornamenten van primitieve stammen, wederom een belangrijke rol. In samenwerking met Cleto Munari realiseert hij halverwege de jaren tachtig verschillende collecties sieraden. Zo ook dit (enkelvoudige) oorsieraad. Bijzonder is dat Sottsass dit unicum speciaal voor Munari’s vrouw Valentina heeft ontworpen. De eenvoudige maar elegante vorm, waarbij beurtelings dunne strips goud naar links of rechts uitsteken, maken het sieraad als het wordt gedragen tot een fonkelende miniatuur ‘mobile’."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2012.022"
→ skos:prefLabel → "Machine Histories"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8798
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/edae582d85c290607064ea1eed8b7d52
→ dc:created → "2011/2014"
→ dc11:date → "2011 / 2014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "project, tussen 2011 en 2014 uitgevoerd, bedoeld om biometrische gezichtsherkenning aan de kaak te stellen door het maken van 'collectieve maskers'. Deze zijn voortgekomen uit e gezichtskenmerken van deelnemers aan het project (zie pdf met informatie in media, ook voor alle titels van de individuele maskers en foto's). Het project bestaat uit: - 4 maskers (a t/m d), roze (a, zwart (b), blauw (c) en grijs (d) - 8 foto's (e t/m l) - 4 portretfoto's (m t/m p) - 1 HD video (q) De Facial Weaponization Suite (2012 – 2015) van de Amerikaanse activist en kunstenaar Zach Blas is een protest tegen biometrische gezichtsherkenning in beveiligingscamera’s. Op ingenieuze wijze omzeilt ze de technologie en wijst tegelijkertijd op de ongelijkheden die deze vorm van surveillance in stand houdt. In workshops worden ‘collectieve maskers’ gemaakt die gemodelleerd zijn naar de verzamelde gezichtsgegevens van deelnemers. De resulterende amorfe maskers worden niet als menselijke gezichten herkend door biometrische technologie voor gezichtsherkenning. Het Fag-mask, opgebouwd uit de scans van de gezichten van homoseksuele mannen, ontstond bijvoorbeeld in reactie op wetenschappelijke studies waarbij seksuele geaardheid op basis van gezichtsherkenningstechnieken zou kunnen worden vastgesteld. Een masker onderzoekt een drieledige opvatting van ‘zwartheid’ (blackness): het onvermogen van biometrische technologieën om de zwarte huid op beelden te herkeen als inherent racistisch, de voorkeur voor zwart in militante esthetiek, en zwart als hetgeen informeel verdoezelt. Een derde masker adresseert feministische opvattingen met betreking tot op verhulling en onzichtbaarheid, waarbij het boerka-verbod in Frankrijk wordt aangehaald als een verontrustend voorbeeld van ‘gedwongen zichtbaarheid’. Een vierde masker refelecteert op de inzet van biometrie als beveiligingstechnologie in de grens tussen Mexico en de Verenigde Staten en het nationalistische geweld dat hiermee gepaard gaat. Deze maskers refereren direct aan het gebruik van maskers als een sociaal subversief middel dat een collectieve verhulling en transformatie mogelijk maakt in reactie op de dominante vormen van (politieke) representatie. "
→ dc11:title → "Facial Weaponization Suite"
→ dc11:identifier → "S2018.385"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6678
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6643a16a3591df757641359d91e2e70d
→ dc:created → "1987/1987"
→ dc11:date → "1987"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gouden ring met drie op elkaar bevestigde, rechthoekige plaatjes goud, de onderste twee plaatjes zijn geelgoud, het bovenste plaatje is witgoud, hierop zijn 48 diamantjes bevestigd Gouden ring met een decoratie die opgebouwd is uit drie trapsgewijs geplaatste rechthoekige plaatjes die boven elkaar lijken te zweven. Het onderste plaatje van geelgoud is in een hoek van 45 graden op de ring geplaatst. Het iets kleinere plaatje daarboven is eveneens van geelgoud. Het plaatje daarboven is wederom iets kleiner en bestaat uit een grid van 48 diamantjes (6x8) in een kader van witgoud. De ring is ontworpen door de Italiaanse architect en ontwerper Ettore Sottsass jr. (Innsbruck, 1917 – Milaan, 2007) voor de sieradenlijn van ontwerper Cleto Munari. In samenwerking met Munari realiseerde Sottsass verschillende collecties sieraden in beperkte oplage. Deze ring verscheen in een editie van 6 stuks. Munari produceerde ook collecties sieraden die ontworpen werden door Alessandro Mendini en Mimmo Paladino. Sottsass was in de jaren zeventig en tachtig een belangrijke vertegenwoordiger van het Italiaanse “Il Nuovo Design”. In 1981 is hij één van de oprichters van het postmodernistische Memphis, een groep ontwerpers die met radicale ontwerpen het onderscheid tussen hoge en lage cultuur willen doorbreken. Al in de jaren vijftig ontwikkelde hij ideeën die ver afstonden van het rationalisme van die dagen. Hij wilde bewust breken met het modernisme. Voor Sottsass was de maximale uitdrukkingskracht van voorwerpen en objecten veel belangrijker dan standaardisering, massaproductie en consumentisme. Met zijn ontwerpen streefde hij vorm te geven aan algemene esthetische en filosofische waarden, die volgens hem in iedere cultuur aanwezig zijn. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2009.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3756
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/91eb361973ef4dde86542aecf3869c7d
→ dc:created → "1966/1966"
→ dc11:date → "ca. 1966"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "manchetknoop (2x), spiraalvormig"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4182
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/44d30f03818df23e7df61904f9ca1c8c
→ dc11:title → "Halskraag [121]", "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84"
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halskraag Halskraag in witgoud, geelgoud. Het halssieraad bestaat uit een platte strook die een gesloten halve cirkel vormt. Het prototype is uitgevoerd in messing en staal. Net als de aluminium kragen uit de jaren zestig, die een oneindige slinger weergeven, vertolkt ook deze halskraag Emmy van Leersums concept van gematerialiseerde oneindigheid. Door de cirkel te halveren daagt ze daarbij het principe van de oneindige lijn tegelijkertijd uit. Met haar geometrische en futuristische ontwerpen reageerde de maakster op het traditionele collier, dat in haar ogen een leeg statussymbool vormde. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8999
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b9adc6f096f32db86cdbbf1846dbc8cf
→ dc:created → "1968/1968"
→ dc11:date → "1968"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, aan de boven- en onderzijde in een punt samengebracht, de punten verbonden door een diagonale vouw"
→ dc11:title → "Ring [18]"
→ dc11:identifier → "S2020.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4442
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a29c8852de5796ea36ffce8606a0f20a
→ dc:created → "1985/1998"
→ dc11:date → "ontwerp 1985, uitvoering 1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad (9-delig), elk deel bestaande uit staafjes die beweeglijk aan elkaar zijn bevestigd Collier, bestaande uit negen strengen, alle opgebouwd uit meerdere staafjes goud, die op een beweeglijke manier aan elkaar bevestigd zijn. Hierdoor steken de staafjes deels speels uit het collier. Het sieraad is karakteristiek voor het werk van Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie. Zij gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1998.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3789
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/db3a1ef07f53300e11e466bdb966219a
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, aluminiumbuis, aan de buitenkant geel gelakt "
→ dc11:title → "Cones"
→ dc11:identifier → "S1988.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4718
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0cafdf11761cf712c14c4ad5c2a4f8ea
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband met één insnede Deze pvc armband behoort tot een groep kleurrijke kunststof sieraden. Ze werden als een soort bouwpakket verkocht. Het museum heeft er verschillende in de collectie. De blauwe en gele armband kunnen door de gebruiker zelf in elkaar gevouwen worden vanuit een voorgevormd vierkant plaatje pvc met een vierkante opening. De gele kokerarmbanden bestaan - in uitgerolde vorm - uit een langwerpige strook met één of twee diagonale insnedes. De armbanden zijn ontworpen door Frans van Nieuwenborg (Venlo, 1941) en Martijn Wegman (Den Haag, 1955). Het zelf in elkaar zetten van het sieraad, een minimalistisch ontwerp gebaseerd op een vierkant, cirkel of diagonaal, het toepassen van goedkope kunststof en het vervaardigen in serieproductie waren in de jaren zeventig van de vorige eeuw erg in zwang onder vooruitstrevende sieraadontwerpers in Nederland. Van Nieuwenborg (Academie voor Industriële Vormgeving Eindhoven) en Wegman (Gerrit Rietveld Academie, afdeling edelsmeden) werkten van 1973 tot 1990 samen. Tot 1977 concentreerden zij zich op sieraadontwerpen met een industrieel karakter, daarna op het ontwerpen van andere producten."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2002.064"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8663
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6e7ca73543a2dd86ec99599051b5155e
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "ca. 1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hoofdsieraad, proef voor later werk"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.261"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4479
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/672da2b956d79dd58ef32b9a43cb5b9c
→ dc:created → "1965/1965"
→ dc11:date → "1965"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Zilveren armband die om de pols geklemd wordt. Het polssieraad is een berekende 'improvisatie' op het principe van de oneindige beweging, een concept waarmee Emmy van Leersum graag werkte. Hier daagde ze dit principe uit door de traditioneel vloeiende lijn te vervangen door verraderlijke holle punten. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Na 1975 werkte ze weer veelvuldig in edelmetaal. "
→ dc11:title → "Armband [ongen.]"
→ dc11:identifier → "S1999.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4167
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e33858fd02ba38a39f5f725ebc6e9276
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring in de vorm van bootje Ring in de vorm van een bootje, bestaande glas, zilver en sodaliet. Onder de noemer Bootje vervaardigde Marion Herbst begin jaren negentig enkele ringen en broches met een bootvorm. Later maakte ze ook nog een installatie met gouden bootjes. Geïnspireerd door de beeldende kunst hield de ontwerpster ervan ringen als kleine sculpturen te zien. Haar ringen zijn dan ook dragers van de meest wonderlijke figuurtjes en objecten. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "Bootje"
→ dc11:identifier → "S1991.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3528
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/43bbd33bfa08347d6252172aa6f30811
→ dc:created → "1950/1960"
→ dc11:date → "ca. 1954"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit schakels van dun gouddraad in spiraalvorm. Tussen de schakels zijn bolletjes aangebracht. Dit gouden collier bestaat uit een ritmische herhaling van gekrulde vormen tot een ingenieus en elegant vlechtwerk van gouddraad. Het sieraad is gemaakt door edelsmid Chris Steenbergen (Amsterdam, 1920), die door zijn eigenzinnige werk en afzijdige positie een aparte plaats inneemt in de geschiedenis van de Nederlandse edelsmeedkunst. Steenbergen maakte dit gouden sieraad in de eerste helft van de jaren vijftig, toen er nog (naoorlogse) schaarste heerste. Het collier weerspiegelt deze tijdgeest: het spaarzame gebruik, in dunne draden, van het kostbare materiaal vindt men ook in sieraden van de weinige collega's van Steenbergen uit deze periode terug. Tot plusminus 1955 deelde Steenbergen een atelier met Archibald Dumbar, met wie er duidelijke artistieke raakvlakken waren. Kort na deze periode neemt het werk van Steenbergen een andere wending. Het wordt monumentaler. Geïnspireerd door de beeldhouwkunst van constructivisten als Naum Gabo en Antoine Pevsner worden zijn sieraden groot, stoer en strak van vorm."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.031"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8571
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/961fe667c6f3b23702b8c6a6d120aa56
→ dc:created → "1980/1990"
→ dc11:date → "1980 / 1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), cirkel met een gevouwen kant Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:title → "Moon with Fold"
→ dc11:identifier → "S2018.175"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5912
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/42a821dec36d8910811f57a3b839cb9d
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, opgebouwd uit 3 'standaard' ringen, in originele verpakking"
→ dc11:title → "You Can't Have it All"
→ dc11:identifier → "S2005.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8113
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b056d1c8b5e29bf44853b11445c02aec
→ dc:created → "2016/2016"
→ dc11:date → "2016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, met het opschrift LA, hoort bij S2017.015 en het bijbehorende presentatiedoosje"
→ dc11:title → "LA Medallion"
→ dc11:identifier → "S2017.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5543
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/80d80b7f6728c23f3874195029e8708b
→ dc:created → "1992/1992"
→ dc11:date → "1992"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Aan een roestvrij stalen draad hangen twee gelijkwaardige ornamenten, die elkaar spiegelen. Het ene bestaat uit een gelamineerde foto van een vrouwenborst van opzij gezien; de foto is gevat in een gouden zetting. Het andere ornament bestaat uit een grote, merkwaardig gevormde, edelsteen, een agaat. In het werk van sieraadontwerper en designer Gijs Bakker (Amersfoort, 1942) is dit collier een overgangswerk. Hij werkte vaker met gelamineerde foto's uit kranten of tijdschriften, soms gecombineerd met edelstenen. Een jaar hiervoor (1991) maakt hij voor het eerst sieraden waarin het naakte lichaam voorkomt. Bij dit Breast 2 Collier bepalen vorm, tekening en kleur van de agaat de keus van de foto. In latere 'auto-broches' komen grote, in vorm geslepen, edelstenen voor. De sieraden van Gijs Bakker, één van de pioniers van de moderne sieraadvormgeving, hebben een conceptueel karakter. Dat wil zeggen het idee erachter is minstens zo belangrijk als de zichtbare vorm."
→ dc11:title → "Breast 2 necklace"
→ dc11:identifier → "S2004.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3900
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/295f30f14209169ea96c88383372724a
→ dc:created → "2000/2000"
→ dc11:date → "2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad (nr. 1), gouden schakels, netwerk van parels als middendeel, tantalium schakels en extreem lang collier bestaande uit drie delen. De achterkant bestaat uit gouden platte plaatjes die met ringetjes aan elkaar geschakeld zijn. Daaraan is een netwerk van parels verbonden, die negen beweeglijke vierkanten met elkaar vormen. Hieronder hangt wederom een weefselachtige structuur, ditmaal van gelijkvormige, aan elkaar verbonden schakels van tantalium. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "Roze tuin"
→ dc11:identifier → "S2000.094"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4107
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/75c4da7c049b34bd0c3f603cdeda97ca
→ dc:created → "1988/1988"
→ dc11:date → "1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Een brede armband die de arm als een manchet omvat. Het sieraad is een flexibele constructie van golvende lijnen, die op de punten waar ze elkaar kruisen met pennetjes verbonden zijn. Het sieraad is een vroeg en karakteristiek ontwerp van Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956). Het vormonderzoek is voor sieraadontwerpster Annelies Planteijdt heel belangrijk. Zij maakte korte tijd kartonnen sieraden maar ging al in de eerste helft van de jaren tachtig over op het gebruik van goud, tantalium en - in mindere mate - zilver. In die periode was het gebruik van goud in de Nederlandse sieraadvormgeving nog zeer ongebruikelijk. De sieraden uit de serie Golven vormden de eerste samenhangende collectie van Planteijdt. Veel sieraden van Annelies Planteijdt hebben een beweeglijk karakter, door de vorm (golven) of omdat de elementen daadwerkelijk beweeglijk met elkaar verbonden zijn. Haar werk verwijst vaak naar de natuur, en wordt gekenmerkt door een enorme beheersing van het ambacht. "
→ dc11:title → "Golven"
→ dc11:identifier → "S1990.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7203
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/616cd0d80cb878c588d44b8e1e29d028
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, driehoekig met speld Driehoekige broche gemaakt van drie ronde zilveren staafjes die vlak tegen de uiteinden aan elkaar bevestigd zijn. Door een van de staafjes steekt een lange speld die voorzien is van een stop. Hans Appenzeller maakte deze broche aan het begin van zijn lange en succesvolle loopbaan. Hans Appenzeller (Amsterdam, 1949) heeft zijn succes te danken aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Na zijn opleiding aan de Rietveld Academie opent hij, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hier laat hij naast eigen werk ook ontwerpen van veelbelovende collega’s zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Schoonheid en draagbaarheid zijn belangrijke uitgangspunten voor Appenzeller. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Bekend zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Appenzeller werkt, met het oog op een betaalbare serieproductie, veelvuldig met materialen als staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver, goud en edelstenen. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen, die hij vertaalt naar schijnbaar eenvoudige oplossingen. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.059"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8772
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e04aea7a90bc6c18aa1fc058cf0f83f2
→ dc:created → "1987/1987"
→ dc11:date → "1987"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, ovaal, meerkleurig beschilderd met een spiraalvormig gat in het midden"
→ dc11:title → "Nr. 8"
→ dc11:identifier → "S2018.364"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4047
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a0324f3807940b9244a018d903887b7d
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, d.m.v. hameren vierkant reliëf dekoratie aangebracht"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.067"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6534
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/65a3b0a807f28b07d835ed306c38e883
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "uitvoering ca. 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gouden staaf aan een spang waar 5 in goud gezette schijfjes edelsteen aan bevestigd zijn Halssieraad van puur goud en edelsteen. De hanger van het sieraad bestaat uit vijf in goud gezette schijfjes edelsteen in verschillende vormen, die bevestigd zijn aan een gouden staaf. Deze hanger is met korte stukken ketting bevestigd aan een spang. Het in beperkte oplage uitgebracht sieraad werd ontworpen door de Zwitserse kunstenaar, Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985) en uitgevoerd door de Italiaanse ontwerper en zilversmid Cleto Munari. De vormen van de stukjes edelsteen doen denken aan Oppenheims kleurrijke abstracte schilderijen uit de jaren dertig. Oppenheim verkeerde in de jaren dertig in surrealistische kunstenaarskringen in Parijs. Later woonde zij in Zwitserland. Ze maakte schilderijen, tekeningen, collages, objecten, sieraden en schreef gedichten. Het bekendste sieraad van Oppenheim, een met bont beklede armband, ontwierp ze in 1935 voor modeontwerpster Elsa Schiaparelli. Haar sieraadontwerpen, waarvan enkele schetsen bewaard zijn, waren zo onconventioneel dat de meeste nooit uitgevoerd werden. Meret Oppenheim zelf beschouwde haar sieraden als een betrekkelijk ondergeschikt deel van haar werk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3909
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/178e817d146b8748d954f4d0b9fc13a8
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, vormen gezaagd uit zilverplaat en perspexplaat (rood, groen, wit) en daarna gemonteerd Geestige ring die de draak steekt met een welbekend burgerlijk streven. Op een zilveren ring met platte zijkanten zijn staand een huisje van rood perspex, een zilveren huisdiertje en een boompje van groen perspex bevestigd. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Huisje boompje beestje"
→ dc11:identifier → "S1988.097"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5799
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/56669a55c952bff0ced3d354eef9e5bf
→ dc:created → "2000/2000"
→ dc11:date → "ca. 2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche met bijbehorende tekening Zoals zo vaak in zijn sieraden gebruikt Manfred Bischoff hier het middel van de collage, een ontmoeting van vormen die door hun samenhang een nieuwe betekenis krijgen, al is die zelden eenduidig. Het is als met de puzzelstukken van een droom: ze vallen samen, maar vormen geen lineair verhaal. Auteur Peter Dormer schaarde Bischoff mede daarom onder de surrealisten in het sieradenmilieu. 'De kunstenaar levert een variëteit aan figuren of symbolen; de toeschouwer levert de betekenis', aldus Dormer. Het verlangen waarvan in de titel sprake is, en dat ook in de tekening terugkomt, is een sleutelbegrip, ook voor vroeg 20ste-eeuwse surrealisten als Max Ernst, Salvador Dalí en de cineast Luiz Buñuel. Is het in dit geval de mollige kip die verlangt? Of wordt er naar de kip verlangd? Het dier lijkt aan het spit geregen, of als een uithangbord aan de gevel van een restaurant te hangen. Am Huhn. Gute Mahlzeit! "
→ dc11:title → "Am huhn désir"
→ dc11:identifier → "S2004.028"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8474
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8fa8c9adf182f9d66280273b5f782472
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "aluminium armband met aan weerszijden rode gebogen buisjes van pvc"
→ dc11:title → "Armband"
→ dc11:identifier → "S2018.080"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8978
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/65674d0b805bc5cbb28fcbc6eb89b8c6
→ dc11:title → "Alliage -Cu29Zn30", "LI-3 Shooter Ring"
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, onderdeel van sieraadproject bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:identifier → "S2019.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4247
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d9fa860a44ea8d737c8f83e03f53bb4d
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring van gezwart zilver en lak, waarbij op een rank ringetje een kegeltje met rode rand rust. Vanaf 1990 gebruikte Marion Herbst zilver niet meer louter als toevoeging in haar sieraden, maar als primair materiaal voor haar ontwerpen. Deze zijn echter op geen enkele wijze klassiek te noemen. Herbst lijkt een sprookjeswereld te willen openen met een serie waar door zwarting verkregen schaakpatronen of stippen speelse kegelvormen, dakjes of koepeltjes sieren. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "ring nr. 30"
→ dc11:identifier → "S1995.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3998
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/42f1e43a1b5b0c0436d11137996e60d9
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x) bestaande uit staafjes doorboord op 2 plaatsen en geregen met elastiek Armbanden, bestaande uit ronde staafjes van kunststof, die op twee plaatsen doorboord en met elastiek geregen zijn. De armbanden zijn ontworpen en vervaardigd door Créations Baverel, een Franse producent van modesieraden. De armbanden zijn typisch jaren zeventig creaties. Modesieraden worden vanaf het begin van de 20e eeuw in kleine oplagen ontworpen in opdracht van modeontwerpers met de uitdrukkelijke bedoeling de lijn en het cachet van hun collecties te onderstrepen. Vaak zijn de sieraden theatraal en exuberant. Altijd zijn ze 'nep' en vervaardigd van imitatiestenen en/of kunststof. Ze vormen al snel een vast fenomeen bij belangrijke modeshows maar veroveren langzaamaan ook de markt van de koper. Met name vanaf de jaren vijftig vormen sieradenstudio's een florerende bedrijfstak in de periferie van de mode-industrie. Meestal dragen de sieraden slechts de naam van het modehuis en niet van de individuele ontwerper, de zogenaamde parurier."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6676
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e4e381c0d49f942d540b976bf47be9c8
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gouden broche in de vorm van een dierenkop Gouden broche in de vorm van een driedimensionale dierenkop. De basis van de broche is een plat gouden plaatje met een organische vorm waaraan de nek van het dier is bevestigd. De dierenkop is gestileerd als een striptekening of cartoon. Het fantasiedier heeft grofweg gezien de kop van een ezel, de oren van een haas, een gestileerd hertengewei, een varkensneus en de ogen van een mens. Het gewei van het dier is opgebouwd uit T-vormen die doen denken aan Antoniuskruizen. Dit soort dierenkoppen komt vaker voor in het werk van de maker van deze unieke broche, Manfred Bischoff (Schömberg, Duitsland, 1947). Bischoff wordt gerekend tot de belangrijkste hedendaagse goudsmeden uit het Duitse taalgebied. Hij werkte in München en Berlijn en woont nu al lange tijd in Toscane. Bischoff begon zijn carrière als commerciële juwelier, maar koos al snel voor een eigenzinnige, poëtische beeldtaal. Hierin toont hij een fascinatie voor taal, filosofie, literatuur en kunstgeschiedenis. In de gouden sieraden van Bischoff zijn materiaal, beeld en idee met elkaar vervlochten. Door hoogwaardig edelmetaal te gebruiken dwingt hij de beschouwer om zijn beelden serieus te nemen, ook al zien ze er vaak komisch of onafgewerkt uit. Met zijn ongebruikelijke samenstellingen van bijvoorbeeld dierenkoppen, symbolen en alledaagse voorwerpen wil Bischoff het analytische brein van de toeschouwer uitschakelen en het onderbewuste aanspreken. Deze strategie komt voort uit het Surrealisme en het Structuralistische gedachtegoed. "
→ dc11:title → "Zoologic II"
→ dc11:identifier → "S2009.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4292
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1bb15359df63376f7ff9b37e4b35f879
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "houder (f) met 5 stokjes aan oranje lint (a t/m e) Begin jaren zeventig inspireerde perspex Marion Herbst tot een groot aantal zeer karakteristieke collecties sieraden. Een ervan vormde de serie Oranje Boven, die bestaat uit transparante staafjes waarin telkens op andere wijze rood-wit-blauwe laagjes perspex zijn verwerkt. De staafjes staan in een reageerbuisrekje. Het zijn hangers, maar ze lijken op zuurstokken en zijn versierd met oranje lintjes. Zo vormen ze een ludiek ode aan de nationale driekleur en het koningshuis. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Oranje boven"
→ dc11:identifier → "S1997.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7094
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2ecd0833bb069c655c3c2a4baec240d3
→ dc:created → "1968/1968"
→ dc11:date → "1968"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gouden ring met twee kubussen Gouden ring voorzien van twee symmetrisch geplaatste kubussen. De ring zelf bestaat uit een langwerpige, rechthoekige band van ijzer die omgebogen is zodat de uiteinden elkaar raken. Hierdoor ontstaat een opening in de vorm van een open cirkel met daaraan één hoek van 90 graden. De kubussen zijn tegen deze hoek geplaatst, met een zijvlak op de band. De gouden kubussen zijn identiek en hebben een ribbe die overeenkomt met de breedte van de band. De minimalistische ring werd ontworpen door sieraadvormgever Riet Neerincx (Arnhem, 1925 – id., 2012). In de jaren vijftig en zestig behoorde zij tot de grondleggers van het Nederlandse avant-gardesieraad, samen met andere eigenzinnige ontwerpers van de ‘Arnhemse School’, onder wie Nicolaas Thuijs. Zij vormden een brugfunctie tussen de vooroorlogse, traditionele situatie, waarin het sieraad vooral als drager van edelstenen werd gezien, en de naoorlogse jaren, toen sieraadontwerpers zich steeds meer lieten inspireren door principes uit de beeldende kunst en de traditionele functie en betekenis van het sieraad ter discussie stelden. Riet Neerincx volgt de opleiding edelsmeden bij Frans Zwollo jr. in Arnhem. Zij gaat daarna naar Londen om zich aan de Central School of Arts and Crafts te bekwamen in het ontwerpen van sieraden. Als edelsmid gebruikt Neerincx haar hele loopbaan voornamelijk goud en zilver. Van 1967 tot 1983 was ze werkzaam als conservator toegepaste kunst en vormgeving in het Museum voor Moderne Kunst Arnhem. In deze hoedanigheid heeft zij een lans gebroken voor de in de jaren zestig opkomende generatie van vernieuwende sieraadkunstenaars als Emmy van Leersum en Gijs Bakker. "
→ dc11:title → "Kubussen"
→ dc11:identifier → "S2011.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4551
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/329f4228d376c62dcd5255e031c659f6
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Ring [ongen.]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, rood / blauw Ring van roestvrij staal, waarbij een rode ovaal en een blauwe cirkel elkaar kruisen. Emmy van Leersum maakte jarenlang talloze armbanden en ringen van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Haar sieraden zijn daardoor geometrische verkenningen die tot een bewuste lichaamstaal uitnodigen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.098"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4608
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/41aafe5478e174415132379c4e74d1d1
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met halssnoer, met zilveren krijtje als hanger"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.142"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8793
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cfa8b1c993c30009b242299e4342feb3
→ dc11:title → "Finger Blocks", "Device People"
→ dc:created → "2018/2018"
→ dc11:date → "2018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor sieraadobject, bedoeld om het gebruik van de smartphone te verminderen "
→ dc11:identifier → "S2018.381"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8484
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9aa1483840d5acfce0304362d0201341
→ dc:created → "1976/1986"
→ dc11:date → "ontwerp 1976, re-editie 1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (4x, a t/m d), spiraalvormig, blauw, kleurloos, rood en grijs geanodiseerd"
→ dc11:title → "Spiraal broche"
→ dc11:identifier → "S2018.090"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5498
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f9a977fca6ec6eec50fdf4402678b193
→ skos:prefLabel → "Constanze Schuster"
→ dc:created → "1937/2003"
→ dc11:date → "ontwerp 1937 / 1938, uitvoering 2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ceintuur met twee handen en een gouden kettinkje Een ceintuur die bestaat uit twee over elkaar gevouwen handen die elk uit de opening van één lange doorlopende rode mouw steken. De handen met roodgelakte nagels zijn verbonden met een koord/kettinkje. De ceintuur is gebaseerd op een ingekleurde tekening van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, die nooit uitgevoerd werden. In 2003 werd een keus uit haar schetsen, waaronder deze, door Ortrun Heinrich in Hamburg, gerealiseerd. In het werk van Oppenheim lopen ideeën vrijelijk van autonome objecten, tekeningen en schilderijen naar accessoires en mode, en vice versa. De ceintuur herinnert aan een schilderij van Oppenheim uit 1933, waarop een zittende figuur met gevouwen handen is afgebeeld."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.058"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4604
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eaba9d0d0a5638d10b3d09b26caa2709
→ dc:created → "1966/1970"
→ dc11:date → "1966 / 1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Opgeleid aan de Academie voor Beeldende Kunst in Arnhem leerde Nicolaas van Beek het vak van edelsmid in een context die deels traditioneel ambachtelijk was, en deels ook geïnspireerd door de abstracte, moderne beeldende kunst. Die tweeledigheid is in deze ring nog goed zichtbaar. Waar Van Beek geleidelijk een steeds sterker voorkeur kreeg voor het sieraad dat vermenigvuldigd kon worden - om de afstand tussen kunst en niet-kunst te verkleinen - draagt dit werkstuk nog vooral de kenmerken van een ambachtelijk, uniek stuk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.138"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4114
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7ee152ed0b3bae1b1786cdbb81ad61ff
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren 1982 / 84", "Armband [123]"
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, blauw en geel nylon band Nylon armband in de kleuren geel en blauw, gesneden en gelast. Emmy van Leersum maakte een aantal armbanden van kunststof als antwoord op het traditionele polssieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. De vormtechnische mogelijkheden van het basismateriaal inspireerden haar tot een innovatieve vormgeving. Het concept van oneindigheid speelde in haar werk een grote rol. Door voor verschillende kleuren nylon te kiezen of hoeken te maken, daagde ze het principe van de oneindige lijn tegelijkertijd uit. Het ging haar niet zozeer om de draagbaarheid als wel om de actieve relatie die bestond tussen het object en degene die het droeg. Daarbij zijn veel van haar ontwerpen in feite niet aan de vrouwelijke of mannelijke sekse gebonden. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1990.040"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5804
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/569ebd9cdb98d95f18b6b8d09a3e7ab0
→ dc11:title → "Cool green", "Real"
→ dc:created → "2004/2004"
→ dc11:date → "2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Binnen de context van 'Chi ha paura…del gioiello contemporaneo?' ('Who is afraid…of contemporary jewelry?') bieden initiatiefnemers Marijke Vallanzasca en Gijs Bakker een podium aan ontwerpers van conceptuele sieraden die in serie vervaardigd kunnen worden. De stichting nodigt zowel jonge talenten als gevestigde namen uit om ontwerpen bij te dragen aan gethematiseerde collecties. Onder de noemer 'What's Luxury' presenteerde Chi ha paura… zich tijdens de meubelbeurs van Milaan in 2005, waarbij werd gezocht naar een nieuwe betekenis voor het begrip luxe in relatie tot sieraden. Zelf bracht hij een ring in waarin edelsteen en glas zijn gecombineerd. In zijn eigen werk greep Bakker in 2004 terug op de traditie van het kostbare juweel, waarin edele metalen en edelstenen zijn verwerkt. Hij ondervraagt in zijn reeks 'Real' de betekenis van echt en namaak, van klassieke en hedendaagse luxe door opzettelijk historiserende ontwerpen te reproduceren. "
→ dc11:identifier → "S2004.031"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3926
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e882513c2166245bd69744819a1f5bcc
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, witte perspex ring met stalen veer omwonden (veer langs het palletje draaien zodat de veer terugschuift om te openen, de tegenover liggende veer werkt als scharnier) Armband, bestaande uit een transparante perspex ronde staaf die in een rechthoekige vorm is gebogen en aan de korte zijden met een stalen veer omwonden is. Een veer werkt als scharnier, de ander als sluiting. De armband is typerend voor de jaren zeventig waarin verschillende Nederlandse sieraadontwerpers de edelmetalen afzworen en met alledaagse, niet kostbare materialen gingen werken. Lous Martin (1945) profileerde zich na haar studie aan de Akademie voor Beeldende Kunsten te Arnhem en de Gerrit Rietveldacademie in Amsterdam als een van de meest actieve en vernieuwende Nederlandse sieraadontwerpers. Martin, die als kind al zonder ophouden sieraden in elkaar knutselde, richtte in 1969 samen met Hans Appenzeller in Amsterdam Galerie Sieraad op. Naast kostbare unica verkochten zij hier tot 1975 hun beroemde Serie Sieraad, een reeks hedendaagse en betaalbare sieraden van verschillende ontwerpers, die in oplage werden gemaakt. Deze armband maakt er deel van uit. In 1996 opende zij Galerie Lous Martin in Delft. Martins eigen ontwerpen karakteriseren zich door hun technische perfectie en verstilde kwaliteiten. Haar sieraden zijn daardoor van een verraderlijke eenvoud, alsof de vorm zich als het ware vanzelf uit het materiaal heeft laten destilleren. In werkelijkheid zijn ze het resultaat van zeer bewuste keuzes en ongekende materiaalbeheersing. Martin maakte tot dusver een variëteit aan sieraden. Ze maakte naam met haar kartonnen colliers in stemmige en felle kleuren, en haar manchetknopen en broches, die ze van hun geijkte vormgeving bevrijdde. Met haar perspex 'doosjes', waarbij de verschillende vlakken elkaar spiegelen, vergroten of verkleinen, begaf ze zich eind jaren zeventig op het terrein van het autonome object. De armbanden in de collectie van het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch zijn exemplarisch voor Serie Sieraad in hun strakke vormgeving en combinatie van perspex met metaal. "
→ dc11:identifier → "S1988.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8428
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8be95020c2339f704587974511992a87
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, rubberen buisje en cirkel met een gouden driehoek"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.035"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8545
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3575f3170a4ad1ddf6efe98f266065f6
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, ecru kleurig roosje op een metalen speld met turquoise bolletjes op de blaadjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.150"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4373
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7e4837eaf2cb5bafcc5a4d2a2448a6a3
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "schouderbroche Schouderbroche in de vorm van een commedia dell'arte attribuut van beschilderd papier-maché, metaal en borduurgaren. De reis die Marion Herbst in 1984 naar Florence en Sienna maakte inspireerde haar tot een reeks sieraden van papier-maché. Het was met name haar kennismaking met de Toscaanse renaissancekunst en de commedia dell'arte die leidde tot een reeks nieuwe ontwerpen voor onder andere broches, waarbij de achterkant haar signatuur kreeg in goudkleurig pigment. De broches lijken soms op maskers, met de kenmerkende pregnante vormen van neus en oog, of op kledingstukken. Ze zijn beschilderd en incidenteel beplakt met veren. Een aantal van deze sieraden heeft ruit- of streeppatronen in warme kleurschakeringen. Ook zijn de broches vaak bewerkt met bladgoud. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.087"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7157
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9d3330d3a2c78f47c6ff6eae73b4ae9f
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, getwiste strook aluminium Broche bestaande uit een strook aluminium die om de lengteas gewrongen is tot de vorm van een wokkel. Hans Appenzeller maakte deze broche aan het begin van zijn lange en succesvolle loopbaan. Hans Appenzeller (Amsterdam, 1949) heeft zijn succes te danken aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Na zijn opleiding aan de Rietveld Academie opent hij, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hier laat hij naast eigen werk ook ontwerpen van veelbelovende collega’s zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Schoonheid en draagbaarheid zijn belangrijke uitgangspunten voor Appenzeller. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Bekend zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Appenzeller werkt, met het oog op een betaalbare serieproductie, veelvuldig met materialen als staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver, goud en edelstenen. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen, die hij vertaalt naar schijnbaar eenvoudige oplossingen. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:title → "Wokkel"
→ dc11:identifier → "S2013.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4574
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f22adb5bd71ed869c5c4a8599ebc522f
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, uitvoering 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, van zwarte, ondoorzichtige, met rode vezels gewapende kunststof tuinslang, op regelmatige afstanden ingesneden. Deze armbanden zijn gemaakt van een gewone tuinslang, een materiaal dat in een ruime variëteit aan kleur en patroon in de handel verkrijgbaar is. Door de slang met regelmatige tussenruimtes gedeeltelijk in te knippen kan het materiaal rondgebogen worden. De uiteinden zijn aan elkaar gelijmd. Hoe eenvoudig van materiaal ook, dit zijn klassiekers van de Nederlandse sieraadvormgeving uit de tweede helft van de jaren zeventig. Ze zijn ontworpen door Maria Hees (Bergeijk, 1948). Zij studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les had van Gijs Bakker. De tuinslangarmbanden ontstonden vanuit een relativerende, humoristische gedachte. Sieraadontwerpers als Marion Herbst, Marga Staartjes en Maria Hees, gingen gebruik maken van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, doucheslang en dergelijke. Het was een korte door de Pop Art geïnspireerde stroming, die een reactie was op de streng formele benaderingswijze die in de jaren zeventig de overhand had in de Nederlandse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "Tuinslangarmband"
→ dc11:identifier → "S1999.211"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4083
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/491bb32d6ad49679c043e4c73278cb48
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche en gesmeed De zilveren broche laat een soort vliegtuigje zien, waarop een gearmd echtpaar in feestkleding staat; de man keurig in het pak, de vrouw in het lang. De vrouw draagt een baby in de linkerarm. De staart van het vliegtuigje lijkt op de hals van een gitaar. J. Fred Woell (Evergreen Park/USA, 1934), de maker van dit sieraad waarop hij ook variaties maakte, is een belangrijke figuur in de Amerikaanse sieradenwereld, omdat hij als eerste gebruik ging maken van elementen uit de Amerikaanse volkscultuur en de eerste was die assemblages maakte van gevonden voorwerpen en andere waardeloze materialen. Daarmee inspireerde hij een generatie jongere sieradenmakers, zoals Betsy King, Judy Onofrio en Kim Overstreet/Robin Kranitzky. Het verhalende werd in zijn sieraden in de loop der jaren steeds persoonlijker. Deze broche, die over scheiding en geknakte levens gaat, vertelt een persoonlijk, maar algemeen herkenbaar, verhaal. "
→ dc11:title → "Broken promises"
→ dc11:identifier → "S1990.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4104
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/751fe169b06f5aa049e0b45928b395e1
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad gesmeed, geconstrueerd"
→ dc11:title → "Marzee"
→ dc11:identifier → "S1990.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4071
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0be7afbb9c7e08b6966aafc6e5984a65
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "bustier bezet met kralen, steentjes en lovertjes Een zeer ongebruikelijk sieraad is deze bustier, bezet met honderden gekleurde glazen kralen, steentjes en lovertjes. Het sieraad is gemaakt door Rhonda Zwillinger (Brooklyn/USA, 1950), die als beeldend kunstenaar streefde naar het opheffen van de scheiding tussen kunst en dagelijks leven. Schilderijen en gewone voorwerpen (meubels, schoenen) verdwenen onder dikke lagen gekleurde 'marbles', in een poging de geijkte kwaliteitsstandaard van de kunstwereld onderuit te halen. Daarom concentreerde Zwillinger zich ook op zaken die geassocieerd worden met het vrouwelijke: het binnenhuis (met parels en pailletten bezette slaapkamer- en eetkamerinterieurs), stillevens, schoenen, sieraden. Het kon haar niet extreem genoeg zijn. Zwillingers werk kan als een reactie op de intellectuele en conceptuele kunst van de jaren zeventig gezien worden: haar idee: hoe uitbundiger hoe mooier, droeg ze met verve uit. Sinds 1991 is Zwillinger ziek en niet meer tot werken in staat. "
→ dc11:title → "Ancient woes"
→ dc11:identifier → "S1989.090"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7481
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bda5961409783551af5da94086e53344
→ dc11:title → "Global Identity", "Index"
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "goudkleurige, lange ring, bedoeld voor de wijsvinger Langwerpig ringsieraad van goudkleurig metaal, bedoeld voor de wijsvinger. Het sieraad bestaat uit twee ringen, twee rechte verbindende elementen en een cilindervormig gedeelte voor de vingertop. Atelier HOKO verwijst met dit ontwerp naar de vingersieraden uit de Chinese geschiedenis, die dames op stand droegen om hun lange nagels te beschermen. Tegenwoordig is de top van de wijsvinger minstens zo waardevol, vanwege het bedienen van touchscreens van smartphones en tablets. Het sieraad van HOKO beschermt de vingertop wanneer deze niet gebruikt wordt. HOKO ontwierp het ringsieraad voor de collectie Global Identity van het sieradenlabel Chi ha paura...? van Gijs Bakker, oprichter van Droog Design, en galeriehouder Marijke Vallanzasca. Voor Global Identity werden diverse ontwerpers gevraagd om uitdrukking te geven aan het hedendaagse perspectief op de wereld als ‘global village’. Atelier HOKO werd in 2002 opgericht door Alvin Ho en Clara Koh. Na hun afstuderen aan de Design Academy Eindhoven vestigden zij zich in Singapore. Het onderzoeken en bevragen van alledaagse handelingen en ervaringen is essentieel voor hun werk. "
→ dc11:identifier → "S2013.084"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4769
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/89b55d2cc56b4ff0ff3f2c32754f42c4
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, ingelijst Ontwerp voor een diadeem, bestaande uit een fotokopie en een collage op papier, gemaakt door Maria Hees, in opdracht van Museum Het Kruithuis te 's-Hertogenbosch, ter gelegenheid van het koninklijk huwelijk op 2 februari 2002 van kroonprins Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta. Een vrouw die een waterkruik draagt, heeft een 'koninklijke houding'. Water is een kostbaar goed en een passie van Willem-Alexander. Vijf verkleinde modellen van een oude Argentijnse waterkruik vormen tezamen de diadeem, onderling verbonden door een zilveren gedraaide draad. De kruikjes zijn in porselein gegoten en geglazuurd met "Delfts"-blauwe waterdruppels. Maria Hees (Bergeijk, 1948) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les kreeg van Gijs Bakker. Vanaf 1979 is ze, samen met ontwerpers als Marion Herbst en Marga Staartjes, een belangrijke vernieuwer in de Nederlandse sieraadvormgeving. Ze vormen een op de Pop Art geïnspireerde stroming, die reageert op de streng formele tendensen die het Nederlandse sieraad in de jaren zeventig beheersen. In tegenstelling tot haar leermeesters, die vanuit sobere geometrische uitgangspunten met metalen werken, legt Hees zich toe op de transformatie van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, tuinslang. Ondanks de schijnbare eenvoud ervan is haar werk zeer beeldend en decoratief. Haar vindingrijkheid leidt niet zelden tot humoristische en relativerende resultaten, die ze gedeeltelijk zelf in serie uitbrengt. Hees beperkt zich niet tot sieraden. Ze ontwerpt ook tassen en lampen. Direct na haar afstuderen in 1979 breekt ze al door met haar draadkoffertje, waarbij het ijzeren frame aan de buitenkant en de bekleding aan de binnenkant zit. Hierna volgen meerdere ontwerpen die tot moderne klassiekers worden, waaronder haar tuinslangarmbanden en de borstelbroches. In de loop der jaren is Hees ook duurdere materialen toe gaan passen, zoals chipwood, zilver en vissenleer. Haar ontwerpen blijven daarbij even fantasierijk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4123
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5956b3833ab3744db4cddc173b2f2290
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche De broche is een zilveren ster, waarvan de punten door de tussengelegen ronde welvingen op een zachte manier uitstulpen. In het midden heeft de broche een geëmailleerd rond binnenstuk, waarop de letters D.V. te lezen zijn. Philip Sajet (Amsterdam, 1953) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Samen met o.a. Robert Smit en Annelies Planteijdt is hij een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen, zoals goud en edelstenen, en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre echter buitengewoon eigenzinnig en hedendaags. Zijn werk heeft een oogstrelende charme, maar "irriteert" eveneens door de ongewone materiaalkeuze die de draagbaarheid soms zeer beperkt, en de thematische geladenheid die vaak grotere levensvragen aanraakt. Zijn vormen zijn vaak zeer uitgesproken, zelfs kloek, en dan weer zeer verfijnd en van een perfecte techniekbeheersing getuigend. De ontwerper combineert edelmetalen en edelstenen bijvoorbeeld met door hem gevonden steentjes of email en mica, en kiest voor zeer opvallende vormconstructies. Zo maakte hij een reeks halssieraden waarin hij voornamelijk glas en goud gebruikt. Bij Sajet wordt kleurgebruik tot een beeldend lichtspel, versterkt door zijn speelse beheersing van vorm en conventie. Sajet heeft wel eens gezegd dat hij zich eigenlijk het liefst in taal zou uitdrukken. De taal krijgt in zijn werk dan ook een opmerkelijke plaats, bijvoorbeeld in zijn zogenaamde leesbare colliers, ontwerpen die op (literaire) teksten gebaseerd zijn, en door het overheersend verhalende karakter van zijn oeuvre in het algemeen. "
→ dc11:title → "D(eo) V(olente)"
→ dc11:identifier → "S1994.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8562
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/837321617127d605192c45dbb99a5315
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, oranje kunststof roos op een metalen ring"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.167"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4785
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/512226875d95dce8bac2d7ded7758744
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Maliënkolderachtige constructies van gezwarte zilveren ringetjes, zoals bij deze broche, komen in meerdere sieraden van Daniel Kruger voor. Dankzij het gebruikte materiaal zijn ze flexibel en tactiel. De broche bestaat uit een aan de onderkant geopend zakje, waaraan rode jaspis kraaltjes zijn bevestigd. Het is een kenmerkend werk van sieraadontwerper Daniel Kruger (Kaapstad, Zuid Afrika, 1951). De in München wonende kunstenaar combineert een groot vakmanschap met de wil om buiten de conventionele paden te treden. Dankzij het tactiele materiaal en de suggestieve motieven, hebben zijn sieraden een tamelijk sensueel karakter. Daniel Kruger is een dubbeltalent: hij werkt als sieraadontwerper en keramist. Zijn keramisch werk, dat vaak een onverhuld erotisch karakter heeft, is eveneens in de museumcollectie opgenomen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2002.075"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4744
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/19c7a2ecddecdc71a0456392ff2af6c4
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Een foto van een keramische kruik, gevat in een gouden zetting waar sierlijke bloemen, ranken en bladeren aan ontspruiten. De stille eenvoud van de foto vormt met de contrasterende uitbundigheid van de versiering een wonderlijke eenheid. Het werk van de Duitse sieraadontwerpster Bettina Speckner (Offenburg, 1962) is gebaseerd op fotografie. Bij deze broche is een foto-ets op zink overgebracht. Het gebruik van deze techniek in de sieraadvormgeving en de manier waarop zij losse elementen combineert in verhalende composities, is uniek. Speckner is geïnteresseerd in klassieke ornamentiek, zoals deze broche aantoont. De broche is onderdeel van een groep sieraden die zij onder de titel Der Geheime Garten exposeerde. Een tuin betekent voor Speckner een plek waar we de natuur naar onze hand willen zetten; in haar sieraden opent Speckner de deur naar de geheime tuin, die ieder van ons met zich meedraagt. "
→ dc11:title → "Broche nr. 14"
→ dc11:identifier → "S2002.071"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4584
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6b90671c96485e55e8c0eaadf878017c
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad (2x), één eenderde aluminium en tweederde zwart gelakt, één eenderde zwart gelakt en tweederde aluminium, eenderde gedeelte van elke ring kan losgemaakt worden en verwisseld wo"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.119"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5778
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b3d179b05b7f8918f792a1c6760f8ab7
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gemaakt van in PVC gelamineerde bloemblaadjes Halverwege de jaren tachtig begon Gijs Bakker (Amersfoort 1942) zijn experimenten met sieraden waarbij foto's en andere platte voorwerpen werden gevat in een kunststof behuizing, soms in combinatie met edelstenen. Het Dahlia Collier kwam tot stand door één bloem uiteen te plukken en de blaadjes in een concentrische cirkel uit te leggen. De corsage wordt zo een collier, waarbij Bakker teruggrijpt op de vormen die hij eind jaren zestig met zijn echtgenote Emmy van Leersum uit aluminium dreef. Monnikenwerk, zoals ook dit collier referenties oproept naar de huisvlijt van het vrouwengilde. Tegelijk verwijst het collier naar de gevouwen kragen van de Hollandse Gouden Eeuw. "
→ dc11:title → "Dahlia collier / Dahlia necklace"
→ dc11:identifier → "S2004.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4232
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/20d12d84293dfc1f5d682f2eebbeff73
→ dc11:title → "Befbeelden", "zonder titel"
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Collier van gesoldeerd en plaatstaal en koper. Platte en gebogen rechthoekige elementen worden door ronde staafjes met elkaar verbonden. Het sieraad maakt deel uit van de uitgebreide serie Befbeelden, die Carel Visser in 1994 maakte. Sieraden vormen een constant, maar bescheiden onderdeel van zijn oeuvre. De vormgeving is bovenal sculpturaal en staat vaak haaks op de organische vormen van het menselijk lichaam. Carel Visser (Rijswijk, 1928) is één van de belangrijkste naoorlogse beeldhouwers van Nederland. Visser ontplooit zich door de jaren heen tevens als tekenaar, collagekunstenaar, edelsmid en graficus. Hij staat bekend als constructivist, maar maakt door de jaren heen ook veel figuratief werk. Zijn werk beweegt zich van pure sculptuur naar wat men environments zou kunnen noemen. Zijn abstracte en mathematische beelden van staal zijn even bekend als zijn associatieve collages en assemblages, die soms aan rituele objecten doen denken. Visser werkt in zijn begintijd vooral met staal, dat hij in zijn vaders aannemersbedrijf vindt. Later kenmerkt zijn oeuvre zich door de verrassende synergie tussen materialen en objets trouvés van zeer verschillende oorsprong: olievaten, zilver, autobanden, leer, eieren, schapenhoeven, wol, zand, veren, touw, botten. Visser weet zich geïnspireerd door de natuur, maar zijn sculpturen vormen geen inhoudelijke associaties op de hem omringende wereld. De kunstenaar psychologiseert niet. Wat hem aantrekt in de natuur zijn de principes van opbouw, symmetrie en asymmetrie die erin gelden. Hij komt vooral tot plastische analogieën die even vindingrijk als provocatief zijn en vaak met dissonantie spelen. Balans is daarbij vaak een sleutelbegrip. Wat hij ook maakt, zijn uitgangspunten blijven bovenal sculpturaal. Sieraden vormen een constant, maar ondergeschikt onderdeel van het werk van Carel Visser. "
→ dc11:identifier → "S1994.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5487
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c72d8d046f3101be4f11e0035f5f6dac
→ dc:created → "1934/2003"
→ dc11:date → "ontwerp 1934 / 1936, uitvoering 2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit een zwart koord met botjes Een zwart glanzend koord, waaraan rondom een twintigtal botjes van kunststof bevestigd is. Aan een kant bevindt zich een grote strik in het koord. Aan de achterkant sluit het collier met een gouden haakje. Het halssieraad is gebaseerd op een ingekleurde tekening van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Hierop is te zien dat het halssieraad gedragen moet worden met de botjes tegen de hals, zodat het koord boven zit. Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, die nooit uitgevoerd werden. In 2003 werd een keus uit haar schetsen, waaronder deze, door Ortrun Heinrich in Hamburg, gerealiseerd. Met evenveel gemak realiseerde Oppenheim haar ideeën in zowel autonome objecten, tekeningen en schilderijen als in sieraden en modeaccessoires. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.047"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6170
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1b0f52cf1d6662d1b8f44af949632c3c
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "half cirkelvormige gouden broche met filigrain en canonsluiting, 5 parels en 1 topaas, verpakt in zuurvrij kartonnen doosje van ICN 11,4 gram Half cirkelvormige gouden broche met filigrain waarin vijf parels en een topaas zijn verwerkt. De broche heeft verschillende dunne laagjes goud en lijkt op een geabstraheerde waaier. Er zijn evenveel oudheidkundige connotaties als geometrische referenties te ontdekken. De avant-garde sieraden van Rob Smit (Delft, 1941) genieten internationale erkenning vanwege hun gelaagde, vaak persoonlijke symboliek die tevens doet denken aan de abstracte en geometrische vormen van De Stijl en het werk van Piet Mondriaan. Tegelijkertijd behouden zijn ontwerpen een figuratieve kwaliteit. Het is onder meer zijn bewuste keuze voor het werken met goud die hem in de jaren zestig, toen hij terugkwam van zijn studie aan de Staatliche Kunst- und Werkschule in Pforzheim (Duitsland), in conflict bracht met de toenmalige vernieuwers binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Deze verklaarden goud tot taboe en beperkten zich tot een industriële vormgeving die het niet-edelmetaal als basis had. Smit concentreert zich in reactie hierop jarenlang op de beeldende kunst. Hij gaat tekenen en maakt autonoom beeldend werk. In 1985 maakt hij een spectaculaire rentree met een collectie sieraden die hij Ornamentum Humanum noemde. Zijn voorliefde voor goud doet opnieuw een discussie ontstaan binnen de sieradenwereld. Deze toont het grote contrast in opvatting over de rol van het sieraad ten opzichte van zijn drager. Smit streeft naar schoonheid, verbeelding en houdt rekening met de persoonlijkheid van de drager. In Smits werk komen de edelsmid en beeldend kunstenaar samen. Hij combineert het goud vrijelijk met industriële materialen zoals verf, zink, staal, zink en lood. Zijn intuïtie uit zich in verhalend werk met bijzondere namen, waarvan de betekenis vaak meervoudig uitgelegd kan worden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2006.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8597
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e7c9b26d5127add8207d6044c80da27d
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring met vierkanten plaat met opstaand randje, waarbinnen 25 robijnen los rollen, afgewerkt met gouden open draadwerk Deze gouden ring van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Berlijn 1913 - Basel 1985) bestaat uit een gouden plaatje met opstaande rand, waarbinnen 25 robijnen los rollen, achter een gouden gaaswerk. Over dit sieraad is weinig bekend maar men zou het kunnen interpreteren als een kooitje waarin kostbaarheden gevangen zijn. Een typisch surrealistische omkering van gebruikelijke zaken: in een juweel horen robijnen tenslotte te pronken en licht te vangen in een kostbare zetting. Meret Oppenheim verkeerde in de jaren dertig in surrealistische kunstenaarskringen in Parijs. Later woonde zij in Zwitserland. Ze maakte schilderijen, tekeningen, collages, objecten, sieraden en schreef gedichten. Het bekendste sieraad van Oppenheim, een met bont beklede armband, ontwierp ze in 1935 voor modeontwerpster Elsa Schiaparelli. Haar sieraadontwerpen, waarvan enkele schetsen bewaard zijn, waren zo onconventioneel dat de meeste nooit uitgevoerd werden. Meret Oppenheim zelf beschouwde haar sieraden als een betrekkelijk ondergeschikt deel van haar werk.k"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.199"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4064
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d731a998eabd46c22202a26b339d17aa
→ dc11:title → "Chroom", "Chroom armband twee maal 45°"
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit een tot cirkel gevormde buis met een knik erin"
→ dc11:identifier → "S1989.083"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6462
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/26d3ee493b3cd235bf56fc751b44af1c
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "vilten broche, bestaande uit een stapeling van bloemachtige vormen en twee hangende slierten vilt Broche met een basis van bruin vilt, waarop bloemachtige vormen van vilt, geemailleerd koper en kunststof bevestigd zijn. Aan de zijkant van de broche zijn twee slierten bruin vilt bevestigd. De broche maakt deel uit van de sieradenlijn Growth van de Russische ontwerper Natalya Pinchuk (1978, Tsjeljabinsk, Rusland), die haar sieraden omschrijft als miniatuurlandschappen. De uit Rusland afkomstige Pinchuk volgde een opleiding tot sieradenontwerper en edelsmid aan de Indiana University. Ze is gefascineerd in de toenemende invloed van het kunstmatige op onze natuurlijke omgeving. Naast Growth maakte ze een serie van gelijksoortige vilten sieraden waaraan vormen bevestigd zijn die associaties oproepen met geslachtsorganen en schaamhaar. Hiermee wil zij juist die aspecten van het menselijk lichaam benadrukken die door de modeindustrie uitgesloten worden. "
→ dc11:title → "Growth series 6C"
→ dc11:identifier → "S2008.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4522
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/50cde4bf6097ad14691267ec3344c4fa
→ dc11:title → "binnenzijde in verschillende maatverdelingen uitgefreesd, 1977", "Armband [78]"
→ dc:created → "1977/1977"
→ dc11:date → "1977"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, conische verwijding aan binnenzijde op 1/3 en 2/3 Gezaagde en gefreesde armband van acrylaat en opaal. Er is een conische verwijding aan de binnenzijde op 1/3 en 2/3 deel. Door deze bewerking ontstaan een verfijnde lichtschakering en dieptewerking. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.061"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5036
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/65600907e4a1a22765925349b6fa0119
→ dc:created → "1956/1956"
→ dc11:date → "1956"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met bijbehorende standaard Het medaillon van terracotta toont in reliëf de beeltenis van een vrouwengezicht. De hanger toont grote gelijkenis met de medaillons die Pablo Picasso in hetzelfde jaar ontwierp om vervolgens door edelsmeden François en Pierre Hugo in goud te worden uitgevoerd. Pablo Picasso (Malaga,1881 - Mougins, 1973) is een van de belangrijkste kunstenaars van de vorige eeuw. Hoewel vooral schilder en keramist bleek hij tevens een grote liefde voor het sieraad te hebben, dat hij graag aan zijn geliefden schonk. Zijn interesse voor edelmetalen maakte dat hij in de jaren twintig al enkele van zijn ontwerpen in zilver uit liet voeren. Zijn ontmoeting met François Hugo in de jaren vijftig maakte het hem mogelijk zijn ideeën in gouden reliëfs om te laten zetten. De gouden hangers, maar ook deze van terracotta, doen aan antieke munten denken. Net als zijn doeken en tekeningen worden zijn sieraden door mythologische figuren bevolkt. Stieren, centauren, faunen en vrouwengezichten behoren tot de steeds terugkerende iconografie van deze kunstenaar. Picasso kraste de tekening rechtstreeks in de klei. Het medaillon heeft daardoor eenzelfde directheid als zijn tekeningen."
→ dc11:title → "Tête de femme"
→ dc11:identifier → "S2003.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6559
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0c669ef7bb864efc5f43e4f4187ca448
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste tekening, balpen op agendapapier, met links de Profile for Fritz Maierhofer (nr. 120 in Gijs Bakker and Jewelry)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6556
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5bfbb3afc7a943253d98dc039b663c89
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "ca. 1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste tekening, zwarte viltstift op papier, van vier dames die de Head Form / Hoofdvorm (nr. 55) dragen uit Gijs Bakker and Jewelry"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.029"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8538
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4e33800c2ddfdd9b3d782504eb0fc10b
→ dc:created → "1940/1950"
→ dc11:date → "ca. 1940 - 1950"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, speld met franse lelie met daaraan een hanger in de vorm van een klokje"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.143"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5844
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/94982cf52fbf4d2319c0e59bdafa5719
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, bestaande uit twee in elkaar gedraaide strengen goud Deze ring is vervaardigd van geelgoud, maar door de met opzet onbeholpen afwerking lijkt het een sieraad van wegwerpmateriaal. De ring is gevormd door twee strengen goud die in elkaar gedraaid zijn, op een schijnbaar nonchalante manier. Sieradenontwerper Karl Fritsch (1963, Sonthofen, Duitsland) heeft een fascinatie voor oude, gedragen sieraden, objecten die vervormd zijn door de tijd. In zijn werk past hij bijvoorbeeld dof edelmetaal en door oxidatie of vet aangetast materiaal toe. Hij maakt extravagante ringen waarop met lijm echte edelstenen en nepjuwelen samengeklonterd zijn. De vormgeving van zijn sieraden is onpretentieus; het lijkt alsof ze vluchtig in elkaar geknutseld zijn. Bij nadere beschouwing onthullen ze juist een gedegen vakmanschap. Met deze werkwijze daagt Fritsch onze manier van waarnemen uit. Zijn creaties vallen op doordat ze het tegenovergestelde vertegenwoordigen van wat we van een sieraad verwachten. Fritsch won in 2006 de Françoise van den Bosch Prijs. Deze prijs wordt elke twee jaar toegekend aan een sieradenontwerper als erkenning voor zijn of haar oeuvre. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2005.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4419
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/afd33e4bdad9d0281163b7e5e6dfe7e0
→ dc11:title → "Holysport", "Münster da Vinci"
→ dc:created → "1998/1998"
→ dc11:date → "1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Een crucifix met een witte lendendoek en een rood T-shirt dat over het hoofd getrokken is, tegen een vergulde achtergrond van een vierkant en cirkel. Dit gecompliceerde beeld vormt een broche. Het is een ontwerp van Gijs Bakker (Amersfoort, 1942) die, samen met zijn partner Emmy van Leersum, één van de pioniers was van de revolutionaire sieraadvormgeving van de tweede helft van de jaren zestig in Nederland. Tegenwoordig is hij werkzaam als designer van producten en sieraden. De afbeelding is een computer gemanipuleerde foto, waarin het beeld van een crucifix en een juichende voetballer die zijn shirt over het hoofd trekt samensmelten. Het sieraad is onderdeel van een serie sieraden met de titel Holy sport. De sportmannen die door het publiek aanbeden worden, zijn de goden van nu. Door ze te vermengen met crucifixen van de helden van de Renaissance (Donatello, da Vinci, Cellini) pleegt Bakker een dubbele heiligschennis."
→ dc11:identifier → "S1998.034"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4661
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1a85f3ce5a22b49401961aacfe943d84
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, met bijpassend doosje, broche bestaat uit samenstel van bloem en plantvormen, er is een spiraalvormige speld aan bevestigd"
→ dc11:title → "Scheefbloem"
→ dc11:identifier → "S1999.217"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4637
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/80111c3edf56993b9623bc69558b5b97
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gladde ring, in het midden geciseleerd Gladde ring van gewassen zilver, in het midden geciseleerd. De ring is een sprekend voorbeeld van Onno Boekhoudts ruimtelijk denken. De maker zag zichzelf liever als kunstenaar die zich met het thema sieraad inlaat, dan als een klassiek sieraadontwerper. Boekhoudts fascinatie voor de cirkel en het gat resulteerde in talloze ringen. Hij weet op subtiele wijze met ogenschijnlijk eenvoudige ontwerpen altijd weer de aandacht bij de pure vorm terug te brengen, als was deze een onbewerkt onderdeel van de natuur, door de maker 'gevonden'. De ring is voor hem geen decoratief ornament. Hij hield van de ring omdat het een object is waaraan de drager zich bindt, waartoe hij zich met een bepaald gevoel verhoudt. Zijn sieraden werpen altijd vragen op. Boekhoudt had een voorliefde voor zilver omdat dit edelmetaal op kameleontische wijze de omringende omgeving kan weerkaatsen. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Zijn artistieke visie verraadt een affiniteit met architectuur en beeldhouwkunst, maar Boekhoudt maakte zeker geen kleine sculpturen van zijn sieraden. Hij was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Hij was nooit uit op effect. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.176"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3940
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/10c6f897cb7fb1dc9aa5665e5112a675
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hals /rugsieraad, beschilderd zijdelint; aan elkaar geknoopt Veel van de sieraden van Lam de Wolf zijn op verschillende manieren te dragen. Dit collier van aan elkaar geknoopte sliertjes beschilderd zijdelint kan zowel hals als rug sieren. Het zou zo uit een etnografisch museum kunnen komen, ware het niet dat het met moderne materialen en onmiskenbaar door Lam de Wolf is gemaakt. Textiel vormt in veel van haar ontwerpen het basismateriaal, waarbij gaandeweg meer complexe en grotere objecten ontstaan. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.047"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4833
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a4e791e65ad23bb64a58464c0c35351e
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype), bestaande uit 5 lagen kunststof "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.062"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4227
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e31f8f640be236b91e66878b45ea3c15
→ dc:created → "1988/1988"
→ dc11:date → "1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "collier, bestaande uit 10 met gouddraad "ingepakte" kiezelstenen Eigenzinnig collier van tien ongelijkvormige, met gouddraad "ingepakte", kiezelstenen. Het sieraad is ontworpen door Daniel Kruger, wiens oeuvre bovenal een voorliefde voor oogstrelende juwelen van kostbare materialen toont. Hier biedt de ontwerper een ludieke versie van het klassieke parelcollier. Daniel Kruger (1951, Kaapstad) verhuist in 1974 vanuit Zuid-Afrika naar München waar hij aan de Academie een opleiding tot goudsmid volgt bij Hermann Jünger. Sindsdien woont en werkt hij in deze stad. Krugers vroege sieraden zijn esthetisch en inhoudelijk verwant aan die van zijn leermeester. Later koppelt hij aan zijn grote vakmanschap meer en meer het experiment, waardoor hij in toenemende mate een geheel eigen oeuvre zal ontwikkelen. Kruger breekt door in een tijd waarin zijn vakgenoten emanciperen met kurk, hout, elastiek en papier. Kruger kiest echter vooral voor de edelsteen en maakt juwelen van goud, turkoois, robijn en toermalijn. Zijn inspiratiebronnen zijn vaak historisch of etnisch en als zodanig herkenbaar in zijn ontwerpen, die echter altijd zeer eigentijds de vormtaal van het origineel transformeren. Naast het ontwerpen van sieraden legt hij zich tevens op de keramiek toe. Hier citeert hij vaak keramische werken uit de collecties van vooraanstaande porseleinfabrieken, om tegelijkertijd de bestaande codes en betekenis ervan te doorbreken. Hierdoor voegt hij aan hun geschiedenis zijn moderne herinterpretaties toe. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1994.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3925
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/085cccbba9332d535e88f88712c86dc4
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, witte perspex ring met stalen veer omwonden (veer langs het palletje draaien zodat de veer terugschuift om te openen, de tegenover liggende veer werkt als scharnier) Armband bestaande uit een transparante perspex ring die aan weerszijden met een stalen veer omwonden is. Een veer werkt als scharnier, de ander als sluiting. De armband is typerend voor de jaren zeventig waarin verschillende Nederlandse sieraadontwerpers de edelmetalen afzworen en met alledaagse, niet kostbare materialen gingen werken. Lous Martin (1945) profileerde zich na haar studie aan de Akademie voor Beeldende Kunsten te Arnhem en de Gerrit Rietveldacademie in Amsterdam als een van de meest actieve en vernieuwende Nederlandse sieraadontwerpers. Martin, die als kind al zonder ophouden sieraden in elkaar knutselde, richtte in 1969 samen met Hans Appenzeller in Amsterdam Galerie Sieraad op. Naast kostbare unica verkochten zij hier tot 1975 hun beroemde Serie Sieraad, een reeks hedendaagse en betaalbare sieraden van verschillende ontwerpers, die in oplage werden gemaakt. Deze armband maakt er deel van uit. In 1996 opende zij Galerie Lous Martin in Delft. Martins eigen ontwerpen karakteriseren zich door hun technische perfectie en verstilde kwaliteiten. Haar sieraden zijn daardoor van een verraderlijke eenvoud, alsof de vorm zich als het ware vanzelf uit het materiaal heeft laten destilleren. In werkelijkheid zijn ze het resultaat van zeer bewuste keuzes en ongekende materiaalbeheersing. Martin maakte tot dusver een variëteit aan sieraden. Ze maakte naam met haar kartonnen colliers in stemmige en felle kleuren, en haar manchetknopen en broches, die ze van hun geijkte vormgeving bevrijdde. Met haar perspex 'doosjes', waarbij de verschillende vlakken elkaar spiegelen, vergroten of verkleinen, begaf ze zich eind jaren zeventig op het terrein van het autonome object. De armbanden in de collectie van het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch zijn exemplarisch voor Serie Sieraad in hun strakke vormgeving en combinatie van perspex met metaal. "
→ dc11:identifier → "S1988.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5021
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e3e176b6022c750990ba9bd829fefb9c
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diaboekje, behorend bij diadeem S2001.044 Diaboekje behorende bij het diadeem, ontworpen door Lous Martin, in opdracht van Museum Het Kruithuis, ter gelegenheid van het koninklijk huwelijk op 2 februari 2002 van kroonprins Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta. Het sieraad is gemaakt van geanodiseerd titanium, een modern en heel licht materiaal, en zilver en goud. De golvende randen symboliseren water. De dia neemt de plaats in van kostbare edelstenen en is inwisselbaar. Máxima kan haar diadeem met wisselende dia's zo steeds aanpassen aan elke gelegenheid. In het bijpassende diaboekje kan ze verschillende afbeeldingen bij de hand houden. Lous Martin (1945) profileerde zich na haar studie aan de Akademie voor Beeldende Kunsten te Arnhem en de Gerrit Rietveldacademie in Amsterdam als een van de meest actieve en vernieuwende Nederlandse sieraadontwerpers. Martin, die als kind al zonder ophouden sieraden in elkaar knutselde, richtte in 1969 samen met Hans Appenzeller in Amsterdam Galerie Sieraad op. Naast kostbare unica verkochten zij hier tot 1975 hun beroemde Serie Sieraad, een reeks hedendaagse en betaalbare sieraden van verschillende ontwerpers, die in oplage werden gemaakt. In 1996 opende zij Galerie Lous Martin in Delft. Martins eigen ontwerpen karakteriseren zich door hun technische perfectie en verstilde kwaliteiten. Haar sieraden zijn daardoor van een verraderlijke eenvoud, alsof de vorm zich als het ware vanzelf uit het materiaal heeft laten destilleren. In werkelijkheid zijn ze het resultaat van zeer bewuste keuzes en ongekende materiaalbeheersing. Martin maakte tot dusver een variëteit aan sieraden. Ze maakte naam met haar kartonnen colliers in stemmige en felle kleuren, en haar manchetknopen en broches, die ze van hun geijkte vormgeving bevrijdde. Met haar perspex 'doosjes', waarbij de verschillende vlakken elkaar spiegelen, vergroten of verkleinen, begaf ze zich eind jaren zeventig op het terrein van het autonome object. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.045"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7197
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b0a3b81fdfaa71dee99f343da6bb1859
→ dc:created → "1980/1990"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x) Twee armbanden bestaande uit geknoopte en beschilderde reepjes stof. Textiel vormt het hart van Lam de Wolfs sieraden. Door de jaren heen worden haar ontwerpen groter en complexer. Ze maakt vaak gebruik van door haar zelf beschilderde zijde en combineert deze al dan niet met mikado-achtige stokjes. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.053"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4450
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/adc952eec540b9465fe5a155013f679d
→ dc:created → "1970/1970"
→ dc11:date → "1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2x), in originele verpakking Gouden oorhangers in de vorm van spiraalvormige slierten, die op houtkrullen of pijpenkrullen lijken. Voor de vervaardiging is het goud eerst in rechte slierten gezaagd. Deze slierten zijn geschuurd, gematteerd en in krullen gesmeed. De set oorhangers is vervaardigd in een oplage van twaalf stuks, voorzien van een signatuur van de kunstenaar en het meesterteken 'GM' van de vervaardiger Giancarlo Montebello. De oorhangers zijn ontworpen door de Dadaïst en Surrealist Man Ray (Emmanuel Radnitzky, Philadelphia 1890 - Parijs 1976). Man Ray was een van de pioniers van de surrealistische fotografie. Daarnaast maakte hij collages, schilderijen, grafiek, objecten en films, en schreef hij gedichten en essays. In 1969 leerde hij Giancarlo Montebello, oprichter van sieradenatelier GEM Montebello kennen. Zij raakten bevriend en maakten verschillende sieraden in genummerde edities, waarvan dit museum een aantal bezit. De weinige sieraden en objecten van Man Ray zijn als multiples (genummerde kunstwerken in oplage) geconcipieerd. "
→ dc11:title → "Pendantif pendant"
→ dc11:identifier → "S1998.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4530
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/af69eecb56b99ce02593aa1da94b02a7
→ dc11:title → "Broche [ongenummerd]", "doorsnijdingen van het vierkant, 1979"
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze gouden broche uit de serie Doorsnijdingen van het vierkant bestaat uit twee staafjes van gelijke lengte waarvan er één een hoek van bijna 90 graden maakt. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1999.069"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8984
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/23e932226035cf1b6da38e04d4aa2f7b
→ dc11:title → "Alliage -Cu29Zn30", "C-6 Propel Armband"
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, onderdeel van sieraadproject bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:identifier → "S2019.015"
→ skos:prefLabel → "HeyHeydeHaas Creative Agency"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8830
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2a6d6150de19b7e5db04e5f5bdcb652c
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "videoregistratie van een performance, op een beige rubberen usb-stick, samen met vier andere usb-sticks in een houten doos, met bijbehorend certificaat In samenwerking met HeyHeydeHaas muziek Matthias Kispert Bart Hess is een nieuw type ontwerper. In plaats van tastbare en bruikbare producten te vervaardigen, ontwikkelt hij vanuit materiaalexperimenten concepten die in allerlei media en materialen tot uitdrukking komen. Met name in het begin van zijn carrière gebeurde dat middels foto’s en films. In dit deel van de tentoonstelling is te zien hoe de geheel eigen beeldtaal van Bart Hess zich in tien jaar heeft ontwikkeld. Het lichaam vormt altijd de basis, al ondergaat het allerlei vreemde behandelingen. Doordat het beeld tegelijkertijd echt en onecht (digitaal gemanipuleerd) oogt, ontstaat spanning in het werk. Hess vermengt het reële en het virtuele niet alleen ten behoeve van de visuele impact maar dwingt ons zo ook beter te kijken. Een lichaam beweegt langzaam onder een latex membraan. De ogenschijnlijk digitale effecten in het beeld zijn de reflecties van lichtboxen waarmee het model wordt beschenen. Zo ontstaat een haast tactiele ervaring. De tweede huid van het wezen oogt vloeibaar, maar onder het oppervlak woedt een hevige strijd."
→ dc11:title → "Mutants"
→ dc11:identifier → "S2018.387"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9082
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ed31bb815cb69829b8d63bb44dbd3142
→ skos:prefLabel → "Centre Georges Pompidou"
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger (2x, a+b), dubbel cirkelvormig raster, gemaakt voor de Eerste Triennale bij de Zonnehof te Amersfoort (2 augustus t/m 1 oktober 1972)"
→ dc11:title → "Trame Disques quadrilles argentes"
→ dc11:identifier → "S2020.088"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4310
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/901e5df1f6b2d87714653d3dc59266e9
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Marion Herbst hield ervan verschillende materialen in onverwachte combinaties met elkaar te laten spreken in broches, die op kleine sculpturen leken. Haar liefde voor het borduurgaren als basismateriaal verleidde haar echter ook tot verschillende ontwerpen voor broches die alleen uit draad bestonden. Deze broche, bestaande uit gele, blauwe en rode borduurdraad oogt even fragiel als gedurfd in zijn alledaagsheid. Gedragen, beweegt het met de eigenaar mee en neemt het steeds een nieuwe vorm aan. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Frommel"
→ dc11:identifier → "S1997.066"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5818
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/190e4ee6f0be2e0b65f2e30a4c8b35d9
→ dc11:title → "Diana", "Queens"
→ dc:created → "1977/1977"
→ dc11:date → "1977"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Halssieraad uit de reeks koninklijke juwelen die Gijs Bakker in de vorm van foto's in PVC insloot. In dit geval Diana, Princess of Wales. Later zou hij zich in zijn sieraden uitdrukkelijker gaan verhouden tot het thema echt en namaak, maar in feite wordt de kiem voor die werken al in deze serie koninklijke praaljuwelen gelegd. Bakker lijkt hier de metafoor te gebruiken van de wanden die in toeristencentra worden gebruikt om bezoekers in bijvoorbeeld klederdracht te fotograferen: je steekt je hoofd door het gat en plotseling ben je voor de foto een Volendamse visser of een Noordamerikaanse indiaan. "
→ dc11:identifier → "S2004.044"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9095
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f0f8dda09699aad56c19c1b62d6a93f3
→ dc:created → "1993/1994"
→ dc11:date → "1993 / 1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, kunststof schijf met gaatjes, in het midden een ring met kraaltjes er omheen Deze broche heeft een perspex cirkel als ondergrond, waarbij om de ronde opening een uitbundige krans van veelkleurige kraaltjes is bevestigd. Marion Herbst was toen ze deze broche maakte al ernstig ziek. Haar ontwerpen bleven echter onverminderd vrolijk en een bewijs van haar nimmer aflatende drang om nieuwe combinaties van materialen op hun merites te testen.Voor deze broche gebruikte ze niet alleen perspex en glas, maar ook messing, rubber, kunststof en borduurgaren. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.101"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8710
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/423748defe5d66cdc452cc1cbdf09481
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), zilverkleurig met 'olievlek' effect op het oppervlak, het midden is blauw"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.306"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4290
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7b2f8d9cb78e6b1af2e73a98b1ff917f
→ dc:created → "1972/1973"
→ dc11:date → "1972 / 1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met halssnoer Halssieraad van een dunne cilindervorm, die voor de ene helft uit perspex en de andere helft uit aluminium bestaat. De hanger is aan een koord geknoopt. Het collier is van een ontwapende eenvoud en toont aan dat bij Marion Herbst elk basismateriaal tot unieke sieraden kan leiden. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7156
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b4a87d79e3a6e5c97f416b30b4a06831
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1965 / 1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "twee broches, 1 broche bestaande uit een vierkant perspex plaatje waar een metalen speld met rode kop in gestoken is (a), 1 broche bestaande uit een wit perspex plaatje waar een zwart metalen speld in gestoken is (b) Twee broches van gelijk formaat, beide opgebouwd uit een perspex plaatje in de vorm van een vierkant. In beide gevallen is het perspex iets naast het midden opgebold, waarna door de bolling de brochespeld is gestoken. De ene broche is gemaakt van transparant perspex en is voorzien van een metalen kopspeld met rode kop. De andere broche is van glanzend witgekleurd perspex en is voorzien van een zwarte veiligheidsspeld. Kunstenaar Hans Appenzeller vervaardigde deze broches eind jaren ’70. Hans Appenzeller (Amsterdam, 1949) heeft zijn succes te danken aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Na zijn opleiding aan de Rietveld Academie opent hij, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hier laat hij naast eigen werk ook ontwerpen van veelbelovende collega’s zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Schoonheid en draagbaarheid zijn belangrijke uitgangspunten voor Appenzeller. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Bekend zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Appenzeller werkt, met het oog op een betaalbare serieproductie, veelvuldig met materialen als staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver, goud en edelstenen. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen, die hij vertaalt naar schijnbaar eenvoudige oplossingen. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4669
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5ad5acbd151913dff97f741bb37a0c22
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met een reliëf in de vorm van een geabstraheerde vogel, in originele verpakking Hanger van puur goud in de vorm van een medaillon, in originele verpakking. Het medaillon is voorzien van een reliëf in de vorm van een geabstraheerde vogel, en profil afgebeeld, waarbij de snavelvorm geaccentueerd is. Dit sieraad is vervaardigd in een oplage van zes stuks. Het is aan de achterzijde voorzien van een ingeslagen signatuur van de kunstenaar, Max Ernst (1891, Brühl, Duitsland - 1976, Parijs). Oiseau behoort tot de serie sieraden die de surrealistische schilder en beeldhouwer in 1970 ontwierp voor de goudsmid François Hugo, een vriend van hem. Eerder, in 1959, ontwierp Ernst al een serie sieraden voor Hugo, die ook samenwerkte met Picasso, Jean Arp and Jean Cocteau. De sieraden die Ernst ontwierp waren vooral hangers. Uit de ontwerpen blijkt de grote interesse van de kunstenaar voor niet-westerse volkskunst. Max Ernst speelde een belangrijke rol in de totstandkoming van de Surrealistische beweging in Parijs in 1922. In de jaren vijftig was hij als kunstenaar bijzonder succesvol. In 1959 ontving hij van de Franse overheid de Grand Prix National des Arts. "
→ dc11:title → "Oiseau"
→ dc11:identifier → "S1999.225"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4138
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f47d14b4c052d629b17dd20fe1701f99
→ dc:created → "1945/1945"
→ dc11:date → "1945"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, vrouwengezicht, in originele verpakking Dit gouden medaillon toont een vrouwengezicht met grote ogen en oorbellen. De vrouw lijkt een diadeem te dagen. Rond de hals van de vrouw is een kraagje of collier zichtbaar. De medaillon is rondom afgezet met een rand van gouden bolletjes. Door de vorm van het medaillon en de voorstelling doet dit sieraad vrij klassiek aan Het sieraad, in bijpassend houten kistje, is één van de zes hangers en broches die de Franse schilder André Derain (Chatou 1880 - Garches 1954) in 1945 voor zijn vrouw ontwierp. De bekende goudsmid François Hugo, voerde zijn wasmodellen uit in goud. André Derain was een van de vertegenwoordigers van het Fauvisme, die onder de indruk van Van Gogh en Matisse, felle kleuren en vervormingen in hun schilderijen gebruikten. Hij was geïnteresseerd in Afrikaanse kunst en, na een reis door Italië, in de kunst van Pompeï en het maniërisme. Vanaf de jaren twintig werd zijn schilderkunst klassieker."
→ dc11:title → "Grande tête ronde"
→ dc11:identifier → "S1994.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4243
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3f34e61eb0d05ebab5d42721914c3d69
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ontwerptekening voor de serie "Befbeelden", ingelijst Ontwerptekening van potlood op papier voor de serie Befbeelden, een reeks halskragen en colliers, die Carel Visser in 1994 maakte. Sieraden vormen een constant, maar bescheiden onderdeel van zijn oeuvre. De vormgeving is bovenal sculpturaal en staat vaak haaks op de organische vormen van het menselijk lichaam. Carel Visser (Rijswijk, 1928) is één van de belangrijkste naoorlogse beeldhouwers van Nederland. Visser ontplooit zich door de jaren heen tevens als tekenaar, collagekunstenaar, edelsmid en graficus. Hij staat bekend als constructivist, maar maakt door de jaren heen ook veel figuratief werk. Zijn werk beweegt zich van pure sculptuur naar wat men environments zou kunnen noemen. Zijn abstracte en mathematische beelden van staal zijn even bekend als zijn associatieve collages en assemblages, die soms aan rituele objecten doen denken. Visser werkt in zijn begintijd vooral met staal, dat hij in zijn vaders aannemersbedrijf vindt. Later kenmerkt zijn oeuvre zich door de verrassende synergie tussen materialen en objets trouvés van zeer verschillende oorsprong: olievaten, zilver, autobanden, leer, eieren, schapenhoeven, wol, zand, veren, touw, botten. Visser weet zich geïnspireerd door de natuur, maar zijn sculpturen vormen geen inhoudelijke associaties op de hem omringende wereld. De kunstenaar psychologiseert niet. Wat hem aantrekt in de natuur zijn de principes van opbouw, symmetrie en asymmetrie die erin gelden. Hij komt vooral tot plastische analogieën die even vindingrijk als provocatief zijn en vaak met dissonantie spelen. Balans is daarbij vaak een sleutelbegrip. Wat hij ook maakt, zijn uitgangspunten blijven bovenal sculpturaal. Sieraden vormen een constant, maar ondergeschikt onderdeel van het werk van Carel Visser. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1994.044"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7098
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5b52fef1aa2c801030be805925601479
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "Zilveren broche met hierop een fotoprint van een opengeklapte koffer met servies. Het servies is wit met gouden details, de koffer is bruin met een groene voering. Enkele delen van het servies zijn nog een tweede keer weergegeven op zilver en bovenop de gehele voorstelling gemonteerd, wat een relief creeert. De recente sieraden van Iris Nieuwenburg bestaan uit assemblages van geplastificeerde foto’s en miniatuurobjecten. Zij verknipt en (her)schikt deze elementen om ze vervolgens met traditionele edelsmeedtechnieken samen te voegen. Binnen de collectie van het SM’s was het werk van Iris Nieuwenburg vooralsnog met één stuk vertegenwoordigd. Dit was afkomstig uit de Chi ha paura...?-collectie (2010). Die broche, in de vorm van een barokke spiegel, was ook een montage waarin reflectie een belangrijke rol speelde. Het werk van Iris Nieuwenburg vertoont binnen de sieradenverzameling interessante overeenkomsten en verschillen met objecten van andere vormgevers die werken met (geplastificeerde) foto’s. Hierbij valt te denken aan Gijs Bakker met zijn Dew Drop en Holy Sport-serie, maar ook het werk van de Duitse Bettina Speckner. Iris Nieuwenburg gebruikt rijke decoratie en kleuren en patronen uit historische periodes om in elk van haar sieraden een verhaal te vertellen, of althans een aanzet daartoe te doen. De titel speelt hierbij een rol. Dit is het geval bij de broche Alice. In weerwil van de suggestieve titel gaat deze broche voor Nieuwenburg niet primair over de bekende 'heldin' van Lewis Carrol. Zij dacht bij dit stuk aan ‘de bruidschat’: het huwelijkscadeau. “Hoe prachtig is dat als je je huwelijk in gaat met iets heel persoonlijks, gegeven door je ouders voor je nieuwe leven.” Bij een klassiek servies (inclusief bijpassende reiskoffer) als dit gaat het vast om een erfstuk. Er is bij dit nieuwe begin dus ook sprake van een herinnering die je weer aan je eigen kinderen kunt doorgeven. Dergelijke tradities fascineren de ontwerpster. De glanzende lakkoffer met het servies in het gelid is bovendien een romantisch object. Vanuit nostalgisch oogpunt, maar ook vanwege de belofte van zomerse picknicks die het in zich draagt. Voor Nieuwenburg staat het servies echter ook symbool voor het huwelijk;”… het kan glanzend opgewreven worden, maar ook in duizend stukken vallen en onherstelbaar beschadigd zijn. Of brengt dat juist geluk?” "
→ dc11:title → "Alice"
→ dc11:identifier → "S2012.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4328
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4311096cccb0ff97636558e63d884cd1
→ dc:created → "1970/1970"
→ dc11:date → "1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Begin jaren zeventig sloten de sieraadontwerpen van Marion Herbst beter aan bij de ontwikkelingen in het buitenland dan bij de Nederlandse ontwerpers. Met name haar beeldende en kleurrijke sieraden van perspex deden aan Pop- en Op-Art denken. Niet alleen de weelderige toepassing van kleur maar ook een vormtaal die aan het dagelijkse leven en de daarin toegepaste techniek werd ontleend kwamen overeen. Dit halssieraad refereert direct aan een technische constructie die alomtegenwoordig is. Het halssieraad van aluminium en perspex is aaneengeklonken door dopmoeren. In deze stijl vervaardigde Herbst ook enkele armbanden van doucheslangen. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4827
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8ff7eedd4de6ccef118776678d208cd6
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6402
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/340d65706f1fd73bad21512136ff39ea
→ dc:created → "1956/1956"
→ dc11:date → "ontwerp 1956, uitvoering ca. 1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gouden hanger in bijbehorende originele houten doos Hanger van puur goud in originele houten doos. De hanger heeft een platte, afgeronde vorm en is voorzien van een reliëf van lijnen en rechthoeken. De vorm is afgeleid van een klaverblad (trèfle). De voorstelling, een geabstraheerd gezicht, is ontworpen door de Spaanse kunstenaar Pablo Picasso (1881, Malaga, Spanje - 1973, Mougins, Frankrijk). Het halssieraad werd in een oplage van 20 stuks vervaardigd door François en Pierre Hugo. Dit exemplaar is een genummerde artist proof (2/2). De hanger maakt deel uit van een serie van 18 verschillende sieraden, door Picasso ontworpen en door de beroemde edelsmid Pierre Hugo uitgevoerd, die in de jaren vijftig en zestig ook sieraden van Jean Arp, Max Ernst en veel andere kunstenaars op de markt bracht. Picasso, een van de belangrijkste kunstenaars van de twintigste eeuw, was vooral schilder, tekenaar en keramist. Daarnaast had hij een grote liefde voor het sieraad, dat hij graag aan zijn geliefden schonk. De thema's van zijn sieraden waren mythologische figuren, stieren, centauren en faunen, kenmerkende motieven uit de iconografie van deze kunstenaar. Hij kraste de tekening rechtstreeks in schijfjes was. De sieraden hebben daardoor een zelfde directheid als zijn tekeningen. Door ze in goud te laten gieten ontstonden hangers met reliëftekeningen, enigszins herinnerend aan antieke munten. "
→ dc11:title → "Trèfle"
→ dc11:identifier → "S2007.050"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8443
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/938cb4f6e53468bf62feccb8dde541e8
→ dc11:title → "Nr. 5083", "Ornament"
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche gemaakt van behangpapier, onderdeel van een serie van 72 broches De Zwitsers/Duitse Otto Künzli (1948) is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. Vindingrijkheid, humor en maatschappijkritiek kenmerken zijn oeuvre. Eind jaren ’70 nam hij afstand van goud, volgens hem een beladen materiaal, met het ontwerp voor een zwarte rubberen armband waarin een ronde gouden kogel verstopt zat. In 1990 won Künzli de Françoise van den Bosch Prijs. De jury roemde de soepelheid waarmee hij de ‘vage doch precaire grens van het sieraadontwerpen naar de beeldende kunst overschrijdt.’ "
→ dc11:identifier → "S2018.050"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5483
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1bd6e1e969d0203e3b93a8cac88f8410
→ dc:created → "1935/1935"
→ dc11:date → "ontwerp 1935, uitvoering 2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring (3x), verguld messing overtrokken met leer, kunststof en nepbont Deze drie ringen behoren tot een samenhangende groep van negen ringen: hier betreft het platte, vergulde messing ringen die overtrokken zijn met leer, kunststof; nepbont en bolle ebbenhouten ringen, die overtrokken zijn met leer, kunststof en nepbont; vergulde messing en ebbenhouten ringen die met langharig nepbont overtrokken zijn. De ringen zijn gebaseerd op een blad met schetsen, aantekeningen en materiaalproefjes voor ringen en armbanden, van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Zij realiseerde slechts één ontwerp, een armband bezet met bont, die ze verkocht aan modehuis Schiaparelli. Naar aanleiding van deze armband, die veel bewondering oogstte, overtrok ze een kop, schotel en lepeltje met bont. Dit object, getiteld 'Déjeuner en fourrure' (1936), heeft van meet af aan als een icoon van de Surrealisten gegolden. Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, waarvan een deel pas in 2003 uitgevoerd werd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.044"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8490
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/17f96bb8464034061517d4a60f5c33ec
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, stalen draad met drie zwarte vormen en een rode vorm"
→ dc11:title → "El Lissy"
→ dc11:identifier → "S2018.096"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3960
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b6492ee32257f295c3d5ac2a53dbd0a9
→ dc11:title → "Armband [85]", "doorsnijdingen van het vierkant, 1979"
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 1/4 diagonale doorsnijding van het vierkant (horizontaal), met bijbehorende ontwerptekening voor Armband [85] Emmy van Leersum maakte talloze armbanden van niet edelmetaal als antwoord op het traditionele polssieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Deze gouden armband is ontstaan uit een 1/4 diagonale insnijding. Haar ontwerpen zijn even futuristisch als geraffineerd. Daarbij zijn veel van haar sieraden in feite niet aan de vrouwelijke of mannelijke sekse gebonden. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1988.067"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6203
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ae8fdf927a00074daaa764f9435b4473
→ dc:created → "1950/1960"
→ dc11:date → "jaren '50"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x) met blaadje van zilverkleurig metaal, met diverse gestapelde stenen in meerdere tinten blauw en groen en oranje Oorsieraad met diverse gestapelde glazen stenen in meerdere tinten blauw, groen en oranje, die omringd worden door een bladmotief van zilverkleurig metaal. Elsa Schiaparelli bracht in deze vorm ook een broche op de markt. Het ontwerp is een sprekend voorbeeld van de bloem- en bladmotieven die in de jaren vijftig een grote rol speelden in de costume jewelry, een zeer succesvolle combinatie van accessoire en sieraadimitatie. Elsa Schiaparelli (Rome, 1890 - Parijs, 1973), mode- en sieraadontwerpster, vluchtte als jonge vrouw uit Rome om aan een verstandshuwelijk te ontsnappen en vestigde zich na verblijven in Londen en New York in de jaren twintig in Parijs. Met het mode-imperium dat zij hier opbouwde werd zij tot aartsrivaal van Coco Chanel. Onder andere maakte zij naam door in het naoorlogse Parijs de donkere modekleuren te verlevendigen met een collectie in roze. Schokkend roze werd zo haar handelsmerk. Schiaparelli werd sterk beïnvloed door de Parijse kunstwereld waarin zij circuleerde. Met name het surrealisme inspireerde haar. Zij ontwierp zelf sieraden maar trok daarbij naast grote ontwerpers als Jean Schlumberger en Serge Matta onder meer ook de kunstenaars Salvador Dali en Jean Cocteau aan. De collecties waarin circusmotieven, bloemen, bladeren, dieren, hartjes, naar Botticelli verwijzende groentemotieven, maar ook symbolische elementen werden verwerkt, vonden een enthousiast publiek. Schiaparelli had niet alleen gevoel voor vernieuwing en een grote fantasie, ze durfde ook zeer onorthodoxe materialen als hout, keramiek en veren te gebruiken. Synthetische materialen, glas en stenen bleven echter tot haar meest dankbare grondstoffen behoren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vertrok Schiaparelli naar New York waar ze een filiaal opende. Haar Franse atelier sloot in 1954. Ze keerde echter uiteindelijk wel terug naar Parijs, de stad waarin ze groot was geworden, om er haar laatste levensjaren door te brengen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2007.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3878
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1a4c40accc833556019de1aa5b2636cf
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche De titel van deze broche geeft al aan dat deze kleine schuine houten habitat zich niet in een stabiele situatie bevindt. Achter het venster bevindt zich een vage draderige bewoner. Onder aan de schuine rand houdt een cartooneske foetusachtige figuur met een zorgelijke en uitgeputte blik het huisje staande. Een groot bol oog accentueert zijn verder vormeloze lijfje, waarvan de ledematen ook al niet veel kracht uitstralen. Een bolvorm, die op een kluwen besjes lijkt, flankeert het wezentje. De broche is typerend voor het oeuvre van Bruce Metcalf. Metcalf (Amherst/USA, 1949) studeerde sieraadvormgeving aan verschillende Amerikaanse universiteiten om al snel daarna uit te groeien tot een van de meest eigenzinnige ontwerpers die het land telt. Hij deelt zijn desinteresse voor decoratieve, puur esthetische objecten met veel van zijn collega's. Zijn zeer individuele stijl vormt een unieke synthese tussen grafische invalshoeken en beeldhouwkunst. Hoewel zijn sieraden van klein formaat zijn hebben ze de uitstraling van - soms overweldigende - sculpturen. Zijn gevoel voor onderlinge verhoudingen, waarbij figuren van hun ondergrond loskomen, en beweging, maakt zijn sieraden expressief en expansief. Metcalf is een verhalenverteller. Zijn cartooneske vertelkunst is zelden geruststellend. Zijn figuren verkeren vaak in een staat van onmacht, beklemming of frustratie. Gebruikmakend van een zeer persoonlijke en ironische symboliek raakt Metcalf aan archetypische voorstellingen die emoties losmaken. De kunstenaar combineert metalen, kunststoffen en hout en brengt met kleur onmiskenbaar specifieke sferen aan. Metcalf omschrijft zijn werk wel als "ironic negativity". Toch is zijn werk niet absoluut. Het blijft aan de kijker zijn eigen weg te zoeken in zijn fantasierijke wereld. "
→ dc11:title → "Tumble"
→ dc11:identifier → "s2000.072"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8481
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d11d15f99c3e7655478b17538e1c004c
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, bloemvorm met in het midden een plaatje"
→ dc11:title → "Rozet"
→ dc11:identifier → "S2018.087"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8990
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a9ad82e441ad1d57cbae4912504f4259
→ dc11:title → "Y-39 Rivet Rings", "Alliage -Cu29Zn30"
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object (ring, 5x, a t/m e), onderdeel van sieraadproject bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:identifier → "S2019.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5837
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/efcde705d96ee8428d9abb66873a4253
→ dc:created → "1994/1995"
→ dc11:date → "ontwerp 1994, uitvoering 1995"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche met stekels"
→ dc11:title → "zonder titel (echino cactus)"
→ dc11:identifier → "S2005.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8703
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/539eb1521c61168d85ba2391447996d8
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), rood en oranje"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.299"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8395
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0ad5ea1e951debb28cb41077d887614c
→ dc:created → "1992/1992"
→ dc11:date → "1992"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "waaier, relatiegeschenk voor PTT Kunst & Vormgeving voor de World Exhibition in Sevilla"
→ dc11:title → "Fan"
→ dc11:identifier → "S2018.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3879
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/73006966ab7a20de188d2d25b71a070a
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Met een kwinkslag onthult de titel de betekenis van deze enigmatische broche. Een foetusachtig figuurtje met schriele ledematen en, afgezien van een openstaande mond, elke gelaatsuitdrukking ontberend, torst een houten dak. Het is duidelijk geen eenvoudige last, die het hulpeloos ogende wezentje draagt. De broche is typerend voor het oeuvre van Bruce Metcalf. Metcalf (Amherst/USA, 1949) studeerde sieraadvormgeving aan verschillende Amerikaanse universiteiten om al snel daarna uit te groeien tot een van de meest eigenzinnige ontwerpers die het land telt. Hij deelt zijn desinteresse voor decoratieve, puur esthetische objecten met veel van zijn collega's. Zijn zeer individuele stijl vormt een unieke synthese tussen grafische invalshoeken en beeldhouwkunst. Hoewel zijn sieraden van klein formaat zijn hebben ze de uitstraling van - soms overweldigende - sculpturen. Zijn gevoel voor onderlinge verhoudingen, waarbij figuren van hun ondergrond loskomen, en beweging, maakt zijn sieraden expressief en expansief. Metcalf is een verhalenverteller. Zijn cartooneske vertelkunst is zelden geruststellend. Zijn figuren verkeren vaak in een staat van onmacht, beklemming of frustratie. Gebruikmakend van een zeer persoonlijke en ironische symboliek raakt Metcalf aan archetypische voorstellingen die emoties losmaken. De kunstenaar combineert metalen, kunststoffen en hout en brengt met kleur onmiskenbaar specifieke sferen aan. Metcalf omschrijft zijn werk wel als "ironic negativity". Toch is zijn werk niet absoluut. Het blijft aan de kijker zijn eigen weg te zoeken in zijn fantasierijke wereld."
→ dc11:title → "Architect's burden"
→ dc11:identifier → "S2000.073"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4687
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/56619a133d3507cb59c0415217138a1f
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, met inlegvel met informatie over s1995.012, s1995.013, s1995.014 en s1995.015 De ring bestaat uit zes zilveren ringen die samen een keten vormen. De ringen lopen in maat van klein naar groot. De ring kan over verschillende vingers gedragen worden, er kunnen verschillende ringen om één vinger geschoven worden en de drager kan zich zelf via de ring met een ander verbinden. Gijs Bakker (Amersfoort, 1942) is één van de leidende figuren op het gebied van design en sieraadvormgeving in Nederland. Bakker is opgeleid als edelsmid maar ontwikkelde zich steeds meer in de richting van industrieel ontwerper. Daarnaast maakt hij nog steeds sieraden die vaak een conceptueel, ironiserend en industrieel karakter hebben. Zijn huidige sieraden zijn een consequent vervolg op de revolutionaire sieraden die hij rond 1970 maakte. Dit industriële sieraad is gemaakt voor het label 'Chi ha paura¿?' (opgericht in 1996), een initiatief van o.a. Gijs Bakker. Deze organisatie daagt sieraad- en industrieel ontwerpers uit om sieraden te ontwerpen die in serie geproduceerd kunnen worde"
→ dc11:title → "Everybody's friend"
→ dc11:identifier → "S1995.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8557
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cf1ea05d25d02ef464d57b0c9995ab9e
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, ovaal, een helft bruin en een helft geel"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.162"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3885
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/26d1d2f20787de293c1fcae43724e9b7
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.079"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4282
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0573311f98a944b5dfb6b2ff6c681e24
→ dc:created → "1970/1970"
→ dc11:date → "1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Begin jaren zeventig sloten de sieraadontwerpen van Marion Herbst beter aan bij de ontwikkelingen in het buitenland dan bij de Nederlandse ontwerpers. Met name haar beeldende en kleurrijke sieraden van perspex deden aan Pop- en Op-Art denken. Niet alleen de weelderige toepassing van kleur maar ook een vormtaal die aan het dagelijkse leven en de daarin toegepaste techniek werd ontleend kwamen overeen. Deze ring refereert direct aan een technische constructie die alomtegenwoordig is. Het sieraad van aluminium en perspex is aaneengeklonken door dopmoeren. In deze stijl vervaardigde Herbst ook enkele armbanden van doucheslangen. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7182
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6881c7b8787babee771fd12c691bafaf
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (2x), oranje blauw (a), zwart groen (b) Twee broches van hout, geverfd en gelakt in felle kleuren. Elke broche bestaat uit twee langwerpige parallellogrammen. De ene broche heeft een oranje en een blauw deel die verbonden zijn in een scherpe hoek van 45 graden. De andere broche bestaat uit een groen en een zwart deel en heeft een stompe hoek van 135 graden. Julia Manheim (Londen, 1949) werd opgeleid als sieraadontwerper aan Hornsey College of Art en Central School of Art and Design in Londen. In de jaren ’70 maakte ze vooral armbanden en ringen met minimale geometrische vormen, uitgevoerd in zilver, ebbenhout en parelmoer. In de jaren ’80 schakelde ze over naar eenvoudige, lichte materialen en werd ze bekend om haar Wire Wear, grote, kleurrijke en opvallende sieraden van perspex en met kunststof gecoate ijzerdraad. Toonaangevend zijn haar sieraden met gebruikte materialen als kranten en plastic doppen. Haar boek Sustainable Jewellery (2009) geeft een overzicht van sieraadontwerpers die werken met gerecycled materiaal. Manheim leidt samen met architect Ken Taylor, haar partner, het bureau Quay2c voor architecten, ontwerpers en kunstenaars. Haar werk is onder meer opgenomen in de collectie van het Victoria and Albert Museum. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.038"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3942
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b29af03434ac941443a6c4eba1f2d2cd
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, beschilderd textiel om stokjes heen gewonden; aan elkaar geweven vierkanten in roze, geel, groen geverfd Deze constructie bestaat uit houten stokjes, die met beschilderd textiel omwikkeld zijn. Het is een beweeglijk vierkant dat uit een verschoven herhaling van de grondvorm bestaat. Aan het sieraad hangt een lange stevige draad die eindigt in een kluwen van samengebonden cirkels. Dit is een karakteristiek sieraad van textielkunstenaar Lam de Wolf (Badhoevedorp, 1949), en een vroeg voorbeeld voor een bijzondere periode in de Nederlandse sieraadvormgeving. Rond 1980 kwamen er, geïnspireerd door Engelse ontwikkelingen, invloeden vanuit de textielkunst, die het sieraad een nieuwe impuls gaven. Flexibiliteit, kleurigheid en nieuwe ideeën over sieren deden hun entree in de sieraadvormgeving. Lam de Wolf, de belangrijkste representant van deze richting in Nederland, noemde haar sieraden 'draagbare objecten'. Zij was zich bewust van het ongemakkelijke, provocerende karakter van deze sieraden. Toch vond zij juist de wisselwerking met het lichaam interessant. Daarom hangen aan deze sieraden zogenaamde 'bliksemafleiders', die de drager ter afleiding vast kan houden."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6978
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b6450b761ff4394bbf158083e6ead64d
→ dc11:title → "Femme Fatale", "36 Women"
→ dc:created → "2009/2009"
→ dc11:date → "2009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "object, bestaande uit een floret die op een glazen ring gemonteerd is. Het object heeft als basis gediend voor de uitwerking van de Femme Fatale uit de serie 36 Women middels SLS techniek (Selective Laser Sintering). Sculpturaal object, bestaande uit een glazen ring waaraan een schermdegen bevestigd is, een zogenoemde floret. Dit object heeft als basis gediend voor de ring Femme Fatale, uit de serie 36 Women van sieradenontwerper Ted Noten (Tegelen, 1956). Voor elk sieraad uit de serie maakte Ted Noten een assemblage van verschillende voorwerpen, met als inspiratiebron telkens een archetype van de vrouw. Onder deze 36 types bevinden zich ook de kenau, ‘the girl next door’, de nymfomaan en de fashionista. Elke assemblage werd gescand, in de computer bewerkt en vervolgens verkleind uitgeprint met een 3D-printer. De prototypes van nylon en de uiteindelijke gouden ring, getiteld Femme Fatale, zijn eveneens opgenomen in de collectie van SM’s. Ted Noten rebelleert bewust tegen het traditionele idee van het sieraad als decoratie. Hij brak door in de internationale designwereld met zijn in transparant acrylaat gegoten voorwerpen, die als sieraad of modeaccessoire konden dienen. Bekende voorbeelden zijn For Princess (1995), een blokje acrylaat als halsketting met daarin een dood muisje dat een parelketting draagt, en Lady-K-Bag (2004), een blok acrylaat in de vorm van een handtas waarin een gouden pistool en kogel zijn gegoten. Vlak nadat hij definitief stopte met deze naar eigen zeggen ‘gouden formule’ begon hij aan de serie 36 Women, hiertoe geïnspireerd door de “36 views of Mount Fuji” van de Japanse kunstenaar Katsushika Hokusai (1760-1849). "
→ dc11:identifier → "S2011.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3881
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/040465e232b3bb685399efe20496f220
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche in de vorm van een dubbele 'fotolijst', die fragmenten uit bestaande afbeeldingen aan elkaar koppelt. De exotische en jonge dansende vrouw, omringd door drie metalen ananassen en een reclame voor vruchtensap, krijgt een intrigerende lading naast de tekening van een zeer burgerlijk straatje. De titel Crime of Passion Fruit biedt voeding aan verschillende dramatische associaties. Het sieraad past naadloos in Betsy Kings oeuvre, die graag werkt met zowel persoonlijke als cultureel geladen herinneringen. Betsy King (Washington DC, 1953) behoort tot de generatie Amerikaanse sieradenontwerpers die hun eigen volkscultuur en dan met name de symbolen van de Amerikaanse droom als onderwerp nemen voor hun sieraden. King, beïnvloed door eigenzinnige talenten als J. Fred Woell, maakt verhalende ontwerpen die clichés op de hak nemen en geijkte cultuuruitingen in een verrassende context plaatsen. Daarbij geeft ze niet alleen blijk van een intelligente introspectie, maar ook van een subtiel gevoel voor humor en verfrissende fantasie. De titels die ze aan haar collier en broches geeft voegen vaak een extra interpretatielaag aan de sieraden toe. Maar ook zonder deze titels is haar werk, ook buiten Noord-Amerika, zeer toegankelijk. De meeste thema's en helden of anti-helden waarover ze iets te zeggen heeft, zijn tot de steeds voortschrijdende veramerikaanste 'global culture' gaan behoren. Bovendien maakt ze in haar werk veelvuldig gebruik van bestaande foto's en afbeeldingen, die inmiddels deel uitmaken van ons collectieve geheugen. Net als haar geestverwanten combineert King in alle vrijheid zeer verschillende materialen, zoals kunststof, metaal, glas, edelmetaal, koper en edelstenen om tot de meest speelse en beeldende werken te komen."
→ dc11:title → "Crime of passion fruit"
→ dc11:identifier → "S2000.075"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9014
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e624a3da37031e7102efa74b4f01d325
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, rechthoekig, wit kunststof kader met daarin een rood rechthoekig vlak en een barcode De Zwitsers/Duitse Otto Künzli (1948) is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. Vindingrijkheid, humor en maatschappijkritiek kenmerken zijn oeuvre. Eind jaren ’70 nam hij afstand van goud, volgens hem een beladen materiaal, met het ontwerp voor een zwarte rubberen armband waarin een ronde gouden kogel verstopt zat. In 1990 won Künzli de Françoise van den Bosch Prijs. De jury roemde de soepelheid waarmee hij de ‘vage doch precaire grens van het sieraadontwerpen naar de beeldende kunst overschrijdt.’ "
→ dc11:title → "onbekend"
→ dc11:identifier → "S2020.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7479
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ebde33730a1dfa94c7b28036abb9c6b6
→ skos:prefLabel → "Studio O Portable"
→ dc11:title → "Plastics/Diamonds are forever", "Global Identity"
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, donkergrijze kunststof met daarin kleine 'diamantjes' Armband van donkergrijze kunststof ingelegd met tientallen kleine industriële diamantjes. Het sieraad symboliseert onze identiteit in de vroege 21ste eeuw. Diamant vertegenwoordigt de macht, terwijl plastic staat voor de consument. De overeenkomst is dat beide producten de tand des tijds zullen doorstaan, ook lang nadat wij van de planeet verdwenen zijn. Studio O Portable ontwierp de armband voor de collectie Global Identity van het sieradenlabel Chi ha paura...? van Gijs Bakker, oprichter van Droog Design, en galeriehouder Marijke Vallanzasca. Voor Global Identity werden diverse ontwerpers gevraagd om uitdrukking te geven aan het hedendaagse perspectief op de wereld als ‘global village’. Studio O Portable werd in 2009 gevestigd in Londen door Bernadette Deddens (Ter Apel, 1981) en Tetsuo Mukai (Yokohama, 1978). Door middel van hun objecten bevragen zij de rol van vormgeving binnen de cultuur waar zij uit voortkomt, en leggen daarbij de nadruk op de veranderende aard van onze ideeën ten opzichte van objecten. "
→ dc11:identifier → "S2013.082"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8440
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/56a13ddcd5b601827e8ac45eca3d7b0f
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, gouden staafjes met aan beide uiteinden een gele saffier Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:title → "Bloemenring"
→ dc11:identifier → "S2018.047"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8021
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b9066a6f7c114f355119f9b7f3743bc6
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "object, bedoeld om op het hoofd te dragen, gemaakt van opgerolde roze en grijs geverfde strengen katoen"
→ dc11:title → "Hoofdsier"
→ dc11:identifier → "S2016.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4311
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8a55cc53ba9da70cee316f5efaf9bcfe
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (2x): oranje (1x), geel (1x) Marion Herbst hield ervan verschillende materialen in onverwachte combinaties met elkaar te laten spreken in broches, die op kleine sculpturen leken. Soms koos ze hierbij voor een ontwapenende eenvoud, zoals bij deze broche, bestaande uit twee stalen stokjes die tot aan de zilveren uiteinden streepsgewijs omwikkeld zijn met kleurig borduurgaren. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Streepje"
→ dc11:identifier → "S1997.067"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4715
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bd550da4d514cf1aa28334b7146eefad
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (geel) Deze pvc armband behoort tot een groep kleurrijke kunststof sieraden. Ze werden als een soort bouwpakket verkocht. Het museum heeft er verschillende in de collectie. De blauwe en gele armband kunnen door de gebruiker zelf in elkaar gevouwen worden vanuit een voorgevormd vierkant plaatje pvc met een vierkante opening. De gele kokerarmbanden bestaan - in uitgerolde vorm - uit een langwerpige strook met één of twee diagonale insnedes. De armbanden zijn ontworpen door Frans van Nieuwenborg (Venlo, 1941) en Martijn Wegman (Den Haag, 1955). Het zelf in elkaar zetten van het sieraad, een minimalistisch ontwerp gebaseerd op een vierkant, cirkel of diagonaal, het toepassen van goedkope kunststof en het vervaardigen in serieproductie waren in de jaren zeventig van de vorige eeuw erg in zwang onder vooruitstrevende sieraadontwerpers in Nederland. Van Nieuwenborg (Academie voor Industriële Vormgeving Eindhoven) en Wegman (Gerrit Rietveld Academie, afdeling edelsmeden) werkten van 1973 tot 1990 samen. Tot 1977 concentreerden zij zich op sieraadontwerpen met een industrieel karakter, daarna op het ontwerpen van andere producten."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2002.061"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7097
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bb246fbcb2a5be29a7c040f5eb1affcc
→ dc:created → "1964/1964"
→ dc11:date → "1964"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ovalen gouden broche, aan voor- en achterzijde bevindt zich een ovalen uitsparing waardoor een open vorm ontstaat Gouden broche bestaande uit een dubbelwandige ovalen vorm, waaruit aan de voorzijde een ruime ovalen vorm is uitgespaard met daarnaast een iets compactere uitsparing in een organische, afgeronde vorm. Aan de achterzijde zijn eveneens twee uitsparingen, maar deze organische vormen zijn anders over het oppervlak verdeeld dan de gaten aan de voorzijde. Hierdoor ontstaat een open sieraad met een gelaagde vorm. De broche van sieraadvormgever Riet Neerincx (Arnhem, 1925 – id., 2012) getuigt van een moderne mentaliteit en een veranderende visie op het sieraad. Het sieraad breekt met de traditionele gedachte dat de broche een drager van edelstenen hoort te zijn. Riet Neerincx behoort in de jaren vijftig en zestig tot de grondleggers van het Nederlandse avant-gardesieraad, samen met andere eigenzinnige ontwerpers van de ‘Arnhemse School’, onder wie Nicolaas Thuijs. Zij vormden een brugfunctie tussen de vooroorlogse, traditionele situatie en de naoorlogse jaren, toen sieraadontwerpers zich steeds meer lieten inspireren door principes uit de beeldende kunst en de traditionele functie en betekenis van het sieraad ter discussie stelden. Riet Neerincx volgt de opleiding edelsmeden bij Frans Zwollo jr. in Arnhem. Zij gaat daarna naar Londen om zich aan de Central School of Arts and Crafts te bekwamen in het ontwerpen van sieraden. Als edelsmid gebruikt Neerincx haar hele loopbaan voornamelijk goud en zilver. Van 1967 tot 1983 was ze werkzaam als conservator toegepaste kunst en vormgeving in het Museum voor Moderne Kunst Arnhem. In deze hoedanigheid heeft zij een lans gebroken voor de in de jaren zestig opkomende generatie van vernieuwende sieraadkunstenaars als Emmy van Leersum en Gijs Bakker. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2011.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8496
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1d0517d46516c42d9552238f713ab378
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, twee in elkaar hakende langwerpige plaatjes rvs"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.102"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6793
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e3037c61364766a01189083c102217bc
→ dc:created → "2008/2008"
→ dc11:date → "2008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "cilindervormige gouden ring met in goud gevatte, turkooizen rechthoek Gouden ring met een met lichtblauwe edelsteen ingelegde decoratie. De ring zelf bestaat uit een gouden cilindervorm met een ronde uitsparing voor de vinger, dwars door de zijwand van de cilinder. Bovenop de cilinder bevindt zich de decoratie op een gouden pootje. De iets golvende vorm van de decoratie doet denken aan een zittend vogeltje. De decoratie is aan de bovenzijde ingelegd met turkoois. De ring is afkomstig uit de serie Stilemi van de Italiaanse ontwerper Alessandro Mendini (1931, Milaan). Met de titel Stilemi (Italiaans voor ‘stijlen’) suggereert hij een samenkomst van verschillende stijlen, die typerend is voor zijn oeuvre. De ring is ontworpen voor de sieradenlijn van ontwerper en zilversmid Cleto Munari en verscheen in een editie van 9 stuks. Munari produceerde ook collecties sieraden die ontworpen werden door Mimmo Paladino en Ettore Sottsass jr. Mendini kan beschouwd worden als de nestor van het postmoderne design in Italië. Hij werd oorspronkelijk opgeleid als architect, maar legde zich vanaf 1970 toe op de redactie van tijdschriften als Casabella, Modo en Domus. Toen hij vanaf 1980 weer begon met ontwerpen vergeleek hij zijn methode met het samenstellen van een tijdschrift. Mendini combineert stijlen uit allerlei periodes en citeert daarbij regelmatig uit het werk van anderen. Samenwerken met vakmensen is voor Mendini essentieel. Kenmerkend voor zijn werk is het gebruik van contrastrijke kleuren en mozaïeken. Een van zijn bekendste projecten is het gebouw van het Groninger Museum, waarvoor hij verschillende architectenbureaus uitnodigde. "
→ dc11:title → "Stilemi"
→ dc11:identifier → "S2010.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4765
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/809e931b07d91544b20654674aedbeaa
→ skos:prefLabel → "Marloes ten Bhömer"
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, ingelijst"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8712
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3a49b30e6d5acbb990324ea2874e684b
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zwart, rood en blauw"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.308"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3908
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/54f5de7b77e85129ca58f1fbf6966978
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "wisselring, halve cirkel van zilverdraad waarin gezaagd perspex (zwart, blauw, rood en blank) element past, 4 elementen Veel van de ringen van Paul Derrez uit midden jaren zeventig van de vorige eeuw bestaan uit een aantal inwisselbare elementen. Het sieraad krijgt dan ook de naam Wisselring. Meestal kan op een zilveren basis een kunststof element in een kleur naar keuze geklikt worden. Hier vormt een halve cirkel van zilverdraad de houder voor een perspex kopstuk in blauw, transparant, zwart of rood. Derrez maakte ook wisselarmbanden. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Wisselring"
→ dc11:identifier → "S1988.096"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8612
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/304e28f251a25e747f28378dc6581e88
→ skos:prefLabel → "Boris Panizowski"
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, meerkleurig beschilderd"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.213"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6635
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e56b1ac92146535e20ec9bbf5ea861d8
→ dc11:title → "Water ring", "Form III (Rectangle)"
→ dc:created → "2003/2003"
→ dc11:date → "2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gouden ring, rechthoekig, met holle binnenkant en gepolijst oppervlak, in originele verpakking Gouden ring met een grote, rechthoekige decoratie. Deze decoratie heeft de vorm van een tablet met afgeronde hoeken en is aan de bovenzijde grotendeels hol. De binnenzijde is rond uitgehold. Het gehele sieraad heeft een gepolijst oppervlak. Het sieraad is afkomstig uit de serie Water Ring van de Britse beeldhouwer Anish Kapoor (Bombay (Mumbai), India, 1954). Dit specifieke model is uitgebracht in een oplage van tien stuks. Kapoors sculpturen en installaties zijn niet los te zien van de ruimte waarin ze tentoongesteld worden; ze zijn te definiëren als ingrepen in of transformaties van de architectuur. Een werk als The Earth (1991) is in essentie een gat in de vloer, maar wel een die perfect is afgewerkt, waardoor het lijkt alsof er een zwarte cirkel op de vloer is geverfd. Kapoor bracht ook volmaakte openingen en gaten aan in onafgewerkte, manshoge brokken steen. De werken zijn abstract, maar hebben vaak sterke lichamelijke, organische en seksuele connotaties. Kapoor werkte met uiteenlopende materialen, onder meer pigmentkorrels, glasvezel, zandsteen, leisteen, marmer, staal en edelmetaal. Sinds zijn doorbraak in 1991, toen hij de Turner Prize won, is hij op steeds grotere schaal gaan werken. Een van de grootste werken is Cloud Gate (2004), in het Millennium Park te Chicago, een elf meter hoge niervormige constructie van gepolijst plaatstaal. Deze spiegelende, organisch ogende sculptuur lijkt ondanks haar 110 ton bijna te zweven. "
→ dc11:identifier → "S2009.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4005
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/08b832f5d8a309b9ab1372939a89354f
→ skos:prefLabel → "Halston Fragrances Inc."
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger aan snoer, in de vorm van een boon gevuld met geparfumeerde creme in orginele verpakking (etui en dubbele doos) met kleine brochure"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4615
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/798fd6a612cf790a4afc01fd99eef6b4
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, met grote geslepen steen in zetting Eind jaren negentig van de vorige eeuw neemt Philip Sajet de slijpwijze van de beroemdste diamanten ter wereld als startpunt voor een serie uiterst modern vormgegeven ringen. Hier rust een diamantreplica van synthetische blauwkwarts in een conische zetting, die weer op een brede ring van een dun plaatje goud is gezet. Philip Sajet (Amsterdam, 1953) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Samen met o.a. Robert Smit en Annelies Planteijdt is hij een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen, zoals goud en edelstenen, en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre echter buitengewoon eigenzinnig en hedendaags. Zijn werk heeft een oogstrelende charme, maar "irriteert" eveneens door de ongewone materiaalkeuze die de draagbaarheid soms zeer beperkt, en de thematische geladenheid die vaak grotere levensvragen aanraakt. Zijn vormen zijn vaak zeer uitgesproken, zelfs kloek, en dan weer zeer verfijnd en van een perfecte techniekbeheersing getuigend. De ontwerper combineert edelmetalen en edelstenen bijvoorbeeld met door hem gevonden steentjes of email en mica, en kiest voor zeer opvallende vormconstructies. Zo maakte hij een reeks halssieraden waarin hij voornamelijk glas en goud gebruikt. Bij Sajet wordt kleurgebruik tot een beeldend lichtspel, versterkt door zijn speelse beheersing van vorm en conventie. Sajet heeft wel eens gezegd dat hij zich eigenlijk het liefst in taal zou uitdrukken. De taal krijgt in zijn werk dan ook een opmerkelijke plaats, bijvoorbeeld in zijn zogenaamde leesbare colliers, ontwerpen die op (literaire) teksten gebaseerd zijn, en door het overheersend verhalende karakter van zijn oeuvre in het algemeen. "
→ dc11:title → "Idols eye"
→ dc11:identifier → "S1999.149"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4298
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1fd809f46c9df1c226d3102583187019
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (3x), zwart (1x), oranje (1x), grijs (1x) Deze broche is typerend voor de uitbundige collectie sieraden van Marion Herbst waarin borduurgaren het belangrijkste materiaal vormt. Ze omwond hier zilveren staafjes streepsgewijs met borduurgaren in de basistinten grijs, zwart en oranje. De rechte lijnen van dit ontwerp kregen later een vervolg in vierkanten en driehoeken, die als armbanden en halssieraden gedragen konden worden. Deze vormden een van de weinige sieraden van deze ontwerpster waarbij enige geometrie te herkennen valt. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Stokje"
→ dc11:identifier → "S1997.054"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4626
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/22254c8ca3a4d520561b5bba0f9d1058
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "pinkring, van vierkant plaatje halftransparant perspex, met uitgezaagde opening voor de vinger Vierkante pinkring van halftransparant acrylaat, waaruit in een hoek de vingeropening is gezaagd. De asymmetrische plaatsing van het gat geeft de ring zijn bijzondere, uitstekende eigenschap, die nog versterkt wordt door de verticale graveringen op de zijkant. Joke Brakman (Wassenaar, 1946) volgde de graveeropleiding aan de Vakschool Schoonhoven. Vervolgens studeerde ze aan de Gerrit Rietveld Academie om er een paar jaar later les te gaan geven. Brakman is actief binnen de Vereniging voor Edelsmeden en Sieraadontwerpers (V.E.S.) en is één van de ontwerpers die de Nederlandse sieraadvormgeving vanaf midden jaren zeventig een geheel eigen gezicht geven. Haar sieraden hebben meestal geen gefixeerde positie, hetgeen ze tot hoogst individuele ornamenten maakt,waarop de drager nog invloed kan uitoefenen. Zo maakte zij broches, waarvan de sluiting of bevestiging van doorslaggevende betekenis is voor de flexibele vorm ervan. Ook haar wijsvingerringen, waarvan zij verschillende series maakte, kunnen verschillende gedaantes aannemen. Er zijn halssieraden die op gewicht en evenwicht gebaseerd zijn en waarbij blokjes of staafjes aan weerszijden van een koord in verschillende verhoudingen om hals of over schouder gehangen kunnen worden. Uit haar samenwerking met kledingontwerpster Claudie Berbée (Leiden, 1953), die van 1983-1985 duurde, kwam de serie Over- alls voort. Deze bestond uit geometrische lappen, schouderstukken en losse kragen, die om het lijf gedrapeerd werden. De gebruikte verf diende ter decoratie maar ook ter versteviging van de lappen. Met Over-alls zocht Brakman misschien nog wel het meest de grenzen van het moderne sieraad op."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.160"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4777
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/632fdd516b9f43a30034f25de19a41ec
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, ingelijst Tekening (gouache op zwart papier) van de tiara die Philip Sajet in 2001 ontwerpt in het kader van de door Museum Het Kruithuis uitgeschreven wedstrijd, waarin ontwerpers worden uitgenodigd een diadeem voor Máxima te maken. Sajet verbindt het hoogste punt van het Andesgebergte - in zilver vanwege de verwijzing naar argentum, waarnaar Argentinië is vernoemd - met een gouden façade van de beoogde woning van het toekomstige koninklijk paar. Een stralende zon verbindt heden en verleden. Philip Sajet (Amsterdam, 1953) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Samen met o.a. Robert Smit en Annelies Planteijdt is hij een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen, zoals goud en edelstenen, en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre echter buitengewoon eigenzinnig en hedendaags. Zijn werk heeft een oogstrelende charme, maar "irriteert" eveneens door de ongewone materiaalkeuze die de draagbaarheid soms zeer beperkt, en de thematische geladenheid die vaak grotere levensvragen aanraakt. Zijn vormen zijn vaak zeer uitgesproken, zelfs kloek, en dan weer zeer verfijnd en van een perfecte techniekbeheersing getuigend. De ontwerper combineert edelmetalen en edelstenen bijvoorbeeld met door hem gevonden steentjes of email en mica, en kiest voor zeer opvallende vormconstructies. Zo maakte hij een reeks halssieraden waarin hij voornamelijk glas en goud gebruikt. Bij Sajet wordt kleurgebruik tot een beeldend lichtspel, versterkt door zijn speelse beheersing van vorm en conventie. Sajet heeft wel eens gezegd dat hij zich eigenlijk het liefst in taal zou uitdrukken. De taal krijgt in zijn werk dan ook een opmerkelijke plaats, bijvoorbeeld in zijn zogenaamde leesbare colliers, ontwerpen die op (literaire) teksten gebaseerd zijn, en door het overheersend verhalende karakter van zijn oeuvre in het algemeen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.058"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3760
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a1663f02332b7c8c29d51242a0c4b63e
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, van gerodineerd zilver uit twee delen met een verend scharnier Armband van gerodineerd zilver. Het sieraad bestaat uit twee delen met een verend scharnier. De bovenzijde is plat, met erop twee symmetrische uitsteeksels die aan weerszijden vloeiend overgaan in de band. De armband is typisch voor Chris Steenbergen, die vele sieraden met een sculpturale en massief ogende kwaliteit ontwierp. Chris Steenbergen (1920-2007) studeerde aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam maar begon pas na zijn opleiding met het ontwerpen van sieraden. Na de Tweede Wereldoorlog vestigde hij zich als zelfstandig edelsmid in Amsterdam. Hij maakte objecten maar legde zich, vaak in opdracht, vooral toe op het ontwerpen van sieraden, die hij met grote technische precisie vervaardigde. In een tijd waarin de materialen schaars waren bouwde hij langzaam maar gestaag aan een eigenzinnig oeuvre. Zijn werk kenmerkt zich door een bijzondere eenvoud waarin zilver en goud, in geometrische vormen gevat, vaak een even ingehouden als krachtige expressie krijgen. In de jaren vijftig vindt hij inspiratie in de beeldhouwkunst van Antoine Pevsner, Henry Moore en Naum Gabo en wendt hij zich af van de conservatieve tradities van zijn metiér. De vormprincipes die aan zijn werk ten grondslag liggen zijn dan constructivistisch. Robuuste geometrisch vormen worden vervolgens meer en meer het uitgangspunt van zijn ontwerpen en verlenen zijn sieraden een opvallende monumentaliteit. Hierdoor worden ze ook aantrekkelijk voor mannelijke sieraaddragers. Met deze ontwerpen was Chris Steenbergen zijn tijd enigszins vooruit. Een jongere generatie sieraadontwerpers zweert eind jaren zestig niet alleen publiekelijk het gangbare sieraad als louter decoratief vrouwelijk ornament af, maar omarmt dan ook de Bauhaus principes en Nieuwe Zakelijkheid. Ze verklaren echter ook het edelmetaal tot taboe. Steenbergen blijft al die tijd trouw aan het zilver en het goud. Hij beschouwt zichzelf niet alleen als een estheet, hij is tegelijkertijd een realist die weet dat de edelmetalen nu eenmaal beter verkopen en gelooft daarbij in een eerlijke moderne toepassing van het zilver en goud. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4828
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/49e0b9427168bf4947f0ca1637670142
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype) Prototype van het diadeem, ontworpen door Lous Martin, in opdracht van Museum Het Kruithuis, ter gelegenheid van het koninklijk huwelijk op 2 februari 2002 van kroonprins Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta. Het uiteindelijke sieraad is gemaakt van geanodiseerd titanium, een modern en heel licht materiaal, en zilver en goud. De golvende randen symboliseren water. De dia neemt de plaats in van kostbare edelstenen en is inwisselbaar. Máxima kan haar diadeem met wisselende dia's zo steeds aanpassen aan elke gelegenheid. In het bijpassende diaboekje kan ze verschillende afbeeldingen bij de hand houden. Lous Martin (1945) profileerde zich na haar studie aan de Akademie voor Beeldende Kunsten te Arnhem en de Gerrit Rietveldacademie in Amsterdam als een van de meest actieve en vernieuwende Nederlandse sieraadontwerpers. Martin, die als kind al zonder ophouden sieraden in elkaar knutselde, richtte in 1969 samen met Hans Appenzeller in Amsterdam Galerie Sieraad op. Naast kostbare unica verkochten zij hier tot 1975 hun beroemde Serie Sieraad, een reeks hedendaagse en betaalbare sieraden van verschillende ontwerpers, die in oplage werden gemaakt. In 1996 opende zij Galerie Lous Martin in Delft. Martins eigen ontwerpen karakteriseren zich door hun technische perfectie en verstilde kwaliteiten. Haar sieraden zijn daardoor van een verraderlijke eenvoud, alsof de vorm zich als het ware vanzelf uit het materiaal heeft laten destilleren. In werkelijkheid zijn ze het resultaat van zeer bewuste keuzes en ongekende materiaalbeheersing. Martin maakte tot dusver een variëteit aan sieraden. Ze maakte naam met haar kartonnen colliers in stemmige en felle kleuren, en haar manchetknopen en broches, die ze van hun geijkte vormgeving bevrijdde. Met haar perspex 'doosjes', waarbij de verschillende vlakken elkaar spiegelen, vergroten of verkleinen, begaf ze zich eind jaren zeventig op het terrein van het autonome object. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.047"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5890
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b04a38ebdc514368be6bdf0ed35521c1
→ dc11:title → "What's Luxury", "Infinite Border"
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, gevormd uit een dubbelgevouwen langwerpig plaatje goud"
→ dc11:identifier → "S2005.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3902
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/57c429df1defc48196997683df78c948
→ dc:created → "2000/2000"
→ dc11:date → "2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, van twintig aan elkaar geknoopte bestaande kettinkjes van diverse materialen en afmetingen Dit halssieraad bestaat uit twintig door elkaar geregen en geschakelde kettinkjes van verschillende materialen (zilver, goud en diverse onedele materialen) en afmetingen. Daardoor ontstaat een warrige bos kettingen zonder begin en eind. Hoewel sieraadontwerper Dinie Besems (Oosterhout, 1966) vaak gezegd heeft niet in kettingen geïnteresseerd te zijn, blijkt het verschijnsel haar juist te fascineren. Ze maakt in haar werk regelmatig gebruik van bestaande kettingen. Dit halssieraad is een karakteristiek conceptueel werk van Dinie Besems. Met haar conceptuele sieraden levert zij vaak commentaar op het sieraad als verschijnsel. Dit halssieraad vertelt over wat het begrip schakelen betekenen kan. Door de schijnbaar chaotische constructie en het allegaartje aan materialen, doet het sieraad een appèl op het inlevingsvermogen van de beschouwer. Dinie Besems maakte dit sieraad in een beperkte editie, op verzoek van het Museum voor Hedendaagse Kunst te 's-Hertogenbosch, ter gelegenheid van de tentoonstelling "Jewels of Mind and Mentality" (2000)."
→ dc11:title → "Bosjes"
→ dc11:identifier → "S2000.096"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5497
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3f9a0a6d2728c9af6c5058443dbd8039
→ dc:created → "1942/1985"
→ dc11:date → "ontwerp 1942 / 1945, uitvoering 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "handschoen (2x), met een zeefdruk van aders, ingelijst Deze grijze handschoenen van soepel geitenleer zijn gezeefdrukt en gedeeltelijk geborduurd met een patroon van aderen. Het paar handschoenen is ingelijst in een vierkante lijst met passe-partout. Dit object is ontworpen door de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, die nooit uitgevoerd werden. Deze handschoenen behoren tot de weinige ontwerpen van Oppenheim, die nog tijdens haar leven, en in samenwerking met haar, gerealiseerd werden. Dit gebeurde in 1985, op initiatief van het kunsttijdschrift Parkett. De handschoenen werden in een beperkte, genummerde en gesigneerde editie van 150, ingelijst op de markt gebracht. Volgens het tijdschrift werden ze in Florence met de hand gemaakt. In 2003 werden 12 andere schetsen van sieraden door Ortrun Heinrich in Hamburg, gerealiseerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.057"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3957
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a5b04281b500a48fbd487f17bdec38ea
→ dc11:title → "Armband [29]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, buis, aan een kant tot de helft ingezaagd en toegeknepen Brede armband bestaande uit een aluminium buis die aan een kant tot de helft is ingezaagd en toegeknepen. Emmy van Leersum vervaardigde talloze brede armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1988.064"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8410
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/825b221ebb4c7d1956165d77cb46d800
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband"
→ dc11:title → "Triadic"
→ dc11:identifier → "S2018.017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4783
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/29fb65d7f8645fb3d3a18677cea2fc2a
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, ingelijst Dit diadeemontwerp bestaat uit een tekening en een uit karton geknipt model, waarop aanwijzingen voor materialen zijn aangegeven. De diadeem heeft een ornament dat bestaat uit drie hoofdletters, de M, Z en O, die door elkaar verweven zijn. Beeldhouwer en grafisch kunstenaar Carel Visser (Papendrecht, 1928) maakte dit ontwerp voor de ontwerpwedstrijd 'Een diadeem voor Máxima' (ter gelegenheid van het huwelijk van kroonprins Willem-Alexander met Máxima Zorreguieta op 02.02.02). Zijn prototype van karton en verf werd door de jury genomineerd. In deze fase trok Visser zich terug, zodat het niet uitgevoerd werd. Volgens de aanwijzingen van de kunstenaar zou de band van gevlochten gouddraad, en de initialen van Máxima Zorreguieta en Oranje van struisvogelei gemaakt moeten worden. Midden op de M zou plaats zijn voor een groene smaragd. Carel Visser maakt assemblages van gevonden of gezochte voorwerpen en materialen, zoals eierschaal, koeienhoorns, glas, tractorbanden en autoruiten. Visser maakt incidenteel ook sieraden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.076"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4204
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2f198b06fbe1bbb4e87c2b8bbeb86703
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband met gevouwen vierkant Armband bestaande uit een roestvrij stalen buis met erin een gevouwen vierkant. Emmy van Leersum vervaardigde talloze brede armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:title → "Armband [15]"
→ dc11:identifier → "S1992.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8661
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/386c362c6577fe36959c460caf6c5d37
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "ca. 1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, proef voor later werk"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.259"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7766
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/542f3d9a2a1e4688b86d579b08a51032
→ dc:created → "2014/2014"
→ dc11:date → "2014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gemaakt van vier aan elkaar verbonden schaartjes. De punten van de schaartjes zijn in rode lak gedipt en voorzien van roze, druppelvormige hangers."
→ dc11:title → "Kleine Scherenkette"
→ dc11:identifier → "S2015.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4084
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8c538d7ba06c783d22d069f5b2863b60
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "bolotie, bestaande uit een broche en een gevlochten koord Dit halssieraad van Betsy King (Washington DC/USA, 1953) bestaat uit een gouden, gevlochten ketting met een opvallende hanger. De hanger bestaat uit een ingelijste fotopapier van een New Yorkse wolkenkrabber, waar twee vliegtuigjes omheen cirkelen; de metalen vliegtuigjes zijn op de foto geplakt. Opvallend is het koord, waarvan de uiteinden onder de hanger uitkomen. Dit sieraad is een typisch Amerikaanse bolotie, symbool van het Amerikaanse wilde Westen en vermoedelijk ontstaan in de jaren dertig van de twintigste eeuw. Het is afkomstig uit de rancher-cultuur, maar is geadopteerd door de native Americans, de indianen. De bolotie is een typisch mannensieraad en heeft bij sommige mannen de stropdas of het strikje geheel vervangen. Qua thema, materiaalgebruik en stijl is New York bolo kenmerkend voor het werk van Betsy King. Het sieraad is een van de hoogtepunten uit de Amerikaanse verhalende traditie, waarin de eigen cultuur onder de loep genomen wordt. "
→ dc11:title → "New York bolo"
→ dc11:identifier → "S1990.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4181
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/af1a5a460115dfa8bdfd605bb3b26a6c
→ dc11:title → "Armband [29]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband inzaging tot de helft, verlengde gevouwen Brede armband bestaande uit een aluminium buis die voor de helft een inzaging heeft en in het verlengde is gevouwen. Emmy van Leersum vervaardigde talloze brede armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8625
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dde515a26599de9286f7e0181ef195f8
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadset, bestaande uit een goudkleurige broche (a) en oorclips (b1/b2), gedecoreerd met een hart van transparante strass"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.224"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5803
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/90280ca1916152abd0df1928d271df2e
→ dc11:title → "Leaves", "Real"
→ dc:created → "2004/2004"
→ dc11:date → "2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Binnen de context van 'Chi ha paura…del gioiello contemporaneo?' ('Who is afraid…of contemporary jewelry?') bieden initiatiefnemers Marijke Vallanzasca en Gijs Bakker een podium aan ontwerpers van conceptuele sieraden die in serie vervaardigd kunnen worden. De stichting nodigt zowel jonge talenten als gevestigde namen uit om ontwerpen bij te dragen aan gethematiseerde collecties. Onder de noemer 'What's Luxury' presenteerde Chi ha paura… zich tijdens de meubelbeurs van Milaan in 2005, waarbij werd gezocht naar een nieuwe betekenis voor het begrip luxe in relatie tot sieraden. Zelf bracht hij een ring in waarin edelsteen en glas zijn gecombineerd. In zijn eigen werk greep Bakker in 2004 terug op de traditie van het kostbare juweel, waarin edele metalen en edelstenen zijn verwerkt. Hij ondervraagt in zijn reeks 'Real' de betekenis van echt en namaak, van klassieke en hedendaagse luxe door opzettelijk historiserende ontwerpen te reproduceren. "
→ dc11:identifier → "S2004.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6143
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5f36b3ff4672d8d39108c6e7ccd810cd
→ skos:prefLabel → "Richard Hutten"
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ronde ring met een conische vorm erop waarvan de bovenkant uitgehold is Ronde zilveren ring met een conische vorm erop. De bovenkant daarvan is door indaling van het zilver na het gieten ingezakt waardoor een grillig oppervlak is ontstaan. Ontwerper Richard Hutten houdt zich zelden met sieraden bezig maar ontwierp enkele ringen voor S.M.A.K., waaronder deze, waarbij de decoratieve schoonheid ervan een niet doelbewust effect was van het productieproces. Richard Hutten (Zwollerkerspel, 1967) studeerde in 1991 af aan de Design Academy Eindhoven. Hij is een belangrijke exponent van de stroming DROOG Design, een collectief dat experimentele projecten aangaat en spraakmakende jonge ontwerpers op de kaart zet. In zijn afstudeerjaar jaar startte Hutten zijn eigen ontwerpstudio, waar hij zijn No Sign of Design en Table upon table concepten ontwikkelde. Laatstgenoemde vormde zijn afstudeerproject, waarbij tafels van verschillende grootte en met verschillende functies (lig-, zet, of zittafels) met elkaar gecombineerd werden. Dit uitgangspunt resulteerde later in een serie hybride meubelen waarmee hij zich internationaal als innovatief ontwerper vestigde. Of Hutten nu meubels, objecten of museuminterieurs ontwerpt, altijd staat het de functionele relatie tussen gebruiker, omgeving en object voorop. Het gaat hem niet zozeer om pure schoonheid. Het ambachtelijke productieproces vorm een integraal onderdeel van zijn visie als vormgever en brengt hem tot nieuwe ontwerpen. Ze ontstaan tevens uit de vraag hoe de gebruiker gelukkig wordt van de dagelijkse toepassing van zijn werk. Hutten komt hierbij tot een zeer expressieve vormtaal die vaak met een knipoog verwijst naar gebruiksartikelen in het verleden. Eind jaren negentig brak Hutten door in Japan waar sindsdien enkele van zijn producten vervaardigd worden. In Seoul werd hij uitgenodigd een design academy te bouwen dat zijn naam draagt. Zijn werk is inmiddels opgenomen in de permanente collecties van vele musea. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2006.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4359
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/29b85daedf1b5a128033092d14627ac7
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Een van de kartonnen armbanden waarmee Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, haar naam als ontwerper vestigde. Vormonderzoek is voor de ambachtelijk zeer begenadigde Annelies Planteijdt heel belangrijk. Vlak na haar afstuderen gebruikte ze daartoe met name karton. Ze ontwierp baanbrekende armbanden en halssieraden van rechthoekige stroken papier, die zowel een beheerst als een willekeurig karakter laten zien. Hier zijn de repen karton met katoen aan elkaar geregen. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1998.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4671
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6a705b13fdd3809ecb99942e964980e7
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, met wolkachtige vorm waarin drie gaten die gezicht suggereren, in orginele houten verpakking Platte hanger van puur goud in originele houten verpakking. Het sieraad heeft een grillige, wolkachtige omtrek. Rondom het middelpunt zijn drie gaten aangebracht, waarvan twee grote boven en een kleine onder het midden. Door de plaatsing van de gaten wordt een gezicht gesuggereerd. Op de rest van het oppervlak zijn schriftachtige lijnen aangebracht. De broche is aan de achterzijde voorzien van een lus om een ketting door te halen. Dit sieraad is vervaardigd in een oplage van acht stuks. Het is aan de achterzijde voorzien van een ingeslagen signatuur van de kunstenaar, Max Ernst (1891, Brühl, Duitsland - 1976, Parijs). 'Tête modern art' behoort tot de serie sieraden die de surrealistische schilder en beeldhouwer in 1970 ontwierp voor de goudsmid François Hugo, een vriend van hem. Eerder, in 1959, ontwierp Ernst al een serie sieraden voor Hugo, die ook samenwerkte met Picasso, Jean Arp and Jean Cocteau. De sieraden van Ernst zijn vooral hangers. Ze beelden net als deze broche een rudimentair masker uit, in de vorm van een mensengezicht of een vogelkop. Uit deze ontwerpen blijkt de grote interesse van de kunstenaar voor niet-westerse volkskunst. Het eenvoudig gestileerde gezicht komt ook voor in zijn sculpturen. Max Ernst speelde een belangrijke rol in de totstandkoming van de Surrealistische beweging in Parijs in 1922. In de jaren vijftig was hij als kunstenaar bijzonder succesvol. In 1959 ontving hij van de Franse overheid de Grand Prix National des Arts. "
→ dc11:title → "Tête modern art"
→ dc11:identifier → "S1999.227"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4361
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/08c84d8b490371fb3eb4fecdf9e0fbaa
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche van beschilderd hout en metaal waarbij een roodwit gestreepte vlaggenstok een halfronde vorm vasthoudt. De broche is gemaakt in een periode waarin Marion Herbst beschilderd hout gebruikte voor zowel broches als ringen. Het uitbundige kleurgebruik geeft de broche iets extra feestelijks. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.075"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4886
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/245dfbd95892a76c7eeb15c1f3ab9fd0
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, op klos (9x), met bijbehorende foto, de kettingen zijn getiteld: bedroom, w.c., kitchen, livingroom, douche, studio, balcony west, balcony south, hall, zie bijbehorende foto S2007.049 De foto toont een vrouw die een extreem lange ketting om haar hals draagt. Aan de ketting kan men op verschillende plaatsen haakjes, palletjes en slotjes ontwaren. Bij de foto horen negen perspex klossen, waarop kettingen van verschillende lengte gedraaid zijn. De klossen zijn getiteld: slaapkamer, w.c., keuken, huiskamer, douche, studio, balkon west, balkon zuid, gang. Samen vormen de negen kettinkjes de meterslange ketting van de foto, en samen vormen zij de plattegrond van het huis van sieraadontwerper Dinie Besems (Oosterhout, 1966). De haakjes, palletjes en slotjes geven exact de plaats van hoeken, ramen en deuren aan. De achterliggende gedachte was de mogelijkheid om je gehele huis met je mee te kunnen dragen, zoals een huisjesslak doet. Vandaar de titel: 'Nooit meer naakt'. Besems maakt in haar werk regelmatig gebruik van bestaande kettingen. Dit halssieraad is een karakteristiek conceptueel werk van Dinie Besems, dat de grenzen van het reguliere sieraad overschrijdt. "
→ dc11:title → "Nooit meer naakt"
→ dc11:identifier → "S2002.078"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6636
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9049a9d8739181ca63546f7a03b09ff5
→ dc11:title → "Water ring", "Form III (Rectangle)"
→ dc:created → "2003/2003"
→ dc11:date → "2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gouden ring, rechthoekig, met holle, groen geemailleerde binnenkant en gepolijst oppervlak, in originele verpakking Gouden ring met een grote, rechthoekige decoratie. Deze decoratie heeft de vorm van een tablet met afgeronde hoeken en is aan de bovenzijde grotendeels hol, waarbij de rond uitgeholde binnenzijde bedekt is met groen email. De ring en de buitenzijde van de decoratie hebben een gepolijst oppervlak. Het sieraad is afkomstig uit de serie Water Ring van de Britse beeldhouwer Anish Kapoor (Bombay (Mumbai), India, 1954). Dit specifieke model is uitgebracht in een oplage van tien stuks. Kapoors sculpturen en installaties zijn niet los te zien van de ruimte waarin ze tentoongesteld worden; ze zijn te definiëren als ingrepen in of transformaties van de architectuur. Een werk als The Earth (1991) is in essentie een gat in de vloer, maar wel een die perfect is afgewerkt, waardoor het lijkt alsof er een zwarte cirkel op de vloer is geverfd. Kapoor bracht ook volmaakte openingen en gaten aan in onafgewerkte, manshoge brokken steen. De werken zijn abstract, maar hebben vaak sterke lichamelijke, organische en seksuele connotaties. Kapoor werkte met uiteenlopende materialen, onder meer pigmentkorrels, glasvezel, zandsteen, leisteen, marmer, staal en edelmetaal. Sinds zijn doorbraak in 1991, toen hij de Turner Prize won, is hij op steeds grotere schaal gaan werken. Een van de grootste werken is Cloud Gate (2004), in het Millennium Park te Chicago, een elf meter hoge niervormige constructie van gepolijst plaatstaal. Deze spiegelende, organisch ogende sculptuur lijkt ondanks haar 110 ton bijna te zweven. "
→ dc11:identifier → "S2009.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3930
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/398c30b05dd5727a14f26fa3da57b399
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, drie tandwielplaatjes van geel en witgoud, bezet met briljanten, gemonteerd op een onderrand die op een ring is gesoldeerd. De drie tandwielplaatjes zijn draaibaar. Ring met een gouden decoratie, opgebouwd uit drie ronde plaatjes van verschillende grootte. De plaatjes zijn gevormd als tandwieltjes die elkaar raken en draaibaar zijn. Elk plaatje is aan de bovenzijde voorzien van een groef in de vorm van een taartpunt. Deze gedeeltes zijn elk bezet met briljantjes. Het in beperkte oplage uitgebrachte sieraad werd ontworpen door de Zwitserse kunstenaar Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985) en uitgevoerd door de Italiaanse ontwerper en zilversmid Cleto Munari. Oppenheim verkeerde in de jaren dertig in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Later woonde ze in Zwitserland. Ze maakte schilderijen, tekeningen, collages en objecten. Ook schreef ze gedichten. Haar sieraadontwerpen, waarvan enkele schetsen bewaard zijn, waren zo onconventioneel dat de meeste nooit uitgevoerd werden. Het bekendste sieraad van Oppenheim, een met bont beklede armband, ontwierp ze in 1935 voor modeontwerpster Elsa Schiaparelli. Naar aanleiding van deze armband, die veel bewondering oogstte, overtrok ze een kop, schotel en lepeltje met bont. Dit object, getiteld 'Déjeuner en fourrure' (1936), heeft van meet af aan als een icoon van de Surrealisten gegolden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4079
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e22411c9956a99ee300e9e0820bed160
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband met goudornamenten"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1990.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3807
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/092bcba5fc4cdb302311ea8a1a8c9718
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring met vierkanten plaat met opstaand randje, waarbinnen 25 robijnen los rollen, afgewerkt met gouden open draadwerk Deze gouden ring van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Berlijn 1913 - Basel 1985) bestaat uit een gouden plaatje met opstaande rand, waarbinnen 25 robijnen los rollen, achter een gouden gaaswerk. Over dit sieraad is weinig bekend maar men zou het kunnen interpreteren als een kooitje waarin kostbaarheden gevangen zijn. Een typisch surrealistische omkering van gebruikelijke zaken: in een juweel horen robijnen tenslotte te pronken en licht te vangen in een kostbare zetting. Meret Oppenheim verkeerde in de jaren dertig in surrealistische kunstenaarskringen in Parijs. Later woonde zij in Zwitserland. Ze maakte schilderijen, tekeningen, collages, objecten, sieraden en schreef gedichten. Het bekendste sieraad van Oppenheim, een met bont beklede armband, ontwierp ze in 1935 voor modeontwerpster Elsa Schiaparelli. Haar sieraadontwerpen, waarvan enkele schetsen bewaard zijn, waren zo onconventioneel dat de meeste nooit uitgevoerd werden. Meret Oppenheim zelf beschouwde haar sieraden als een betrekkelijk ondergeschikt deel van haar werk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5911
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4fd91157f20d584a5ecef1a9c7b4ba49
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, opgebouwd uit 3 'standaard' ringen, in originele verpakking"
→ dc11:title → "You Can't Have it All"
→ dc11:identifier → "S2005.031"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8878
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/051215084be8cc23140ca46f739389b3
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "kandelaar (a) met los deel (b) dat in het midden past "
→ dc11:title → "Shade of a Candle"
→ dc11:identifier → "D2019.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4210
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e42d126a8435ebb99b15f4c7dda8d722
→ dc11:title → "Armband [23]", "model 1"
→ dc:created → "1968/1983"
→ dc11:date → "ontwerp 1968, uitvoering 1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband met sluiting Deze gouden armband bestaat uit niet meer dan een strip goud, die rond gebogen is. De uiteinden zijn driehoekig omgevouwen en kunnen om elkaar geschoven worden, zodat de armband vorm krijgt. De sluiting bepaalt de vorm van de armband. Dit sieraad is een klassieker van Emmy van Leersum (Hilversum, 1930 - Amersfoort, 1984), die in tegenstelling tot wat men vaak denkt, wel degelijk goud gebruikte in haar sieraden. Zij deed dit echter alleen, en heel consequent, als het ontwerp daarom vroeg. Deze armband, waarvan de sluiting afhankelijk is van de veerkracht van het gebruikte materiaal, kon alleen maar in goud uitgevoerd worden. Van Leersum was in deze periode (1968) bezig met het vouwen van geometrische vormen in metaal: driehoeken, cirkels, diagonalen. Van de gouden armband met sluiting maakte ze drie modellen, waarbij de diagonale vouw van de uiteinden steeds verschilt en daardoor ook de vorm van de armband. "
→ dc11:identifier → "S1992.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3782
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8b320ec6dc3b5a68638ad61f6bd1e5c0
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, gevormd van een kromgebogen breinaald, aan de kromme zijde is een tot waaier gevormd plastic reepje geregen. het waaiertje wordt op zijn plaats gehouden door een perspex blokje. Broche, gevormd van een kromgebogen, prefab gelakte, aluminium breinaald. Aan de kromme zijde is een tot waaier gevormd plastic reepje geregen. Een rechthoekje van wit perspex houdt de waaier op zijn plaats. Het sieraad is een van de vele waaierspelden die Paul Derrez eind jaren zeventig en begin jaren tachtig van de vorige eeuw maakte. De broche is typerend voor zijn oeuvre, dat vaak uitblinkt door zijn spitsvondige eenvoud. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Waaierspeld"
→ dc11:identifier → "S2000.041"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3901
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8e64098d07665dcd5b4b4a9e2c98926e
→ dc:created → "2000/2000"
→ dc11:date → "2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad (nr. 8), aan elkaar gemonteerde ovaalvormen van geelgoud, gecombineerd met geregen gele parels Collier bestaande uit een dubbele rij van met pennetjes aan elkaar gemonteerde gouden ovaalvormen, die aan een dubbele rij geregen gele parels hangen. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "Gele plein"
→ dc11:identifier → "S2000.095"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6313
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/70f3de5789470e94f64aebf5f251fed2
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste fotoprint van halssieraad Parels van Makkum van Alexander van Slobbe Afdruk van een foto van een van de halssieraden uit de reeks Parels van Makkum van Alexander van Slobbe. Het sieraad is gefotografeerd op een gladde, reflecterende ondergrond. De foto is gemaakt door het duo Blommers/Schumm, in opdracht van Van Slobbe. Anuschka Blommers (Purmerend, 1969) en Niels Schumm (Naarden, 1969) studeerden in 1996 af aan de Rietveld Academie in Amsterdam en werken sindsdien samen. Blommers en Schumm behoren tot de meest gevraagde Nederlandse mode- en portretfotografen van hun generatie. In 1997 werkten ze samen met couturiers Viktor & Rolf aan een modereportage voor Purple Magazine. Hun succesvolle start in de internationale modewereld leidde tot ontevredenheid met de conventies van zowel mode als fotografie. Sindsdien gaan ze bewust in tegen het verwachtingspatroon van de kijker, door bijvoorbeeld met vrienden of familieleden te werken in plaats van fotomodellen. De foto’s van Blommers/Schumm werden gepubliceerd in internationale bladen als Interview, i-D, Dazed & Confused en de Japanse Vogue. Het duo exposeerde in onder meer het Groninger Museum, Stedelijk Museum Bureau Amsterdam, ICA Boston en Schirn Kunsthalle Frankfurt. "
→ dc11:title → "Parels van Makkum"
→ dc11:identifier → "S2006.060"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9087
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b788bd802c55460722f9f1d808ccb852
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "ca. 1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "object, witte ronde kam, tanden deels rood gelakt, tussen de tanden deels blauw gelakt"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.093"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3834
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1c01807e40bef19a5f52c1ffecc4d7c4
→ dc:created → "1973/1974"
→ dc11:date → "1973 / 1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (prototype) Begin jaren zeventig inspireerde perspex Marion Herbst tot een groot aantal zeer karakteristieke collecties sieraden. Ze werkte daarbij graag met kleurcontrasten en refereerde soms direct aan de Nederlandse maatschappij zoals met haar serie Oranje Boven, een serie perspex hangers in de vorm van reageerbuisjes waarin de nationale driekleur verwerkt zat. Ook kwam ze met een reeks broches waarbij het perspex tot een venster werd op de eronder liggende krantenknipsels. Bij deze sobere broche zijn de letterfragmenten als het ware ingelijst door het kader van messing. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4293
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a1ac830b21616d158a28818f0bacceeb
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze vrolijke broche bestaat uit een lint van geweven borduurzijde, dat bevestigd is aan een zilveren speld, die omwikkeld is met hetzelfde gekleurde garen. Het is gemaakt door sieraadontwerpster Marion Herbst (Lingen an der Ems/D, 1944 - Veen, 1995) en textielontwerpster Henriëtte Wiessing, die de lintjes weefde. Het sieraad is kenmerkend voor de speelse en humoristische benadering van Marion Herbst. De 'lintjes' waarvan ze veertien typen - in oplage - maakten, zijn geïnspireerd door de rijen medailles en ordetekens waarmee hoge militairen worden onderscheiden. Als antwoord op de formaliteit daarvan, gingen Herbst en Wiessing daar tegenin en vermeden verantwoorde en mooie kleurencombinaties. Zij bedachten een soort kleurenalfabet waarbij ze zesentwintig kleuren aan de letters van het alfabet koppelden. De kleurencombinaties zijn niet op grond van esthetische overwegingen tot stand gekomen maar door toeval van het zelfbedachte systeem. De 'lintjes' dragen zodoende verborgen boodschappen, die nog door niemand gekraakt zijn."
→ dc11:title → "Lintje"
→ dc11:identifier → "S1997.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4029
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c9b0e7a62d3a2d1380f193ec5b17daba
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche tram in giethars in foto geplaatst en geheel in fotolijst gezet"
→ dc11:title → "Tram"
→ dc11:identifier → "S1989.045"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8834
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ff28ca81065e62df7047dd53675969ba
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototypes voor 5 zonnebrillen (a t/m e), a: transparant met buis, b: transparant met vierkante glazen, c: oranje glazen, d: blauwe glazen, e: vierkante glazen met rood lint"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2019.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8778
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7017f6b4284dd3738c7e56e0941e6ff2
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hoofdsieraad ('hoofddeksel'), klein hoedje met strengen bovenop"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.370"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4555
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d449c6bc17c5eadf7af981d326774d48
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Ring [133]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring bestaande uit twee gelijkwaardige lengtes witgoud, geelgoud, die tot twee elkaar kruisende cirkelvormen zijn gebogen. Emmy van Leersum maakte jarenlang sieraden van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Haar sieraden zijn daardoor geometrische verkenningen die tot een bewuste lichaamstaal uitnodigen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.102"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7763
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f9846125b8eb18fa3705d70ba67d6080
→ dc:created → "1967/2014"
→ dc11:date → "ontwerp 1967, reproductie 2014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "fuchsiaroze mini-jurk, reproductie uit 2014 van jurk uit 1967, gedragen in combinatie met paarse Stovepipe necklace / Kachelpijp collier."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2014.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4427
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e6ed1b19e808b8deffe05315d5e745ec
→ dc:created → "1977/1977"
→ dc11:date → "1977"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, van zilveren basisvorm (a) met drie verwisselbare blokjes van zwart, wit en transparant perspex (b/d) Veel van de ringen van Paul Derrez uit het midden van jaren zeventig van de vorige eeuw bestaan uit een aantal inwisselbare elementen. Zo maakte hij de serie Wisselring. Hierbij kan op een zilveren basis een kunststof element in een kleur naar keuze geklikt worden. Dit sieraad zonder titel is volgens eenzelfde procédé tot stand gekomen. Hier vormt een zilveren ring het frame waaraan naar keuze een wit, zwart of transparant blokje perspex bevestigd wordt. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Wisselring"
→ dc11:identifier → "S1999.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8892
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f82306005543a236e9473a80663b7b4c
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor stoel, zwart "
→ dc11:title → "Folding armchair VF"
→ dc11:identifier → "D2019.057"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4389
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b5eee73ceff89e9e8da19b70377f16b9
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorstekers (36 x) Verzameling oorstekers bestaande uit handgevormde stukjes klei, die met felle kleuren zijn beschilderd. Ze zijn bevestigd aan zilveren stekers. Marion Herbst liet geen kans voorbij gaan om nieuwe materialen toe te passen in haar veelzijdige werk, waarbij ze dankbaar gebruik maakte van de unieke eigenschappen ervan. Soms sober, maar meestal uitbundig en kleurrijk, vormen haar ontwerpen een continue verkenning van de grenzen van het moderne sieraad. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.103"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4796
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dc4c5c73d8453c42ae262826f4ac3299
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype) Diadeem (prototype) van ijzerdraad. In tegenstelling tot de vaak geometrisch en ascetisch aandoende ontwerpen van zijn ringen en broches is de vormgeving van Onno Boekhoudts diademen wat uitbundiger en losser. De verstilde en objectieve kwaliteit lijkt nu vervangen door een verlangen naar vrijere expressie en luchthartigheid. Daarbij wil Boekhoudt echter niet louter behagen. Bij dit prototype contrasteren de strakke lijnen nog met de gedraaide krullen. De zilver- of metaaldraad, het basismateriaal van elke goudsmid, gebruikt hij om haartooisels te maken die niet simpelweg elegant zijn. De referentie naar springveren is springlevend en de suggestie van een onmogelijke volledige symmetrie eigenzinnig atonaal. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9114
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d4e469c86df26225481242fd6642fb3c
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van doucheslangonderdelen"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.120"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8724
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/51dd648cc95809ce3ee81a203928a815
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "onderdeel van een sieraad, roze"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.320"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8533
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c6f267a2f04811632ac65d916854b27c
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, ook als hanger te dragen, cirkelvormige banen van transparante strass"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.139"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3765
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7e6a51ac1fb662091811720e23b72844
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, gevormd van een kromgebogen breinaald, aan de kromme zijde is een tot waaier gevormd blauw plastic reepje geregen. het waaiertje wordt op zijn plaats gehouden door een wit perspex blokje, aan de onderzijde van de speld ook een wit perspex blokje. Broche, gevormd van een kromgebogen, prefab gelakte, aluminium breinaald. Aan de kromme zijde is een tot waaier gevormd blauw plastic reepje geregen. Een rechthoekje van wit perspex houdt de waaier op zijn plaats. Aan de onderzijde van de speld is tevens een gelijkvormig perspex blokje geregen. Het sieraad is een van de vele waaierspelden die Paul Derrez eind jaren zeventig en begin jaren tachtig van de vorige eeuw maakte. De broche is typerend voor zijn oeuvre, dat vaak uitblinkt door zijn spitsvondige eenvoud. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Waaierspeld"
→ dc11:identifier → "S2000.045"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8756
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c98f2024a13d556511051f3b0ee7ec16
→ dc:created → "2015/2015"
→ dc11:date → "2015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, bestaande uit een dubbele rechthoek van goud die in een hoek tegen elkaar geplaatst zijn en met elkaar verbonden zijn door een brede ring van goud"
→ dc11:title → "Blank"
→ dc11:identifier → "S2018.348"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3880
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/07ba786a332da0c58ebb1fe422dc1505
→ dc:created → "1998/1998"
→ dc11:date → "1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, in de vorm van een menselijk figuur met in zijn handen een miniatuur huis; het dak van het huis scharniert en erin bevinden zich een miniatuur sleutelbos met daaraan drie sleutels en een label met 98 erop, een miniatuur theekop, een miniatuur servetring en daarin een opgerold stukje papier met een gedicht erop. Reminisce (herinneringen ophalen) is de veelzeggende titel van deze broche. Een menselijk figuur houdt een miniatuur huis vast, met wat meer op vogelpootjes dan mensenhanden lijkt. Het hoofd bestaat uit een wijzerplaat waarin ogen, neus en mond 'gevangen' zitten. De ledematen bestaat uit poppenonderdelen. Het dak van het huis scharniert. Eronder bevinden zich een miniatuur sleutelbos met daaraan drie sleutels en een label met 98 erop, een miniatuur theekop en een kleine servetring met erin opgerold een opgerold stukje papier, waarop een gedicht te lezen is. De broche bekoort niet in de gewone zin van het woord, maar roept Alice in Wonderlandachtige associaties op. Kim Overstreet (Christiansburg/USA, 1955) en Robin Kranitzky (Richmond/USA, 1956) profileren zich sinds 1985 als makersduo van hedendaagse sieraden. Hun werkt maakt deel uit van de Noord-Amerikaanse verhalende traditie, met dien verstande dat hun objecten altijd lijken te verwijzen naar een groter verhaal dan dat letterlijk verteld wordt. Ten dele is het bescheiden formaat van de broches die ze maken hier debet aan. Tegelijkertijd hechten de makers eraan een gevoel van mysterie op te roepen, dat aanzet tot verdere fantasie. Overstreet & Kranitzky zijn vooral bekend vanwege hun langlopende series Lost and Found, een verzameling uitbundige miniatuurtjes uit zeer divers en vaak door anderen weggegooid materiaal, zoals schelpen, speelgoed, bedeltjes, metaal, papier, doosjes, bladeren, insecten en verf. De broches vormen keer op keer een wereld op zichzelf en nemen soms de vorm aan van kijkkastjes, waarin zich even herkenbare als onbenoembare taferelen afspelen. Als inspiratiebron noemen de ontwerpers Joseph Cornell en René Margritte. De broches zijn dan ook niet zonder meer lieflijk, hoewel altijd sprookjesachtig en surrealistisch. "
→ dc11:title → "Reminisce"
→ dc11:identifier → "S2000.074"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8905
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9cdf8f6448d4d8bc4b8ca591c3aa1752
→ dc:created → "1996/1996"
→ dc11:date → "1996"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diverse zwarte tassen (19x, a t/m s), 8x kleine rugzak (a t/m h), 8x grote rugzak (i t/m p), 1x reistas (q) en 2x klein tasje (r, s), ontworpen voor de HEMA "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "D2019.070"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3970
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a220c50456a763298d025807b6b29c72
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gesmeed en gesoldeerd aluminium 4 scharniersluitingen; 2 aan voorkant en 2 aan achterkant. Deze grote aluminium vorm, lijkt meer op een harnas dan op een halssieraad. Het bestaat uit een schouderstuk, waar een identieke vorm op aansluit die gespiegeld en een kwart slag gedraaid is. Dit deel omvat en weerspiegelt het hoofd. In het platte vlak gezien bestaat het sieraad uit twee vierkanten, die rond gebogen zijn. Dit opzienbarende sieraad is een 'klassieker' van Gijs Bakker (Amersfoort, 1942). Gijs Bakker was, samen met zijn partner Emmy van Leersum, één van de pioniers van de revolutionaire sieraadvormgeving van de tweede helft van de jaren zestig in Nederland. Tegenwoordig is hij werkzaam als designer van producten en sieraden. Het halssieraad is een voorbeeld van de draagbare objecten, waarmee Bakker en Van Leersum, eind jaren zestig, iedere relatie met conventionele sieraden wilden verbreken. De draagbare objecten waren groot en mede daarom van het lichte materiaal aluminium gemaakt en meestal uit één plaat gezaagd en gevormd."
→ dc11:title → "Shoulder piece / Halskraag"
→ dc11:identifier → "S1988.075"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3740
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7ff2c4c91e847878f5bf4977b1d97c50
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, re-editie 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van pannenspons (blauw) Armband gemaakt van blauwe pannenspons van sieraadvernieuwer Marga Staartjes (1953). Staartjes studeerde in 1979 af aan de afdeling Vormgeving in Metaal & Kunststoffen aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Ze kreeg les van pioniers onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers die eind jaren zestig het sieraad als statussymbool hadden afgezworen, waaronder Gijs Bakker. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Marga Staartjes ging in dit democratiseringsproces nog een stap verder door in haar ontwerpen gebruik te maken van voorwerpen en materialen die in het alledaagse leven van de Nederlandse burger een puur functionele rol speelden, zoals pannensponsen en pijpenraggers. Ze gaf deze een opmerkelijke functieverandering door ze te transformeren tot armbanden en colliers. Felle kleuren spelen daarbij een belangrijke rol. Doordat de materialen met name verwijzen naar de huisvlijt van de Nederlandse huisvrouw vertolken ze een spitsvondige ironie, die de toen overheersend hooggespannen idealen over de bevrijding van het moderne sieraad wat tegenwicht bood. De sieraden van Staartjes bevatten vaak een verhaal en hebben verassende eigenschappen. Zo maakte ze een aantal ontwerpen die eetbaar lijken. Soms combineert ze ook figuratief werk met abstract vormgegeven edelmetalen, zoals de menselijke figuurtjes die op zilveren ringen zitten alsof het stoelen zijn. Staartjes heeft zich naast de sieraadvormgeving ook toegelegd op het ontwikkelen van modeaccessoires."
→ dc11:title → "Pannenspons armband"
→ dc11:identifier → "S2000.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3872
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c983c6418509b8fe8d69127709e8b66a
→ dc:created → "1988/1988"
→ dc11:date → "1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Met deze broche stelt J.Fred Woell de kapitalistische politiek van zijn geboorteland aan de orde door deze ironisch af te beelden als de zoektocht naar de heilige graal. Twee edelstenen zijn in de broche vervat, een aquamarijn en een melkwitte maansteen. Een kogelhuls geeft de mentaliteit van de afgebeelde manfiguur weer. J. Fred Woell (Verenigde Staten, 1934) is een van de eerste sieraadontwerpers die in de jaren zestig van de vorige eeuw gebruik ging maken van elementen uit de Amerikaanse volkscultuur. Hij was tevens pionier in het maken van assemblages van gevonden voorwerpen en andere 'waardeloze' materialen. Hij ageerde hiermee tegen de heersende opvatting dat de waarde van het materiaal de waarde van het sieraad bepaalt. Zijn werk werd dan ook wel 'anti-jewelry' of 'junk'-jewelry' genoemd. Met name zijn broches, bestaande uit symbolen van de Amerikaanse droom gecombineerd met speelgoed of afvalmateriaal, vormden een ironisch commentaar op de moderne consumptiemaatschappij. Het werk is humoristisch maar heeft evenwel een serieuze ondertoon voor de oplettende drager. De kwinkslagen dienen ertoe, zo beweerde hij, om de zwaardere thema's in het leven draaglijk te maken. Woell imiteert daartoe onder meer de badges van politieke campagnes, fanclub buttons, prijzen en medailles. In zijn latere ontwerpen verwerkt de kunstenaar meer persoonlijke emoties en gedachten in zijn werk, en vooral zijn pijn, zoals in de in 1984 voor het eerste geëxposeerde serie Back to Square One, een reeks van wandpanelen van twintig vierkante centimeter, die één voor één uitdrukking geven aan zijn gebroken huwelijk, en het verlies van zijn huis, werk en studio. Voor Woell zijn sieraden niet louter versiering. Hij beschouwt het menselijk lichaam als een tentoonstellingsruimte of persoonlijk platform voor zijn politieke ideeën."
→ dc11:title → "In search of the holy grail"
→ dc11:identifier → "S2000.066"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3793
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f7c71883c3368b57043f1823e78cf95b
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 2 halve cirkels met rechthoekig uiteinde, door middel van dopsluiting met elkaar verbonden Deze perspex armbanden bestaan uit twee delen, die door middel van rubber ringetjes met elkaar verbonden zijn. Er zijn drie typen: met brede halve cirkels, met platte cirkels, en met platte halve cirkels. Door hun kleuren, materiaal en vormgeving zijn het typische sieraden uit het begin van de jaren zeventig. Ze zijn gemaakt door edelsmid Hans Appenzeller (Amsterdam, 1949), die samen met Lous Martin oprichter was van de eerste sieradengalerie in Nederland, Galerie Sieraad (1969-1975). De armbanden zijn onderdeel van de Serie Sieraad (1973/74), een initiatief van deze galerie. De doelstelling: betaalbare, goed ontworpen en in oplage gemaakte sieraden voor jonge mensen op de markt te brengen, was een bekend democratisch ideaal in de Nederlandse sieraadvormgeving in die dagen. De serie omvatte eenentwintig ontwerpen (oplage maximaal 20 stuks) van acht ontwerpers. Het handmatige productieproces werd vereenvoudigd door gebruik te maken van rationele, geometrische vormen en in de handel verkrijgbare materialen. "
→ dc11:identifier → "S1989.036"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4561
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ef5289d4f16c65e85610bd8a2cff53e0
→ dc11:title → "zonder titel", "doorsnijdingen van het vierkant, 1984"
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "tekening, hoort bij broche [157] Tekening die de basis vormt voor een broche (nr. 157). Emmy van Leersum maakte jarenlang sieraden van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Deze tekening maakt duidelijk hoe zij op het platte vlak tot haar ontwerpen kwam. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.108"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6561
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1a9635f69682acf92bdb69f11903108b
→ dc:created → "1998/1998"
→ dc11:date → "ca. 1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste tekening, potlood op papier, met ideeen voor de Holysport series (rechts onderin Cellini With Ball, nr. 297 in Gijs Bakker with Jewelry)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.034"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4177
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9725bbfbe3a21a7cd95df9d2c2be3710
→ dc11:title → "vouwen en inzagingen, 1970 / 71", "Armband [30]"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband gevouwen 1/4 cirkel Brede armband bestaande uit een aluminium buis die gevouwen en 1/4 deel gezaagd is. Emmy van Leersum vervaardigde talloze brede armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8605
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/03d17cd65b2291a5867d86ee3e314b57
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (a) en oorsieraad (2x, b1/b2), zwart metaal met zwarte steentjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.207"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4055
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8a22ef9e4d59da7c2167dfce0c53f475
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zeepsop halssieraad in de vorm van een strik (2x) en driehoekjes met zeepsop, bedoeld als visitekaartjes van Marga Staartjes Halssieraad in de vorm van een plastic strik of driehoekje gevuld met zeepsop. Het sieraad was een visitekaartje van sieraadvernieuwer Marga Staartjes (1953). Staartjes studeerde in 1979 af aan de afdeling Vormgeving in Metaal & Kunststoffen aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Ze kreeg les van pioniers onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers die eind jaren zestig het sieraad als statussymbool hadden afgezworen, waaronder Gijs Bakker. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Marga Staartjes ging in dit democratiseringsproces nog een stap verder door in haar ontwerpen gebruik te maken van voorwerpen en materialen die in het alledaagse leven van de Nederlandse burger een puur functionele rol speelden, zoals pannensponsen en pijpenraggers. Ze gaf deze een opmerkelijke functieverandering door ze te transformeren tot armbanden en colliers. Felle kleuren spelen daarbij een belangrijke rol. Doordat de materialen met name verwijzen naar de huisvlijt van de Nederlandse huisvrouw vertolken ze een spitsvondige ironie, die de toen overheersend hooggespannen idealen over de bevrijding van het moderne sieraad wat tegenwicht bood. De sieraden van Staartjes bevatten vaak een verhaal en hebben verassende eigenschappen. Zo maakte ze een aantal ontwerpen die eetbaar lijken. Soms combineert ze ook figuratief werk met abstract vormgegeven edelmetalen, zoals de menselijke figuurtjes die op zilveren ringen zitten alsof het stoelen zijn. Staartjes heeft zich naast de sieraadvormgeving ook toegelegd op het ontwikkelen van modeaccessoires. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.074"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9119
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/48cee7482f6c2911f2aa713ecd653416
→ dc11:title → "Halsrits", "Serie Sieraad"
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad in de vorm van een rits, in originele verpakking Halssieraad gemaakt van een deelbare ritssluiting. Deze vroege versie is vervaardigd van metaal. Bij latere versies werden trekker en eindstop ook uitgevoerd in zilver of goud. De Halsrits werd ontworpen door Frans van Nieuwenborg (Venlo, 1941) en Martijn Wegman (Den Haag, 1955). Van Nieuwenborg, die aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven studeerde, en Wegman, opgeleid als edelsmid aan de Gerrit Rietveld Academie, werkten van 1973 tot 1990 samen. In de jaren ’70 concentreerden zij zich op sieraadontwerpen met een industrieel karakter. Ze maakten gebruik van standaardmaterialen en de mogelijkheden van machines en experimenteerden met het gieten van siliconenrubber. Van Nieuwenborg en Wegman wilden sieraden maken die door productiemethode en prijs bereikbaar waren voor een grote groep mensen. Vanuit deze functionalistische visie ontwierpen ze vanaf 1977 ook gebruiksartikelen, waaronder lampen. Ook na het beëindigen van hun samenwerking bleven diverse sieraden in productie. "
→ dc11:identifier → "S2020.124"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4729
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/89d767e97b64a0413be32a125920972c
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband De edelsmid-sieraadontwerper Nicolaas (Klaas) van Beek (Den Haag, 1938) is de maker van deze ring. Hij studeerde aan de Academie te Arnhem, afdeling Edelsmeden en vormgeving in metaal. Dit werk behoort tot een groep sieraden uit de periode 1966 - 1969, toen Van Beek plaatmateriaal (goud, zilver, staal en aluminium) gebruikte, dat hij in een soort lussen draaide. Het was Van Beeks vruchtbaarste periode. Drie Nederlandse musea wijdden in 1970 een solotentoonstelling aan zijn sieraden en hij brak ook internationaal door. Toch raakte Van Beeks werk daarna in de vergetelheid. Merkwaardig, omdat zijn werk zeer belangrijk was binnen de ontwikkeling van de edelsmeedkunst. Van Beek's vormgeving was fundamenteel en radicaal: hij zaagde een basisvorm uit plaatmateriaal en vervormde dit zonder verdere bewerkingen. De rondingen en krullende bewegingen sluiten aan bij het menselijk lichaam."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2002.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3895
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/53f6f60968513aeabdf538d3be69a4a1
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, van platgevouwen vierkante buis Deze broche is een vierkant dubbelwandig object met een horizontale ribbel, midden op de voorkant. De vorm is ontstaan uit de minimale bewerking van een vierkante aluminium standaardbuis, die platgedrukt werd. Het is een klassieker uit de geschiedenis van de Nederlandse sieraadvormgeving, ontworpen door Françoise van den Bosch (Hilversum 1944 - Amsterdam 1977). Françoise heeft door haar vroege dood een klein oeuvre nagelaten, dat indrukwekkend en consistent is. Zij behoorde tot de vernieuwers, die het vak vanaf het eind van de jaren zestig een belangrijke impuls gaven. Françoise werkte aanvankelijk met plaatmateriaal maar ging al snel over op standaard buismateriaal, waar zij door middel van eenvoudige ingrepen vorm aan gaf. Haar werk kreeg een steeds autonomer karakter. De Kussenbroche is een draagbare en kleinere versie van haar grotere Kussenobjecten. De Kussenobjecten bestaan uit meerdere losse delen die in elkaar geschoven één geheel vormen, een ontwerpprincipe dat zij ook bij sieraden hanteert."
→ dc11:title → "Kussenbroche"
→ dc11:identifier → "S2000.089"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4647
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1e1105f2c7b7f5b1ea4df886eedcd1df
→ dc:created → "1993/1997"
→ dc11:date → "1993 / 1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, bestaande uit een houten blokje waaruit een huisvormig figuurtje is uitgezaagd, het huisje wit, het dak rood beschilderd Ring bestaande uit een houten blokje van verlijmd multiplex, waaruit een huisvormig figuurtje is gezaagd. Het huisje, dat uit het blokje genomen kan worden, is wit beschilderd. Het dak is rood. De ring maakt deel uit van Room for a Finger, een serie die Onno Boekhoudt van 1993-1997 vervaardigde. Boekhoudts fascinatie voor de cirkel en het gat resulteerde in talloze ringen, waarbij deze serie wel heel tactiel bewijst dat de vinger een bewoner is van de ring. Tegelijkertijd vormt de serie een mooi voorbeeld van zijn opvatting dat iets maken betekent dat er materiaal verplaatst wordt. Om de ring aan te doen moet het binnenste ervan eerst verwijderd worden. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Sieraden zijn in Boekhoudts ogen objecten die een relatie met de drager aangaan, of deze hem nu wel of niet draagt. In de loop der jaren maakte hij meer en meer sieraden die nauwelijks of slechts gedeeltelijk draagbaar waren. Hij had een sterke voorliefde voor mat zilver omdat dit het meest met de omgeving communiceerde vanwege zijn kleurloosheid: in samenspel met omringende kleuren en lichtcontrasten kon zo een even suggestieve als verfijnde illusie gecreëerd worden. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "A room for a finger"
→ dc11:identifier → "S1999.186"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7300
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4f0936f127e623ec049794d2ed60f12e
→ dc11:title → "Trophy Helmet", "7 Necessities"
→ dc:created → "2012/2012"
→ dc11:date → "2012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "witte helm met nachtkijker en telescoop De Trophy Helmet van Ted Noten is het ultieme pronkstuk voor de vrouw die op jacht gaat. De helm verwijst zowel naar waardevolle bezittingen als naar haar vastbeslotenheid om ze te behouden. Deze prachtig uitgevoerde helm toont de verzameling ringen van de vrouw, en daarnaast ook de middelen waarmee ze die symbolen van eeuwigdurende liefde heeft gevonden, waaronder een radarapparaat, een telescoop en een nachtkijker. "
→ dc11:identifier → "S2013.064"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6191
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/01297c6e47fdf1620926521168df5892
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, opgebouwd uit 10 in grootte verschillende, geschakelde ringen die bezet zijn met gele kraaltjes en zijden draadjes, aan een schakelketting Collier bestaande uit tien in grootte verschillende geschakelde ringen, die bezet zijn met gele kraaltjes en zijden draadjes. Het uitbundige sieraad is ontworpen door Daniel Kruger, wiens oeuvre bovenal een voorliefde voor oogstrelende juwelen van kostbare materialen toont. Hier koos de ontwerper echter eens voor glas, zijde en zilver. Daniel Kruger (1951, Kaapstad) verhuist in 1974 vanuit Zuid-Afrika naar München waar hij aan de Academie een opleiding tot goudsmid volgt bij Hermann Jünger. Sindsdien woont en werkt hij in deze stad. Krugers vroege sieraden zijn esthetisch en inhoudelijk verwant aan die van zijn leermeester. Later koppelt hij aan zijn grote vakmanschap meer en meer het experiment, waardoor hij in toenemende mate een geheel eigen oeuvre zal ontwikkelen. Kruger breekt door in een tijd waarin zijn vakgenoten emanciperen met kurk, hout, elastiek en papier. Kruger kiest echter vooral voor de edelsteen en maakt gouden juwelen met parels, diamant, turqoois, smaragd, robijn en toermalijn. Zijn inspiratiebronnen zijn vaak historisch of etnisch en als zodanig herkenbaar in zijn ontwerpen, die tegelijkertijd zeer hedendaags en verrassend zijn. Kruger is een dubbeltalent. Hij is zowel keramist als sieraadontwerper en het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch heeft dan ook werk uit beide disciplines in de collectie. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2007.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6662
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5061b1896ebe61a2179cbd6153fae0a1
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit een stapeling van strass en glaskralen in blauw, transparant, paars, turquoise en goud aan een gevlochten zwart leren koord Halssieraad, bestaande uit een zwart koord van gevlochten leer met goudkleurige veterstiften aan de uiteinden en een veelkleurige hanger. De ronde hanger is gedecoreerd met verschillende soorten strass steentjes en glaskralen. Deze elementen zijn per type gerangschikt. Hierdoor zijn overlappende lagen ontstaan in verschillende tinten, namelijk blauw, turquoise, paars, goud en transparant. Wat vorm betreft doen de meeste elementen denken aan blaadjes of veertjes. De manier waarop de elementen samengevoegd zijn lijkt op de structuur van een verendek. Het sieraad is gemaakt door Rhonda Zwillinger (New York, 1950), die als beeldend kunstenaar streefde naar het opheffen van de scheiding tussen kunst en dagelijks leven. Schilderijen en alledaagse voorwerpen (meubels, schoenen) werden rijk gedecoreerd met kleurrijke, kitscherige materialen als kralen, knikkers, lovertjes, plastic schelpen en kunstbloemen. Zwillingers werk kan gezien worden als een reactie op de strenge vormgeving van de conceptuele kunst uit de jaren zeventig. Haar idee, namelijk hoe uitbundiger hoe mooier, droeg ze met verve uit. Hierbij concentreerde ze zich opzettelijk op zaken die geassocieerd worden met ‘het vrouwelijke’, bijvoorbeeld interieurs en sieraden. De carrière van Zwillinger kwam in 1991 gedwongen ten einde wegens ziekte. Ze lijdt aan Multiple Chemical Sensitivity en leeft tegenwoordig in een aangepaste omgeving in Paulden, Arizona. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2009.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8598
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8c8b53f850bc433a577210a9cce859af
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, ijzeren ovaal aan een brede band, aan een zijde bevindt zich een vlek van goud"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.200"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5047
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6d18f6c69fd931aabf2772a0cc2fc74e
→ dc:created → "1963/1963"
→ dc11:date → "ca. 1963"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit vierkante, aan elkaar bevestigde schakels Deze eenvoudige armband met vierkante schakels heeft een grote monumentaliteit. Het is een typisch werk van de edelsmid Chris Steenbergen (Amsterdam, 1920 - 2007). Hij vestigde zich in 1946 als zelfstandig edelsmid in Amsterdam. Hij werkte veel in opdracht, zoals in die tijd gebruikelijk. Hij werd geïnspireerd door ontwikkelingen in de beeldende kunst - zo werkte hij in de jaren vijftig in een stijl die verwant was aan het Constructivisme. In de jaren zestig nam Steenbergen steeds meer afstand van de tradities van zijn vak. Robuuste geometrische vormen werden de basis van zijn werk. Deze armband toont de kracht en eenvoud van zijn stijl, waarmee hij zijn tijd ver vooruit was. De kaalheid en onopgesmuktheid van zijn sieraden komt meer overeen met de mentaliteit van een jongere generatie vernieuwers, die de sieraadvormgeving rond 1968 radicaal wilde veranderen. Steenbergen ging echter consequent door en bleef trouw aan het gebruik van edele metalen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4352
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c977f8f52b4a94e19d9ee467f0dee278
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "ca. 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van gedraaide spiraaldraad Armband van gedraaide stalen spiraaldraad. Het resultaat is een sponsachtige armband, die om de pols kronkelt. Het ontwerp is even eenvoudig als krachtig van uitstraling en past in de traditie van Marion Herbst om steeds nieuwe materialen als basis te nemen voor verrassende vormverkenningen. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.136"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4000
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/985093a114224eca1c01800d2a745b1c
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (8x), met afgeplat profiel, zwart, rood (2x), matgeel (2x), transparant geel (2x), transparant bruin Armbanden, bestaande uit afgeplatte cirkels van gegoten, felgekleurd kunststof. De armbanden zijn ontworpen en vervaardigd door Créations Baverel, een Franse producent van modesieraden. De armbanden zijn typisch jaren zeventig creaties. Modesieraden worden vanaf het begin van de 20e eeuw in kleine oplagen ontworpen in opdracht van modeontwerpers met de uitdrukkelijke bedoeling de lijn en het cachet van hun collecties te onderstrepen. Vaak zijn de sieraden theatraal en exuberant. Altijd zijn ze 'nep' en vervaardigd van imitatiestenen en/of kunststof. Ze vormen al snel een vast fenomeen bij belangrijke modeshows maar veroveren langzaamaan ook de markt van de koper. Met name vanaf de jaren vijftig vormen sieradenstudio's een florerende bedrijfstak in de periferie van de mode-industrie. Meestal dragen de sieraden slechts de naam van het modehuis en niet van de individuele ontwerper, de zogenaamde parurier."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3823
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/17bea14fdb203b53cfe074eb0c63863a
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche / halssieraad, beschilderd (diverse kleuren) en verstevigd cadeau-lint met aan de uiteinden 2 beschilderde stokjes Veel van de sieraden van Lam de Wolf zijn op verschillende manieren te dragen. Hier vormt het verstevigde en beschilderde cadeaulint, met aan de uiteinden twee beschilderde stokjes, naar keuze een broche of collier. Textiel en mikadoachtige stokjes komen in veel van haar ontwerpen terug, waarbij gaandeweg meer complexe en grotere objecten ontstaan. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Frederico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5485
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9e1ae8603591baebd1d97a8aaaef6834
→ dc:created → "1935/2003"
→ dc11:date → "ontwerp 1935, uitvoering 2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring (3x), ebbenhout omtrokken met leer, kunststof en nepbont Deze drie ringen behoren tot een samenhangende groep van negen ringen: hier betreft het platte, vergulde messing ringen die overtrokken zijn met leer, kunststof; nepbont en bolle ebbenhouten ringen, die overtrokken zijn met leer, kunststof en nepbont; vergulde messing en ebbenhouten ringen die met langharig nepbont overtrokken zijn. De ringen zijn gebaseerd op een blad met schetsen, aantekeningen en materiaalproefjes voor ringen en armbanden, van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Zij realiseerde slechts één ontwerp, een armband bezet met bont, die ze verkocht aan modehuis Schiaparelli. Naar aanleiding van deze armband, die veel bewondering oogstte, overtrok ze een kop, schotel en lepeltje met bont. Dit object, getiteld 'Déjeuner en fourrure' (1936), heeft van meet af aan als een icoon van de Surrealisten gegolden. Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, waarvan een deel pas in 2003 uitgevoerd werd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.045"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5821
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e9db349fb8b82f35f64bbcaffb91090b
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche met het profiel van Emmy van Leersum Contour van het gezicht van Gijs Bakker's vrouw Emmy van Leersum, gevormd in roestvrij staal. De broche is een milde variant op het veel eerder gemaakte gezichtssieraad voor haar uit 1974. Daarin volgden twee lijnen de contouren van haar gezicht: een die verticaal over het voorhoofd, de neus, de mond en de kin sloot; en een horizontale lijn die vlak onder haar ogen langs de oren met elkaar verbond. De hardheid van dat maskerachtige sieraad maakt in de profielbroche plaats voor een zachte, tekenachtige poëzie. Emmy van Leersum overleed 1984, een jaar nadat de broche werd gemaakt. "
→ dc11:title → "Profile brooch / Profiel broche"
→ dc11:identifier → "S2004.047"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4756
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bc04e8d86f913e40fd368f9805e92aa2
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem, in de vorm van een sluier"
→ dc11:title → "United"
→ dc11:identifier → "S2001.038"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3821
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1e2cc65a2862019af86a9524ea6ef19d
→ dc:created → "1976/1986"
→ dc11:date → "ontwerp 1976, re-editie 1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (6x) geanodiseerd aluminium, (blauw -a-, roze -b/c-, rood -d/e, groen -f-), in de vorm van een veer; verpakt per 3 in een doosje Spiraalbroche van aluminiumin de vorm van een veer. De broches zijn er in het blauw, roze, rood en groen en zitten per drie verpakt in een doosje. De broche is typerend voor het werk van Paul Derrez, dat vaak uitblinkt door zijn spitsvondige eenvoud. Derrez vervaardigde eenzelfde broche ook in zilver. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Spiraal broche"
→ dc11:identifier → "S1988.035"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4516
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b1e2d1f770adcc4475fc721a5ae1fc52
→ dc11:title → "Armband [61]", "schuine en ronde insnijdingen in het midden van het veld, 1975"
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, hoekige insnijding in het midden van het veld Armband van pvc. Een inktlijn die over het midden van de armband loopt, komt uit in de hoekige insnijding in het midden van het veld. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.055"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7474
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b754d8cf46d3f0247946f87db1142cdc
→ dc11:title → "Global Identity", "Plastic Soup"
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van vergulde gele kunststof rietjes Armband bestaande uit een bundel gele rietjes, aan de buitenzijde verguld. Het sieraad is op een ruwe, bijna organische manier vormgegeven. De titel Plastic Soup verwijst naar een van de grootste milieuproblemen van onze tijd, de vergiftiging van de oceanen door niet-afbreekbaar plastic. Rietjes horen tot de meest vervuilende voorwerpen; ze worden maar één keer gebruikt, meestal niet langer dan 10 minuten, maar gaan veel langer dan een mensenleven mee. Gijs Bakker ontwikkelde dit sieraad voor zijn label chp…? waarvoor hij bekende ontwerpers uitdaagt om zich te richten op concept, spel en vernieuwing. Plastic soup maakt deel uit van de collectie Global Identity waarin diverse sieraadontwerpers uitdrukking geven aan het idee van de wereld als ‘global village’. Aandacht voor het concept en de inhoudelijke betekenis van het sieraad kenmerkt het oeuvre van Gijs Bakker (Amersfoort, 1942). Zijn ontwerpen ontstaan vanuit belangstelling voor wat er in de wereld om hem heen gebeurt. Samen met Emmy van Leersum drukte hij in de jaren zestig en zeventig nadrukkelijk zijn stempel op de ontwikkeling van het Nederlandse sieraad. Hij is één van de oprichters van Droog Design én de drijvende kracht achter chp…? Het ontwerpen van sieraden is altijd zijn kernactiviteit gebleven. "
→ dc11:identifier → "S2013.077"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4903
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1881a3bf122bb81e92723998c2b15636
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, in originele verpakking Een minimalistische, ruimtelijke constructie van elkaar kruisende, veerkrachtige lijnen, die om de arm gedragen een soort driehoekjes vormen. Door het materiaal (roestvrij staal) en de constructie is de armband flexibel, prettig draagbaar en past deze over iedere hand. 'Triadic' werd al in 1982 ontworpen door de Nieuw-Zeelands/Nederlandse designer Charles Marks (Christchurch, 1937 - Amsterdam, 2002). Sindsdien heeft Marks de armband geproduceerd en verkocht in aantallen die in de duizenden lopen (volgens opgave van de ontwerper verkocht hij er alleen de eerste 12 jaar al circa 5000). Daarmee is deze armband vermoedelijk het meest succesvolle Nederlandse serie-sieraad. In 1996 werd de armband opgenomen in de collectie designsieraden van 'Chi ha paura...?'. Charles Marks kwam in 1961 vanuit Nieuw-Zeeland naar Nederland. Hij had een eigen ontwerpbureau in Amsterdam en werkte in opdracht van verschillende industrieën en opdrachtgevers aan producten, meubels en interieurontwerpen. Zijn ontwerpen werden meermalen (internationaal) onderscheiden."
→ dc11:title → "Triadic"
→ dc11:identifier → "S2002.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4263
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c792b833917f58785287d538ec88bd70
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Op een pilaar zit een manhaftige figuur. De pilaar loopt als het ware weg op een been, waardoor de stevige zuil ineens een zeer wankele basis krijgt en de race nog niet gelopen blijkt. Deze zilveren broche van J. Fred Woell is typerend voor zijn ironische en politieke stellingname ten aanzien van de oorlogsideologieën van zijn thuisland Amerika. J. Fred Woell (Verenigde Staten, 1934) is een van de eerste sieraadontwerpers die in de jaren zestig van de vorige eeuw gebruik ging maken van elementen uit de Amerikaanse volkscultuur. Hij was tevens pionier in het maken van assemblages van gevonden voorwerpen en andere 'waardeloze' materialen. Hij ageerde hiermee tegen de heersende opvatting dat de waarde van het materiaal de waarde van het sieraad bepaalt. Zijn werk werd dan ook wel 'anti-jewelry' of 'junk'-jewelry' genoemd. Met name zijn broches, bestaande uit symbolen van de Amerikaanse droom gecombineerd met speelgoed of afvalmateriaal, vormden een ironisch commentaar op de moderne consumptiemaatschappij. Het werk is humoristisch maar heeft evenwel een serieuze ondertoon voor de oplettende drager. De kwinkslagen dienen ertoe, zo beweerde hij, om de zwaardere thema's in het leven draaglijk te maken. Woell imiteert daartoe onder meer de badges van politieke campagnes, fanclub buttons, prijzen en medailles. In zijn latere ontwerpen verwerkt de kunstenaar meer persoonlijke emoties en gedachten in zijn werk, en vooral zijn pijn, zoals in de in 1984 voor het eerste geëxposeerde serie Back to Square One, een reeks van wandpanelen van twintig vierkante centimeter, die één voor één uitdrukking geven aan zijn gebroken huwelijk, en het verlies van zijn huis, werk en studio. Voor Woell zijn sieraden niet louter versiering. Hij beschouwt het menselijk lichaam als een tentoonstellingsruimte of persoonlijk platform voor zijn politieke ideeën. "
→ dc11:title → "Man of war"
→ dc11:identifier → "S1995.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3929
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/db828618eea7f72e88a578be374f8b93
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring met felgekleurde glazuren Ring van aardewerk die over de hele vinger heen loopt en waaruit twee veertjes prijken. De ring heeft twee openingen voor de vingers een licht gebogen vorm. Net als bij zijn plastieken en gebruiksvoorwerpen wil Suttie met dit sieraad bovenal tot de verbeelding spreken. Gevoel voor drama en humor leiden bij hem tot de meest fantasievolle bouwsels van losse elementen vol sprekende kleuren. Het gaat hem niet om de finesse maar om het verhaal. De ring heeft nog het meest weg van een fantasie insect. Sutties anthropo- of biomorfische ontwerpen passen in een stroming waartoe ook het werk van Carol McNicoll, Alison Britton en Richard Slee behoort. Deze jonge keramisten braken in de jaren tachtig van de vorige eeuw met de Anglo-Orientaalse traditie van Bernard Leach en kozen voor het vrije experiment. De in Schotland geboren Angus Suttie (1949-1993) stotterde, hetgeen hem eind jaren zestig van de vorige eeuw belemmert het Drama College in Glasgow af te maken. Hij verhuist naar London waar hij overleeft door talloze baantjes aan te nemen. Dan maakt hij kennis met de keramiek en op zijn dertigste wordt hij toegelaten op de Camberwell School of Arts and Crafts. Suttie groeit al snel uit tot een van de meest markante en exuberante keramisten van zijn tijd. Hij behoort tot de zogenaamde New Wave. Alhoewel hij zich veelal toelegt op gebruikskeramiek staat functionaliteit niet voorop. Voor Suttie zijn theepotten, lepels, kerstdecoraties, kaasplateaus en ringen het voertuig voor een vrije verkenning van de handgevormde keramiek en een uitlaatklep voor zijn hartstochtelijke uitspraken over liefde, compassie en sociale verbondenheid. Hij gebruikt dan ook vaak taal en poëzie op zijn objecten. Zijn extravagante ontwerpen, opgebouwd uit de meest ongebruikelijke elementen, getuigen van een grote fantasie. Bij Suttie wordt het gewone exotisch. Zijn werk vormt een unieke synthese van volkskunst en surrealisme en het onderschrijft zonder uitzondering zijn visie, dat archetypische keramische vormen te allen tijde de drager zijn geweest van de cultuur waarin ze gemaakt werden. Met zijn keramiek bezingt Suttie het leven. Dit betekent echter, dat als zijn partner sterft en hijzelf fataal met AIDS besmet raakt de toon van zijn werk ook drastisch verandert. Theepotten en eierdoppen maken plaats voor sculpturaal werk waarin de thema's hoop, seks, ziekte en dood worden verbeeld. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4044
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2958b059b8847030de550f02690c7568
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "plat gesneden cirkel van wit pvc, te gebruiken als arm- of halssieraad"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.058"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4187
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/81a5adff545d2076625b936a5e2eab82
→ dc11:title → "zonder titel", "doorsnijdingen van het vierkant, 1979"
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "tekening behorend bij object 'Verbeelding IV' 1979 Tekening, inkt op papier, behorende bij object Verbeelding IV (1979). Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en edelmetalen waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen van de lijnen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Ze probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3748
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/67b17272ca06b1f7b6227dc3b814b0c3
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, re-editie 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van poetsnaaf en doorzichtig plastic buis (blauw/rood) Armband gemaakt van een poetsnaaf, die gedeeltelijk door een transparante kunststofbuis omringd wordt. Marga Staartjes vervaardigde deze armband in verschillende kleuren en kleurcombinaties, waaronder roze, zwart, roze/paars, roze/blauw, paars/zwart, blauw/roze, groen/zwart, roze/zwart en blauw/groen. Staartjes (1953) studeerde in 1979 af aan de afdeling Vormgeving in Metaal & Kunststoffen aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Ze kreeg les van pioniers onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers die eind jaren zestig het sieraad als statussymbool hadden afgezworen, waaronder Gijs Bakker. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Marga Staartjes ging in dit democratiseringsproces nog een stap verder door in haar ontwerpen gebruik te maken van voorwerpen en materialen die in het alledaagse leven van de Nederlandse burger een puur functionele rol speelden, zoals pannensponsen en pijpenraggers. Ze gaf deze een opmerkelijke functieverandering door ze te transformeren tot armbanden en colliers. Felle kleuren spelen daarbij een belangrijke rol. Doordat de materialen met name verwijzen naar de huisvlijt van de Nederlandse huisvrouw vertolken ze een spitsvondige ironie, die de toen overheersend hooggespannen idealen over de bevrijding van het moderne sieraad wat tegenwicht bood. De sieraden van Staartjes bevatten vaak een verhaal en hebben verassende eigenschappen. Zo maakte ze een aantal ontwerpen die eetbaar lijken. Soms combineert ze ook figuratief werk met abstract vormgegeven edelmetalen, zoals de menselijke figuurtjes die op zilveren ringen zitten alsof het stoelen zijn. Staartjes heeft zich naast de sieraadvormgeving ook toegelegd op het ontwikkelen van modeaccessoires."
→ dc11:title → "Poetsnaaf armband"
→ dc11:identifier → "S2000.014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9131
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7f61b6f0e25e86f0d5f6ded5f51e1567
→ dc:created → "1996/1996"
→ dc11:date → "1996"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, mannetje op een trechter aan een vaandeltje"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.134"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4552
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/71b06b8f72877d11160ffda54d0410d5
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Oorklem [130]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorklem (2 x) Oorklem van roestvrij staal. Een deels rode en deels blauwe draad is gebogen tot twee van elkaar afstaande ovaalachtige vormen. Emmy van Leersum maakte jarenlang sieraden van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Haar sieraden zijn daardoor geometrische verkenningen die tot een bewuste lichaamstaal uitnodigen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.099"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6207
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b468e2df5e31c4afde92bea2b1d69cda
→ dc:created → "1950/1960"
→ dc11:date → "jaren '50"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), met clips, goudkleurig metaal, drie blaadjes met drie imitatie bloedkoralen Oorsieraad van goudkleurig metaal met clips. Het sieraad heeft drie blaadjes met drie imitatie bloedkoralen. Er bestaan ook een bijbehorende armband en collier. Het ontwerp is een sprekend voorbeeld van de bloem- en bladmotieven die in de jaren vijftig een grote rol speelden in de costume jewelry, een zeer succesvolle combinatie van accessoire en sieraadimitatie. Elsa Schiaparelli kwam met zeer diverse en beeldende ontwerpen die in uitstraling niet onderdeden voor echte juwelen. Elsa Schiaparelli (Rome, 1890 - Parijs, 1973), mode- en sieraadontwerpster, vluchtte als jonge vrouw uit Rome om aan een verstandshuwelijk te ontsnappen en vestigde zich na verblijven in Londen en New York in de jaren twintig in Parijs. Met het mode-imperium dat zij hier opbouwde werd zij tot aartsrivaal van Coco Chanel. Onder andere maakte zij naam door in het naoorlogse Parijs de donkere modekleuren te verlevendigen met een collectie in roze. Schokkend roze werd zo haar handelsmerk. Schiaparelli werd sterk beïnvloed door de Parijse kunstwereld waarin zij circuleerde. Met name het surrealisme inspireerde haar. Zij ontwierp zelf sieraden maar trok daarbij naast grote ontwerpers als Jean Schlumberger en Serge Matta onder meer ook de kunstenaars Salvador Dali en Jean Cocteau aan. De collecties waarin circusmotieven, bloemen, bladeren, dieren, hartjes, naar Botticelli verwijzende groentemotieven, maar ook symbolische elementen werden verwerkt, vonden een enthousiast publiek. Schiaparelli had niet alleen gevoel voor vernieuwing en een grote fantasie, ze durfde ook zeer onorthodoxe materialen als hout, keramiek en veren te gebruiken. Synthetische materialen, glas en stenen bleven echter tot haar meest dankbare grondstoffen behoren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vertrok Schiaparelli naar New York waar ze een filiaal opende. Haar Franse atelier sloot in 1954. Ze keerde echter uiteindelijk wel terug naar Parijs, de stad waarin ze groot was geworden, om er haar laatste levensjaren door te brengen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2007.019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4234
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8e13ee152413afa5bc2a523a0f6092e0
→ dc11:title → "Befbeelden", "zonder titel"
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halskraag Halskraag van vierkante plaatjes hout die met staaldraad aan elkaar geregen zijn. Hoewel de kleurschakeringen het collier een zekere lichtheid verlenen, oogt het zeer massief. Het sieraad maakt deel uit van de uitgebreide serie Befbeelden, die Carel Visser in 1994 maakte. Sieraden vormen een constant, maar bescheiden onderdeel van zijn oeuvre. De vormgeving is bovenal sculpturaal en staat vaak haaks op de organische vormen van het menselijk lichaam. Carel Visser (Rijswijk, 1928) is één van de belangrijkste naoorlogse beeldhouwers van Nederland. Visser ontplooit zich door de jaren heen tevens als tekenaar, collagekunstenaar, edelsmid en graficus. Hij staat bekend als constructivist, maar maakt door de jaren heen ook veel figuratief werk. Zijn werk beweegt zich van pure sculptuur naar wat men environments zou kunnen noemen. Zijn abstracte en mathematische beelden van staal zijn even bekend als zijn associatieve collages en assemblages, die soms aan rituele objecten doen denken. Visser werkt in zijn begintijd vooral met staal, dat hij in zijn vaders aannemersbedrijf vindt. Later kenmerkt zijn oeuvre zich door de verrassende synergie tussen materialen en objets trouvés van zeer verschillende oorsprong: olievaten, zilver, autobanden, leer, eieren, schapenhoeven, wol, zand, veren, touw, botten. Visser weet zich geïnspireerd door de natuur, maar zijn sculpturen vormen geen inhoudelijke associaties op de hem omringende wereld. De kunstenaar psychologiseert niet. Wat hem aantrekt in de natuur zijn de principes van opbouw, symmetrie en asymmetrie die erin gelden. Hij komt vooral tot plastische analogieën die even vindingrijk als provocatief zijn en vaak met dissonantie spelen. Balans is daarbij vaak een sleutelbegrip. Wat hij ook maakt, zijn uitgangspunten blijven bovenal sculpturaal. Sieraden vormen een constant, maar ondergeschikt onderdeel van het werk van Carel Visser. "
→ dc11:identifier → "S1994.035"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6179
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cb8587d1542e415b40c684729662003c
→ dc11:title → "Aluminium armbanden", "zonder titel"
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband van aluminium met een over elkaar geschoven 1/2 horizontale inzaging "
→ dc11:identifier → "S2006.052"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8507
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a035a1c0f5e299db1500c9e9bbb7e884
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, bloemvorm opgebouwd uit 7 halve bollen, elke halve bol bestaat uit naast elkaar geplaatste strass steentjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.113"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8664
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/686ed06229d94445becaa3d1a76e37e3
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "ca. 1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hoofdsieraad, proef voor later werk"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.262"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4896
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0cfbb8ecf7cea4bff8790a199e277a7f
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband met rode binnenzijde, in originele verpakking Bij deze, als het ware opengesneden, armband lijkt het zilver slechts het omhulsel voor de rode of blauwe kleur. Een omkering van het traditionele idee van de armband: sieraad met ornament. De armband is van industrieel ontwerper Marc Newson (Sydney, Australië, 1963), en direct verwant aan een aantal meubeledities die hij in 1992 en 1993 maakte. Deze meubels dragen ook de naam 'Orgone' en bestaan uit metalen, rond gebogen constructies met een zelfde felgekleurde binnenkant als de ring, in geel, rood of groen. Ze zijn typerend voor Newson's stijl, die omschreven kan worden als vloeiend - organisch, met een mengeling van retro en futurisme. Newson is in Australië opgeleid als sieraadontwerper en beeldhouwer maar houdt zich bezig met design van meubels, gebruiksvoorwerpen, voertuigen (fiets, concept car voor Ford) en interieurs (winkels, vliegtuiginterieur). Newson ontwierp de armband en een soortgelijke ring in opdracht van het Nederlandse sieradenmerk 'Chi ha paura...?'."
→ dc11:title → "Orgone"
→ dc11:identifier → "S2002.031"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3886
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fa320d254b110a7bf78dfae6115a7055
→ dc:created → "1996/1996"
→ dc11:date → "1996"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Geen butterscotch cream maar een Butterscotch Dream. Joyce Scott vervaardigde met peyote-steek dit zeer expressieve halssieraad in butterscotch tinten. Vele glazen kralen zijn verwerkt in opengewerkte en dichte cirkels, die met tussenliggende grilligere vormen verbonden zijn. Talloze 'draadjes' geven het collier een extra dosis ongecontroleerde expressiviteit. Het sieraad is typerend voor het werk van de kunstenares. Joyce Scott (Baltimore, USA, 1948) combineert weven, quilten, en glas- en kraalkunst in kunstwerken, die overduidelijk wortels hebben in haar multiculturele afkomst. Drie generaties landarbeiders en ambachtslieden die verhalen vertelden, quilten en met klei en metaal werkten gingen haar voor. Haar moeder, de kunstenares Elizabeth Talford Scott, was haar eerste leermeester. Joyce Scott studeerde af aan het Institute Allende in Mexico en ontwikkelde een geheel eigen en zeer herkenbare stijl. Door een bijzondere weeftechniek die ze van een Cree Indiaan leerde weet ze verschillende materialen op virtuoze wijze toe te passen in driedimensionale juwelen die niet louter decoratief zijn maar een vooraanstaande plaats innemen in de hedendaagse Noord-Amerikaanse verhalende sieradentraditie. Haar werk is humoristisch en ironisch, soms bijtend. Haar maatschappelijk-politieke boodschappen behelzen thema's als slavernij, oorlog, vrouwendiscriminatie en honger. Ook put ze uit de haar omringende straatcultuur. Gedurende haar carrière heeft ze veel geïnvesteerd in locale kunsteducatie. Haar ingenieuze sieraden hebben inmiddels hun weg gevonden naar musea en collecties over de hele wereld."
→ dc11:title → "Butterscotch dream"
→ dc11:identifier → "S2000.080"
→ skos:prefLabel → "Ilkka Suppanen"
→ skos:prefLabel → "Persis van Schaik"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4858
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6d0253ff77e884c3639e8399f65c9406
→ dc11:identifier → "S2002.015"
→ dc11:title → "Collar and cuff"
→ dc11:description → "halskraag (a) en manchetten (b) (2x) Met deze reflecterende kraag en manchetten zal de drager in het uitgaansleven goede sier maken. De vergulde knoopjes en het zilverachtig glanzende materiaal maken deze accessoires tot een verfijnd ensemble. De sieraden zijn gebaseerd op de kraag en manchetten van een traditioneel herenoverhemd en gemaakt van 3M reflecterende kunststof, zoals toegepast in beveiligingsstrips op de kleding van verkeerspolitie, werklui en buitensporters. De Fin Ilkka Suppanen (Kotka, 1968) ontwierp dit werk voor het project 'Sense of Wonder', waarbij de stichting Chi ha paura..? ontwerpers opriep om in oplage vervaardigbare sieraden te ontwerpen met gebruikmaking van innovatieve technieken of materialen. Suppanen richtte in 1995 een ontwerpbureau in Helsinki op, dat actief is op het gebied van grafisch en product design en onderzoek doet naar nieuwe materialen en technologieën. Ilkka Suppanen beschouwt sieraden als een belangrijk en eigentijds middel voor mensen om zich met een eigen identiteit te onderscheiden."
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:date → "2002"
→ dc:created → "2002/2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4146
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e50c59107595cd006f2db2252e27663c
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren 1982 / 84", "Armband [128]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draadarmband, geel en blauw Draadarmband van gelakt roestvrij staal. Het blauwe deel is naar binnen gebogen zodat er binnen de gele ronding een blauwe lus is ontstaan. Emmy van Leersum maakte een aantal armbanden van niet edelmetaal als antwoord op het traditionele polssieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. De vormtechnische mogelijkheden van het basismateriaal inspireerden haar tot een innovatieve vormgeving. Haar ontwerpen zijn even futuristisch als geraffineerd en eisen zonder meer de aandacht op. Het ging haar niet zozeer om de draagbaarheid als wel om de actieve relatie die bestond tussen het object en degene die het droeg. Daarbij zijn veel van haar ontwerpen in feite niet aan de vrouwelijke of mannelijke sekse gebonden. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1990.046"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8390
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6f1b275529d83ad691a9c20ae0500f33
→ dc:created → "2017/2017"
→ dc11:date → "2017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met halssnoer, voorstellende een mensfiguur die twee electriciteitsdraden vasthoudt (naar de beruchte foto uit 2003 van de Abu Graib gevangenis in Irak), met bijbehorend koffertje"
→ dc11:title → "Untitled (Abu Graib)"
→ dc11:identifier → "S2017.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4443
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e86f3dcb7722386a0f399e10b1b520b5
→ dc:created → "1986/1998"
→ dc11:date → "ontwerp 1986, uitvoering 1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "collier (7-delig), elk deel bestaande uit elk tien schakels Gouden collier, 7-delig, waarvan elk deel bestaat uit tien schakels die in afmeting van elkaar verschillen. Hierdoor is ook de lengte van de delen onderling variabel. De gelijkvormigheid van de schakels maakt het collier echter weer tot een eenheid. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1998.019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4346
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1eae0cdb08a8f13b97e7dc4095733d4d
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche / oorsteker Broche cum oorsteker in de vorm van op een Toekan lijkend vogeltje waarin zilver, klei, zoetwaterparels, glas, borduurgaren en synthetische steen is verwerkt. In 1993 maakte Marion Herbst een serie broches waarin ze stukjes (rest)zilver combineert met o.a. stukjes gekleurd glas, edelstenen en beschilderde parels. De broches zijn niet alleen zeer kleurrijk maar vallen tevens op door de gewaagde en originele combinatie van materialen. Hoewel ze al ernstig ziek is worden haar ontwerpen nooit ernstig of zwaarwichtig. Ze blijven lichtvoetig en humorvol en vormen een steevast volgende stap in haar verkenning van de mogelijkheden van het moderne sieraad. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Vogeltje"
→ dc11:identifier → "S1997.125"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6158
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b64163409c01113dad1fb75463c7fe56
→ dc:created → "1973/1974"
→ dc11:date → "1973 / 1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zilveren opengewerkte bolle vorm"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2006.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4937
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5f97d0a5ceea424c176f892cb570bd86
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x), een exemplaar in zwart vilten etui, en een exemplaar in bruin vilten etui Wat heeft deze simpele strip zilver, met opvallende zilvermerken, in een bijbehorend vilten foedraal, te betekenen en is het wel een sieraad? Deze vraag kan ieder zich met recht stellen. Wie de strip in handen heeft, zal onder de betovering raken van de edele schoonheid van het materiaal. Het plaatje zilver stelt ons voor een dilemma, want om een armband te krijgen zal het materiaal eerst in de juiste vorm gebogen moeten worden. De Zwitserse designer Rolf Sachs (Lausanne, 1955) bedacht dit idee voor een do-it-yourself armband voor de designcollectie van de stichting 'Chi ha paura...?'. Het sieraad is eventueel ook verkrijgbaar in goud. Het vilten foedraal is tevens het materiaal waarmee de armband opgepoetst kan worden. De eenvoud van dit conceptuele sieraad confronteert ons met al onze conventionele opvattingen over edelmetaal, sieraden en versieren. Rolf Sachs werkt in Londen als designer van meubels en producten."
→ dc11:title → "Strip"
→ dc11:identifier → "S2002.048"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3971
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ea6f0d52698f56130adc93d5db6db14f
→ dc11:title → "Aluminium armbanden", "zonder titel"
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, ingezaagd en ingedrukt "
→ dc11:identifier → "S1988.076"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4558
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1d2ee315fa3ba71a10f85aea59df3904
→ dc11:title → "gebroken lijnen, 1980", "Tekening [110c]"
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "tekening, hoort bij broche [107] en oorhanger, verticaal [108] S1999.075 Tekening die de basis vormt voor een oorhanger (collectienummer S1999.075). Emmy van Leersum maakte jarenlang sieraden van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Deze tekening maakt duidelijk hoe zij op het platte vlak tot haar ontwerpen kwam. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.105"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4453
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/66d2c0cf3099cd852b8f1f5827fe8ac3
→ dc:created → "1998/1998"
→ dc11:date → "1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Collier waarvan de achterzijde bestaat uit vijf, elkaar deels overlappende en met pennetjes aan elkaar verbonden, langwerpige plaatjes goud. De voorzijde bestaat uit een raamwerkje van kleinere plaatjes die onregelmatige vierkanten en rechthoeken met elkaar vormen, waardoor een grillig weefsel ontstaat, dat plat in de hals komt te liggen. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen. "
→ dc11:title → "Het vlakke land"
→ dc11:identifier → "S1998.028"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5835
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c4aa2066f2ec2861997fac3b6e9d9161
→ dc11:title → "Sportfiguren", "Valke / Stroomberg"
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche"
→ dc11:identifier → "S2005.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9104
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cbb5a1e5aab5fbc4fc610400f669f9b3
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "object, stervormig"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.110"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4429
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3bb07b36e994e80ad83c4e90de56dbc8
→ dc:created → "1977/1977"
→ dc11:date → "1977"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, van zilveren basisvorm (a) met drie verwisselbare driehoekjes van zwart, wit en transparant perspex (b/d) Veel van de ringen van Paul Derrez uit het midden van jaren zeventig van de vorige eeuw bestaan uit een aantal inwisselbare elementen. Zo maakte hij de serie Wisselring. Hierbij kan op een zilveren basis een kunststof element in een kleur naar keuze geklikt worden. Dit sieraad zonder titel is volgens eenzelfde procédé tot stand gekomen. Hier vormt een zilveren ring het frame waarin naar keuze een wit, zwart of transparant driehoekje van perspex bevestigd wordt. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Wisselring"
→ dc11:identifier → "S1999.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4719
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c84f5222c589dad905d6bb3f0bee56be
→ dc:created → "1970/1970"
→ dc11:date → "1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ceintuur Een verstelbare ceintuur van transparante PVC. De sluiting heeft de vorm van een geleed aluminium blokje, waar de riem ingeschoven kan worden. De ceintuur is een typisch voorbeeld van vroeg jaren zeventig design en is gemaakt door de ontwerpers Frans van Nieuwenborg (Venlo, 1941) en Martijn Wegman (Den Haag, 1955). Van Nieuwenborg, die aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven studeerde, en Wegman, die opgeleid was als edelsmid aan de Gerrit Rietveld Academie, werkten van 1973 tot 1990 samen. De eerste jaren concentreerden zij zich op sieraadontwerpen met een industrieel karakter. Zo maakten zij gebruik van standaard materialen en de mogelijkheden van machines, en experimenteerden zij met het gieten van siliconenrubber. Ze wilden sieraden maken die door productiemethode en prijs bereikbaar waren voor een grote groep mensen. Sommige sieraden van Van Nieuwenborg/Wegman worden nog steeds geproduceerd en verkocht. Vanaf 1977 richten ze zich op het ontwerpen van verschillende producten. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2002.055"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7202
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bf278a18695f9ce58a37d64e1392a7e1
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, cirkelvormig met speld Cirkelvormige broche gemaakt van een rond zilveren staafje met platte uiteinden die naar elkaar toe gebogen zijn. Hans Appenzeller maakte deze broche aan het begin van zijn lange en succesvolle loopbaan. Hans Appenzeller (Amsterdam, 1949) heeft zijn succes te danken aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Na zijn opleiding aan de Rietveld Academie opent hij, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hier laat hij naast eigen werk ook ontwerpen van veelbelovende collega’s zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Schoonheid en draagbaarheid zijn belangrijke uitgangspunten voor Appenzeller. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Bekend zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Appenzeller werkt, met het oog op een betaalbare serieproductie, veelvuldig met materialen als staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver, goud en edelstenen. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen, die hij vertaalt naar schijnbaar eenvoudige oplossingen. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.058"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3754
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b67c0b1b4f72e82e3f9aaf701c8c990b
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit twee scharnierende delen. Elk deel bestaat uit een band die naar voren toe breder wordt en vooraan ombuigt en weer terug naar het scharnier loopt. Aan de voorkant is in de band een ovaal gat gemaakt waardoor de onderliggende band zichtbaar is. Gouden armband bestaande uit twee scharnierende delen. Elk deel bestaat uit een band die naar voren toe breder wordt en vooraan ombuigt om terug naar het scharnier te lopen. Aan de bovenkant is aan weerszijden een ovaal gat gecreëerd, waardoor de onderliggende band zichtbaar wordt. Chris Steenbergen (1920-2007) studeerde aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam maar begon pas na zijn opleiding met het ontwerpen van sieraden. Na de Tweede Wereldoorlog vestigde hij zich als zelfstandig edelsmid in Amsterdam. Hij maakte objecten maar legde zich, vaak in opdracht, vooral toe op het ontwerpen van sieraden, die hij met grote technische precisie vervaardigde. In een tijd waarin de materialen schaars waren bouwde hij langzaam maar gestaag aan een eigenzinnig oeuvre. Zijn werk kenmerkt zich door een bijzondere eenvoud waarin zilver en goud, in geometrische vormen gevat, vaak een even ingehouden als krachtige expressie krijgen. In de jaren vijftig vindt hij inspiratie in de beeldhouwkunst van Antoine Pevsner, Henry Moore en Naum Gabo en wendt hij zich af van de conservatieve tradities van zijn metiér. De vormprincipes die aan zijn werk ten grondslag liggen zijn dan constructivistisch. Robuuste geometrisch vormen worden vervolgens meer en meer het uitgangspunt van zijn ontwerpen en verlenen zijn sieraden een opvallende monumentaliteit. Hierdoor worden ze ook aantrekkelijk voor mannelijke sieraaddragers. Met deze ontwerpen was Chris Steenbergen zijn tijd enigszins vooruit. Een jongere generatie sieraadontwerpers zweert eind jaren zestig niet alleen publiekelijk het gangbare sieraad als louter decoratief vrouwelijk ornament af, maar omarmt dan ook de Bauhaus principes en Nieuwe Zakelijkheid. Ze verklaren echter ook het edelmetaal tot taboe. Steenbergen blijft al die tijd trouw aan het zilver en het goud. Hij beschouwt zichzelf niet alleen als een estheet, hij is tegelijkertijd een realist die weet dat de edelmetalen nu eenmaal beter verkopen en gelooft daarbij in een eerlijke moderne toepassing van het zilver en goud. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8426
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c5ca8b45cc163408d4d083ccfda22751
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6310
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7533fc37d40beba8d2621b641a51b16f
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste fotoprint van halssieraad Parels van Makkum van Alexander van Slobbe Afdruk van een foto van een van de halssieraden uit de reeks Parels van Makkum van Alexander van Slobbe. Het sieraad is gefotografeerd op een gladde, reflecterende ondergrond. De foto is gemaakt door het duo Blommers/Schumm, in opdracht van Van Slobbe. Anuschka Blommers (Purmerend, 1969) en Niels Schumm (Naarden, 1969) studeerden in 1996 af aan de Rietveld Academie in Amsterdam en werken sindsdien samen. Blommers en Schumm behoren tot de meest gevraagde Nederlandse mode- en portretfotografen van hun generatie. In 1997 werkten ze samen met couturiers Viktor & Rolf aan een modereportage voor Purple Magazine. Hun succesvolle start in de internationale modewereld leidde tot ontevredenheid met de conventies van zowel mode als fotografie. Sindsdien gaan ze bewust in tegen het verwachtingspatroon van de kijker, door bijvoorbeeld met vrienden of familieleden te werken in plaats van fotomodellen. De foto’s van Blommers/Schumm werden gepubliceerd in internationale bladen als Interview, i-D, Dazed & Confused en de Japanse Vogue. Het duo exposeerde in onder meer het Groninger Museum, Stedelijk Museum Bureau Amsterdam, ICA Boston en Schirn Kunsthalle Frankfurt. "
→ dc11:title → "Parels van Makkum"
→ dc11:identifier → "S2006.057"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7170
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e978edca0f9addff23abcf1521c25494
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (3x), 1 rood (a), 1 blauw (b), 1 geel (c) Broches, die ontstaan zijn doordat Maria Hees de handgreep aan de bovenkant van een bestaande plastic borstel heeft verwijderd en de randen heeft bijgewerkt. Er bestaan verschillende vormen (vierkant, rond, driehoek) in diverse primaire kleuren. De borstels dienen door een trui gestoken te worden. Maria Hees (Bergeijk, 1948) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les kreeg van Gijs Bakker. Vanaf 1979 is ze, samen met ontwerpers als Marion Herbst en Marga Staartjes, een belangrijke vernieuwer in de Nederlandse sieraadvormgeving. Ze vormen een op de Pop Art geïnspireerde stroming, die reageert op de streng formele tendensen die het Nederlandse sieraad in de jaren zeventig beheersen. In tegenstelling tot haar leermeesters, die vanuit sobere geometrische uitgangspunten met metalen werken, legt Hees zich toe op de transformatie van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, tuinslang. Ondanks de schijnbare eenvoud ervan is haar werk zeer beeldend en decoratief. Haar vindingrijkheid leidt niet zelden tot humoristische en relativerende resultaten, die ze gedeeltelijk zelf in serie uitbrengt. Hees beperkt zich niet tot sieraden. Ze ontwerpt ook tassen en lampen. Direct na haar afstuderen in 1979 breekt ze al door met haar draadkoffertje, waarbij het ijzeren frame aan de buitenkant en de bekleding aan de binnenkant zit. Hierna volgen meerdere ontwerpen die tot moderne klassiekers worden, waaronder haar tuinslangarmbanden en de borstelbroches. In de loop der jaren is Hees ook duurdere materialen toe gaan passen, zoals chipwood, zilver en vissenleer. Haar ontwerpen blijven daarbij even fantasierijk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6190
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/baa14d31fe8df776e9544735a580d186
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Halssieraad van goud en zilver bestaande uit een rechthoekige hanger die in vier gelijkwaardige vlakken is verdeeld en twee verschillende soorten decoraties met verf heeft. Het sieraad heet Looking for Madonna Dolomiti II en suggereert een Italiaanse inspiratiebron. De avant-garde sieraden van Rob Smit (1941, Delft) genieten internationale erkenning vanwege hun gelaagde, vaak persoonlijke symboliek die tevens doet denken aan de abstracte en geometrische vormen van De Stijl en het werk van Piet Mondriaan. Tegelijkertijd behouden zijn ontwerpen een figuratieve kwaliteit. Het is onder meer zijn bewuste keuze voor het werken met goud die hem in de jaren zestig, toen hij terugkwam van zijn studie aan de Staatliche Kunst- und Werkschule in Pforzheim (Duitsland), in conflict bracht met de toenmalige vernieuwers binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Deze verklaarden goud tot taboe en beperkten zich tot een industriële vormgeving die het niet-edelmetaal als basis had. Smit concentreert zich in reactie hierop jarenlang op de beeldende kunst. Hij gaat tekenen en maakt autonoom beeldend werk. In 1985 maakt hij een spectaculaire rentree met een collectie sieraden die hij Ornamentum Humanum noemde. Zijn voorliefde voor goud doet opnieuw een discussie ontstaan binnen de sieradenwereld. Deze toont het grote contrast in opvatting over de rol van het sieraad ten opzichte van zijn drager. Smit streeft naar schoonheid, verbeelding en houdt rekening met de persoonlijkheid van de drager. In Smits werk komen de edelsmid en beeldend kunstenaar samen. Hij combineert het goud vrijelijk met industriële materialen zoals verf, zink, staal, zink en lood. Zijn intuïtie uit zich in verhalend werk met bijzondere namen, waarvan de betekenis vaak meervoudig uitgelegd kan worden. "
→ dc11:title → "Looking for Madonna Dolomiti II"
→ dc11:identifier → "S2007.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5287
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b4ea7caf8ec6cb1a059951100bcf3493
→ dc:created → "1955/1955"
→ dc11:date → "ca. 1955"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met hanger, opgebouwd uit vier scharnierende delen Collier met hanger, opgebouwd uit vier scharnierende delen. De delen hebben tussenliggende schakels van blauw geslepen glas. De hanger is versierd met licht- en donkerblauwe afgeronde en gekante stenen. Het halssieraad is afkomstig van het bedrijf van Elsa Schiaparelli, een van de meest gerenommeerde producenten van costume jewelry, een zeer succesvolle combinatie van accessoire en sieraadimitatie. Schiaparelli kwam met zeer diverse en beeldende ontwerpen die in uitstraling niet onderdeden voor echte juwelen. Elsa Schiaparelli (Rome, 1890 - Parijs, 1973), mode- en sieraadontwerpster, vluchtte als jonge vrouw uit Rome om aan een verstandshuwelijk te ontsnappen en vestigde zich na verblijven in Londen en New York in de jaren twintig in Parijs. Met het mode-imperium dat zij hier opbouwde werd zij tot aartsrivaal van Coco Chanel. Onder andere maakte zij naam door in het naoorlogse Parijs de donkere modekleuren te verlevendigen met een collectie in roze. Schokkend roze werd zo haar handelsmerk. Schiaparelli werd sterk beïnvloed door de Parijse kunstwereld waarin zij circuleerde. Met name het surrealisme inspireerde haar. Zij ontwierp zelf sieraden maar trok daarbij naast grote ontwerpers als Jean Schlumberger en Serge Matta onder meer ook de kunstenaars Salvador Dali en Jean Cocteau aan. De collecties waarin circusmotieven, bloemen, bladeren, dieren, hartjes, naar Botticelli verwijzende groentemotieven, maar ook symbolische elementen werden verwerkt, vonden een enthousiast publiek. Schiaparelli had niet alleen gevoel voor vernieuwing en een grote fantasie, ze durfde ook zeer onorthodoxe materialen als hout, keramiek en veren te gebruiken. Synthetische materialen, glas en stenen bleven echter tot haar meest dankbare grondstoffen behoren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vertrok Schiaparelli naar New York waar ze een filiaal opende. Haar Franse atelier sloot in 1954. Ze keerde echter uiteindelijk wel terug naar Parijs, de stad waarin ze groot was geworden, om er haar laatste levensjaren door te brengen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.035"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5846
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/808bd7c15bca389478ac2d2f8599beac
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, voorzien van robijnen en saffieren Ring van geoxideerd zilver, bezet met edelstenen. Door de met opzet slordige afwerking lijkt het sieraad oud en versleten. De ring heeft een stevige band waarop twee schijnbaar nonchalant vormgegeven schijven zilver op elkaar zijn geplaatst. In het zilver zijn robijnen en smaragden verzonken. Sieradenontwerper Karl Fritsch (1963, Sonthofen, Duitsland) heeft een fascinatie voor oude, gedragen sieraden, objecten die vervormd zijn door de tijd. In zijn werk past hij bijvoorbeeld dof edelmetaal en door oxidatie of vet aangetast materiaal toe. Hij maakt extravagante ringen waarop met lijm echte edelstenen en nepjuwelen samengeklonterd zijn. De vormgeving van zijn sieraden is onpretentieus; het lijkt alsof ze vluchtig in elkaar geknutseld zijn. Bij nadere beschouwing onthullen ze juist een gedegen vakmanschap. Met deze werkwijze daagt Fritsch onze manier van waarnemen uit. Zijn creaties vallen op doordat ze het tegenovergestelde vertegenwoordigen van wat we van een sieraad verwachten. Fritsch won in 2006 de Françoise van den Bosch Prijs. Deze prijs wordt elke twee jaar toegekend aan een sieradenontwerper als erkenning voor zijn of haar oeuvre. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2005.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4068
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/78211cd6a931993d047126c26774db20
→ dc:created → "1960/1970"
→ dc11:date → "ca. 1960"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit in S-vorm aan elkaar gesmede schakels"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.087"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4745
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ad26bc37e723d112c8a2874ac413462f
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met ingegraveerde namen Een collier met een haast klassieke uitstraling, dankzij de ovale schakels die op medaillons lijken en de ritmische opbouw van de onderdelen (van klein naar groot). Aan het collier hangt een grotere hanger die dezelfde vorm heeft als de schakels. In alle schakels zijn regels met vrouwennamen gegraveerd. De schakels zijn verbonden met standaard kettinkjes en slotjes. Dit collier is een karakteristiek conceptueel werk van Dinie Besems (Oosterhout, 1966). Met haar sieraden levert Besems vaak commentaar op het sieraad als verschijnsel. Dit halssieraad lijkt te spelen met begrippen als ijdelheid, hoogmoed en arrogantie en met het uiterlijk vertoon dat met het dragen van sieraden samenhangt. Ook bij dit sieraad worden verwachtingen afgestraft: ondanks de klassieke vormentaal is het een conceptueel sieraad en het materiaal is geen zilver maar verchroomd messing. "
→ dc11:title → "Collier met namen"
→ dc11:identifier → "S2002.073"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8112
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c8cb42e4b371d306987ef8ff03ef587b
→ dc:created → "2016/2016"
→ dc11:date → "2016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger (a), met het opschrift I <3 U (I love you), met bijbehorend perspex presentatiedoosje (b) waar ook S2017.016 in gepresenteerd wordt"
→ dc11:title → "I <3 You"
→ dc11:identifier → "S2017.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8912
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/08683e5d85a3461753339221d009bf7b
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "ca. 1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor bank in Oostburg"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "D2019.077"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4484
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f808a431033b4911debaf895018dca1e
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halskraag, met jurk Halskraag van aluminium met jurk. De aluminium halskragen van Emmy van Leersum uit de tweede helft van de jaren zestig vormen, verwant aan de beeldhouwwerken van Max Bill, een oneindige lijn. De ontwerpster had een gepassioneerde belangstelling voor mode en koppelde de met symboliek beladen kraag aan een bijbehorende jurk. De integratie van sieraad en kledingstuk volgde op natuurlijke wijze uit haar opvatting dat beide een essentieel bestanddeel zijn van de totale persoonlijkheid van de vrouw die ze aan durfde te schaffen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:title → "Halskraag met jurk [12]"
→ dc11:identifier → "s1999.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7186
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7401e9c82d36874d30f9f525d06bd681
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad in de vorm van een rits Halssieraad gemaakt van een deelbare ritssluiting. Deze vroege versie is vervaardigd van metaal. Bij latere versies werden trekker en eindstop ook uitgevoerd in zilver of goud. De Halsrits werd ontworpen door Frans van Nieuwenborg (Venlo, 1941) en Martijn Wegman (Den Haag, 1955). Van Nieuwenborg, die aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven studeerde, en Wegman, opgeleid als edelsmid aan de Gerrit Rietveld Academie, werkten van 1973 tot 1990 samen. In de jaren ’70 concentreerden zij zich op sieraadontwerpen met een industrieel karakter. Ze maakten gebruik van standaardmaterialen en de mogelijkheden van machines en experimenteerden met het gieten van siliconenrubber. Van Nieuwenborg en Wegman wilden sieraden maken die door productiemethode en prijs bereikbaar waren voor een grote groep mensen. Vanuit deze functionalistische visie ontwierpen ze vanaf 1977 ook gebruiksartikelen, waaronder lampen. Ook na het beëindigen van hun samenwerking bleven diverse sieraden in productie. "
→ dc11:title → "Halsrits"
→ dc11:identifier → "S2013.042"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3751
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2b7258d11db66eec3367627e2c7fc86c
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, re-editie 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van poetsnaaf en doorzichtig plastic buis (zwart/geel) Armband gemaakt van een poetsnaaf, die gedeeltelijk door een transparante kunststofbuis omringd wordt. Marga Staartjes vervaardigde deze armband in verschillende kleuren en kleurcombinaties, waaronder roze, zwart, roze/paars, roze/blauw, paars/zwart, blauw/roze, groen/zwart, roze/zwart en blauw/groen. Staartjes (1953) studeerde in 1979 af aan de afdeling Vormgeving in Metaal & Kunststoffen aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Ze kreeg les van pioniers onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers die eind jaren zestig het sieraad als statussymbool hadden afgezworen, waaronder Gijs Bakker. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Marga Staartjes ging in dit democratiseringsproces nog een stap verder door in haar ontwerpen gebruik te maken van voorwerpen en materialen die in het alledaagse leven van de Nederlandse burger een puur functionele rol speelden, zoals pannensponsen en pijpenraggers. Ze gaf deze een opmerkelijke functieverandering door ze te transformeren tot armbanden en colliers. Felle kleuren spelen daarbij een belangrijke rol. Doordat de materialen met name verwijzen naar de huisvlijt van de Nederlandse huisvrouw vertolken ze een spitsvondige ironie, die de toen overheersend hooggespannen idealen over de bevrijding van het moderne sieraad wat tegenwicht bood. De sieraden van Staartjes bevatten vaak een verhaal en hebben verassende eigenschappen. Zo maakte ze een aantal ontwerpen die eetbaar lijken. Soms combineert ze ook figuratief werk met abstract vormgegeven edelmetalen, zoals de menselijke figuurtjes die op zilveren ringen zitten alsof het stoelen zijn. Staartjes heeft zich naast de sieraadvormgeving ook toegelegd op het ontwikkelen van modeaccessoires."
→ dc11:title → "Poetsnaaf armband"
→ dc11:identifier → "S2000.017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4007
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f7f40e201969dd9296d83cd884815a9c
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorclip, bestaande uit twee schuine rechthoeken"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9034
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/81244f1b668dc72799ea59bf6a00b99c
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "object, PTT penning (a) met bijbehorende verpakking (b)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.041"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3809
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c98fd01945cea1174dfab56517f80a0a
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (1x), gebogen gouden buisjes zitten met palletjes aan elkaar gevat, zodat de onderdelen draaibaar zijn (ook het haakje is draaibaar) De ontwerpen van Ettore Sottsass blinken uit door de onvoorspelbaarheid en soms ongebruikelijke herhaling van vormen en patronen. Hierdoor krijgen de ontwerpen een opvallende speelsheid die even robuust als vergankelijk ogend uit kan pakken. Dit geldt ook voor zijn sieraden. Bij deze oorhanger, die veel van een mobile wegheeft, zijn hoekig gebogen gouden buisjes met palletjes eraan zo met elkaar verbonden, dat de onderdelen draaibaar zijn. De Italiaanse architect, designer, en theoreticus Ettore Sottsass (1917) heeft altijd een vernieuwende blik gehad. In de twintig jaar die hij, na zijn afzwaaien uit militaire dienst, voor typemachinefabrikant Olivetti werkt, komt hij met zeer ongewone ontwerpen. In 1947 opent hij daarnaast zijn eigen architectenbureau. Zijn ideeën staan ver af van het rationalisme en de modernisten. In de jaren zeventig en tachtig is hij een belangrijk vertegenwoordiger van het Italiaanse "Il Nuovo Design" In 1981 is hij een van de oprichters van het postmodernistische Memphis, een groep designers die met radicale ontwerpen, felle kleuren en materialen als laminaat, het klassieke onderscheid tussen hoge en lage cultuur wil doorbreken. Baanbrekend meubilair en "bevrijdende" gebruiksvoorwerpen zijn het resultaat. Voor Sottsass is daarbij de maximale uitdrukkingskracht van voorwerpen en objecten veel belangrijker dan standaardisering, massaproductie en consumentisme. Sottsass houdt ook van klei. Het is voor hem de oerdrager van cultuur. Sinds 1956 heeft de ontwerper honderden keramische stukken ontworpen, soms door hemzelf vervaardigd, meestal uitgevoerd door derden op basis van zijn prototypes. Een reis naar India, een ernstige nierziekte en een daaropvolgende spirituele verdieping inspireren hem tot series als "Darkness", "Yantras", "Indian Memory"en "Tantra Ceramics". Met zijn keramische projecten wijst hij op algemene esthetische en filosofische waarden, die volgens hem in iedere cultuur aanwezig zijn. Hij gebruikt daarvoor de meest gangbare soorten klei en glazuren en komt, ook in zijn keramisch werk, tot een hedendaagse en vernieuwende beeldtaal. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6176
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e44541d563dddbf76b1ca76267b44487
→ dc11:title → "zonder titel", "aluminium armbanden"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband van aluminium buis, 360 graden spiraalsgewijs ingezaagd, een deel naar binnen en een deel naar buiten gedrukt Brede armband bestaande uit een aluminium buis die 360 graden spiraalsgewijs is ingezaagd, waarbij één deel naar binnen en het andere deel naar buiten is gedrukt. Emmy van Leersum vervaardigde talloze brede armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de sieraden niet alleen het minimalistische ontstaansproces. Ze zijn nooit emotieloos en vragen om een zelfbewuste lichaamstaal. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S2006.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8406
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/87e839737804478bdf50d8a63fc47fc2
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, blauwe metalen staaf met rubberen draad"
→ dc11:title → "Halsschleife"
→ dc11:identifier → "S2018.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4580
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3311a4a0d5904ce946a4369350468a70
→ dc11:title → "gebroken lijnen, 1982", "zonder titel"
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "tekening, hoort bij halskraag [115] en [117] en bij armband [123] Tekening die de basis vormt voor zowel een halskraag (nr. 115 en 117) als een armband (nr. 123). Emmy van Leersum maakte jarenlang sieraden van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Deze tekening maakt duidelijk hoe zij op het platte vlak tot haar ontwerpen kwam. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.110"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4537
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f0159007a1dcfdcc26d0af94c7cec292
→ dc11:title → "Oorhanger, horizontaal [109]", "gebroken lijnen, primair met aflopende kleur, 1980 / 82"
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2x), in twee kleuren blauw Dit oorsieraad uit de serie Gebroken lijnen bestaat uit twee staafjes messing van gelijke lengte in twee kleuren blauw. De staafjes worden horizontaal op het oor gedragen. Hun vorm is het resultaat van een geometrische ingreep op het platte vlak. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1999.076"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5887
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4a8127b7e76b758dcdbfab4a0a0bb99b
→ dc11:title → "What's Luxury", "Bloom Bloom"
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (3x), opgebouwd uit laagjes transparant melinex en blauw polyester die in in organische vormen uitgesneden zijn Broche met bloemvorm, die opgebouwd is uit laagjes transparant melinex en blauw polyester. De bloem oogt even robuust als fragiel. Frank Tjepkema (1970) lijkt voor het ontwerpen geboren. Op vierjarige leeftijd ontvangt hij al de tweede prijs van de Little Genius Trophy vanwege zijn technische inzicht en gevoel voor detail. Aanvankelijk studeert hij industrieel ontwerpen aan de Technische Universiteit Delft maar na twee jaar lonkt de Design Academy, waar hij in 1996 cum laude afstudeert. Studies aan het Royal College of Art in Londen en het Sandberg Instituut in Amsterdam volgen. Tjepkema ontwikkelt vervolgens producten en meubels voor Droog Design en concentreert zich tevens op 'brand related' design voor talrijke multinationals zoals Oilily, Nike, Levis, British Airways en Issey Miyake. Sinds 2001 heeft hij, vanaf 2005 onder de naam Tjep, met partner Janneke Hooymans een eigen design studio in Amsterdam, die al snel een plek op de internationale designkaart verovert. Ze ontwerpen zowel autonoom als in opdracht. De ontwerpen vormen steevast een combinatie van functionaliteit en elegantie die verwijst naar de hedendaagse cultuur, al dan niet met een knipoog. Zo spelen de ontwerpers vaak in op onze merkbeleving. Onder de vrolijke ironie schuilt altijd een serieuze ondertoon. Tjepkema en Hooymans benadrukken dat aan al hun objecten een verhaal vastzit, dat een context biedt voor degene die hun product aanschaft of het in een openbare ruimte beleeft. Aan de basis van hun werk ligt het verlangen de gebruiker te verleiden om anders naar zijn omgeving te kijken."
→ dc11:identifier → "S2005.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4500
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5f14aa26bf4bcc4f62621f090632b1b1
→ dc11:title → "Armband [35]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 360° spiraalsgewijs ingezaagd, één deel naar binnen en één deel naar buiten gedrukt Brede armband ontstaan uit een aluminium buis die 360 graden spiraalsgewijs is ingezaagd, waarbij een deel naar binnen is gedrukt en het andere naar buiten. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.039"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6192
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5e3146d313b5dd573c2b69a4935b5b9d
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit een fijne schakelketting met daaraan twee ronde, lasergesneden opengewerkte hangers Halssieraad, bestaande uit een fijne schakelketting met daaraan twee ronde, lasergesneden, opengewerkte en decoratieve hangers, die met een klein schakeltje verbonden zijn. Het collier vormt een van de meer draagbare ontwerpen van Dinie Besems. Besems (1966, Oosterhout) gaat na haar opleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem naar de Rietveld Academie in Amsterdam. Na haar afstuderen vestigt zij zich als onafhankelijk sieraadkunstenaar. Het woord kunstenaar mag daarbij de klemtoon krijgen want als geen ander heeft Besems lak aan dienstbaarheid of draagbaarheid. Hoewel ze graag met edelmetalen werkt voelt ze zich geenszins gebonden aan trends of tradities. Bij Besems prevaleert altijd het concept en nooit de vorm of het materiaal. Eerder probeert ze zich te ontdoen van de vorm. Vorm en materiaal dienen in eerste instantie haar gedachten, de idee. De sieraadontwerpster ziet niet slechts het lichaam maar in potentie de hele wereld als 'drager' van haar ontwerpen. "Drager" en sieraad, concept en vorm presenteren zich daarbij in haar werk in een beeldende synthese, waardoor ook de functie en context van het sieraad in het algemeen bevraagd worden. Besems legde bijvoorbeeld een meterslang collier door de kamers en gangen van haar huis dat ze later, kamer voor kamer, om kaartjes rolde ("Nooit meer naakt"), stapelde hoopjes sieraden op graven, maakte een collier van smeltende ijsklontjes, construeerde het boek "Magisch Vierkant", dat twee ingangen had, en redigeerde een fictief verslag van haar optreden in Downtown Boston. Soms komen haar ontwerpen heel direct bij de kijker binnen, zoals bij het bolletje pluizige wol waarin ook haar van de kunstenaar zit en dat de titel "What would you like to knit with me?" draagt, de in zilveren plakken afgegoten puistjes en littekens die om de hals gedragen kunnen worden, of de cd waarop een zekere Fred een parelketting 'voorleest'. Duidelijk is dat de grenzen met de autonome beeldende kunst meer en meer verwaarloosbaar zijn geworden. In 2006 besluit Dinie Besems de sieraadkunst voorgoed achter zich te laten. Paradoxaal genoeg bevat haar laatste expositie een zeer draagbare collectie, gebaseerd op het wiskundige principe van Delaunay en Voronoi, waarmee orde in chaos zichtbaar gemaakt kan worden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2007.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4639
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6dcb3f5163fbe586c8a42f3df5ff56bb
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, uit een plaatje zilver waarvan een gedeelte als een spiraal is opgerold de binnenzijde is geribbeld, een ander gedeelte is in drie hoeken gevouwen de vouwpunten van koper Zilveren ring, gesmeed, gewassen en gevouwen. De ring is ontstaan uit een plaatje zilver waarvan een gedeelte als een spiraal is opgerold en een ander gedeelte in twee hoeken is gevouwen. De hoekpunten zijn van koper. De binnenzijde van de ring is gerimpeld. De ring is een sprekend voorbeeld van Onno Boekhoudts ruimtelijk denken. De maker zag zichzelf liever als kunstenaar die zich met het thema sieraad inlaat, dan als een klassiek sieraadontwerper. Boekhoudts fascinatie voor de cirkel en het gat resulteerde in talloze ringen. Hij weet op subtiele wijze, met ogenschijnlijk eenvoudige ontwerpen die vaak intuïtief uit zijn ambachtelijke expertise voortkomen, altijd weer de aandacht bij de pure vorm terug te brengen, als was deze een onbewerkt onderdeel van de natuur, door de maker 'gevonden'. De ring is voor hem geen decoratief ornament. Hij hield van de ring omdat het een object is waaraan de drager zich bindt, waartoe hij zich met een bepaald gevoel verhoudt. Zijn sieraden werpen altijd vragen op. Boekhoudt had een voorliefde voor zilver omdat dit edelmetaal op kameleontische wijze de omringende omgeving kan weerkaatsen. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Boekhoudts sieraden maken geen grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Zijn artistieke visie verraadt een affiniteit met architectuur en beeldhouwkunst, maar Boekhoudt maakte zeker geen kleine sculpturen van zijn sieraden. Hij was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Hij was nooit uit op effect. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.178"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4256
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2d803a7f4f1c0289d108e96536688984
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad en broche, met inlegvel met informatie over S1995.012, S1995.013, S1995.014, S1995.015"
→ dc11:title → "Steps"
→ dc11:identifier → "S1995.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3974
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/95d041bdaadcb5ce145986e11f677e14
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, aluminiumbuis gebogen, gespleten en gesoldeerd Armband in de vorm van een gespleten en gebogen aluminiumbuis. De uiteinden overlappen elkaar gedeeltelijk. Hans Appenzeller maakte deze armband aan het begin van zijn lange en succesvolle loopbaan. Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.079"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6563
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/88e904b79343d30afe61d23d7e810bae
→ dc:created → "2004/2004"
→ dc11:date → "ca. 2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste tekening, kleurpotlood op blauw papier, met een variant op de Blue Sea brooch, nr. 323 in Gijs Bakker with Jewelry)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.036"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5817
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e5d8d0bdf6b521fdc4e6bbd78154808d
→ dc11:title → "Juliana", "Queens"
→ dc:created → "1977/1977"
→ dc11:date → "1977"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Halssieraad uit de reeks koninklijke juwelen die Gijs Bakker in de vorm van foto's in PVC insloot. In dit geval koningin Juliana van Nederland. Later zou hij zich in zijn sieraden uitdrukkelijker gaan verhouden tot het thema echt en namaak, maar in feite wordt de kiem voor die werken al in deze serie koninklijke praaljuwelen gelegd. Bakker lijkt hier de metafoor te gebruiken van de wanden die in toeristencentra worden gebruikt om bezoekers in klederdracht te fotograferen: je steekt je hoofd door het gat en plotseling ben je voor de foto een Volendamse visser of een Noordamerikaanse indiaan. "
→ dc11:identifier → "S2004.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4585
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/04cb5425e569b8f9a3e3d0071dd0e242
→ dc:created → "1974/1975"
→ dc11:date → "1974 / 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "horloge in stalen armband met losse, stalen klem en drie losse, kunststof klemmen (wit, transparant, zwart)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.120"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4176
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1467f39bd654c42944875ca6f1a46c89
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring van gezwart zilver, waarbij op een rank ringetje met gespikkelde kelkvorm bolletjes van glas, amethyst, citrien, rhodoniet, en lapis lazuli als een boeket zijn bijeengebracht. Vanaf 1990 gebruikte Marion Herbst zilver niet meer louter als toevoeging in haar sieraden, maar als primair materiaal voor haar ontwerpen. Deze zijn echter op geen enkele wijze klassiek te noemen. In 1991 ontstaat een grote collectie ringen waarvan sommige naar architectuur verwijzen, anderen hebben een bootvorm of refereren aan bloemen of fruit. De ringen zijn soms frivool, soms sober en strak vormgegeven. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1991.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8448
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9bbb5c96706fe1e1971c7444092c6af1
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, open roze verguld zilveren buis met een parel, hoort eigenlijk bij het sieraadobject Aoaersdtbeeri"
→ dc11:title → "Oaeasrtbeeri"
→ dc11:identifier → "S2018.055"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5795
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/be77a44442c5427bb4b2e765f44bb264
→ dc:created → "1935/1940"
→ dc11:date → "1935 / 1940"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste schets voor halssieraad met wimpel (S2003.054) Een helder blauwe kunststof wimpel, met onregelmatige golven en aan beide uiteinden gespleten in twee punten. De vergulde ketting is - onzichtbaar - aan de achterkant van de wimpel bevestigd. De hanger is gebaseerd op een schets van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Oppenheim heeft daarbij aangetekend dat deze van helder blauw kunsthars gemaakt moet worden. Op de schets is de ketting eveneens onzichtbaar aan de achterkant van de hanger bevestigd. Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, die nooit uitgevoerd werden. In 2003 werd een keus uit haar schetsen, waaronder deze, door Ortrun Heinrich in Hamburg, gerealiseerd. In het werk van Oppenheim lopen ideeën vrijelijk van autonome objecten, tekeningen en schilderijen naar accessoires en mode, en vice versa."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2004.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6535
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0cd6a01c456eee1f64a578e7c1be5b2e
→ dc11:title → "Pantografica collection", "Pantografic bracelet"
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, opgebouwd uit met elkaar verbonden, golvende roestvrij stalen stripjes die bezet zijn met diamanten Armband bestaande uit tientallen langwerpige, licht golvende metalen strips die in een geometrisch patroon zijn geordend. De armband bestaat uit twee rijen strips die aan elkaar bevestigd zijn met scharnierende verbindingpunten, die zijn voorzien van kleine diamanten. Elke strip van de voorste rij is op elf punten verbonden met opeenvolgende strips uit de achterste rij, maar geheel los met de strips uit de voorste rij. Hierdoor verschuift elke strip zodra er maar een onderdeel van de armband in beweging wordt gebracht. Deze manier van scharnieren wordt ook wel pantografisch genoemd. Het sieraad is geproduceerd in een beperkte oplage en ontworpen door de Braziliaanse ontwerpers Fernando en Humberto Campana (São Paulo, 1961 en 1953). Voor de gebroeders Campana is het een uitdaging om goedkope materialen, wegwerpartikelen en ander afval om te vormen tot decadente, luxueuze producten. Op deze manier ontwerpen ze meubels, decoratieve objecten en sieraden. Hun stoel Favela is bijvoorbeeld gemaakt van op straat gevonden en met de hand aan elkaar gelijmd afvalhout. Grote inspiratiebron voor de broers is hun woonplaats São Paulo. Ze groeiden op in een buitenwijk, waardoor ze in aanraking kwamen met het kleurrijke stadslandschap, de geïmproviseerde woningen in de sloppenwijken en de eenvoudige agricultuur buiten de stad. Fernando en Humberto Campana behoren tot de belangrijkste Braziliaanse ontwerpers van hun generatie. Ze werkten voor grote designmerken als Edra en Cappellini. "
→ dc11:identifier → "S2008.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5796
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d80b3e48351b2e139836508d4f71c67d
→ dc:created → "1936/1940"
→ dc11:date → "1936 / 1940"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste schets voor broche "Gedeckter Tisch" (S2003.055) Op een miniatuur zilveren tafelblad is voor vier personen gedekt. Naast de gouden bordjes met etenswaren, staat een mok en liggen een vork en lepel. Deze broche is gebaseerd op een nauwkeurige schets, vanuit twee perspectieven getekend, van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Volgens haar aantekeningen zou het sieraad 'in grotere uitvoering nog mooier' zijn. Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, die nooit uitgevoerd werden. In 2003 werd een keus uit haar schetsen, waaronder deze, door Ortrun Heinrich in Hamburg, gerealiseerd. De schets voor deze broche geeft geen aanwijzingen over materialen, alleen de bordjes zijn geel ingekleurd. Oppenheim maakt in haar werk geen onderscheid tussen autonome objecten, tekeningen en schilderijen aan de ene en accessoires en mode aan de andere kant."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2004.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3850
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8c0e41fee4cfc7e911fbb7e724201163
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit zes schakels in de vorm van hoedjes Armband bestaande uit zes schakels in de vorm van hoedjes die een roodgelakte rand en op de top een pareltje hebben. Vanaf 1990 gebruikte Marion Herbst zilver niet meer louter als toevoeging in haar sieraden, maar als primair materiaal voor haar ontwerpen. Deze zijn echter op geen enkele wijze klassiek te noemen. Herbst lijkt een sprookjeswereld te willen openen met een serie sieraden waar door zwarting verkregen schaakpatronen of stippen speelse kegelvormen, dakjes of koepeltjes sieren. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "Hoedjes-armband"
→ dc11:identifier → "S1995.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4778
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/29026312004a977fc9747df6d534c2ac
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, ingelijst "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.061"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3784
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/768f4c08c808287441e0b53f85a70ae3
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, gekleurd emaille op uitgezaagde / gestanste metalen vormen De ontwerpen van Ettore Sottsass blinken uit door de onvoorspelbaarheid en soms ongebruikelijke herhaling van vormen en patronen. Hierdoor krijgen de ontwerpen een opvallende speelsheid, die even robuust als vergankelijk ogend uit kan pakken. Dit geldt ook voor zijn sieraden. Bij deze geëmailleerde broche zijn verschillende golvende, ronde en rechthoekige vormpjes van metaal aan elkaar bevestigd, die elk een andere kleur hebben gekregen. De Italiaanse architect, designer, en theoreticus Ettore Sottsass (1917) heeft altijd een vernieuwende blik gehad. In de twintig jaar die hij, na zijn afzwaaien uit militaire dienst, voor typemachinefabrikant Olivetti werkt, komt hij met zeer ongewone ontwerpen. In 1947 opent hij daarnaast zijn eigen architectenbureau. Zijn ideeën staan ver af van het rationalisme en de modernisten. In de jaren zeventig en tachtig is hij een belangrijk vertegenwoordiger van het Italiaanse "Il Nuovo Design" In 1981 is hij een van de oprichters van het postmodernistische Memphis, een groep designers die met radicale ontwerpen, felle kleuren en materialen als laminaat, het klassieke onderscheid tussen hoge en lage cultuur wil doorbreken. Baanbrekend meubilair en "bevrijdende" gebruiksvoorwerpen zijn het resultaat. Voor Sottsass is daarbij de maximale uitdrukkingskracht van voorwerpen en objecten veel belangrijker dan standaardisering, massaproductie en consumentisme. Sottsass houdt ook van klei. Het is voor hem de oerdrager van cultuur. Sinds 1956 heeft de ontwerper honderden keramische stukken ontworpen, soms door hemzelf vervaardigd, meestal uitgevoerd door derden op basis van zijn prototypes. Een reis naar India, een ernstige nierziekte en een daaropvolgende spirituele verdieping inspireren hem tot series als "Darkness", "Yantras", "Indian Memory"en "Tantra Ceramics". Met zijn keramische projecten wijst hij op algemene esthetische en filosofische waarden, die volgens hem in iedere cultuur aanwezig zijn. Hij gebruikt daarvoor de meest gangbare soorten klei en glazuren en komt, ook in zijn keramisch werk, tot een hedendaagse en vernieuwende beeldtaal. "
→ dc11:title → "Centro"
→ dc11:identifier → "S1988.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4165
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0d8bb7f2c0ebe93852d75e31ad0e799c
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger Deze oorhanger is beladen met symboliek. Het sieraad wordt bekroond met een vogelklauw, daaronder hangt een hoefijzerachtige vorm met de inscriptie SUMMUM JUS SUMMA INIURIA en daaronder een weegschaaltje met gouden bakjes. Vertaald luidt de tekst: 'Het hoogste recht is het hoogste onrecht'. Dit sieraad van de in Duitsland wonende Zwitser Patrik Muff (Hochdorf/CH, 1962), heeft meer weg van 19e eeuwse rouwsieraden of van ouderwetse jachtspeldjes dan van gangbare hedendaagse sieraden. Patrik Muff maakt bewust gebruik van de mogelijkheden van dat soort sieraden die opgebouwd zijn uit symbolen en boodschappen. Hij wil geen oppervlakkige esthetische decoraties maken maar kiest voor de - mooi verpakte - confrontatie met de drager van zijn sieraden. Zijn thema's gaan over tijdelijkheid en vergankelijkheid en over menselijke zwakheden als luxe, ijdelheid en egoïsme. In veel van zijn sieraden komen teksten voor, waaruit hij over het algemeen zijn inspiratie put."
→ dc11:title → "Summum jus summa iniuria"
→ dc11:identifier → "S1991.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9154
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/95377aa48e66987997e63a8f142dcff3
→ dc:created → "2012/2012"
→ dc11:date → "2012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "project van 8 draagbare objecten met bijbehorende digitale foto's De toekomst wordt vaak als high-tech voorgesteld en de nieuwe mens als een cyborg. Dat er ook andere mogelijkheden zijn, die misschien zelfs meer voor de hand liggen laat Ana Rajcevic zien. Hoe buitenissig ook, haar ‘prothetische lichaamssculpturen’ ogen bijna als natuurlijke extensies van het lichaam. Haar idee van vooruitgang lijkt tegen de evolutie in te gaan richting het dierlijke. Zijn diegenen die zich tooien met deze draagbare sculpturen misvormd of juist verbeterd? De werken vervullen nog een dubbelrol; op het lichaam worden ze onderdeel van de drager. Als ze, zoals hier, op zichzelf worden getoond veranderen ze in exotische artefacten."
→ dc11:title → "ANIMAL: the Other Side of Evolution"
→ dc11:identifier → "S2020.155"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4927
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/76131127a696def5004cab68720f0ffa
→ dc:created → "2000/2000"
→ dc11:date → "2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger (ring in plexiglas), aan koord, in originele verpakking Het rechthoekige blokje acrylaat bevat een klassieke gouden trouwring. Door het acrylaat is een gaatje geboord, waar een koordje doorheen gehaald is. Ted Noten (Tegelen, 1956), de maker van dit wat dwarse sieraad, is een Nederlandse sieraadontwerper die sieraden niet zomaar als decoratie ziet. Zijn sieraden ontregelen, hebben humor en zetten aan tot denken. Noten maakte dit sieraad in oplage op verzoek van de Stichting 'Chi ha paura...?'. In zijn werk reageert Ted Noten vaak op de functie van sieraden. Vooral aspecten zoals herinnering, overlevering en persoonlijke ervaring komen veelvuldig in zijn werk voor. In 1995 ging Noten voor het eerst gebruik maken van acrylaat, om als het ware beelden vast te leggen: een dode muis met een parelsnoertje, een verzameling ringen van een opdrachtgeefster of een bruidsschat. Het leidde tot broches, hangers, colliers en ringen en tot grote draagbare objecten met een hengsel of handvat."
→ dc11:title → "Wedding Ring"
→ dc11:identifier → "S2002.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4022
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6bc4c3c54ad18391788afc6b9abc62ed
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x) Twee armbanden, de een wit, de ander zwart, bestaande uit een massief snoer van latex waarvan de uiteinden aan elkaar gelijmd zijn. Het sieraad maakt deel uit van de Serie Sieraad, een collectie uit 1973-1974, geïnitieerd door Galerie Sieraad (1969-1975). Deze eerste Nederlandse sieradengalerie wilde betaalbare en in oplage gemaakte sieraden voor jonge mannen en vrouwen op de markt wilde brengen. De galerie werd opgericht door Hans Appenzeller en Lous Martin. Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:identifier → "S1989.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4200
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fd85aa312249eb01713fe2b421836def
→ dc:created → "1988/1988"
→ dc11:date → "1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "collier, bestaande uit metalen kegeltjes, in orginele houten verpakking"
→ dc11:title → "Kegeltjes"
→ dc11:identifier → "S1992.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4878
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4a0ffc9564c0345f427744d078875b5e
→ dc:created → "1955/1955"
→ dc11:date → "ca. 1955"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit 3 rijen glasstenen van verschillende grootte Deze parure, een sieradensetje bestaande uit een collier, een armband en oorclips, is een voorbeeld van Amerikaanse costume jewellery uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Het collier is opgebouwd uit drie verschillende rijen bergkristal; ook bij de armband en oorclips zijn de contrasten tussen de olie-achtig glimmende en witte stenen uitgebuit. Net als de modesieraden van andere bedrijven die in de jaren vijftig en zestig op dit terrein actief waren, zijn de sieraden van de Firma Weiss uit New York bescheiden opzichtig. Ze vallen op door het kleurgebruik en het contrast tussen fonkelende en niet glanzende stenen. Het sieradenbedrijf Weiss bestond van 1942 - 1971. Albert Weiss ontwierp zijn sieraden zelf. De stenen werden volledig met de hand gezet, een werk, dat vaak werd uitbesteed aan andere ateliers. Weiss had voorkeur voor Oostenrijkse stenen omdat dit glas meer fonkelde vanwege een hoger bestanddeel lood. Weiss leverde ook aan grotere firma's. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4344
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b1a82bd19cd6e3e133749999feadfd12
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsteker (3 x), gezwart zilver (2x) zilver (1x) Oorstekers in de vorm van vaatjes buskruit waarbij uit de zilveren of gezwarte zilveren cilindervorm rood borduurgaren als lontjes naar buiten hangt. In het oorsieraad zijn verder parels en gekleurd glas verwerkt. Hoewel Marion Herbst in 1993 al ernstig ziek is blijft ze sieraden ontwerpen die een karakteristieke lichtvoetigheid bezitten. Tegelijkertijd vormen ze steevast een volgende stap in haar gedreven verkenning van de mogelijkheden van het moderne sieraad. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.123"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8764
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/475e08d19ffa6c8dd992f58452e748a3
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, zeshoekig, gemaakt van verbandgaas gelamineerd in pvc"
→ dc11:title → "Torn Paper Necklace"
→ dc11:identifier → "S2018.356"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8466
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4453b6e1de789752f3c289e5ea393e65
→ dc:created → "1980/1985"
→ dc11:date → "1980 / 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, proef voor later werk"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.073"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5509
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/abddb47c56ac071aea1ea0eecfcbf4f1
→ dc:created → "2003/2003"
→ dc11:date → "2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Deze ring heeft een robuuste, brede gouden scheen, waarop een hoorn met de punt naar beneden bevestigd is; de hoorn is aan de bovenkant met een gouden dekseltje afgedekt. De ring vormt samen met een collier een set. Bij het collier zijn zes gelijkwaardige waterbuffelhoorns als schakels aaneen geregen. De brede kant van iedere hoorn heeft een gouden dekseltje met een oogje. Door middel van oogjes aan de punt van elke hoorn zijn ze geschakeld. Ring en collier zijn van edelsmid Philip Sajet (Amsterdam, 1953) en karakteristiek voor zijn manier van werken. Sajet combineert in zijn sieraden regelmatig eenvoudige - gevonden of kant en klare - voorwerpen met goud. Door de manier waarop hij de hoorns aanbracht, ontstonden een goed draagbare ring en collier. De associatie met etnologische jachttrofeeën ligt misschien voor de hand. Toch zijn het typische voorbeelden van hedendaagse westerse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "Hoornring"
→ dc11:identifier → "S2003.060"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4792
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/991c4c800ff376ac97a22b1ca6b68c1d
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype), bevestigd op kartonnen standaard"
→ dc11:title → "Familiejuwelen"
→ dc11:identifier → "S2001.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4505
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/da05a5a1e58caf0ddbeda25bafca31d2
→ dc11:title → "vouwen en inzagingen, 1970 / 71", "Armband [39]"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 2 maal 360° spiraalsgewijs elkaar kruisend ingezaagd en aan 2 zijden naar binnen gedrukt Brede armband ontstaan uit een aluminium buis die tweemaal 360 graden spiraalsgewijs en elkaar kruisend is ingezaagd en naar binnen is gedrukt. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.044"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3759
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2b2b99f071dfae477a176202beb17445
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, van gedreven zilver"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4528
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f0103ecda17751ecb24041e6907bbba6
→ dc11:title → "binnenzijde in verschillende maatverdelingen uitgefreesd, 1977", "Armband [84]"
→ dc:created → "1977/1977"
→ dc11:date → "1977"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, conische verwijding aan binnenzijde op 6/9 en 8/9 Gezaagde en uitgefreesde armband van acrylaat en opaal. Er is een conische verwijding aan de binnenzijde op 6/9 en 8/9 deel. Door deze bewerking ontstaan een verfijnde lichtschakering en dieptewerking. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object."
→ dc11:identifier → "S1999.067"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9112
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/61fc3358ca1749074172bda594d44d23
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, transparante kunststof strip met zwarte streep over het midden en de tekst 'molti auguri'"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.118"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5490
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c7092eab7f38be488253a0254bbc15e6
→ dc:created → "1935/1936"
→ dc11:date → "ontwerp 1936 / 1937, uitvoering 2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring met suikerklontje Deze gouden ring dient als kostbare zetting voor een gewoon suikerklontje. De ring is gebaseerd op een tekeningetje, afkomstig van een vel met schetsen voor ringen, armbanden en accessoires, van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Het gebruik van een dure gouden (goud = eeuwig) zetting voor iets banaals en vergankelijks als een suikerklontje is dan ook typisch surrealistisch. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, die nooit uitgevoerd werden. In 2003 werd een keus uit haar schetsen, waaronder deze, door Ortrun Heinrich in Hamburg, gerealiseerd. Met evenveel gemak realiseerde Oppenheim haar ideeën in zowel autonome objecten, tekeningen en schilderijen als in sieraden en modeaccessoires. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.050"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8431
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c8abeff4536eebc9143834eee2b99b16
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zwart vierkant met een zalmrose binnenkant Dit type broche is uitgevoerd in talloze kleuren, maar altijd met een zwarte of witte rand. De Zwitsers/Duitse ontwerper Otto Künzli (Zürich, 1948) maakte meerdere soorten broches met gelijksoortige rechthoekige vlakken. Ook maakte hij halssieraden in de vorm van schilderijlijsten. Otto Künzli is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. Vindingrijkheid, humor en maatschappijkritiek kenmerken zijn oeuvre. Eind jaren ’70 nam hij afstand van goud, volgens hem een beladen materiaal, met het ontwerp voor een zwarte rubberen armband waarin een ronde gouden kogel verstopt zat. In 1990 won Künzli de Françoise van den Bosch Prijs. De jury roemde de soepelheid waarmee hij de ‘vage doch precaire grens van het sieraadontwerpen naar de beeldende kunst overschrijdt.’"
→ dc11:title → "Colour"
→ dc11:identifier → "S2018.038"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4190
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0bf9308733d71a5391a3b625db8d4971
→ dc11:title → "Armband [89]", "doorsnijdingen van het vierkant, 1979"
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband en tekening, 1/2 diagonale doorsnijding van het vierkant, verticaal Deze gouden armband bestaat uit een kruising van twee gouden lijnen over de arm. In het platte vlak gezien zijn het twee doorsnijdingen van het vierkant. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. In de serie Doorsnijdingen van het vierkant (1979) maakte zij gouden armbanden, broches en colliers, die vergezeld gingen van ontwerptekeningen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1992.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8579
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3bd0d7943cdcefd4131060a497824f57
→ skos:prefLabel → "Sylvia Blickman"
→ dc:created → "1988/1988"
→ dc11:date → "1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, metalen strip, opgewonden tot een spiraal, gedecoreerd met rode, blauwe en gele stift"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.182"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8760
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9ae7438de926c41a49d9577ac926f687
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche"
→ dc11:title → "Broken Stick"
→ dc11:identifier → "S2018.352"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8909
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0ef824cdb85c7988950e23335912f15f
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "ca. 1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor Foyer stoel (zie D2019.063) "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "D2019.074"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4380
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5433e1214d54f22e606150ab211048a9
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Vierkante broche met onregelmatige randen van beschilderd papier-maché en staal. Na haar reis naar Florence en Sienna in 1984, maakte Marion Herbst een aantal sieraden die geënt waren op de renaissancekunst en de commedia dell'arte. Zij koos hierbij voor papier-maché als basismateriaal en beschilderde de broches of bewerkte ze met bladgoud. Een soortgelijke techniek paste ze vervolgens toe bij het ontwerp van daaropvolgende broches. Deze broche is aan de randen gedecoreerd met langwerpige vormen met ruit-, streep- en andere abstracte patroontjes in rood, wit en zwart. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.094"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4342
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cbef2e6a53e860694cee83312855ff0d
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (3x) Spelden in de vorm van een madeliefje van verguld zilver met een synthetische robijn. Marion Herbst maakte in 1993 haar serie Popsy Daisy, een vrolijke ongecompliceerde collectie spelden van verguld zilver, die ze soms beschilderde. Zij was toen al ernstig ziek, maar haar ontwerpen bleven als altijd optimistisch en olijk. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Popsy daisy"
→ dc11:identifier → "S1997.116"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6950
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9c71b9c2ff03b955f9554673d915aaad
→ dc:created → "2010/2010"
→ dc11:date → "2010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gemaakt van een scharnierende strip zilver die gesloten wordt door twee schroeven en moeren, in originele blisterverpakking Zilveren halssieraad in de vorm van een klemband zoals die in de ijzerhandel verkrijgbaar is. De uiteinden van de cirkelvormige band overlappen elkaar en zijn elk voorzien van drie gaten. De band wordt gesloten door twee bouten met vleugelmoeren. De band is aan de binnenzijde ingegraveerd met de naam van de kunstenaar en het nummer 9/100. Het geheel is verpakt in de originele blisterverpakking. Het sieraad werd geproduceerd in een oplage van 100 stuks in opdracht van de Louisa Guinness Gallery, gespecialiseerd in sieraden door hedendaagse kunstenaars. Dit sieraad verscheen tegelijk met de bijpassende armband Jubilee Clip, ook in de collectie van SM’s. Ze zijn uitzonderlijk voor het oeuvre van de Britse kunstenaar Dinos Chapman (Londen, 1962), in de zin dat hij geen sieradenmaker is en dat hij voorheen altijd samenwerkte met zijn broer Jake Chapman (Cheltenham, 1966). Sinds hun gezamenlijke afstuderen aan het Royal College of Art in 1990 exposeren ze samen en worden ze geschaard onder de YBAs (Young British Artists). Met deze term wordt een gelijkgezinde groep kunstenaars aangeduid, vaak bijeengebracht door kunstenaar/organisator Damien Hirst en verzamelaar Charles Saatchi. De gebroeders Chapman staan bekend om hun installaties, sculpturen en prenten waarin zij bewust onderwerpen kiezen die in de maatschappij als schokkend en obsceen worden beschouwd. Vaak gebruiken zij kunststof modelpoppen in verschillende formaten. Door de poppen samen te voegen en te vervormen worden groteske, blasfemische en sadistische taferelen gesuggereerd. Daarbij wordt verwezen wordt naar de kunstgeschiedenis, geschiedenis en actualiteit. In 2011 openden de broers een tentoonstelling waarvoor zij voor het eerst werken onafhankelijk van elkaar maakten. "
→ dc11:title → "Wing nut and bolt choker"
→ dc11:identifier → "S2011.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9054
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eaca9462e6f1435acfd580faced0dd1d
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit 5 halve cirkels, twee donkergrijs en drie lichtgrijs, door elastiek met elkaar verbonden Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.060"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5479
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6627c7f809dad0de97447679ad55694c
→ dc11:title → "Oorhanger, verticaal [108]", "gebroken lijnen, primair met aflopende kleur, 1980 / 82"
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2x), in twee kleuren blauw Deze oorsieraden zijn niet meer dan een lijn, een gebroken lijn. Ze zijn gemaakt van messing en in twee kleuren blauw gelakt. De mate waarin de lijnen buigen bepaalt tevens de verschuivingen in kleur. Deze sobere sieraden van Emmy van Leersum (Hilversum, 1930 - Amersfoort, 1984) komen voort uit tekeningen: in een vierkant vlak is op de helft een rechte verticale lijn gezet, die vanaf op het midden is 'gebroken' en van daaraf enigszins afbuigt. Variaties binnen dit stramien leveren schetsen op voor tal van sieraden. Van Leersum is consequent gefascineerd door lijnen, die zij aanvankelijk (rond 1970) inzaagt in buismateriaal en later verzelfstandigt in goud of messing. Zij is wars van decoraties en haar werk staat dicht bij de mathematische kunst van mensen als Ad Dekkers en Peter Struycken. Vanaf 1980 werkt ze aan series Gebroken Lijnen: in goud, messing en kunststof. Emmy van Leersum is een van de pioniers van de hedendaagse sieraadvormgeving. "
→ dc11:identifier → "S2003.040"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8644
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5a0f0e1b05795737f83b71bed8626343
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit 10 in elkaar verwerkte gouden cirkels, ook te dragen als halssieraad Een armband die bestaat uit tien in elkaar gewerkte gouden cirkels. De echte verrassing komt als men de cirkels ontwart, dan blijkt de armband ook draagbaar als een collier met grote cirkelvormige schakels. Het multifunctionele sieraad werd ontworpen door de Vlaamse sieraadontwerpster Sofie Lachaert (Gent, 1958). Zij maakte het voor de stichting 'Chi ha paura...?', die een collectie serie-sieraden van designers en sieraadontwerpers op de markt brengt. Sofie Lachaert maakt subtiele, conceptuele sieraden, op basis van conventionele technieken en materialen, zoals zilver, goud en parels. Haar sieraden zijn echter alles behalve conventioneel. De laatste jaren is zij vooral actief als galeriehoudster, curator en professor aan de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten in St.Niklaas, en speelt zij een stimulerende rol op het gebied van de internationale sieraadkunst."
→ dc11:title → "Circles"
→ dc11:identifier → "S2018.243"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4360
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2bc661c9ec70c4df3ee047f676b5df7f
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (2x): oranje-geel (1x), blauw (1x) Tijdens haar nooit aflatende zoektocht naar de vormgevingsmogelijkheden die alledaags materiaal in zich draagt, ontwierp Marion Herbst eind jaren tachtig een serie broches van geverfd karton en papier. Deze twee broches bestaan uit een gevouwen balkje en zijn respectievelijk oranjegeel en blauw geschilderd. Door het felle kleurgebruik komt hun eenvoudige vorm tot zijn volle recht. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.074"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4041
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/990631692eeea35368e59a24e179d16b
→ dc:created → "1975/1988"
→ dc11:date → "ontwerp 1975, re-editie 1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad"
→ dc11:title → "Halsrits"
→ dc11:identifier → "S1989.055"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4032
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f9ae5602ff0c500c764e07c10bbb4ed3
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1974"
→ dc11:date → "1973 / 1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit twee aan elkaar gemonteerde delen van rubber en aluminium"
→ dc11:identifier → "S1989.048"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8596
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3cb8c1dd57231e600fc39ef11c777fd0
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, groene agaat met in het midden een parel"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.198"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4345
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/15c228f9d4866acde0c3984654bc32a0
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "ca. 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorstekers (2x) Oorstekers in de vorm van vaatjes buskruit waarbij uit de zilveren of gezwarte zilveren cilindervorm rood borduurgaren als lontjes naar buiten hangt. In het oorsieraad zijn verder parels en gekleurd glas verwerkt. Hoewel Marion Herbst in 1993 al ernstig ziek is blijft ze sieraden ontwerpen die een karakteristieke lichtvoetigheid bezitten. Tegelijkertijd vormen ze steevast een volgende stap in haar gedreven verkenning van de mogelijkheden van het moderne sieraad. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.124"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8722
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4dfc870d6eede2f255a54aaef45a37ad
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), turquoise en blauw"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.318"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5839
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/109462bbdb14dc2a56473da6a514b821
→ dc:created → "2004/2004"
→ dc11:date → "2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit met klinknageltjes aan elkaar bevestigde, beschilderde plaatjes metaal Halssieraad met de naam Cwrt from Ty'r-lan dat uit een grote en vier kleine beschilderde plaatjes bestaat, die met klinknageltjes aan elkaar bevestigd zijn. De avant-garde sieraden van Rob Smit (Delft, 1941) genieten internationale erkenning vanwege hun gelaagde, vaak persoonlijke symboliek die tevens doet denken aan de abstracte en geometrische vormen van De Stijl en het werk van Piet Mondriaan. Tegelijkertijd behouden zijn ontwerpen een figuratieve kwaliteit. Het is onder meer zijn bewuste keuze voor het werken met goud die hem in de jaren zestig, toen hij terugkwam van zijn studie aan de Staatliche Kunst- und Werkschule in Pforzheim (Duitsland), in conflict bracht met de toenmalige vernieuwers binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Deze verklaarden goud tot taboe en beperkten zich tot een industriële vormgeving die het niet-edelmetaal als basis had. Smit concentreert zich in reactie hierop jarenlang op de beeldende kunst. Hij gaat tekenen en maakt autonoom beeldend werk. In 1985 maakt hij een spectaculaire rentree met een collectie sieraden die hij Ornamentum Humanum noemde. Zijn voorliefde voor goud doet opnieuw een discussie ontstaan binnen de sieradenwereld. Deze toont het grote contrast in opvatting over de rol van het sieraad ten opzichte van zijn drager. Smit streeft naar schoonheid, verbeelding en houdt rekening met de persoonlijkheid van de drager. In Smits werk komen de edelsmid en beeldend kunstenaar samen. Hij combineert het goud vrijelijk met industriële materialen zoals verf, zink, staal, zink en lood. Zijn intuïtie uit zich in verhalend werk met bijzondere namen, waarvan de betekenis vaak meervoudig uitgelegd kan worden."
→ dc11:title → "Cwrt from Ty'r-lan"
→ dc11:identifier → "S2004.052"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8702
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c754088053774638db483f3de588132a
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), rood, roze en turquoise"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.298"
→ skos:prefLabel → "Studio Minale-Maeda"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7769
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5d482f7383babc032dae32766ddd257a
→ dc11:title → "Flower", "Make it chp...?"
→ dc:created → "2015/2015"
→ dc11:date → "2015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "8 nylon orchideen, elk in een verschillend stadium van de groei: knop, ontluiken en bloeien. Als een klant een orchidee wil hebben, bepaalt het tijdstip en van de bestelling hoe het object er uit komt te zien. Bedoeld om in het knoopsgat te dragen."
→ dc11:identifier → "S2015.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4498
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f4d946e624111d739372e6fabdc345bc
→ dc11:title → "Armband [33]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 360° spiraalsgewijs ingezaagd en naar binnen gedrukt Brede armband ontstaan uit een aluminium buis die 360 graden spiraalsgewijs is ingezaagd en naar binnen is gedrukt. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8669
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f54329b5b3a70085e6df34ad04f4d047
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "ca. 1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, proef voor later werk"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.267"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4149
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1e3019c397c4ccd1c0662f3ef38a7ed0
→ dc11:title → "doorsnijdingen van het vierkant, 1984", "Broche [153]"
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, licht- en donkergrijs Broche van gelakt roestvrij staal. Het sieraad bestaat uit een lichtgrijze en donkergrijze staaf van verschillende lengte, die een hoek met elkaar maken. De ontwerpen van Emmy van Leersum ontstonden veelal door insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Deze broche is ontstaan uit doorsnijdingen van het vierkant. Van Leersums even expressieve als sobere ontwerpen zijn weliswaar schematisch in uitgangspunt maar nooit emotieloos. Ze vragen om een zelfbewuste lichaamstaal. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van industriële vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1990.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9091
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f7d237c2d482ab8977b56088916e756e
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband met twee koffersloten"
→ dc11:identifier → "S2020.097"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8501
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9d5f99363ce0d7e51e7977e112fa8b44
→ skos:prefLabel → "Sally Marsland"
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, eivormig, met een gat"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.107"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4343
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/11c434c41c2c3ba02114a806fc0481fe
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Abstracte broche van beschilderd zilver en kunstgras. Marion Herbst gebruikte felle kleuren en streepmotieven, hetgeen kenmerkend is voor haar vrolijke oeuvre. Ook de continue verkenning van nieuwe materialen, zoals hier het kunstgras, is typerend voor haar visie op de toekomst van het moderne sieraad. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.117"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4436
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/601ab442e8698b2f9742718ee6986838
→ dc:created → "1996/1996"
→ dc11:date → "1996"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "collier, gouden lussen, tweezijdig verbonden, in het bovengedeelte opgenomen gezaagde gouden delen Dit sieraad heeft een zeer ongebruikelijke en gecompliceerde vorm. Het bestaat uit ontelbare gouden ringen, van verschillende grootte, die soms in dubbele lagen gebruikt zijn. Het geheel lijkt op een weefsel. De lengte van het sieraad is extreem. Het kan op verschillende manieren omgehangen worden. Sieraadontwerpster Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956) besteedt veel aandacht aan vorm- en materiaalonderzoek. Zij maakte korte tijd kartonnen sieraden maar ging al snel over op het gebruik van goud (in verschillende legeringen), tantalium, titanium en in mindere mate zilver. Dit gebeurde in de eerste helft van de jaren tachtig toen het gebruik van goud in de Nederlandse sieraadvormgeving nog zeer ongebruikelijk was. De duiker stamt uit een periode in Planteijdt's werk waarin ze steeds groter en volumineuzer vormen maakte. Sommige sieraden uit deze tijd, midden jaren negentig, waren zelfs lichaamslang. "
→ dc11:title → "De duiker"
→ dc11:identifier → "S1998.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3986
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/403707c141a317ace86e07e18249f048
→ skos:prefLabel → "Christian Dior"
→ dc:created → "1952/1952"
→ dc11:date → "1952"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, de vorm is uit de letters C DIOR, in de lijnen van de vorm zijn stenen gezet voor dekoratie. In orginele verpakking. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.091"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8979
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1237fdfe66733100e833731d6b72dcf8
→ dc11:title → "W-74 Ear Connector", "Alliage -Cu29Zn30"
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, onderdeel van sieraadproject bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:identifier → "S2019.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4428
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/167267dda796474dea8e9ec9f3f55349
→ dc:created → "1977/1977"
→ dc11:date → "1977"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, van zilveren basisvorm (a) met drie wisselblokjes van zwart (d), wit en transparant (c,d) perspex Veel van de ringen van Paul Derrez uit het midden van jaren zeventig van de vorige eeuw bestaan uit een aantal inwisselbare elementen. Zo maakte hij de serie Wisselring. Hierbij kan op een zilveren basis een kunststof element in een kleur naar keuze geklikt worden. Dit sieraad zonder titel is volgens eenzelfde procédé tot stand gekomen. Hier vormt een zilveren ring het frame waaraan naar keuze een wit, zwart of transparant blokje perspex bevestigd wordt. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Wisselring"
→ dc11:identifier → "S1999.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4891
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/15b649d8ee54b605573246388d8ff1b3
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Het sieraad Trinity (= drie-eenheid) bestaat uit drie onderdelen van verschillende grootte. Het zijn drie sieraden ineen, die los maar ook samen te dragen zijn: een collier, armband en ring. De gebruiker kan zelf kiezen. Het is gemaakt van zilveren buismateriaal met een vierkant profiel en heeft onzichtbare sluitingen. De onderdelen kunnen eenvoudig uit elkaar gehaald worden. Marcel Wanders (Boxtel, 1963) heeft een ontwerpbureau in Amsterdam en is, ook internationaal, één van Nederlands bekendste industrieel ontwerpers. Concept en innovatie staan centraal in zijn ontwerpen. Hij ontwerpt meubels, lampen en andere producten, zoals keramiek. Ontwerpen van Wanders zijn in productie bij bedrijven als Droog Design, Artifort, Rosenthal, Flos en Cappellini. Hoewel hij industrieel ontwerper is, is hij ook zeer geïnteresseerd in sieraden. Trinity is ontworpen in opdracht van het sieradenmerk 'Chi ha paura...?' als een in oplage produceerbaar sieraad. Het heeft een heldere, aansprekende vorm, zoals alle ontwerpen van Wanders."
→ dc11:title → "Trinity"
→ dc11:identifier → "S2002.050"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8831
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/580bc6f387127072e295e21f396b2150
→ skos:prefLabel → "Ricky van Broekhoven"
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "videoregistratie van een performance, op een beige rubberen usb-stick, samen met vier andere usb-sticks in een houten doos, met bijbehorend certificaat muziek: Ricky van Broekhoven Bart Hess is een nieuw type ontwerper. In plaats van tastbare en bruikbare producten te vervaardigen, ontwikkelt hij vanuit materiaalexperimenten concepten die in allerlei media en materialen tot uitdrukking komen. Met name in het begin van zijn carrière gebeurde dat middels foto’s en films. In dit deel van de tentoonstelling is te zien hoe de geheel eigen beeldtaal van Bart Hess zich in tien jaar heeft ontwikkeld. Het lichaam vormt altijd de basis, al ondergaat het allerlei vreemde behandelingen. Doordat het beeld tegelijkertijd echt en onecht (digitaal gemanipuleerd) oogt, ontstaat spanning in het werk. Hess vermengt het reële en het virtuele niet alleen ten behoeve van de visuele impact maar dwingt ons zo ook beter te kijken. Echo draait om herhaling en reflectie. Materialen als plastic folie en ballonnen zijn digitaal veranderd in een sculpturale time-lapse: elke moment van de beweging is vastgelegd. Het project ontleent zijn naam dan ook aan een veel gebruikt software filter dat het tijdsverloop van beweging visualiseert. Het materiaal is daardoor zichtbaar in alle fasen, als een tweede huid om het lichaam gevormd. "
→ dc11:title → "Echo"
→ dc11:identifier → "S2018.388"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7155
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a27e810dd2bef4ed03a21288a069d39c
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "metalen broche met 'pil' van rood perspex Broche in de vorm van een pil of capsule, waarbij de ene helft is uitgevoerd in rood transparant perspex en de andere helft in metaal. Het metalen gedeelte is voorzien van een steekspeld met stopper. Hans Appenzeller maakte deze broche aan het begin van zijn lange en succesvolle loopbaan. Hans Appenzeller (Amsterdam, 1949) heeft zijn succes te danken aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Na zijn opleiding aan de Rietveld Academie opent hij, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hier laat hij naast eigen werk ook ontwerpen van veelbelovende collega’s zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Schoonheid en draagbaarheid zijn belangrijke uitgangspunten voor Appenzeller. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Bekend zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Appenzeller werkt, met het oog op een betaalbare serieproductie, veelvuldig met materialen als staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver, goud en edelstenen. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen, die hij vertaalt naar schijnbaar eenvoudige oplossingen. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:title → "Pil"
→ dc11:identifier → "S2013.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7162
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/57b812f2ca5f35479ea880318b4d6a19
→ skos:prefLabel → "Carel Blotkamp"
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "jaren '70"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gebaseerd op een gevonden object (objet trouvé)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4466
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/745021e47880f88b09d97f4c411fd1bd
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Halskraag [120]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "'halskraag', rood / blauw Halskraag van gepigmenteerd nylon waarbij aan de ene zijde een blauwe strook en aan de andere een rode strook naar de gedeelde punt toeloopt. Emmy van Leersum maakte een aantal halskragen van kunststof als antwoord op het traditionele collier, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. De technische mogelijkheden van het basismateriaal inspireerden haar tot een innovatieve vormgeving. Net als de aluminiumkragen uit de jaren zestig, die een oneindige slinger weergeven, vertolken haar nylon halskragen haar concept van de gematerialiseerde oneindigheid. Door voor verschillende kleuren nylon te kiezen of hoeken te maken, daagde ze daarbij het principe van de oneindige lijn tegelijkertijd uit. Haar ontwerpen zijn even futuristisch als geraffineerd. Veel van haar ontwerpen zijn niet aan de vrouwelijke of mannelijke sekse gebonden. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.091"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4143
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/70fdd34ebf5d902d27093fe4187007c8
→ dc11:title → "Befbeelden", "zonder titel"
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halskraag Halskraag van handgevormd en gebogen plaatstaal, die als een platte strook met enkele kleine vouwen om de hals valt. Het sieraad maakt deel uit van de uitgebreide serie Befbeelden, die Carel Visser in 1994 maakte. Sieraden vormen een constant, maar bescheiden onderdeel van zijn oeuvre. De vormgeving is bovenal sculpturaal en staat vaak haaks op de organische vormen van het menselijk lichaam. Carel Visser (Rijswijk, 1928) is één van de belangrijkste naoorlogse beeldhouwers van Nederland. Visser ontplooit zich door de jaren heen tevens als tekenaar, collagekunstenaar, edelsmid en graficus. Hij staat bekend als constructivist, maar maakt door de jaren heen ook veel figuratief werk. Zijn werk beweegt zich van pure sculptuur naar wat men environments zou kunnen noemen. Zijn abstracte en mathematische beelden van staal zijn even bekend als zijn associatieve collages en assemblages, die soms aan rituele objecten doen denken. Visser werkt in zijn begintijd vooral met staal, dat hij in zijn vaders aannemersbedrijf vindt. Later kenmerkt zijn oeuvre zich door de verrassende synergie tussen materialen en objets trouvés van zeer verschillende oorsprong: olievaten, zilver, autobanden, leer, eieren, schapenhoeven, wol, zand, veren, touw, botten. Visser weet zich geïnspireerd door de natuur, maar zijn sculpturen vormen geen inhoudelijke associaties op de hem omringende wereld. De kunstenaar psychologiseert niet. Wat hem aantrekt in de natuur zijn de principes van opbouw, symmetrie en asymmetrie die erin gelden. Hij komt vooral tot plastische analogieën die even vindingrijk als provocatief zijn en vaak met dissonantie spelen. Balans is daarbij vaak een sleutelbegrip. Wat hij ook maakt, zijn uitgangspunten blijven bovenal sculpturaal. Sieraden vormen een constant, maar ondergeschikt onderdeel van het werk van Carel Visser."
→ dc11:identifier → "S1994.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4414
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9069043a52680b566cfb142b4ef1da68
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit plaatjes zilver verbonden met witgouden pinnetjes Collier van rechthoekige plaatjes zilver die elkaar gedeeltelijk overlappen en verbonden zijn met witgouden pennetjes. De enigszins starre gelijkvormigheid van de schakels wordt doorbroken door de beweeglijkheid van de onderdelen ten opzichte van elkaar en als geheel. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1998.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4653
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/baf4d1823c01ac892dc2b9f71d47e7dc
→ dc:created → "1993/1997"
→ dc11:date → "1993 / 1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, bestaande uit een houten blokje waaruit een huisvormig figuurtje uitgezaagd is, het huisje met rood en wit beschilderd Ring bestaande uit een houten blokje van verlijmd multiplex, waaruit een huisvormig figuurtje is gezaagd. Het huisje, dat uit het blokje genomen kan worden, is rood en wit geschilderd. De ring maakt deel uit van Room for a Finger, een serie die Onno Boekhoudt van 1993-1997 vervaardigde. Boekhoudts fascinatie voor de cirkel en het gat resulteerde in talloze ringen, waarbij deze serie wel heel tactiel bewijst dat de vinger een bewoner is van de ring. Tegelijkertijd vormt de serie een mooi voorbeeld van zijn opvatting dat iets maken betekent dat er materiaal verplaatst wordt. Om de ring aan te doen moet het binnenste ervan eerst verwijderd worden. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Sieraden zijn in Boekhoudts ogen objecten die een relatie met de drager aangaan, of deze hem nu wel of niet draagt. In de loop der jaren maakte hij meer en meer sieraden die nauwelijks of slechts gedeeltelijk draagbaar waren. Hij had een sterke voorliefde voor mat zilver omdat dit het meest met de omgeving communiceerde vanwege zijn kleurloosheid: in samenspel met omringende kleuren en lichtcontrasten kon zo een even suggestieve als verfijnde illusie gecreëerd worden. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "A room for a finger"
→ dc11:identifier → "S1999.192"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8761
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a5e09cc7397081bb527b344cac4443a1
→ dc:created → "2009/2009"
→ dc11:date → "2009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, gevouwen dun plaatje goud"
→ dc11:title → "Fire"
→ dc11:identifier → "S2018.353"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5924
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e4b60670fd329f389df2de5d7a6853c0
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "rechthoekige broche met een grillige uitsnijding waarin een foto van een naakte vrouw is gezet Rechthoekige broche met een grillige uitsnijding, waarin een foto van een naakte vrouw is gezet. De vrouw is op de rug te zien, terwijl zij zich aankleedt. De broche, van metaal, rubber, zwart-wit print en glas heeft iets weg van een oude snaakse ansichtkaart. Marcel Wanders (1963) studeerde in 1988 cum laude af aan de kunstacademie in Arnhem. Zijn eerste internationale succes kwam met zijn Knotted Chair, een gemacrameede stoel uit een kunststof supervezel, die hij voor Droog Design ontwierp. Wanders heeft zijn eigen studio, Moooi en ontwerpt voor vele grote Europese designfabrikanten waaronder B&B Italia, Moroso, Capellini en Flos. Zijn werkveld beslaat architectuur en interior design alsmede de ontwikkeling van gebruiksvoorwerpen. Uitgangspunt bij al zijn werk is dat vormgeving communicatie is. Hij ontwerpt dan ook per se voor mensen, zijn vormgeving heeft nooit autonome kunst tot doel. Uit zijn handen komt een humane en bruikbare vormgeving, geen puur esthetisch werk. Tegelijkertijd houdt hij van een uitgesproken stijl waarin archetypische en heldere vormen een grote rol spelen, die voortborduren op vormen uit het verleden. Innovatief materiaalonderzoek en een ecologisch bewustzijn gaan bij hem samen met een gevoel voor humor en spiritualiteit. Zijn ideeën vatte hij in 1999 samen in de publicatie Wanders wonders. Design for a new Age, die bij een tentoonstelling van zijn werk in Het Kruithuis, de voorloper van het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch, uitkwam. Zijn werk maakt deel uit van de vaste collecties van gerenommeerde musea. Wanders doceerde inmiddels aan verscheidene instellingen in binnen- en buitenland."
→ dc11:title → "Broche"
→ dc11:identifier → "S2005.041"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8567
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7f18b5c58338a9c30ed5ef93a3b02169
→ skos:prefLabel → "Marian Hosking"
→ dc:created → "2004/2004"
→ dc11:date → "ca. 2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, zilveren vierkant met kleine bolletjes op een vierkante band"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.173"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3773
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9634a9c1f39a039e17463648076918f0
→ dc:created → "1990/2000"
→ dc11:date → "ca. 1995"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Uitbundige broche uit kralen, glas, kunststof, hout en verf. Een naakte vrouwfiguur rijst op uit een collage van golven, palmbomen, schaaldieren en sinaasappelbomen. Judy Onofrio lijkt met deze broche de weldaad van de westkust van Noord-Amerika te bezingen. Toch lijkt het sieraad geen eenduidige hommage te zijn en blijft de broche ergens raadselachtig onbestemd. Onofrio's ontwerpen vormen nooit een statussymbool op zichzelf, maar onderzoeken eerder de vermeende status van bestaande Amerikaanse symbolen, door deze in een verassend onderling verband te plaatsen. Judy Onofrio (New London/USA, 1939) is autodidact en behoort tot de zogenaamde 'outsider' kunstenaars, die niet vanuit een klassieke training maar vanuit een persoonlijke expressiedrang en/of verzamelobsessie tot een geheel eigen stijl komen. Aanvankelijk maakt Onofrio installaties van keramiek of hout, die ze vervolgens in brand steekt of verrijkt met de talloze gevonden voorwerpen, die deel uitmaken van haar diverse verzamelingen. Haar achtertuin is door de jaren heen tot Judyland geworden, een ruimte waar zijzelf en andere kunstenaars stap voor stap hun creativiteit vormgeven in intuïtieve verhalen en fantasierijke installaties, paden en paviljoentjes. In 1989 zorgt een rugoperatie ervoor dat ze met kleinere objecten gaat werken. Een nieuwe passie ontstaat, ditmaal voor broches en armbanden, wederom opgebouwd uit oude costume jewelry en andere 'found objects'. Haar sieraden zijn extravagant en suggestief. Ze zijn een opeenstapeling van gekleurde en glimmende nepparels, nepstenen en verguldsel. Als de bescheiden maat haar gaat beklemmen, maakt ze vervolgens kleine tempeltjes om haar broches in te bewaren en later op zichzelf staande tempeltjes. Populaire songs en het dagelijks leven bieden haar thema's voor haar onverminderd unieke ontwerpen. Haar sieraden zijn wat ze voorstellen: vrolijke overdreven voorbeelden van Amerikaanse volkskunst, verwijzend naar de nationale geschiedenis van settlers, Indianen, cowboys en nachtclubs. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.053"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3912
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/633e9e5ca6679be90d1f6f1ab52d69b8
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband e armband van verguld zilver. De aan elkaar gesoldeerde delen, waarin op enkele plaatsen abstracte vormen zijn gedreven, overlappen elkaar gedeeltelijk. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Zijn artistieke visie verraadt een affiniteit met architectuur en beeldhouwkunst, maar Boekhoudt maakte zeker geen kleine sculpturen van zijn sieraden. Hij was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Hij was nooit uit op effect. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.100"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4837
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2599e66876c788477e95022bf1ef4164
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (a) met onderplaat (b) Prototype van de kroon die Marcel Wanders in 2001 ontwierp voor Máxima, hier uitgevoerd in kunststof. Marcel Wanders (1963) studeerde in 1988 cum laude af aan de kunstacademie in Arnhem. Zijn eerste internationale succes kwam met zijn Knotted Chair, een gemacrameede stoel uit een kunststof supervezel, die hij voor Droog Design ontwierp. Wanders heeft zijn eigen studio, Moooi en ontwerpt voor vele grote Europese designfabrikanten waaronder B&B Italia, Moroso, Capellini en Flos. Zijn werkveld beslaat architectuur en interior design alsmede de ontwikkeling van gebruiksvoorwerpen. Uitgangspunt bij al zijn werk is dat vormgeving communicatie is. Hij ontwerpt dan ook per se voor mensen, zijn vormgeving heeft nooit autonome kunst tot doel. Uit zijn handen komt een humane en bruikbare vormgeving, geen puur esthetisch werk. Tegelijkertijd houdt hij van een uitgesproken stijl waarin archetypische en heldere vormen een grote rol spelen, die voortborduren op vormen uit het verleden. Innovatief materiaalonderzoek en een ecologisch bewustzijn gaan bij hem samen met een gevoel voor humor en spiritualiteit. Zijn ideeën vatte hij in 1999 samen in de publicatie Wanders wonders. Design for a new Age, die bij een tentoonstelling van zijn werk in Het Kruithuis, de voorloper van het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch, uitkwam. Zijn werk maakt deel uit van de vaste collecties van gerenommeerde musea. Wanders doceerde inmiddels aan verscheidene instellingen in binnen- en buitenland."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.079"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8835
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3a6112143ab554685776d3f3277a58d8
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "6 zwart wit foto's (a t/m f) waarop prototypes voor zonnebrillen gedragen worden, behorend bij S2019.001, fotograaf Niek Kemps, met bijbehorende folder van Galerie Ra "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2019.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4278
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f74bfc85279653b88265e3383aa7f66b
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband van gekleurd perspex in de vorm van een verbindingsstuk van een loodgieter, met aan weerszijden twee schroefdopjes van zilver en perspex. Deze armband maakte Marion Herbst kort nadat ze was afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie. Het is een sprekend voorbeeld van haar speelse en ironische ontwerpen in perspex. Ze zou enkele jaren lang de mogelijkheden van dit materiaal in tal van sieraden uitbuiten. Ze sloot daarbij meer aan bij de Pop-Art beweging, die van kleur en een vormgeving gebaseerd op alledaagse technische constructies hield, dan bij de sobere en geometrische ontwerpen van Nederlandse moderne sieraadontwerpers. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4510
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0fcc16efd0cab9c271c8552648b00fa3
→ dc11:title → "Armband [44]", "verticale inzagingen, 1974"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 2/3 verticale inzaging en over elkaar geschoven Brede armband van roestvrij staal die voor 2/3 deel verticaal is ingezaagd en over elkaar heen is geschoven. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4154
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e381fedae278c60624201e4e045673ee
→ dc11:title → "Broche [107]", "gebroken lijnen, primair met aflopende kleur, 1980 / 82"
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, twee kleuren geel Broche van in twee kleuren geel gelakt messing, bestaande uit een licht gebroken lijn. De ontwerpen van Emmy van Leersum zijn vrijwel alle het resultaat van bewerkingen van geometrische lijnen. Insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen zorgen voor even expressieve als sobere ontwerpen. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Na 1975 keert Van Leersum weer terug naar het gebruik van edelmetalen. "
→ dc11:identifier → "S1990.054"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8688
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/abf60ea5a6515cc2773921bef2b499c1
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad bestaande uit een groen koord met daaraan twee langwerpige groene hangers en rode bolletjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.284"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4798
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8fff44a55411ba6163c94594116a3e35
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem, metalen ronde verpakking met textiel aan binnenzijde en opschrift op deksel: MAXIMA"
→ dc11:title → "Diadeem voor Máxima"
→ dc11:identifier → "S2001.060"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8885
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0ec7a6752e834b89a125db4b9dc59e5a
→ dc11:title → "zonder titel", "Gijs Bakker and Jewelry"
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototypes voor de inrichting van de reizende tentoonstelling Gijs Bakker and Jewelry (2005 - 2008) "
→ dc11:identifier → "D2019.050"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4101
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4f2b9ac495c26e5daf6d4a6188387500
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Gouden ring met een rechthoekige opengewerkte hoge kast die versierd is met parels en diamanten. De ring herinnert onmiskenbaar aan voorbije tijden, toen het sieraad nog primair een romantisch statussymbool was. Het sieraad is ontworpen door Daniel Kruger, wiens oeuvre een voorliefde voor oogstrelende juwelen van kostbare materialen toont. Daniel Kruger (1951, Kaapstad) verhuist in 1974 vanuit Zuid-Afrika naar München waar hij aan de Academie een opleiding tot goudsmid volgt bij Hermann Jünger. Sindsdien woont en werkt hij in deze stad. Krugers vroege sieraden zijn esthetisch en inhoudelijk verwant aan die van zijn leermeester. Later koppelt hij aan zijn grote vakmanschap meer en meer het experiment, waardoor hij in toenemende mate een geheel eigen oeuvre zal ontwikkelen. Kruger breekt door in een tijd waarin zijn vakgenoten emanciperen met kurk, hout, elastiek en papier. Kruger kiest echter vooral voor de edelsteen en maakt juwelen van goud, turkoois, robijn en toermalijn. Zijn inspiratiebronnen zijn vaak historisch of etnisch en als zodanig herkenbaar in zijn ontwerpen, die echter altijd zeer eigentijds de vormtaal van het origineel transformeren. Naast het ontwerpen van sieraden legt hij zich tevens op de keramiek toe. Hier citeert hij vaak keramische werken uit de collecties van vooraanstaande porseleinfabrieken, om tegelijkertijd de bestaande codes en betekenis ervan te doorbreken. Hierdoor voegt hij aan hun geschiedenis zijn moderne herinterpretaties toe. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1990.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4153
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/315dc1eb183e6cff5ce416f083d30c88
→ dc11:title → "Oorhanger, verticaal [108]", "gebroken lijnen, primair met aflopende kleur, 1980 / 82"
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2x), twee kleuren geel Oorsieraad van in twee kleuren geel gelakt messing, bestaande uit twee verticale gebroken lijnen. De ontwerpen van Emmy van Leersum zijn vrijwel alle het resultaat van bewerkingen van geometrische lijnen. Insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen zorgen voor even expressieve als sobere ontwerpen. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Na 1975 keert Van Leersum weer terug naar het gebruik van edelmetalen. "
→ dc11:identifier → "S1990.053"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9123
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9f379bb5be56ba1e9d1f3d0320a542a0
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, staafje zilver (a), in originele verpakking (b)"
→ dc11:title → "Rotatie"
→ dc11:identifier → "S2020.127"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6637
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0098a46321aadd1290b2d8dc107ba594
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "gouden broche, gestileerd poppetje dat op zijn knieën zit, in originele rood metalen verpakking Broche van 18-karaats goud, vervaardigd in een oplage van 200 stuks en aan de voorzijde ingeslagen met de signatuur van de kunstenaar, Keith Haring (Reading, Pennsylvania, 1958 - New York, 1990). Met het goud zijn de contouren gevormd van een gestileerd poppetje, dat op de knieën zit. Deze 'baby' is een veel gebruikt motief binnen het oeuvre van Haring. De beeldtaal van de Amerikaanse multimediakunstenaar Haring wordt gekenmerkt door vereenvoudigde, uit duidelijke contourlijnen opgebouwde figuren die meestal gebaseerd zijn op de vormen van de mens, maar vaak ook op die van dieren en herkenbare symbolen. Haring begon zijn carrière als performancekunstenaar in New Yorkse clubs in de hoogtijdagen van de punk. Geïnspireerd door graffiti trok hij in de vroege jaren '80 langs metrostations om snelle illustraties op lege reclameborden te maken. Haring ervoer zijn manier van tekenen als performance, vanwege de directe invloed die hij ondervond van omgeving en omstanders. Aan geïnteresseerden deelde hij bij deze acties buttons en stickers uit. De universele beeldtaal van Haring viel in de smaak bij een groot publiek. Dit succes stimuleerde hij bewust door seriematig geproduceerd werk tegen een lage prijs op de markt te brengen. Vanwege de grote vraag opende hij in 1986 in New York de Pop Shop, waarvoor hij posters, T-shirts, buttons, broches en andere merchandising ontwierp. Vaak greep Haring de gelegenheid aan om zijn kunst in te zetten voor activisme rondom maatschappelijke problemen als honger, de wapenwedloop en AIDS, waaraan hij zelf overleed. "
→ dc11:title → "Golden baby"
→ dc11:identifier → "S2009.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6195
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e39c4b5c5c32a351907f0229ff50a51a
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, lasergesneden, opengewerkte vorm Lasergesneden ring van roestvrij staal van Dinie Besems. De ring heeft een opengewerkte vorm met aan de onderkant een rand van grillige belijningen en aan de bovenkant een pruikachtige opeenstapeling van verschillende streeppatronen. De ring maakt deel uit van een reeks ringen waarin rechte en grillige vormen patroonsgewijs als het ware een modern filigrein geven. Besems (1966, Oosterhout) gaat na haar opleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem naar de Rietveld Academie in Amsterdam. Na haar afstuderen vestigt zij zich als onafhankelijk sieraadkunstenaar. Het woord kunstenaar mag daarbij de klemtoon krijgen want als geen ander heeft Besems lak aan dienstbaarheid of draagbaarheid. Hoewel ze graag met edelmetalen werkt voelt ze zich geenszins gebonden aan trends of tradities. Bij Besems prevaleert altijd het concept en nooit de vorm of het materiaal. Eerder probeert ze zich te ontdoen van de vorm. Vorm en materiaal dienen in eerste instantie haar gedachten, de idee. De sieraadontwerpster ziet niet slechts het lichaam maar in potentie de hele wereld als 'drager' van haar ontwerpen. "Drager" en sieraad, concept en vorm presenteren zich daarbij in haar werk in een beeldende synthese, waardoor ook de functie en context van het sieraad in het algemeen bevraagd worden. Besems legde bijvoorbeeld een meterslang collier door de kamers en gangen van haar huis dat ze later, kamer voor kamer, om kaartjes rolde ("Nooit meer naakt"), stapelde hoopjes sieraden op graven, maakte een collier van smeltende ijsklontjes, construeerde het boek "Magisch Vierkant", dat twee ingangen had, en redigeerde een fictief verslag van haar optreden in Downtown Boston. Soms komen haar ontwerpen heel direct bij de kijker binnen, zoals bij het bolletje pluizige wol waarin ook haar van de kunstenaar zit en dat de titel "What would you like to knit with me?" draagt, de in zilveren plakken afgegoten puistjes en littekens die om de hals gedragen kunnen worden, of de cd waarop een zekere Fred een parelketting 'voorleest'. Duidelijk is dat de grenzen met de autonome beeldende kunst meer en meer verwaarloosbaar zijn geworden. In 2006 besluit Dinie Besems de sieraadkunst voorgoed achter zich te laten. Paradoxaal genoeg bevat haar laatste expositie een zeer draagbare collectie, gebaseerd op het wiskundige principe van Delaunay en Voronoi, waarmee orde in chaos zichtbaar gemaakt kan worden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2007.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8565
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dd63bb4af8900ffcf19ae93167c82425
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.170"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8879
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/265cb68aaa2158f199a510c08e8fad13
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "bestekset (a t/m d), bestaande uit een lepel (a), een vork (b), een mes (c) en kleine lepel (d)"
→ dc11:title → "iD/cutlery"
→ dc11:identifier → "D2019.044"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4075
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a2d7314b542fc9772eefec07adea99f2
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche De basis van deze broche vormt een vierkant zilveren plaatje met een geknipte en gekartelde rand. De inkepingen staan niet loodrecht op het vierkant waardoor er een suggestie van een weliswaar hoekige maar doorlopende beweging ontstaat. Op de ondergrond komen vier rechthoekige vormen terug van zilver, staal en goud die eveneens een gekartelde rand kennen. De soms omgeslagen hoeken en het contrast met de ondergrond geven een subtiele schaduwwerking en kleurschakering. Twee van de rechthoekige vlakken bevinden zich tegen de rand van de broche aan, waardoor er een suggestieve verwijzing naar de ruimte buiten de broche ontstaat. De geometrische vormen maken de ambachtelijke technische ingrepen in het edelmetaal tot onderdeel van de beleving van de broche. Tegelijkertijd biedt het sieraad een ingetogen en fragiele schoonheid die loskomt van de oorspronkelijk mathematische uitgangspunten. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen gebruikte hij zijn enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief maar gaan uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Vaak ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Sieraden zijn in Boekhoudts ogen objecten die een relatie met de drager aangaan, of deze hem nu wel of niet draagt. In de loop der jaren maakte hij meer en meer sieraden die nauwelijks of slechts gedeeltelijk draagbaar waren. Hij had een sterke voorliefde voor mat zilver omdat dit het meest met de omgeving communiceerde vanwege zijn kleurloosheid: in samenspel met omringende kleuren en lichtcontrasten kon zo een even suggestieve als verfijnde illusie gecreëerd worden. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1990.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8692
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4892cb00a92feba7f706feb14fc8756b
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), a: rood kruis, b: blauwe driehoek"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.288"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4140
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/448015ebe2596585527d3646cde38351
→ dc:created → "1990/2000"
→ dc11:date → "ca. 1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsteker (2x) in originele, flanellen verpakking met opdruk ACME STUDIOS Geëmailleerd koperen oorsieraad, waarbij een rode open rechthoekige vorm omvat wordt door een trapsgewijs opgebouwde bruine omhulling. Het sieraad valt op door de symmetrische maar sprekende eenvoud ervan. De gebruikte motieven lijken geïnspireerd op die van native indians en doen denken aan rituele gewaden of een totempaal. Keramist Kenneth Price ontwierp ook een soortgelijke broche. Ken Price (Los Angeles, 1935) studeerde aan de University of Southern California en het Otis Art Institute, waar hij les kreeg van Peter Voulkos. Hij werd lid van de Otis Group, een groep keramisten die de keramiek boven het ambachtelijke uittilde en de discipline tot een kunstvorm maakte. Na een vervolgstudie aan het College of Ceramics aan de Alfred University, stortte Price zich vanaf eind jaren vijftig in een zeer productieve en succesvolle carrière als een van de meest individualistische en belangwekkende Amerikaanse keramisten. Zijn werk toont een rijkdom aan invloeden en veranderingen, maar de typische Price sculptuur blijft door de jaren heen een handgevormde kleine biomorfe vorm die vaak, in al zijn meetbare bescheidenheid, verassend voluptueus, sensueel en kleurrijk is. Soms liggen de associaties voor de hand, zoals zijn sculpturen die naar zijn verleden als surfer verwijzen. Vaker roept zijn werk prikkelende vragen op over hun inspiratiebron. Elk exemplaar stelt tegelijkertijd ruimtelijke kwesties over massa, volume en leegte aan de orde. Hiervan getuigen met name zijn op geometrie gestoelde (de)constructivistische vazen en plastieken, zijn 'Eggs' en zijn zogenaamde 'Mounds', die op steenachtige massa's lijken. De objecten hebben vaak een opening, net als de archetypische kleipot, maar vaak niet aan de bovenkant. Price maakt doorgaans gebruik van tientallen lagen verf, die hij na elke laag weer schuurt en prepareert, om vervolgens nogmaals eenzelfde kleur of een nieuwe tint aan te brengen. Price gebruikt het pigment niet als decoratie, maar als een integraal element in zijn organische vormgeving, dat een bepaalde sfeer neerzet en de vorm nog eens extra definieert. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1994.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4859
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d6f996fdcc595d118b1e3ad58f30040b
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met halssnoer Halssnoer met hanger van verguld roestvrij staal. De hanger is een verzameling van labels en namen van beroemde merkkleding. Frank Tjepkema bracht ze samen in een religieus symbool. Hij ontwierp het kruis voor sieradenlabel "Chi Ha Paura….?" Het sieraad lijkt te zeggen dat als je alle merken om je hals hebt hangen het kopen van merkkleding een onbelangrijke zaak is geworden. Het geeft ook een ironische kijk op de verering van de merknaam. Frank Tjepkema (1970) lijkt voor het ontwerpen geboren. Op vierjarige leeftijd ontvangt hij al de tweede prijs van de Little Genius Trophy vanwege zijn technische inzicht en gevoel voor detail. Aanvankelijk studeert hij industrieel ontwerpen aan de Technische Universiteit Delft maar na twee jaar lonkt de Design Academy, waar hij in 1996 cum laude afstudeert. Studies aan het Royal College of Art in Londen en het Sandberg Instituut in Amsterdam volgen. Tjepkema ontwikkelt vervolgens producten en meubels voor Droog Design en concentreert zich tevens op 'brand related' design voor talrijke multinationals zoals Oilily, Nike, Levis, British Airways en Issey Miyake. Sinds 2001 heeft hij, vanaf 2005 onder de naam Tjep, met partner Janneke Hooymans een eigen design studio in Amsterdam, die als snel een plek op de internationale designkaart verovert. Ze ontwerpen zowel autonoom als in opdracht. De ontwerpen vormen steevast een combinatie van functionaliteit en elegantie die verwijst naar de hedendaagse cultuur, al dan niet met een knipoog. Zo spelen de ontwerpers vaak in op onze merkbeleving. Onder de vrolijke ironie schuilt altijd een serieuze ondertoon. Tjepkema en Hooymans benadrukken dat aan al hun objecten een verhaal vastzit, dat een context biedt voor degene die hun product aanschaft of het in een openbare ruimte beleeft. Aan de basis van hun werk ligt het verlangen de gebruiker te verleiden om anders naar zijn omgeving te kijken. "
→ dc11:title → "Bling Bling"
→ dc11:identifier → "S2002.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6894
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5dfd27564583cfb3795c7d4f5435b966
→ skos:prefLabel → "Benjamin Lignel"
→ dc:created → "2010/2010"
→ dc11:date → "2010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (2x) Twee broches van gepatineerd zilver, beide in de vorm van een zuignap. De zuignap is voorzien van een kleine ronde tuit met een dop aan een bandje zoals je die kunt aantreffen aan een bidon of plastic waterfles. De set broches is ontworpen door de Franse sieraadkunstenaar Benjamin Lignel (1972) voor de collectie Body Stories van Chi Ha Paura…?, de vooruitstrevende sieradenlijn van Gijs Bakker. Met de broches en de titel Getting Old Sucks levert Benjamin Lignel op ironische wijze commentaar op de maatschappelijke obsessie voor de eeuwige jeugd. Op zijn website afficheert hij de set met de tekst: ‘Brooches for mammal in the p.m., worn to signal some things other than protracted youth: sag, feed, and pride’. Benjamin Lignel behaalde zijn bachelor in de kunstgeschiedenis aan de New York University en voltooide in 1995 de mastersopleiding Furniture Design aan de Royal College of Art in Londen. Hij is medeoprichter van La Garantie, een vereniging voor de studie en bevordering van de sieraadkunst. "
→ dc11:title → "Getting Old Sucks"
→ dc11:identifier → "S2010.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4015
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/67eaeec0a15fc6efd1f9c35fec77b7cc
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, rood"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8485
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d2429a8e1366787be6c5f7d47383f0e9
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zwart met geel vaantje waar een rood bootje met een mannetje erin aan hangt"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.091"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4892
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cc2378efd106c5e2c0cb4482222a344f
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Het sieraad Trinity (= drie-eenheid) bestaat uit drie onderdelen van verschillende grootte. Het zijn drie sieraden ineen, die los maar ook samen te dragen zijn: een collier, armband en ring. De gebruiker kan zelf kiezen. Het is gemaakt van zilveren buismateriaal met een vierkant profiel en heeft onzichtbare sluitingen. De onderdelen kunnen eenvoudig uit elkaar gehaald worden. Marcel Wanders (Boxtel, 1963) heeft een ontwerpbureau in Amsterdam en is, ook internationaal, één van Nederlands bekendste industrieel ontwerpers. Concept en innovatie staan centraal in zijn ontwerpen. Hij ontwerpt meubels, lampen en andere producten, zoals keramiek. Ontwerpen van Wanders zijn in productie bij bedrijven als Droog Design, Artifort, Rosenthal, Flos en Cappellini. Hoewel hij industrieel ontwerper is, is hij ook zeer geïnteresseerd in sieraden. Trinity is ontworpen in opdracht van het sieradenmerk 'Chi ha paura...?' als een in oplage produceerbaar sieraad. Het heeft een heldere, aansprekende vorm, zoals alle ontwerpen van Wanders. "
→ dc11:title → "Trinity"
→ dc11:identifier → "S2002.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4605
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c64f95b8abe1baaf25bb3db61d34d340
→ dc:created → "1966/1970"
→ dc11:date → "1966 / 1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Naast de aluminium en roestvrij stalen hoofdvormen die Van Beek rond 1968 maakte, is deze zilveren ring de meest uitgesproken representant van de positie die hij binnen de avant-garde van de late jaren zestig innam. De versobering van de vorm herinnert direct aan het werk dat met name Emmy van Leersum in deze periode maakte. In zijn eigen woorden: 'Vanuit een zo groot mogelijke objectiviteit heb ik geprobeerd door middel van de directe uitdrukking in een metaal, een harmonie te bereiken tussen materiaal, techniek, functie, vorm en lichaam.' "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.139"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4066
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fa0adb289e9556ccec04f4c7ab67a390
→ dc:created → "1965/1965"
→ dc11:date → "1965"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "strip goud in lussen gevormd en daarna aan elkaar geklonken"
→ dc11:title → "Tien lussen"
→ dc11:identifier → "S1989.085"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4755
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1532bd918d2c95b4fc5223368294dff5
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem"
→ dc11:title → "Diadeem"
→ dc11:identifier → "S2001.035"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4164
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/652ea12f8965e715ca1ec525e68593f0
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halsketting met hanger Dit sieraad bestaat uit een driedimensionale hanger aan een ketting van gebogen zilverdraad. Ook de hanger is opgebouwd uit zilver draadmateriaal met aan ieder uiteinde een zilveren bloemetje. De Duitse sieraadontwerper Detlef Thomas (Niederrhein, 1959) woont en werkt in München. Zijn sieraden uit de periode rond 1990 zijn vaak chaotische constructies, die diepere betekenissen suggereren. Deze betekenissen zijn echter ondoorgrondelijk en Detlef Thomas wil dat ook graag. Ieder mens mag er zijn eigen betekenis aan geven. De sieraden van Thomas zijn een reactie op de tot in de jaren tachtig heersende trend van rationele en conceptuele sieraden. Voor Thomas is juist de intuïtie van het maken van belang. Aan de werkbank doet hij ontdekkingen die voor hem het wezen van het edelsmeden uitmaken. Detlef Thomas beleefde een hoogtepunt in zijn ontwikkeling aan het eind van de jaren tachtig, begin jaren negentig."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1991.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8715
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ed87f3f3b1104a214f6d9e3ae6699834
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, diverse kleuren blauw en groen"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.311"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4569
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d5f41100084a85a74a6ae2f27e1319c6
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, uitvoering 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, van ivoorkleurige, doorzichtige, met witte vezels gewapende kunststof tuinslang. Deze armbanden zijn gemaakt van een gewone tuinslang, een materiaal dat in een ruime variëteit aan kleur en patroon in de handel verkrijgbaar is. Door de slang met regelmatige tussenruimtes gedeeltelijk in te knippen kan het materiaal rondgebogen worden. De uiteinden zijn aan elkaar gelijmd. Hoe eenvoudig van materiaal ook, dit zijn klassiekers van de Nederlandse sieraadvormgeving uit de tweede helft van de jaren zeventig. Ze zijn ontworpen door Maria Hees (Bergeijk, 1948). Zij studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les had van Gijs Bakker. De tuinslangarmbanden ontstonden vanuit een relativerende, humoristische gedachte. Sieraadontwerpers als Marion Herbst, Marga Staartjes en Maria Hees, gingen gebruik maken van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, doucheslang en dergelijke. Het was een korte door de Pop Art geïnspireerde stroming, die een reactie was op de streng formele benaderingswijze die in de jaren zeventig de overhand had in de Nederlandse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "Tuinslangarmband"
→ dc11:identifier → "S1999.206"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9015
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eed088fc2facfb6934538a7335e95125
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, geel kunststof staafje met blauwe uiteinden De Zwitsers/Duitse Otto Künzli (1948) is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. Vindingrijkheid, humor en maatschappijkritiek kenmerken zijn oeuvre. Eind jaren ’70 nam hij afstand van goud, volgens hem een beladen materiaal, met het ontwerp voor een zwarte rubberen armband waarin een ronde gouden kogel verstopt zat. In 1990 won Künzli de Françoise van den Bosch Prijs. De jury roemde de soepelheid waarmee hij de ‘vage doch precaire grens van het sieraadontwerpen naar de beeldende kunst overschrijdt.’ "
→ dc11:title → "onbekend"
→ dc11:identifier → "S2020.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9048
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/da647098e9996cd991f79fcd7bae2695
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x, a+b), twee aluminium halve cirkels die bijeen gehouden worden door een rubberen ring Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof.n. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.055"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9086
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9b779ee3e52c97a0881a729674bedf79
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, vierkante spiraal"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.092"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3745
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b92d422c0bc4ee9429ecb72c25df0053
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, re-editie 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van poetsnaaf en doorzichtig plastic buis (zwart/paars) Armband gemaakt van een poetsnaaf, die gedeeltelijk door een transparante kunststofbuis omringd wordt. Marga Staartjes vervaardigde deze armband in verschillende kleuren en kleurcombinaties, waaronder roze, zwart, roze/paars, roze/blauw, paars/zwart, blauw/roze, groen/zwart, roze/zwart en blauw/groen. Staartjes (1953) studeerde in 1979 af aan de afdeling Vormgeving in Metaal & Kunststoffen aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Ze kreeg les van pioniers onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers die eind jaren zestig het sieraad als statussymbool hadden afgezworen, waaronder Gijs Bakker. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Marga Staartjes ging in dit democratiseringsproces nog een stap verder door in haar ontwerpen gebruik te maken van voorwerpen en materialen die in het alledaagse leven van de Nederlandse burger een puur functionele rol speelden, zoals pannensponsen en pijpenraggers. Ze gaf deze een opmerkelijke functieverandering door ze te transformeren tot armbanden en colliers. Felle kleuren spelen daarbij een belangrijke rol. Doordat de materialen met name verwijzen naar de huisvlijt van de Nederlandse huisvrouw vertolken ze een spitsvondige ironie, die de toen overheersend hooggespannen idealen over de bevrijding van het moderne sieraad wat tegenwicht bood. De sieraden van Staartjes bevatten vaak een verhaal en hebben verassende eigenschappen. Zo maakte ze een aantal ontwerpen die eetbaar lijken. Soms combineert ze ook figuratief werk met abstract vormgegeven edelmetalen, zoals de menselijke figuurtjes die op zilveren ringen zitten alsof het stoelen zijn. Staartjes heeft zich naast de sieraadvormgeving ook toegelegd op het ontwikkelen van modeaccessoires."
→ dc11:title → "Poetsnaaf armband"
→ dc11:identifier → "S2000.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4799
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ef9e0bd8012754992c8fe32b8fc13c8d
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (2 protoypes a + b)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4513
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/96757eca513d30beb47da7ee9dedb67d
→ dc11:title → "Armband [ongen.]", "verticale inzagingen, 1974"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 2 maal 1/3 verticale inzaging en over elkaar geschoven Brede armband van roestvrij staal die tweemaal voor 1/3 deel verticaal is ingezaagd en over elkaar is geschoven. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.052"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4312
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7847e2771e590112294dba99bc1ba87d
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Marion Herbst werkte in haar productieve loopbaan als sieraadontwerper verschillende keren met textiel. Begin jaren tachtig kwam zij met haar serie Bâtons. Dit zijn halssieraden waarbij, net zoals zij al eerder deed, stokjes omwikkeld zijn met borduurgaren. De stokken zijn bevestigd aan een of twee strengen garen die op hun beurt om een zilveren pin geknoopt zijn. Het kleurgebruik is sober, de vormgeving fragiel maar zeer expressief. De colliers schommelen met iedere beweging van de drager mee. Aan de muur gehangen worden ze tot abstracte sculptuurtjes. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Baton"
→ dc11:identifier → "S1997.068"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4341
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d8e795c64fba1a02925962bffa51c179
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "bedelarmband armband Bedelarmband van gezwart zilver met identieke bedeltjes waarvan de monotonie wordt doorbroken door een klein object van beschilderd hout. De armband is een ludieke variatie op de oude traditie van de bedelarmband, waarbij de drager in de loop van de tijd juist steeds een nieuwe bedel aan de armband toevoegde. Na 1990 gebruikte Marion Herbst veelvuldig zilver als uitgangspunt van haar ontwerpen. Ze vervaardigde onder meer vele sieraden van onder gezwart zilver, waarbij regelmatig gestippelde oppervlakken de ontwerpen iets sprookjesachtigs verlenen. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.115"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4742
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/23e1a5265d0add89eccd8e6508c5bfa6
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Een broche in de vorm van een bloem. Het hart van de bloem is aangegeven door een fijne krans van diamantjes in een zilveren zetting. De sieraden van de Duitse sieraadontwerpster Bettina Speckner (Offenburg, 1962) hebben vaak een poëtisch en verhalend karakter en een foto als uitgangspunt. Bij deze broche is een foto-ets op zink overgebracht, die weer door een zilveren rand is omkaderd. Speckner studeerde eerst aan de afdeling schilderkunst van de Academie in München voordat zij overstapte naar de afdeling edelsmeden. De broche is onderdeel van een groep sieraden die zij onder de titel Der Geheime Garten exposeerde. Een tuin betekent voor Speckner een plek waar we de natuur naar onze hand willen zetten; in haar sieraden opent Speckner de deur naar de geheime tuin, die ieder van ons met zich meedraagt."
→ dc11:title → "Broche nr. 2"
→ dc11:identifier → "S2002.069"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4054
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cb2a576dcb7833feda9e432f5dc17502
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x), gemaakt van pannenspons, 1x wit en 1x turquoise Armbanden gemaakt van witte en turquoise pannenspons van sieraadvernieuwer Marga Staartjes. Staartjes (1953) studeerde in 1979 af aan de afdeling Vormgeving in Metaal & Kunststoffen aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Ze kreeg les van pioniers onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers die eind jaren zestig het sieraad als statussymbool hadden afgezworen, waaronder Gijs Bakker. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Marga Staartjes ging in dit democratiseringsproces nog een stap verder door in haar ontwerpen gebruik te maken van voorwerpen en materialen die in het alledaagse leven van de Nederlandse burger een puur functionele rol speelden, zoals pannensponsen en pijpenraggers. Ze gaf deze een opmerkelijke functieverandering door ze te transformeren tot armbanden en colliers. Felle kleuren spelen daarbij een belangrijke rol. Doordat de materialen met name verwijzen naar de huisvlijt van de Nederlandse huisvrouw vertolken ze een spitsvondige ironie, die de toen overheersend hooggespannen idealen over de bevrijding van het moderne sieraad wat tegenwicht bood. De sieraden van Staartjes bevatten vaak een verhaal en hebben verassende eigenschappen. Zo maakte ze een aantal ontwerpen die eetbaar lijken. Soms combineert ze ook figuratief werk met abstract vormgegeven edelmetalen, zoals de menselijke figuurtjes die op zilveren ringen zitten alsof het stoelen zijn. Staartjes heeft zich naast de sieraadvormgeving ook toegelegd op het ontwikkelen van modeaccessoires."
→ dc11:title → "Pannenspons armband"
→ dc11:identifier → "S1989.073"
→ skos:prefLabel → "Rosenthal AG Porzellanfabrik, Selb /D"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8623
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7b8b8abcefc139a4da6e990695bf94aa
→ skos:prefLabel → "Johan van Loon"
→ dc:created → "1980/1990"
→ dc11:date → "1980 / 1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (a), wit porselein met zilverkleurige, grijze en zwarte strepen, in originele verpakking (b)"
→ dc11:title → "Rosenthal Studio Linie"
→ dc11:identifier → "S2018.222"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5967
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e05a534732c03ffa1904e03fe0e8d2ca
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring waarvan de bovenkant opgebouwd is uit 3 'plakjes' zilver, waarop diamantjes zijn bevestigd Deze ring is vervaardigd van zilver en bezet met diamanten, maar door de met opzet onbeholpen afwerking lijkt het een sieraad van wegwerpmateriaal. De ring bestaat uit een band van gezwart zilver vol met butsen en krasjes, waarop een samenklontering van drie plakjes zilver is bevestigd. Verspreid over de oppervlaktes van deze plakjes zijn tientallen diamantjes verzonken. Het sieraad is met opzet zo vormgegeven dat het een beschadigde en verweerde indruk maakt. Sieradenontwerper Karl Fritsch (1963, Sonthofen, Duitsland) heeft een fascinatie voor oude, gedragen sieraden, objecten die vervormd zijn door de tijd. In zijn werk past hij bijvoorbeeld dof edelmetaal en door oxidatie of vet aangetast materiaal toe. Hij maakt extravagante ringen waarop met lijm echte edelstenen en nepjuwelen samengeklonterd zijn. De vormgeving van zijn sieraden is onpretentieus; het lijkt alsof ze vluchtig in elkaar geknutseld zijn. Bij nadere beschouwing onthullen ze juist een gedegen vakmanschap. Met deze werkwijze daagt Fritsch onze manier van waarnemen uit. Zijn creaties vallen op doordat ze het tegenovergestelde vertegenwoordigen van wat we van een sieraad verwachten. Fritsch won in 2006 de Françoise van den Bosch Prijs. Deze prijs wordt elke twee jaar toegekend aan een sieradenontwerper als erkenning voor zijn of haar oeuvre. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2005.047"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8473
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e9c1549ad7afe4a62da6aceb9e91d3d8
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "ca. 1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, maakt deel uit van een serie van 7 broches die naar architectuur verwijzen"
→ dc11:title → "Schuifbroche"
→ dc11:identifier → "S2018.079"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4214
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/56544579af70a8de206681ecea7310dc
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren 1982 / 84", "Armband [129]"
→ dc:created → "1982/1993"
→ dc11:date → "ontwerp 1982 / 1984, uitvoering 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draadarmband Draadarmband van witgoud, geelgoud waarbij een lus de gesloten cirkelvorm doorbreekt. Emmy van Leersum maakte jarenlang talloze armbanden van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele polssieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1992.029"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4039
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0911718f3575a651637637f735873d50
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger aan een koord (2x), hanger bestaande uit 2 samengevoegde vierkanten van transparant perspex Hanger aan een koord, bestaande uit 2 samengevoegde ingezaagde vierkanten van transparant perspex die op de letter H lijken. Het sieraad maakt deel uit van de Serie Sieraad van Galerie Ra en is gemaakt door de Britse beeldhouwer Norman Dilworth ( Engeland, 1931), die jarenlang een studio in zowel Amsterdam als London heeft gehad. Dilworths sculpturen, meestal van hout of staal, zijn altijd gebaseerd op mathematische uitgangspunten en maken deel uit van een traditie die de abstracte geometrie wordt genoemd. Het kan gaan om getallenreeksen, kantelingen, of graden van hoeken, hetgeen ook in dit sieraad herkenbaar is. De eigen kleuren van het gebruikte materiaal vormen een integraal onderdeel van zijn ontwerpen. Hoewel abstract in essentie verwijzen zijn sculpturen vaak naar de omringende natuur waarin ze een plaats krijgen, een toeval dat door Dilworth schalks 'in de natuur der dingen' wordt genoemd. In 2007 vestigde de kunstenaar zich op hoge leeftijd in Lille, Frankrijk."
→ dc11:identifier → "S1989.053"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5283
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/91ac32060a22b2b2faeb2b1a11d6d030
→ dc:created → "2003/2003"
→ dc11:date → "2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, opgebouwd uit aan elkaar geregen letters, die de tekst vormen: 'serveer een stukje haring op een toastje bedekt met alfalfa gegarneerd met een toefje peterselie'"
→ dc11:title → "Collier met recept"
→ dc11:identifier → "S2003.029"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4487
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9d2e93ac3d3cda908121e3dd34bbdd7b
→ dc:created → "1968/1968"
→ dc11:date → "1968"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, gevouwen diagonaal Witgouden ring die diagonaal gevouwen is. Emmy van Leersum vervaardigde talloze brede armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Hier past de maakster hetzelfde concept toe op een ring en keert zij terug naar het gebruik van edelmetaal. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de sieraden niet alleen het minimalistische ontstaansproces. Ze zijn nooit emotieloos en vragen om een zelfbewuste lichaamstaal van de eigenaar.. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Na 1975 gebruikte de ontwerpster weer vaker edelmetalen. "
→ dc11:title → "Ring [18]"
→ dc11:identifier → "S1999.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4128
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/01c7fa07d036930fd24b349e512c6541
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche in de vorm van een gootsteenfilter Broche van roestvrij staal in de vorm van een zeer gangbare ronde gootsteenfilter met ronde gaatjes. Het sieraad werd ontworpen door de Rotterdamse kunstenaar Ben Zegers (Utrecht, 1962) en in een oplage van vijftig stuks vervaardigd door de Rotterdamse goudsmid en sieradenkunstenaar Ralph Bakker (Rotterdam, 1958), die vaker samenwerkte met regionale kunstenaars. Ben Zegers werkt als kunstenaar met verschillende media. Op Katendrecht in Rotterdam maakte hij een monumentale sculptuur van plaatstaal, opgedragen aan vakbondsleider en verzetsman Edo Fimmen. Verder maakte hij sculpturen van kussens, dekens en matrassen, vaak als een sandwich opeengestapeld tussen hout. Door de veelvuldige toepassing van alledaagse consumptieartikelen kunnen zijn sculpturen en installaties omschreven worden als driedimensionale collages. In 1994 won Zegers de Charlotte Köhlerprijs voor zijn beeldhouwkunst. In 2008 werd hij benoemd tot Directeur Onderwijs van de Gerrit Rietveld Academie. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1994.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4665
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b75fd2615d320167d2972d2f68d81e43
→ dc:created → "1995/1995"
→ dc11:date → "1995"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, van geregen schijfjes zilver. Eén rij sluit nauw om de hals, hieraan zes guirlandes, de snijpunten van de guirlandes gevormd door als een bloemvorm geregen schijfjes, op deze bloemschijfjes zijn verroeste ijzeren nagels geslagen. Midden voor nog een pendantachtige bloem. De sluiting wordt gevormd door een zilveren spijker en een verroeste stalen ring. Dit collier bestaat uit platte zilveren kralen waarvan een elegant collier geregen is, dat in de verte herinnert aan antieke juwelen. De zeven bloemen die deel uit maken van het collier zijn bezet met stukjes bruin staal op de bloemblaadjes en het hart van de bloem. Sieraadontwerpster Lucy Sarneel (Maastricht, 1961) is wars van pronkzucht of oppervlakkige esthetiek. Liever gebruikt zij goedkope, 'waardeloze' materialen die zij opwaardeert in haar sieraden. In Juweel verbindt ze het onverenigbare: glanzend wit zilver en roestig staal. Sarneel tast daarmee niet het zilver aan, ze pleegt geen heiligschennis, maar ze geeft het onedele staal een meerwaarde. Een ander collier uit deze serie Juwelen heeft een zelfde opbouw maar dan zonder de bloemen. In plaats daarvan heeft ze gevonden voorwerpen, merendeels waardeloze metalen objecten, als bedels aan de ketting gemonteerd. Als een van de weinige sieraadontwerpers in Nederland, gebruikt Lucy Sarneel verhalende elementen in haar werk. "
→ dc11:title → "Juweel"
→ dc11:identifier → "S1999.221"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4271
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/83b6faec80f65ecf2c34720042540a47
→ dc:created → "1966/1966"
→ dc11:date → "1966"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "puntlas-armband Deze armband bestaat uit één strip roestvrij staal, die door een systematische bewerking, een andere vorm gekregen heeft. Door de strip metaal om en om aan beide zijden in te knippen, de losse delen over elkaar te vouwen en aan elkaar te lassen ontstaat een driedimensionale, ronde vorm. Het sieraad is een 'klassieker' van Gijs Bakker (Amersfoort, 1942), die opgeleid is als edelsmid maar altijd een ontwerp-georiënteerde benadering van zijn vak heeft nagestreefd. Gijs Bakker was, samen met zijn partner Emmy van Leersum, één van de pioniers van de revolutionaire sieraadvormgeving in Nederland van het eind van de jaren zestig. Tegenwoordig is hij werkzaam als designer van producten en sieraden. Toen Gijs Bakker deze armband maakte, werkte hij als ontwerper bij zilverfabriek Van Kempen & Begeer, waar hij gebruik kon maken van de industriële puntlastechniek. Het materiaal, de ontwerpmethode en techniek betekenden een doorbraak in zijn ontwerpopvatting."
→ dc11:title → "Point welded bracelet / Puntlas armband"
→ dc11:identifier → "S1995.038"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4589
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b2c8200511f62eb270aaac536897fb4c
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, uit twee losse essenhouten delen, met elkaar verbonden door een rubberen koord"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.123"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5982
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3d65d8b379d719a4ca4395091ade8686
→ dc:created → "1950/1960"
→ dc11:date → "jaren '50"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2006.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4403
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/03c05515ac09449bf9f7a466ab664287
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "ca. 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "T-ring Ring zonder vingeropening maar met een zilveren T-vormig voetstuk dat tussen de vingers geklemd kan worden. Marion Herbst hield niet van de ronde vorm van het ringetje. De T-vorm maakte het mogelijk van de ring een sculptuurtje te maken, doordat op het voetstuk een object kon worden geplaatst. Hier koos zij voor de vorm van een vaatje buskruit waarbij uit de gezwarte zilveren cilindervorm rood borduurgaren als lontjes naar buiten hangt. In de ring verwerkte zij tevens een aantal zoetwaterparels. Er bestaan bijbehorende oorstekers. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.122"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3787
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2c8e0ab4084e1856eed7a90d179d2e7d
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, schoonmaak-ragers in plastic buisje; in diverse kleuren (4x, a t/m d) Armband van een poetsnaaf, die gedeeltelijk in een transparante kunststofbuis is gevat. Marga Staartjes vervaardigde het sieraad in verschillende kleurcombinaties. Staartjes (1953) studeerde in 1979 af aan de afdeling Vormgeving in Metaal & Kunststoffen aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Ze kreeg les van pioniers onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers die eind jaren zestig het sieraad als statussymbool hadden afgezworen, waaronder Gijs Bakker. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Marga Staartjes ging in dit democratiseringsproces nog een stap verder door in haar ontwerpen gebruik te maken van voorwerpen en materialen die in het alledaagse leven van de Nederlandse burger een puur functionele rol speelden, zoals pannensponsen en pijpenraggers. Ze gaf deze een opmerkelijke functieverandering door ze te transformeren tot armbanden en colliers. Felle kleuren spelen daarbij een belangrijke rol. Doordat de materialen met name verwijzen naar de huisvlijt van de Nederlandse huisvrouw vertolken ze een spitsvondige ironie, die de toen overheersend hooggespannen idealen over de bevrijding van het moderne sieraad wat tegenwicht bood. De sieraden van Staartjes bevatten vaak een verhaal en hebben verassende eigenschappen. Zo maakte ze een aantal ontwerpen die eetbaar lijken. Soms combineert ze ook figuratief werk met abstract vormgegeven edelmetalen, zoals de menselijke figuurtjes die op zilveren ringen zitten alsof het stoelen zijn. Staartjes heeft zich naast de sieraadvormgeving ook toegelegd op het ontwikkelen van modeaccessoires. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4270
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b901e4e77f6b30c40003b6f513b7c63e
→ skos:prefLabel → "Annie van Schaick"
→ dc:created → "1965/1965"
→ dc11:date → "1965"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband 'Form follows concept'. Volgens dat, aanvankelijk onorthodoxe, principe maakte Gijs Bakker sinds het midden van de jaren zestig zijn sieraden. Vaak lag het concept in een ogenschijnlijk eenvoudige vervorming van herkenbare objecten en materialen, zoals in het collier dat uit kachelpijp werd gevormd (1967). De armband in zilver en email laat zien hoe een sieraad ontstaat door lepelvormen rond de pols te draaien. De bladen van de lepels, die aan de binnenzijde zijn geëmailleerd, krijgen daardoor de uitstraling van een ornament. Het functionele object wordt een conceptueel object: een uitspraak over klassieke opvattingen met betrekking tot de armband. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1995.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8980
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0b7e3c804c26d827eea24919e5b1bffa
→ dc11:title → "Alliage -Cu29Zn30", "GE-32 Tech-Key Neck"
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, onderdeel van sieraadproject bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:identifier → "S2019.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4337
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/53850fb570a37a85dfdfbdae84f44bcd
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband gemaakt van doucheslangonderdelen van zwart gemoffeld roodkoper, waarmee Marion Herbst in 1971 naam maakte. Het maar ten dele flexibele materiaal en de sluiting stelden haar voor een grote uitdaging. Door het gebruik van het loodgietermateriaal vocht ze de conservatieve opvatting, dat sieraden waardevol moesten zijn en met veel klassieke ambachtelijkheid tot stand moesten komen, succesvol aan. Tegelijkertijd ging ze niet mee in de geometrische dogma's van vooruitstrevende collega's als Emmy van Leersum en Gijs Bakker. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3854
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/de92bd7cbf2b4c38aac68bc58023dc48
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, met inlegvel met informatie over s1995.012, s1995.013, s1995.014 en s1995.015 Bij deze, als het ware opengesneden, ring lijkt het zilver slechts het omhulsel voor de rode of blauwe kleur. Een omkering van het traditionele idee van de ring: sieraad met ornament. De ring is van industrieel ontwerper Marc Newson (Sydney, Australië, 1963), en direct verwant aan een aantal meubeledities die hij in 1992 en 1993 maakte. Deze meubels dragen ook de naam 'Orgone' en bestaan uit metalen, rond gebogen constructies met een zelfde felgekleurde binnenkant als de ring, in geel, rood of groen. Ze zijn typerend voor Newson's stijl, die omschreven kan worden als vloeiend - organisch, met een mengeling van retro en futurisme. Newson is in Australië opgeleid als sieraadontwerper en beeldhouwer maar houdt zich bezig met design van meubels, gebruiksvoorwerpen, voertuigen (fiets, concept car voor Ford) en interieurs (winkels, vliegtuiginterieur). Newson ontwierp de ring en een soortgelijke armband in opdracht van het Nederlandse sieradenmerk 'Chi ha paura¿?' "
→ dc11:title → "Orgone"
→ dc11:identifier → "S1995.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6467
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1bfa5bc240ad4f01a7d31e13b9090392
→ dc:created → "1959/1959"
→ dc11:date → "1959"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "cirkelvormige broche, goudkleurig, in de vorm van een krans met bladeren, versierd met nep Barokparels en nep diamanten"
→ dc11:title → "Sorrento"
→ dc11:identifier → "S2008.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7476
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9b525134c2911581a59156f75d479f6c
→ dc11:title → "Global Identity", "Mirror Mirror"
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broches (5x), bestaande uit 2 delen, deze kunnen op elkaar geplaatst worden. Set van 5 broches die tegelijk gedragen kunnen worden. Elke broche bestaat uit een houder en een dun, rond spiegeltje. Terwijl de facetten van een perfect geslepen diamant zichzelf reflecteren gaat dit sieraad juist een relatie aan met de rest van de wereld: de spiegels reflecteren zowel de drager als de mensen in zijn of haar omgeving. Bertjan Pot maakte deze broches voor de collectie Global Identity van het sieradenlabel chp...? van Gijs Bakker, oprichter van Droog Design, en galeriehouder Marijke Vallanzasca. Voor Global Identity werden diverse ontwerpers gevraagd om uitdrukking te geven aan het hedendaagse perspectief op de wereld als ‘global village’. Bertjan Pot (1975, Nieuwleusen) is international bekend geworden door zijn ontwerpen van lampen en stoelen, die voortkomen uit het experimenteren met traditionele en geavanceerde technologieën. Daarbij komt hij tot verrassende, vernieuwende resultaten. Een succesvol product van Pot is de Random Chair, een stoel die gemaakt wordt door stroken koolstofvezel willekeurig om een mal te leggen, waarna de stroken verhard worden met polyesterhars. Hierdoor ontstaat een deels transparante, superlichte en tegelijk stevige stoel. Pot werd opgeleid aan de Design Academy Eindhoven. "
→ dc11:identifier → "S2013.079"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4541
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/487aa3a470db3dc78d7ed6e79467c206
→ dc11:title → "Halskraag, dubbel [113]", "gebroken lijnen, primair met aflopende kleur, 1980 / 82"
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "'halskraag', (twee kleuren rood) Dubbele halskraag in twee kleuren rood gepigmenteerd nylon. De kragen zijn gelijkvomig aan het ene uiteinde naar boven en aan het andere uiteinde naar beneden gebogen. Emmy van Leersum maakte een aantal halskragen van kunststof als antwoord op het traditionele collier, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. De technische mogelijkheden van het basismateriaal inspireerden haar tot een innovatieve vormgeving. Net als de aluminiumkragen uit de jaren zestig, die een oneindige slinger weergeven, vertolken haar nylon halskragen haar concept van de gematerialiseerde oneindigheid. Door voor verschillende kleuren nylon te kiezen of hoeken te maken, daagde ze daarbij tegelijkertijd het principe van de oneindige lijn uit. Haar ontwerpen zijn even futuristisch als geraffineerd. Veel van haar ontwerpen zijn niet aan de vrouwelijke of mannelijke sekse gebonden. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.080"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4396
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7379bdfcabb4846659c27cff5a36e2c4
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring van gezwart zilver, waarbij op een rank ringetje een massief lijkend huisje rust. Het contrast in volume geeft de ring een monumentale speelsheid. Vanaf 1990 gebruikte Marion Herbst zilver niet meer louter als toevoeging in haar sieraden, maar als primair materiaal voor haar ontwerpen. Deze zijn echter op geen enkele wijze klassiek te noemen. In 1991 ontstaat een grote collectie ringen waarvan sommige naar architectuur verwijzen, anderen hebben een bootvorm of refereren aan bloemen of fruit. De ringen zijn soms frivool, soms sober en strak vormgegeven. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.110"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8982
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5dd3880aee1c2e79202e073e7a98108a
→ dc11:title → "Alliage -Cu29Zn30", "SI-14 Battery Chest Belt"
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, onderdeel van sieraadproject bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:identifier → "S2019.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3921
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0e147adc464420c70057772fa64641d1
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, dunne strip roestvrij staal geplakt aan dunne laag rubber. Armband bestaande uit een dunne strip roestvrij staal die aan een dunne laag grijs rubber is geplakt. De armband wordt om de pols geklemd. Het sieraad maakt deel uit van de Serie Sieraad, een collectie uit 1973-1974, geïnitieerd door Galerie Sieraad (1969-1975). Deze eerste Nederlandse sieradengalerie wilde betaalbare en in oplage gemaakte sieraden voor jonge mannen en vrouwen op de markt wilde brengen. De galerie werd opgericht door Hans Appenzeller en Lous Martin. Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:identifier → "S1988.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4006
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/603e53bbae4a94f8008d52a6fcce5f92
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorclip (1x), bestaande uit twee trechtervormen"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7576
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4fd18f775edfffae1b9e7249863ab62c
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadobject, niet draagbaar, ontstaan doordat zijdewormen draden hebben gesponnen om een gegoten zilveren halssieraad, samen met S2015.003 (video 'Procession') verpakt in een kartonnen doos. "
→ dc11:title → "Exuvie: Hybrid - Sol"
→ dc11:identifier → "S2015.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4273
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7514bec48e2d9c672564480dc8e8d73b
→ dc:created → "1956/1958"
→ dc11:date → "ontwerp 1956, uitvoering ca. 1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, in originele verpakking Het gouden medaillon toont in reliëf de beeltenis van een gekweld gezicht. De hanger maakt deel uit van een serie van 18 verschillende sieraden (hangers), in een oplage van 20. Het ontwerp is door Pablo Picasso getekend en rond 1967 door edelsmid Pierre Hugo uitgevoerd, die samen met zijn vader François in de jaren vijftig en zestig ook sieraden van onder andere Max Ernst en Jean Cocteau op de markt bracht. Pablo Picasso (Malaga,1881 - Mougins, 1973) is een van de belangrijkste kunstenaars van de vorige eeuw. Hoewel vooral schilder en keramist bleek hij tevens een grote liefde voor het sieraad te hebben, dat hij graag aan zijn geliefden schonk. Zijn interesse voor edelmetalen maakte dat hij in de jaren twintig al enkele van zijn ontwerpen in zilver uit liet voeren. Zijn ontmoeting met François Hugo in de jaren vijftig maakte het hem mogelijk zijn ideeën in gouden reliëfs om te laten zetten. De hangers doen aan antieke munten denken. Net als zijn doeken en tekeningen worden zijn sieraden door mythologische figuren bevolkt. Stieren, centauren, faunen en vrouwengezichten behoren tot de steeds terugkerende iconografie van deze kunstenaar. Voor deze hanger kraste hij de tekening rechtstreeks in een schijfje was. De serie heeft daardoor eenzelfde directheid als zijn tekeningen."
→ dc11:title → "Visage tourmenté"
→ dc11:identifier → "S1995.040"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5986
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3c906de23c5a1a421be525a29e62d0ce
→ dc:created → "1950/1960"
→ dc11:date → "jaren '50"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, in groen en lila tinten en 'aurora borealis' kleuren Armband bestaand uit blaadjes van gemodelleerd groen en lila glas, metaal en imitatieparels. Het sieraad is een sprekend voorbeeld van de costume jewelry die binnen het bedrijf Kramer Jewelry Creations ontworpen werd. De ontwerpers gebruikten diepe, schitterende kleuren bergkristal, ook wel bekend als aurora borealis kleuren en vernoemd naar het beroemde noorderlicht met zijn fenomenale lichtspel. Imitatieparels voegden nog wat extra chique toe. Kramer Jewelry Creations, in 1943 in New York opgericht, heeft bijna veertig jaar lang een rol gespeeld in de wereld van de costume jewelry. De geschiedenis van dit sieraadgenre, dat zowel talloze imposante, ornamentele en letterlijk schitterende variaties op bestaande juwelen als geheel authentieke ontwerpen heeft voortgebracht, begint al in de 18e eeuw. Begin 20e opende de komst van goedkope materialen zoals plastic, in combinatie met fake diamanten en goedkopere edelstenen, een wereld van nieuwe mogelijkheden. Originele, soms humorvolle en extravagante sierdaden verschaften de trendgevoelige moderne vrouw status en glamour. De ontwikkeling van de costume jewelry is dan ook nauw verbonden met de geschiedenis van de mode wereld. Kramer Jewelry Creations heeft in de vroege jaren vijftig sieraden voor Dior gemaakt. Het bedrijf kwam door de jaren heen met ontwerpen in zeer verschillende prijsklassen, waarbij de duurdere 'real look' sieraden nauwelijks meer te onderscheiden waren van de echte. Typerend voor Kramer Jewelry Creations was het gebruik van bergkristallen in allerlei warme en sprekende kleuren. De sieraden van het bedrijf zijn inmiddels collectors items geworden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2006.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5964
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5ef886b418ee5abb850974f186a78db7
→ dc:created → "1960/1960"
→ dc11:date → "ca. 1960"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche in de vorm van een vis, versierd met parels en stukjes groene edelsteen Gesmede broche in 18 karaats goud, versierd met parels en groene edelsteen, die een vis afbeeldt. Met name door de speelse vormgeving van de staart wordt de illusie van beweging gecreëerd. De broche maakt deel uit van de collectie sieraden die de fauvist en kubist Georges Braque (1882-1963) tijdens zijn laatste twee levensjaren ontwierp. Hij maakte deze in nauwe samenwerking met baron en meestergoudsmid Henri-Michel Heger de Löwenfeld. De sieraden betroffen broches, hangers en ringen. De schilder Braque verlangde er in toenemende mate naar om met concrete materie bezig te zijn. Wat hij schilderde wilde hij niet alleen zien maar ook aanraken. Hij trachtte de mythologische figuren die zijn schilderijen bevolkten te bevrijden van hun tweedimensionaliteit en met name de vogel, het paard en het vrouwenhoofd, altijd gerelateerd aan personages uit de klassieke oudheid, gaf hij meerdere malen vorm in goud en edelsteen. In zijn sieraden komen de stilering en poëtische kracht van zijn doeken onverminderd terug. Löwenfeld bedacht daarbij voor Braque, die niet van glanzend goud hield, een nieuw goudprocédé dat een uniek korrelig goudoppervlak opleverde. Hierdoor kregen Braques ontwerpen nog meer substantie. Braque was niet de eerste schilder of beeldhouwer die in het ontwerpen van sieraden een nieuwe uitdaging zag, maar zijn verzameling van meer dan honderd juwelen trok in 1963 een ongekend groot publiek naar het Louvre, waar de toenmalige Franse minister van cultuur André Malraux de collectie tentoonstelde. Het succes vormde in Braques laatste levensjaar een bekroning op zijn lange kunstenaarschap. "
→ dc11:title → "Thetys"
→ dc11:identifier → "S2005.044"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8985
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2051af32de4adf3fb74ab08787cdb20f
→ dc11:title → "PD-46 Thigh Power Unit", "Alliage -Cu29Zn30"
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object voor op het been, onderdeel van sieraadproject bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:identifier → "S2019.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3737
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/50e9ad9c6bf6479cf371a3005e9ada91
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, re-editie 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van pannenspons (geel) Armband gemaakt van gele pannenspons van sieraadvernieuwer Marga Staartjes (1953). Staartjes studeerde in 1979 af aan de afdeling Vormgeving in Metaal & Kunststoffen aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Ze kreeg les van pioniers onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers die eind jaren zestig het sieraad als statussymbool hadden afgezworen, waaronder Gijs Bakker. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Marga Staartjes ging in dit democratiseringsproces nog een stap verder door in haar ontwerpen gebruik te maken van voorwerpen en materialen die in het alledaagse leven van de Nederlandse burger een puur functionele rol speelden, zoals pannensponsen en pijpenraggers. Ze gaf deze een opmerkelijke functieverandering door ze te transformeren tot armbanden en colliers. Felle kleuren spelen daarbij een belangrijke rol. Doordat de materialen met name verwijzen naar de huisvlijt van de Nederlandse huisvrouw vertolken ze een spitsvondige ironie, die de toen overheersend hooggespannen idealen over de bevrijding van het moderne sieraad wat tegenwicht bood. De sieraden van Staartjes bevatten vaak een verhaal en hebben verassende eigenschappen. Zo maakte ze een aantal ontwerpen die eetbaar lijken. Soms combineert ze ook figuratief werk met abstract vormgegeven edelmetalen, zoals de menselijke figuurtjes die op zilveren ringen zitten alsof het stoelen zijn. Staartjes heeft zich naast de sieraadvormgeving ook toegelegd op het ontwikkelen van modeaccessoires."
→ dc11:title → "Pannenspons armband"
→ dc11:identifier → "S2000.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3535
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3c2d003adf5e91122a3efe9301b6fc19
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche van goud en lood in de vorm van een doosje. De plaatjes waaruit het doosje is opgebouwd hebben onregelmatige decoraties gekregen waardoor er een vlekkerig effect is ontstaan. De avant-garde sieraden van Rob Smit (Delft, 1941) genieten internationale erkenning vanwege hun gelaagde, vaak persoonlijke symboliek die tevens doet denken aan de abstracte en geometrische vormen van De Stijl en het werk van Piet Mondriaan. Tegelijkertijd behouden zijn ontwerpen een figuratieve kwaliteit. Het is onder meer zijn bewuste keuze voor het werken met goud die hem in de jaren zestig, toen hij terugkwam van zijn studie aan de Staatliche Kunst- und Werkschule in Pforzheim (Duitsland), in conflict bracht met de toenmalige vernieuwers binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Deze verklaarden goud tot taboe en beperkten zich tot een industriële vormgeving die het niet-edelmetaal als basis had. Smit concentreert zich in reactie hierop jarenlang op de beeldende kunst. Hij gaat tekenen en maakt autonoom beeldend werk. In 1985 maakt hij een spectaculaire rentree met een collectie sieraden die hij Ornamentum Humanum noemde. Zijn voorliefde voor goud doet opnieuw een discussie ontstaan binnen de sieradenwereld. Deze toont het grote contrast in opvatting over de rol van het sieraad ten opzichte van zijn drager. Smit streeft naar schoonheid, verbeelding en houdt rekening met de persoonlijkheid van de drager. In Smits werk komen de edelsmid en beeldend kunstenaar samen. Hij combineert het goud vrijelijk met industriële materialen zoals verf, zink, staal, zink en lood. Zijn intuïtie uit zich in verhalend werk met bijzondere namen, waarvan de betekenis vaak meervoudig uitgelegd kan worden."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8658
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9c4b47f6e32badb3769a35afef38e0be
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (2x, a en b), twee gezichtjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.256"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3833
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c68fef6fd0b515c65728b51b918e48ea
→ dc:created → "1973/1974"
→ dc11:date → "1973 / 1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (prototype) Begin jaren zeventig inspireerde perspex Marion Herbst tot een groot aantal zeer karakteristieke collecties sieraden. Ze werkte daarbij graag met kleurcontrasten en refereerde soms direct aan de Nederlandse maatschappij zoals met haar serie Oranje Boven, een serie perspex hangers in de vorm van reageerbuisjes waarin de nationale driekleur verwerkt zat. Ook kwam ze met een reeks broches waarbij het perspex tot een venster werd op de eronder liggende krantenknipsels. Op deze sobere broche is als het ware een klein merkteken van krantenletters aangebracht. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.036"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4493
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/24e1964e00ccadcf972cd5833418ef40
→ dc11:title → "Armband [28]", "vouwen en inzagingen, 1970 / 71"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 3/4 gevouwen Brede armband van aluminium die voor 3/4 deel gevouwen is. Een zijde van het naar binnen geklopte deel tekent zich daarbij scherp af als een halve cirkel. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8407
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0ca5da2ead466dca92b47e38ce0a4827
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, hanger van meerkleurge strass aan een zwart koord"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6663
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/90d770655c1e9ca12cec0357e0b59d79
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit een stapeling van strass en glaskralen in rood, zwart, transparant en goud, aan een gevlochten zwart leren koord Halssieraad, bestaande uit een zwart koord van gevlochten leer met goudkleurige veterstiften aan de uiteinden en een kleurrijke hanger. De ronde hanger is gedecoreerd met verschillende soorten strass steentjes en glaskralen. Deze elementen zijn per type gerangschikt. Hierdoor zijn overlappende lagen ontstaan in verschillende tinten, namelijk rood, zwart, goud en transparant. De manier waarop de elementen samengevoegd zijn lijkt op de structuur van een verendek. Het sieraad is gemaakt door Rhonda Zwillinger (New York, 1950), die als beeldend kunstenaar streefde naar het opheffen van de scheiding tussen kunst en dagelijks leven. Schilderijen en alledaagse voorwerpen (meubels, schoenen) werden rijk gedecoreerd met kleurrijke, kitscherige materialen als kralen, knikkers, lovertjes, plastic schelpen en kunstbloemen. Zwillingers werk kan gezien worden als een reactie op de strenge vormgeving van de conceptuele kunst uit de jaren zeventig. Haar idee, namelijk hoe uitbundiger hoe mooier, droeg ze met verve uit. Hierbij concentreerde ze zich opzettelijk op zaken die geassocieerd worden met ‘het vrouwelijke’, bijvoorbeeld interieurs en sieraden. De carrière van Zwillinger kwam in 1991 gedwongen ten einde wegens ziekte. Ze lijdt aan Multiple Chemical Sensitivity en leeft tegenwoordig in een aangepaste omgeving in Paulden, Arizona. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2009.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4252
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8b6501bb874aa152940faac4516bbe40
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "'schouderstuk', bestaand uit een rechte lap met een insnijding. De lap wordt over de schouders geslagen, aan de voorzijde zijn dan twee afhangende delen van ongelijke lengte. Op de stof zijn met rozerode verf parallelle strepen geschilderd. Deze strepen zijn vervolgens over de lengte gevouwen waardoor de lap reliëf krijgt. Een zwarte omslagdoek, met insneden bij de schouders om hem te kunnen dragen. De opbouw is asymmetrisch, een van de slippen aan de voorkant is korter dan de andere. De gesteven zwarte stof is met glanzende roze verf beschilderd in horizontale strepen, aangebracht in een regelmatig verlopend patroon maar op steeds kleinere afstand van elkaar. Bij de insneden is, ter versteviging, extra verf aangebracht. Het is een zogenaamde Overall van Joke Brakman (Wassenaar, 1946) en Claudie Berbée (Leiden, 1953). Sieraadontwerpster Brakman en textielkunstenares Berbée werkten van 1983 tot 1985 samen aan een collectie Overalls, waarin kleding en sieraad samenvielen. De vormen van de Overalls zijn gebaseerd op geometrie. De verf werd niet alleen decoratief toegepast maar ook functioneel, namelijk ter versteviging van de constructie. Het was een kenmerkend project uit die periode, waarin ook anderen de grenzen van het sieraad opzochten. "
→ dc11:title → "Over-all no. 10b"
→ dc11:identifier → "S1999.170"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4894
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/52516947ca6c9954cc8a99e8c8bef43c
→ dc11:identifier → "S2002.029"
→ dc11:title → "Circle in Circle"
→ dc11:description → "armband, in originele verpakking, ook in smoke uitgevoerd Deze armband van melkwit of rookkleurige perspex beschrijft een cirkel die op zijn beurt weer haaks doorboord wordt door een andere cirkel, zodat ruimte ontstaat voor de arm. De sieraad- en productontwerper Gijs Bakker (Amersfoort, 1942) ontwierp hem in 1967. De oorspronkelijke versie werd uitgevoerd in helder perspex, waardoor de armband er nog soberder en helderder uitzag. Met onder meer minimale, geometrische ingrepen in bestaand buismateriaal creëerden Gijs Bakker en zijn partner Emmy van Leersum (1930 - 1984) sieraden die ontdaan waren van iedere romantiek of ornamentiek. Beiden zijn pioniers van het moderne Nederlandse sieraad. Hoewel Bakker sterk geïnteresseerd is in de industriële productie van sieraden, bleek dit in 1967 met de 'Circle in circle' nog niet realiseerbaar. In 1998 biedt de Stichting 'Chi ha paura...?' hiertoe wel de mogelijkheid. Deze organisatie, waarvan Bakker medeoprichter is stimuleert innovatieve sieraadontwerpen, die seriematig geproduceerd kunnen worden."
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:date → "ontwerp 1967, re-editie 1989"
→ dc:created → "1967/1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8603
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/78017dc7f53c42b4eaa09cf12af645f1
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, bestaande uit een vierkant halftransparant plaatje perspex waarbij in de randen een groef is aangebracht, waarin een metalen draad is gespannen die tevens de speld van de broche vormt"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.205"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8498
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cddb3474935c80ff3c508d89b4ba937a
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van een strip zilver, de uiteinden haken in elkaar Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.104"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7477
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/091bd47f83b7f310257b22e6a576602c
→ skos:prefLabel → "Natasja Boezem"
→ dc11:title → "Voice of Blue", "Global Identity"
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "Goudkleurige ovalen medaillon die in je handpalm past en opengeklapt kan worden. De binnenzijde bevat een klein netwerk van elektronische componenten, dat bij het openklappen zorgt voor de weergave van een vrouwelijke stem. Deze kan vervangen worden door een eigen opname, bijvoorbeeld een lach of gefluisterde boodschap. Het sieraad is een hedendaagse variant van het medaillon als houder van dierbare herinneringen en gedachten. Het is door middel van een ring bevestigd aan een blauw koord. Natasja Boezem ontwierp het sieraad voor de collectie Global Identity van het sieradenlabel Chi ha paura...? van Gijs Bakker, oprichter van Droog Design, en galeriehouder Marijke Vallanzasca. Voor Global Identity werden diverse ontwerpers gevraagd om uitdrukking te geven aan het hedendaagse perspectief op de wereld als ‘global village’. Beeldend kunstenaar Natasja Boezem (Leerdam, 1968) studeerde theatervormgeving aan de Academie voor Beeldende Vorming Tilburg, theaterwetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam en Autonome Kunst aan het Sandberg Instituut. Ze werkte een aantal jaren als vormgever voor hedendaagse muziektheatervoorstellingen. Haar autonome werk speelt zich veelal af in de openbare ruimte en ze werkt regelmatig met geluid. "
→ dc11:identifier → "S2013.080"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4135
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bf2458c7fe333e1490bae50426a4553d
→ dc:created → "1945/1945"
→ dc11:date → "1945"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, vrouwengezicht, in originele verpakking Deze gouden rechthoekige hanger toont een vrouwengezicht met ranke hals en lang haar. Het sieraad heeft door een eenvoudige belijning als het ware een lijstje gekregen. Door zijn vorm en voorstelling oogt de hanger vrij klassiek, met als markant detail het internationale vrouwenteken dat linksonder in reliëf is aangebracht. Het medaillon, in bijpassend houten kistje, is één van de zes hangers die de Franse schilder André Derain in 1945 voor zijn vrouw ontwerpt. De bekende goudsmid François Hugo voert zijn wasmodellen uit in goud. Samen met vrienden Henri Matisse en Maurice de Vlaminck staat André Derain (1880, Chatou - 1954, Parijs) aan de wieg van het fauvisme. Met elk van hen deelt hij tijdelijk een studio. Geïnspireerd door het werk van Cézanne en Gauguin wijst zijn werk in de jaren erna al vooruit naar het kubisme. Vervolgens waagt hij zich een periode aan het magisch realisme. Derain komt in deze jaren in contact met vrijwel alle grote in Frankrijk residerende schilders uit de 20e eeuw. Van 1914-1918 wordt hij gemobiliseerd. Na de Eerste Wereldoorlog gaat hij realistischer schilderen. In 1919 ontwerpt hij daarnaast het decor voor het ballet La Boutique Fantasque van Serge Diaghilev. Vele decors voor beroemde balletten volgen. Een reis naar Italië inspireert hem tot het schilderen van portretten en landschappen. Een officieel bezoek aan Duitsland in 1941, met o.a. Kees van Dongen en Maurice de Vlaminck komt de schilder na de Tweede Wereldoorlog duur betaald te staan, omdat men hem als collaborateur beschouwt. Hij gaat echter door met schilderen en maakt ook talloze illustraties voor boeken, waaronder houtsneden voor Pantagruel van F. Rabelais. Exposities blijven echter uit. Derains sculpturen overtreffen zijn doeken zeker niet in aantal, maar ook als beeldhouwer en keramist bouwt hij een oeuvre op. Daarnaast schrijft en musiceert hij. In 1954 overlijdt de veelzijdig getalenteerde Derain, na aangereden te zijn door een vrachtauto."
→ dc11:title → "Tête carrée"
→ dc11:identifier → "S1994.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8914
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9c821af6461c3793fff2812d05663e7d
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "ca. 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor straatverlichting in Arnhem"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "D2019.079"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4656
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a2db2f19a68fb02c67a1cf71c6e3d43c
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, van ronde rode kunststof borstel. De borstels dienen door een trui gestoken te worden. Broche, die ontstaan is doordat Maria Hees de handgreep aan de bovenkant van een bestaande plastic borstel heeft verwijderd en de randen heeft bijgewerkt. De broche, hier in fel rood, bestaat in verschillende vormen (cirkel, vierkant, driehoek) en kleuren. De borstels dienen door een trui te worden gestoken. Maria Hees (Bergeijk, 1948) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les kreeg van Gijs Bakker. Vanaf 1979 is ze, samen met ontwerpers als Marion Herbst en Marga Staartjes, een belangrijke vernieuwer in de Nederlandse sieraadvormgeving. Ze vormen een op de Pop Art geïnspireerde stroming, die reageert op de streng formele tendensen die het Nederlandse sieraad in de jaren zeventig beheersen. In tegenstelling tot haar leermeesters, die vanuit sobere geometrische uitgangspunten met metalen werken, legt Hees zich toe op de transformatie van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, tuinslang. Ondanks de schijnbare eenvoud ervan is haar werk zeer beeldend en decoratief. Haar vindingrijkheid leidt niet zelden tot humoristische en relativerende resultaten, die ze gedeeltelijk zelf in serie uitbrengt. Hees beperkt zich niet tot sieraden. Ze ontwerpt ook tassen en lampen. Direct na haar afstuderen in 1979 breekt ze al door met haar draadkoffertje, waarbij het ijzeren frame aan de buitenkant en de bekleding aan de binnenkant zit. Hierna volgen meerdere ontwerpen die tot moderne klassiekers worden, waaronder haar tuinslangarmbanden en de borstelbroches. In de loop der jaren is Hees ook duurdere materialen toe gaan passen, zoals chipwood, zilver en vissenleer. Haar ontwerpen blijven daarbij even fantasierijk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.195"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6550
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0b9b2a759a666ed78ce44ebb6405a314
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "ca. 1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste tekening, zwarte viltstift op papier, van een dame die de turquoise kraag nr. 48 draagt uit Gijs Bakker and Jewelry (Shoulder Piece / Halskraag)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9022
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/73281ebf60b0bd3501e35c1b31dd70eb
→ dc:created → "1980/1981"
→ dc11:date → "1980 / 1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche bestaande uit een groen elastiekje met twee klemmetjes, met bijbehorende foto Broche bestaande uit een groen elastiekje met twee klemmetjes. De drager kan het sieraad zelf vormgeven en bevestigen. De Zwitsers/Duitse ontwerper Otto Künzli (Zürich, 1948) maakte diverse sieraden van eenvoudige gebruiksvoorwerpen, bijvoorbeeld punaises of stalen veren, die op meerdere manieren gedragen konden worden. De foto’s, die vaak bij de sieraden geleverd werden, laten verschillende draagwijzen zien. Otto Künzli is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. Vindingrijkheid, humor en maatschappijkritiek kenmerken zijn oeuvre. Eind jaren ’70 nam hij afstand van goud, volgens hem een beladen materiaal, met het ontwerp voor een zwarte rubberen armband waarin een ronde gouden kogel verstopt zat. In 1990 won Künzli de Françoise van den Bosch Prijs. De jury roemde de soepelheid waarmee hij de ‘vage doch precaire grens van het sieraadontwerpen naar de beeldende kunst overschrijdt.’ "
→ dc11:title → "Plaste & Elaste"
→ dc11:identifier → "S2020.029"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8011
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d0c6d4972cd3a762ce0bb67ba6e71c44
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit kleine schakels met bolletjes er op Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:title → "Dotted mesh collier"
→ dc11:identifier → "S2014.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8458
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/46426516ae090d644848d67e96dfa9d2
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, kiezelvormige zilveren hanger aan een dunne metalen draad, met kleine pareltjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.065"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8771
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c3ec3d818a20ba6b93acb4270d6c3c7f
→ skos:prefLabel → "Marjorie Schick"
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bouwwerk van licht- en donkergrijs beschilderde gebogen vormen, door touwtjes met elkaar verbonden"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.363"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7080
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/24f147cdcfcc73d2e426ee1125748692
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met leren veter als halssnoer. De hanger is aan de voorkant vlak afgesneden, terwijl aan de achterkant twee zijaanzichten van een christusfiguur aan het kruis in lendedoeken zichtbaar zijn. Beide omhoog gerichte armen hebben vuisten die de leren veter omvatten, het figuur is bij de bovenbenen afgesneden. De recente sieraden van Ruudt Peters (Naaldwijk, 1950) bestaan uit halssieraden die gemaakt zijn van delen van Christusbeelden. Dit is bij de eerste kennismaking niet gelijk zichtbaar: de herkenbare delen van de vorm bevinden zich aan de achterkant van de hangers, of zijn herhaald om zo tot een halssnoer geregen te worden. Een kenmerk van het oeuvre van Peters is de zoektocht naar een spirituele inhoud. Eén invalshoek kwam bij hem echter nooit aan de orde: het christendom. Uit de overvloed aan christelijke motieven koos Peters de kern van het christelijke geloof: Jezus als redder van de mensheid. Het is een uitdaging om aan deze iconografie een eigen interpretatie toe te voegen. In de benadering van Peters lijkt de crucifix gewelddadig te worden bejegend door delen van de figuur te 'versnijden' en te vervormen. Deze deconstructie was volgens Peters nodig om het icoon te ontdoen van haar religieuze connotaties. Zo ontstaat afstand tot de zware symboliek en daardoor ruimte voor de menselijke maat; lichamelijkheid, kwetsbaarheid en intimiteit.In de sieraden bevinden de herkenbare fragmenten zich vooral aan de achterzijde. Dit past in een oude traditie: talloze antieke sieraden verbergen een religieuze betekenis en herinneren zo aan tijden dat godsdienstvrijheid verre van vanzelfsprekend was. Deze halssieraden van Ruudt Peters raken aan verschillende thema’s die in de collectie van het SM’s voorkomen. Ten eerste is er de cruciale verhouding tot het lichaam. De colliers verbeelden (delen van) het lichaam. Aangezien het hier het lichaam van Christus betreft gaat het daarbij ook om de verbeelding van het lijden. De kwetsbaarheid en de vergankelijkheid van het lichaam in contrast met het eeuwig durende leven van de ziel is een thema in deze werken. Een ander thema is identiteit en de rol die sieraden spelen bij het uitdragen van symbolen. Religie is een wezenlijk aspect van iemands identiteit. Eén van de meest gedragen sieraden, was (en is?) de crucifix. Deze lijkt echter met de voortschrijdende secularisatie steeds meer uit het straatbeeld te verdwijnen. Door het eeuwenoude symbool van de gekruisigde Christus te ‘ontkrachten’ heeft Peters het juist nieuwe zeggingskracht gegeven. "
→ dc11:title → "Renibus"
→ dc11:identifier → "S2011.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4171
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4b6eddb2d57c42133f0ba17ab5ea609e
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "collier van gesmede ringen, bestaande uit 2 delen, een lang en een korter Collier van geschakelde grillige 'ringen', bestaande uit twee delen. De ringen zijn weliswaar niet identiek aan elkaar maar vertonen toch een gelijkvormigheid, die eenheid verleent aan een in eerste instantie rusteloos ogend ontwerp. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1991.019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4570
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/07d61851103169734fbb9c6bb5fe38d4
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, uitvoering 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, van rode, ondoorzichtige, met witte vezels gewapende kunststof tuinslang. Deze armbanden zijn gemaakt van een gewone tuinslang, een materiaal dat in een ruime variëteit aan kleur en patroon in de handel verkrijgbaar is. Door de slang met regelmatige tussenruimtes gedeeltelijk in te knippen kan het materiaal rondgebogen worden. De uiteinden zijn aan elkaar gelijmd. Hoe eenvoudig van materiaal ook, dit zijn klassiekers van de Nederlandse sieraadvormgeving uit de tweede helft van de jaren zeventig. Ze zijn ontworpen door Maria Hees (Bergeijk, 1948). Zij studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les had van Gijs Bakker. De tuinslangarmbanden ontstonden vanuit een relativerende, humoristische gedachte. Sieraadontwerpers als Marion Herbst, Marga Staartjes en Maria Hees, gingen gebruik maken van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, doucheslang en dergelijke. Het was een korte door de Pop Art geïnspireerde stroming, die een reactie was op de streng formele benaderingswijze die in de jaren zeventig de overhand had in de Nederlandse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "Tuinslangarmband"
→ dc11:identifier → "S1999.207"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4091
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8764c79052a9ebb795f39a0e582bac34
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband bestaande uit een gouden band waaraan een boekje hangt Deze Modern Charmbracelet bestaat uit een gouden band met daaraan maar één bedel: een boekje van metaal. Het sieraad maakte onderdeel uit van de tentoonstelling Beauty is a Story, die in 1991 in Het Kruithuis te 's-Hertogenbosch plaatsvond. Welk verhaal in dit boekje besloten ligt maakt de maakster niet openbaar, maar het weegt relatief zwaar ten opzichte van de dunne ring waaraan het rondbeweegt. Rebecca Batal (Verenigde Staten, 1967) is een vertegenwoordiger van een jonge generatie sieradenmakers in de Verenigde Staten die surrealisme en (ironische) maatschappijkritiek in hun werk lijken te willen verenigen. Haar ontwerpen zijn scherpzinnig: hoewel ze zonder uitzondering 'mooi' zijn en een gevoelige sensualiteit aan de dag leggen, is er altijd een twist, een conflictueuze relatie tussen de verschillende onderdelen. Zo maakte Batal bijvoorbeeld een hanger van een gekruisigde plastic Mickey Mouse. De associaties en interpretaties ten aanzien van dit sieraad zijn schier eindeloos. De hanger kan evenzeer gemakzucht en oppervlakkigheid worden verweten als gewaardeerd worden vanwege scherpzinnige diepgang en de presentatie van stof tot nadenken. In feite werpt het de drager en toeschouwer op zichzelf terug en stelt het vragen over hoe we met onszelf en onze levensvragen omgaan. De kunstenares is niet zozeer moralist: voor Batal betekenen sieraden meer dan alleen versiering. Ze vormen een constante herinnering aan wat ons lichaam voor ons betekent, voegen poëzie toe aan het leven en zetten aan tot een alerte verbeelding."
→ dc11:title → "Modern charmbracelet"
→ dc11:identifier → "S1990.017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4476
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d0c0403738d8646b3b3ec6510828ca8b
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband in originele rood vilten verpakking Dit ingenieuze gouden armsieraad bestaat uit een grote en een kleine armband die om de arm geklemd kunnen worden. Ze hebben een geïntegreerde klemsluiting en zijn flexibel verbonden met een gouden staaf, die doorboord is met een reeks gaatjes. Gedragen, ligt de staaf automatisch in een diagonaal bovenop de arm vanaf de elleboog tot de pols. Lucio Fontana (Argentinië 1899 - Varese/I 1968) was een belangrijke avant-gardistische kunstenaar. Sinds 1949 ontstond een reeks werken, onder de titel Concetto spaziale: monochrome doeken, gelakte metalen sculpturen en keramiek, die hij met gaten doorboorde. Hij wilde het platte vlak van de compositie doorbreken en het object met de ruimte verbinden. Fontana wilde zijn ruimtelijke esthetiek ook in het dagelijks leven zo zuiver mogelijk integreren, bijvoorbeeld in sieraden (het museum bezit er drie). Dit armsieraad werd in een oplage van dertig gemaakt door GEM Montebello, een firma die gespecialiseerd was in kunstenaarssieraden. "
→ dc11:title → "Concetto spaziale"
→ dc11:identifier → "S1999.015"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9118
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5a1d4fabd994c165c7ac9fbe1f5eb048
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "ca. 1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, rood gelakte open buis"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.123"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8010
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cb16b5d4e44cdf85537cac191894cda3
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, helft bestaat uit geelkleurige ronde kralen, andere helft uit platte bruine ovalen kralen (halfedelstenen)"
→ dc11:title → "Bead"
→ dc11:identifier → "S2014.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4058
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/79e9e4cfea4c3f14eb6b1b24d4027447
→ skos:prefLabel → "Harriët Mastboom"
→ dc:created → "1970/1980"
→ dc11:date → "ca. 1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring met spiegeltje"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.077"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4643
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/16ff582b99f0ba1148f6578068731a4f
→ dc:created → "1993/1997"
→ dc11:date → "1993 / 1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, bestaande uit een houten blokje, waar een huis-vormig figuurtje is uitgezaagd, het huisje roze beschilderd, de onderzijde lichtblauw Ring bestaande uit een houten blokje van verlijmd multiplex, waaruit een huisvormig figuurtje is gezaagd. Het huisje, dat uit het blokje genomen kan worden, is roze geschilderd. De onderzijde ervan is lichtblauw. De ring maakt deel uit van Room for a Finger, een serie die Onno Boekhoudt van 1993-1997 vervaardigde. Boekhoudts fascinatie voor de cirkel en het gat resulteerde in talloze ringen, waarbij deze serie wel heel tactiel bewijst dat de vinger een bewoner is van de ring. Tegelijkertijd vormt de serie een mooi voorbeeld van zijn opvatting dat iets maken betekent dat er materiaal verplaatst wordt. Om de ring aan te doen moet het binnenste ervan eerst verwijderd worden. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Sieraden zijn in Boekhoudts ogen objecten die een relatie met de drager aangaan, of deze hem nu wel of niet draagt. In de loop der jaren maakte hij meer en meer sieraden die nauwelijks of slechts gedeeltelijk draagbaar waren. Hij had een sterke voorliefde voor mat zilver omdat dit het meest met de omgeving communiceerde vanwege zijn kleurloosheid: in samenspel met omringende kleuren en lichtcontrasten kon zo een even suggestieve als verfijnde illusie gecreëerd worden. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "A room for a finger"
→ dc11:identifier → "S1999.182"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8455
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/89bae78a28a504497946e57fc3983828
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, opgebouwd uit twee delen van een aluminium buis"
→ dc11:title → "Aluminiumbuis"
→ dc11:identifier → "S2018.062"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5508
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fc2127245d2af5df5c47166fdeeae673
→ dc:created → "2003/2003"
→ dc11:date → "2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit zes door middel van ringetjes aan elkaar bevestigde waterbuffelhoorns Zes gelijkwaardige waterbuffelhoorns zijn als schakels tot een collier geregen. De brede kant van iedere hoorn heeft een gouden dekseltje met een oogje, terwijl aan de punt van iedere hoorn eveneens een oogje bevestigd is. Via deze oogjes zijn de hoorns geschakeld. Bij het collier hoort een ring (S2003.060). De ring heeft een robuuste, brede gouden scheen, waarop een zelfde hoorn met de punt naar beneden bevestigd is; ook deze hoorn is aan de bovenkant met een gouden dekseltje afgedekt. Dit bij elkaar horende setje van edelsmid Philip Sajet (Amsterdam, 1953) is karakteristiek voor zijn manier van werken. Sajet combineert in zijn sieraden regelmatig eenvoudige - gevonden of kant en klare - voorwerpen met goud. Door de manier waarop hij de hoorns verbond ontstond een soepel, goed draagbaar collier. De associatie met etnologische jachttrofeeën ligt misschien voor de hand. Toch zijn het typische voorbeelden van hedendaagse westerse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "Het hoorn collier"
→ dc11:identifier → "S2003.059"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8902
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/40c5d9863365177f643a571104dfe102
→ dc:created → "2012/2012"
→ dc11:date → "2012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "vitrinekast met gat in het midden, ingevuld met bladgoud "
→ dc11:title → "Vitrine"
→ dc11:identifier → "D2019.067"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7204
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/21a2cac716a8ddb65f0cfa61cf6962af
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "ca. 1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, grote speld van zwart kunststof Broche bestaande uit een lange zwarte speld. De speld bestaat, inclusief sluiting, uit één stuk gebogen kunststofdraad. Hans Appenzeller ontwierp deze broche aan het begin van zijn succesvolle loopbaan. Hans Appenzeller (Amsterdam, 1949) heeft zijn succes te danken aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Na zijn opleiding aan de Rietveld Academie opent hij, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hier laat hij naast eigen werk ook ontwerpen van veelbelovende collega’s zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Schoonheid en draagbaarheid zijn belangrijke uitgangspunten voor Appenzeller. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Bekend zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Appenzeller werkt, met het oog op een betaalbare serieproductie, veelvuldig met materialen als staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver, goud en edelstenen. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen, die hij vertaalt naar schijnbaar eenvoudige oplossingen. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.060"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4999
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/64ad075a6c6f399d040d17c87273c15d
→ dc:created → "1968/1968"
→ dc11:date → "ca. 1968"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, maakt een slag heen en terug De edelsmid-sieraadontwerper Nicolaas (Klaas) van Beek (Den Haag 1938) is de maker van deze ring. Hij studeerde aan de Academie te Arnhem, afdeling Edelsmeden en Vormgeving in Metaal. Dit werk behoort tot een groep sieraden uit de periode 1966 - 1969, toen Van Beek plaatmetaal (goud, zilver, staal en aluminium) gebruikte, dat hij in een soort lussen draaide. Het was Van Beeks vruchtbaarste periode. Drie Nederlandse musea wijdden in 1970 een solotentoonstelling aan zijn sieraden. Hij brak ook internationaal door. Toch raakte Van Beeks werk daarna in de vergetelheid. Merkwaardig, omdat zijn werk zeer belangrijk was binnen de ontwikkeling van de edelsmeedkunst. Van Beeks vormgeving was fundamenteel en radicaal: hij zaagde een basisvorm uit plaatmateriaal en vervormde dit zonder verdere bewerkingen. De rondingen en krullende bewegingen sluiten aan bij het menselijk lichaam. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3812
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5c44a44d7b376d108dc3a96928b9e984
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2x), gekleurd emaille op metaalvormen De ontwerpen van Ettore Sottsass blinken uit door de onvoorspelbaarheid en soms ongebruikelijke herhaling van vormen en patronen. Hierdoor krijgen de ontwerpen een opvallende speelsheid die even robuust als vergankelijk ogend uit kan pakken. Dit geldt ook voor zijn sieraden. Bij deze geëmailleerde oorhanger is een grillige vorm uit metaal gezaagd en gestanst. De Italiaanse architect, designer, en theoreticus Ettore Sottsass (1917) heeft altijd een vernieuwende blik gehad. In de twintig jaar die hij, na zijn afzwaaien uit militaire dienst, voor typemachinefabrikant Olivetti werkt, komt hij met zeer ongewone ontwerpen. In 1947 opent hij daarnaast zijn eigen architectenbureau. Zijn ideeën staan ver af van het rationalisme en de modernisten. In de jaren zeventig en tachtig is hij een belangrijk vertegenwoordiger van het Italiaanse "Il Nuovo Design" In 1981 is hij een van de oprichters van het postmodernistische Memphis, een groep designers die met radicale ontwerpen, felle kleuren en materialen als laminaat, het klassieke onderscheid tussen hoge en lage cultuur wil doorbreken. Baanbrekend meubilair en "bevrijdende" gebruiksvoorwerpen zijn het resultaat. Voor Sottsass is daarbij de maximale uitdrukkingskracht van voorwerpen en objecten veel belangrijker dan standaardisering, massaproductie en consumentisme. Sottsass houdt ook van klei. Het is voor hem de oerdrager van cultuur. Sinds 1956 heeft de ontwerper honderden keramische stukken ontworpen, soms door hemzelf vervaardigd, meestal uitgevoerd door derden op basis van zijn prototypes. Een reis naar India, een ernstige nierziekte en een daaropvolgende spirituele verdieping inspireren hem tot series als "Darkness", "Yantras", "Indian Memory"en "Tantra Ceramics". Met zijn keramische projecten wijst hij op algemene esthetische en filosofische waarden, die volgens hem in iedere cultuur aanwezig zijn. Hij gebruikt daarvoor de meest gangbare soorten klei en glazuren en komt, ook in zijn keramisch werk, tot een hedendaagse en vernieuwende beeldtaal. "
→ dc11:title → "Aurora"
→ dc11:identifier → "S1988.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8411
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0949f6b2df3b9bdc096986a05d72abed
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, dubbel matje van gezwart staal"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3981
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e54ec66ca789f7bf2b797954869f8a42
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "pin (2x), blauw gelakt messing figuurtje Industrieel vervaardigde button van blauw gelakt messing. De afbeelding, een cartoonachtig mannetje met een dierenkop, is een vaker gebruikt motief binnen het oeuvre van de ontwerper, de Amerikaanse multimediakunstenaar Keith Haring (Reading, Pennsylvania, 1958 - New York, 1990). De beeldtaal van Haring wordt gekenmerkt door vereenvoudigde, uit duidelijke contourlijnen opgebouwde figuren die meestal gebaseerd zijn op de vormen van de mens, maar vaak ook op die van dieren en herkenbare symbolen. Haring begon zijn carrière als performancekunstenaar in New Yorkse clubs in de hoogtijdagen van de punk. Geïnspireerd door graffiti trok hij in de vroege jaren '80 langs metrostations om snelle illustraties op lege reclameborden te maken. Haring ervoer zijn manier van tekenen als performance, vanwege de directe invloed die hij ondervond van omgeving en omstanders. Aan geïnteresseerden deelde hij bij deze acties buttons en stickers uit. De universele beeldtaal van Haring viel in de smaak bij een groot publiek en dit succes stimuleerde hij bewust door seriematig geproduceerd werk tegen een lage prijs op de markt te brengen. Vanwege de grote vraag opende hij in 1986 in New York de Pop Shop, waarvoor hij posters, T-shirts, buttons en andere merchandising ontwierp. Vaak greep Haring de gelegenheid aan om zijn kunst in te zetten voor activisme rondom maatschappelijke problemen als honger, de wapenwedloop en AIDS, waaraan hij zelf overleed."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.086"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8780
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f2aff2e0c5d479d1bdec43834a260265
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ceintuur, strip roestvrij staal, verbonden door een ingezaagde cirkel"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.372"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6153
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/84ef6eacf88c25078b36fb4ad80d8dc7
→ dc11:title → "Parels van Makkum", "O-serie"
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met 6 'parels' die varieren in grootte en vorm, jadegroen geglazuurd porselein, geregen aan een zwart lint van zijde, verpakt in bijbehorende kartonnen doos met informatieboekje Halssieraad bestaande uit zes porseleinen parels die aan elkaar verbonden zijn door middel van een zwart zijden lint. De parels zijn verschillend van grootte en vorm, maar hebben allen een jadegroen geglazuurd oppervlak. Het sieraad is samen met een informatieboekje verpakt in een platte ronde doos van karton. Dit sieraad maakt deel uit van de serie Parels van Makkum, een serie van acht gelijksoortige halssieraden ontworpen door couturier Alexander van Slobbe (Schiedam, 1959) en vervaardigd in een oplage van 100 stuks door aardewerkbedrijf Koninklijke Tichelaar Makkum. Parels van Makkum is een ode aan de oud-Hollandse ambachtelijkheid. De parels waren ook los verkrijgbaar, een verwijzing naar een oude traditie: vroeger werden parelkettingen bijeen gespaard. Het familiebedrijf Tichelaar werkt sinds een ingrijpende bedrijfsvernieuwing in 1995 regelmatig samen met vernieuwende Nederlandse ontwerpers. Modeontwerper Alexander Van Slobbe werkte vaker samen met Tichelaar, onder meer aan een bekerset die ook opgenomen is in de collectie van Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch. Van Slobbe studeerde in 1984 cum laude af aan de modeacademie in Arnhem. Hij is een pionier van de internationale beweging in de mode die midden jaren negentig terugkeerde naar het ambacht, het vakmanschap, de kwaliteit en de constructie. Deze tendens was een tegenreactie op de industrialisatie in de mode. Van Slobbe presenteerde zijn collecties over de hele wereld. In 1988 richtte hij het vrouwenlabel orson + bodil op en in 1993 het mannenlabel SO. In 2003 won hij de Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs. "
→ dc11:identifier → "S2006.028"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9106
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/59769920a5c297fa013d369f1a527274
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, papegaai, wordt geklemd tussen twee vingers Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.112"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5793
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3ea7aa9afa5346b7c1f26824eced99e0
→ dc:created → "1937/1937"
→ dc11:date → "1937"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste schets voor Clip Tournant (broche, gelijkend op ring S1988.014) Originele tekening van Meret Oppenheim uit 1937 met een sieraadontwerp: een broche bestaande uit drie aaneengeschakelde tandwieltjes van verschillende grootte. Naast het ontwerp bevindt zich een handgeschreven tekst (sic): ‘(roues d’horloges dorées) A brooch, real little thoothed wheels, gilded clockwork, red, whithe, green gold, the wheels must turn (I had it executed – but lost it)’. Een versie van het sieraad werd postuum vervaardigd in 2003 door goudsmid Ortrun Heinrich te Hamburg. Een ring met een soortgelijk ontwerp, waarvan de tandwieltjes eveneens kunnen draaien, bevindt zich in de collectie van het museum. De Zwitserse kunstenaar Meret Oppenheim (Bern, 1913 – Basel, 1985) verkeerde van 1932 tot 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Later keerde zij terug naar haar geboorteland. Ze maakte schilderijen, tekeningen, collages en objecten. Ook schreef ze gedichten. Haar sieraadontwerpen, waarvan enkele schetsen bewaard zijn, waren zo onconventioneel dat de meeste nooit uitgevoerd werden. Het bekendste sieraad van Oppenheim, een met bont beklede armband, ontwierp ze in 1935 voor modeontwerpster Elsa Schiaparelli. Naar aanleiding van deze armband, die veel bewondering oogstte, overtrok ze een kop, schotel en lepeltje met bont. Dit object, getiteld ‘Déjeuner en fourrure’ (1936), heeft van meet af aan als een icoon van de Surrealisten gegolden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2004.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4136
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d240075afccc9e3c1ad932b958a34fd3
→ dc:created → "1945/1945"
→ dc11:date → "1945"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, lachend vrouwengezicht, in originele verpakking Een gouden hanger in de vorm van een lachend vrouwengezicht, met grote ogen en opgestoken haar. Om haar hals draagt zij een 'wapperende' sjaal en een collier. Dit sieraad, in bijpassend houten kistje, is één van de zes hangers en broches die de Franse schilder André Derain (Chatou 1880 - Garches 1954) in 1945 voor zijn vrouw ontwierp. Hij maakte de sieraden in was, waarna de bekende goudsmid François Hugo ze in 23 karaats goud afgoot, elk in een oplage van zes. Het thema van de sieraden van Derain, vrouwen, faunen en maskers, was in die dagen een populair thema in schilderkunst, keramiek en sieraden. De goudsmid François Hugo voerde voor verschillende tijdgenoten sieraden in goud uit, zoals voor Pablo Picasso, Max Ernst en Jean Lurçat. André Derain was een van de vertegenwoordigers van het Fauvisme, die onder de indruk van Van Gogh en Matisse, felle kleuren en vervormingen in hun schilderijen gebruiken. "
→ dc11:title → "La crêtoise"
→ dc11:identifier → "S1994.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4296
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/13d2cc42f218953bb673fbb187c44d2b
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze vrolijke broche bestaat uit een lint van geweven borduurzijde, dat bevestigd is aan een zilveren speld, die omwikkeld is met hetzelfde gekleurde garen. Het is gemaakt door sieraadontwerpster Marion Herbst (Lingen an der Ems/D, 1944 - Veen, 1995) en textielontwerpster Henriëtte Wiessing, die de lintjes weefde. Het sieraad is kenmerkend voor de speelse en humoristische benadering van Marion Herbst. De 'lintjes' waarvan ze veertien typen - in oplage - maakten, zijn geïnspireerd door de rijen medailles en ordetekens waarmee hoge militairen worden onderscheiden. Als antwoord op de formaliteit daarvan, gingen Herbst en Wiessing daar tegenin en vermeden verantwoorde en mooie kleurencombinaties. Zij bedachten een soort kleurenalfabet waarbij ze zesentwintig kleuren aan de letters van het alfabet koppelden. De kleurencombinaties zijn niet op grond van esthetische overwegingen tot stand gekomen maar door toeval van het zelfbedachte systeem. De 'lintjes' dragen zodoende verborgen boodschappen, die nog door niemand gekraakt zijn. "
→ dc11:title → "Lintje"
→ dc11:identifier → "S1997.052"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8492
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3a605a12fbfe68b2b9dfd3b09a91d281
→ dc11:title → "Knoopsgatdoosje", "Asmat"
→ dc:created → "1995/1995"
→ dc11:date → "1995"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadobject, bedoeld als knoopsgatdoosje waarin je dierbare dingen kan bewaren"
→ dc11:identifier → "S2018.098"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3935
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b670f20e088bacd8a5bc4bb443a33256
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2), geverfd hout (rood en blauw), verbonden met (fietsband-) ventielrubber, doe-het-zelfpakket Oorsieraad van twee rood en blauw beschilderde stokjes, die aan beide uiteinden door een verbindingstuk van ventielrubber met elkaar verbonden zijn. Eenzelfde constructie gebruikt Lam de Wolf ook bij enkele halssieraden cum broches. Mikadoachtige stokjes komen in veel van haar ontwerpen terug, waarbij gaandeweg meer complexe en grotere objecten ontstaan. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.042"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3893
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c12024f02f23353f72443f4a2f9bc3bf
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "ca. 1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Katoenen strengen die met kleurige draad omwonden zijn vormen het pure en eenvoudige basismateriaal voor een serie armbanden en colliers waarmee Caroline Broadhead rond 1980 een nadrukkelijk statement maakte in de Britse sieraadvormgeving. Net als bijvoorbeeld Maria Hees en Marga Staartjes dat in Nederland deden, transformeerde zij een ogenschijnlijk poëzie- en 'waarde'-loos materaal tot een geraffineerd en exotisch ornament, dat bij de drager een scherp bewustzijn van lichaamstaal en kleding afdwingt. Dit halssieraad bestaat uit zeven verschillend gekleurde en aan elkaar geknoopte strengen, waarbij de losse uiteinden voor een even frivool als onstuimig verbindingstuk zorgen. Caroline Broadhead (1950) is een van de meest oorspronkelijke sieraadontwerpers in Groot Brittannië. Haar werk beslaat een zeer persoonlijk artistiek universum waarin het sieraad verbanden aangaat met textiel, body work en installaties. Broadhead studeerde aan de Central School of Art & Design, waar ze zilver en ivoor gebruikte voor haar subtiele ontwerpen. Na haar opleiding start ze met enkele medestudenten een studio in Dryden Street, hartje Londen. Een lange reis naar Afrika doet haar beslissen te gaan lesgeven en een productiebedrijfje, C&N, op te zetten, om zichzelf zo als kunstenaar te vrijwaren van een constante financiële druk. Broadhead laat het ivoor voor wat het is en gaat met kleurrijke katoen en nylon werken. Haar werk is geraffineerd, schijnbaar simpel en geregeld zeer sensueel. Het is vaak even meegaand als onverwoestbaar. De flexibele armbanden en broches kunnen door beweging uit hun vorm gehaald worden, maar buigen even gemakkelijk weer terug naar hun oerstaat. Wat Broadhead zelf haar gebrek aan ambachtelijkheid noemt, uit zich in de vrijheid haar sieraden een bijzondere mix van spontaniteit en beheerstheid te geven. Vanaf 1982 maakt ze vooral kleding, die net als de sieraden, geen vaste vorm heeft maar toch een bepaalde draagvorm afdwingt. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.087"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4085
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f8c3648884f681d59d3c1ce8d2029d02
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "bolotie, bestaande uit een broche en een gevlochten koord met aan de uiteinden een hangertje in de vorm van een wapen en een poreuze steen Bolotie, ook wel cowboystropdas genoemd, bestaande uit een broche en gevlochten koord met aan de uiteinden een hangertje in de vorm van een wapen en een poreuze steen. De broche toont een uitsnede van wat een oude ansichtkaart lijkt, met in de rechterbovenhoek het portret van een matroos. Het sieraad past naadloos in Betsy Kings oeuvre, die graag werkt met zowel persoonlijke als cultureel geladen herinneringen. Betsy King (Washington DC, 1953) behoort tot de generatie Amerikaanse sieradenontwerpers die hun eigen volkscultuur en dan met name de symbolen van de Amerikaanse droom als onderwerp nemen voor hun sieraden. King, beïnvloed door eigenzinnige talenten als J. Fred Woell, maakt verhalende ontwerpen die clichés op de hak nemen en geijkte cultuuruitingen in een verrassende context plaatsen. Daarbij geeft ze niet alleen blijk van een intelligente introspectie, maar ook van een subtiel gevoel voor humor en verfrissende fantasie. De titels die ze aan haar collier en broches geeft voegen vaak een extra interpretatielaag aan de sieraden toe. Maar ook zonder deze titels is haar werk, ook buiten Noord-Amerika, zeer toegankelijk. De meeste thema's en helden of anti-helden waarover ze iets te zeggen heeft, zijn tot de steeds voortschrijdende veramerikaanste 'global culture' gaan behoren. Bovendien maakt ze in haar werk veelvuldig gebruik van bestaande foto's en afbeeldingen, die inmiddels deel uitmaken van ons collectieve geheugen. Net als haar geestverwanten combineert King in alle vrijheid zeer verschillende materialen, zoals kunststof, metaal, glas, edelmetaal, koper en edelstenen om tot de meest speelse en beeldende werken te komen."
→ dc11:title → "Get down to the sea somehow"
→ dc11:identifier → "S1990.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8600
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ad19c2b6d6226efa2af327ab534b2df3
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, vierkant"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.202"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5918
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b7d12cb72d4228bf9d74108fb64e6b4e
→ dc:created → "1968/1968"
→ dc11:date → "1968"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, waarbij een deel naar binnen geklopt is, een zijde van het naar binnen geklopte deel tekent zich af als een halve cirkel"
→ dc11:title → "Armband [19]"
→ dc11:identifier → "S2005.037"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7468
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1460c42051fac4da3708f5037d78ec60
→ skos:prefLabel → "Studio Formafantasma"
→ dc11:title → "Global Identity", "My Own Show"
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem Goudkleurig diadeem dat op het voorhoofd gezet kan worden, met aan de voorzijde een opvallende goudkleurige waaier. Op het scharnierpunt van de waaier zijn een lichtsensor en een flitser bevestigd. Deze reageren op het flitsen van fotografen met een tegenflits, waardoor het gezicht van de drager overbelicht wordt. Het sieraad roept vragen op over de vervagende grens tussen privé en publiek en over de manier waarop we beelden van onszelf in de sociale media voortdurend bewerken. Studio Formafantasma ontwierp het sieraad voor de collectie Global Identity van het sieradenlabel Chi ha paura...? van Gijs Bakker, oprichter van Droog Design, en galeriehouder Marijke Vallanzasca. Voor Global Identity werden diverse ontwerpers gevraagd om uitdrukking te geven aan het hedendaagse perspectief op de wereld als ‘global village’. Studio Formafantasma is een Italiaans designerduo uit Amsterdam, bestaande uit Andrea Trimarchi (1983) and Simone Farresin (1980). Sinds hun afstuderen aan de Design Academy Eindhoven in 2009 werkten ze voor grote labels als Fendi, Droog en Vitra. Het Stedelijk Museum ‘s-Hertogenbosch kwam in 2014 met de overzichtstentoonstelling Prima Materia en kocht meerdere objecten aan, evenals het Victoria and Albert Museum in Londen en het Art Institute of Chicago. De ontwerpen van Formafantasma bieden een alternatieve visie op de consumptiemaatschappij. De onalledaagse, handgemaakte gebruiksvoorwerpen en installaties roepen vragen op over industrialisatie, globalisering en duurzaamheid. "
→ dc11:identifier → "S2013.072"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6306
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/37049a983c123e648c4d0b286e32c4b8
→ dc:created → "1995/1995"
→ dc11:date → "1995"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, bestaand uit een met de hand gekneed plaatje zilver met daarop een bloem met een parel Broche met een basis van een zichtbaar met de hand gekneed plaatje gezwart zilver. Op dit plaatje zijn vijf zwarte boogjes bevestigd rondom een parel. De vorm waarin de boogjes en de parel geplaatst zijn doet denken aan een bloem. De titel is een woordspeling en verwijst naar Les Fleurs du Mal (De bloemen van het kwaad) van de Franse dichter Charles Baudelaire. Sieradenontwerper Karl Fritsch (1963, Sonthofen, Duitsland) heeft een fascinatie voor oude, gedragen sieraden, objecten die vervormd zijn door de tijd. In zijn werk past hij bijvoorbeeld dof edelmetaal en door oxidatie of vet aangetast materiaal toe. Hij maakt extravagante ringen waarop met lijm echte edelstenen en nepjuwelen samengeklonterd zijn. De vormgeving van zijn sieraden is onpretentieus; het lijkt alsof ze vluchtig in elkaar geknutseld zijn. Bij nadere beschouwing onthullen ze juist een gedegen vakmanschap. Met deze werkwijze daagt Fritsch onze manier van waarnemen uit. Zijn creaties vallen op doordat ze het tegenovergestelde vertegenwoordigen van wat we van een sieraad verwachten. Fritsch won in 2006 de Françoise van de Bosch Prijs. Deze prijs wordt elke twee jaar toegekend aan een sieradenontwerper als erkenning voor zijn of haar oeuvre. "
→ dc11:title → "Fleur du malle"
→ dc11:identifier → "S2007.047"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4321
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0e82ce7ea949a525f53fb50fb0184a24
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsteker (2x, a+b) De Zwitsers/Duitse Otto Künzli (1948) is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. Vindingrijkheid, humor en maatschappijkritiek kenmerken zijn oeuvre. Eind jaren ’70 nam hij afstand van goud, volgens hem een beladen materiaal, met het ontwerp voor een zwarte rubberen armband waarin een ronde gouden kogel verstopt zat. In 1990 won Künzli de Françoise van den Bosch Prijs. De jury roemde de soepelheid waarmee hij de ‘vage doch precaire grens van het sieraadontwerpen naar de beeldende kunst overschrijdt.’ "
→ dc11:title → "Miki Motto"
→ dc11:identifier → "S1997.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4126
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/57e01eec0f1f0626900f2ae219aa8fbb
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, slang met inscriptie: WITH YOU INSIDE ME COMES THE KNOWLEDGE OF MY DEATH in houten doosje Deze zilveren ring in de vorm van een opgerolde slang heeft de inscriptie "With you inside me comes the knowledge of my death" gekregen. Deze zin, samen met het mythologisch beladen serpent, is even erotisch als ironisch. Naarmate de ring langer wordt gedragen, slijt de tekst. Het sieraad vormt een klein onderdeel van het controversiële project LUSTMORD, dat Jenny Holzer in 1993-1994 maakte in reactie op het geweld wat vrouwen tijdens de oorlog in Bosnië werd aangedaan. Het serpent refereert tevens aan het alom bekende Britse spel Snakes and Ladders, een soort van ganzenbordspel waarbij de ladder een short-cut naar het hemelse en een snake een terugval in gruwelijke ellende suggereert. Toeval bepaalt de gang van de speler. LUSTMORD was een zeer omvangrijk en controversieel project, waarbij Holzer vanuit drie perspectieven schreef over geweld: vanuit het slachtoffer, de dader en de toeschouwer. Ze gebruikte hiertoe niet alleen grafisch beladen referenties aan andere teksten. De teksten van de slachtoffers werden deels in rood afgedrukt, waarbij inkt gemengd was met bloed van vrijwilligers. Ook werden teksten op menselijke huid aangebracht en vervolgens, gefotografeerd, gepubliceerd. De tekst verscheen in de Süddeutsche Zeitung, maar ook in installaties, een virtual reality project en op deze ring. LUSTMORD is niet het enige tekstuele kunstwerk van Holzer. Het volgt op een lange reeks tekstprojecten die zij in 1977 startte en die successievelijk grotere levensvragen aan de orde stellen. Jenny Holzer (Verenigde Staten, 1950) is een van de meest controversiële Amerikaanse conceptual artists, die de publieke ruimte steeds opnieuw tot een arena van discussie maakt. Ze maakt gebruik van digitale displays, maar ook van zeer eenvoudig te verspreiden posters en stickers om haar prikkelende aforismen de wereld in de sturen."
→ dc11:title → "With you inside me comes the knowledge of my death"
→ dc11:identifier → "S1994.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8115
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/00b12a7264f752979b5e5feff4aa4cfa
→ dc:created → "2016/2016"
→ dc11:date → "2016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger (a) in de vorm van een crucifix met bijbehorend perspex presentatiedoosje (b)"
→ dc11:title → "Crucifixo"
→ dc11:identifier → "S2017.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4579
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/48577d51ebc379a4741d5309b1e58395
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, met bijpassend doosje. broche bestaat uit samenstel van bloem en plantvormen, er is een spiraalvormige speld aan bevestigd"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.216"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9138
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9c0c210a4c9e77d77cb8e4e575757525
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad gemaakt van bruin geverfde strengen gras, met glazen kralen, in perspex doos"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.141"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4226
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0c713a9f3e879adfba5a9d58a9346297
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze broche heeft de vorm van een strik die geknoopt lijkt te zijn uit een stuk lint van geplooid en gekarteld zilver. Midden op de broche prijkt een grote geslepen synthetische steen. De in München wonende kunstenaar Daniel Kruger (Kaapstad, 1951) is de maker van dit sieraad. Daniel Kruger is een dubbeltalent: hij werkt als sieraadontwerper en keramist. De broche is onderdeel van een reeks sieraden en keramiek, die geïnspireerd zijn door linten. Het motief is afkomstig van middeleeuwse beelden en schilderijen waarop vaak linten met teksten zijn aangebracht, maar hij trof ook linten aan als architecturale decoraties en in Rococo-sieraden en -serviezen. De Europese cultuur is een rijke inspiratiebron voor Kruger, evenals de geschiedenis en tradities van de edelsmeedkunst en keramiek. Hij put uit deze bronnen, zonder commentaar, zonder te shockeren en zonder ironie, alsof hij alleen maar aan wil sluiten bij zijn voorgangers."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1994.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8450
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6c03e488c535aea53f110758bacb4ea8
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadobject, in originele verpakking"
→ dc11:title → "Ouroboros "junagadh""
→ dc11:identifier → "S2018.057"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8718
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/962d7ef7a1400fa8258a56b67ec27754
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, goud, oranje en zwart"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.314"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5810
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c5f708360b7ee6c5277ca237ad7b7121
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, strip zilver met een dubbele draai Voor de ring met de dubbele lus koos Bakker een vlakke zilveren strip. Het principe van vervorming is overeenkomstig met dat van de aluminium Lus armband, maar de keuze voor het zachtere zilver maakte het mogelijk om het materiaal op het (bescheiden) formaat van een ring twee volledige draaiingen te laten maken. De keuze voor zilver in plaats van aluminium had dus niet te maken met de waarde van het materiaal, maar alles met de eigenschappen die het heeft. "
→ dc11:title → "Dubbele lus ring"
→ dc11:identifier → "S2004.035"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8791
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/66b70e5d4e5528fb08468600650d385d
→ dc11:title → "Nu Jade", "Device People"
→ dc:created → "2018/2018"
→ dc11:date → "2018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor armband, gemaakt van 'e-waste', de kleur doet denken aan de traditionele Chinese jade armbanden, met twee bijbehorende zakjes met materiaal "
→ dc11:identifier → "S2018.379"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8569
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/23037d02d7178a99f8320e4c4fdd4a50
→ dc:created → "1992/1992"
→ dc11:date → "1992"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), zeshoekige vorm"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.172"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3800
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/abcc844445453b74511caba8823121c7
→ dc:created → "1962/1962"
→ dc11:date → "1962"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met gestileerd gezicht, in originele verpakking Een gouden hanger, die in reliëf een gestileerd gezicht of masker toont. Een kenmerkend ontwerp van de Franse kunstenaar en filmmaker Jean Cocteau (Maissons-Laffitte 1889 - Milly-la-Foret 1963). Jean Cocteau was een veelzijdig kunstenaar die novellen schreef, en ondermeer illustraties, tekeningen, posters, keramiek en sieraden maakte. Karakteristiek voor zijn beeldende werk zijn de gestileerde lijntekeningen. Hij maakte zijn eerste sieraden in de jaren dertig, o.a. voor couturiers als Chanel en Schiaparelli. In deze periode ging hij ook keramische vazen en beelden maken. Vanaf 1957 maakte hij sieraden van witte of rode klei, waarin hij lijntekeningen in contrasterende kleuren maakte van favoriete thema's als faunen, dubbele gezichten en profil en klassieke goden als Orpheus. Deze thema's vindt men ook in het werk van tijdgenoten als Pablo Picasso, Max Ernst en André Derain. Vanaf 1962 voerde de goudsmid François Hugo, in opdracht van Cocteau, zijn sieraadontwerpen in oplage uit. "
→ dc11:title → "Grand masque"
→ dc11:identifier → "S1990.062"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8007
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/771f5580979d67899327b35d73a2fb61
→ dc:created → "1995/1995"
→ dc11:date → "1995"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, opgebouwd uit 'gebreide' dunne metalen draadjes"
→ dc11:title → "Knitted Necklace Long"
→ dc11:identifier → "S2014.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4464
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/085b299ec5fd0940291f7f3f748a85fc
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, van een tot spiraal gebogen draad Spiraalbroche van zilver in de vorm van een veer. De broche is typerend voor het werk van Paul Derrez, dat vaak uitblinkt door zijn spitsvondige eenvoud. Derrez vervaardigde eenzelfde broche ook in verschillende kleuren geanodiseerd aluminium. Ze zijn er in het blauw, roze, rood en groen en zitten per drie verpakt in een doosje. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "Spiraalbroche"
→ dc11:identifier → "S1999.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4752
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/62172ecb04ea05c4170e10dd090692ff
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8895
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a7e118213efcd1e23c0a3253dee34def
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor een bureaustoel, grijs "
→ dc11:title → "Saw-cut desk chair"
→ dc11:identifier → "D2019.060"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8891
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2ae38c09b126084eb639a573bbfdbdc8
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor ligstoel, zwart, geproduceerd voor en in productie gebracht door Casteleijn "
→ dc11:title → "Chaise longue VF"
→ dc11:identifier → "D2019.056"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6552
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b4524865645298d3d59729c657d067a6
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "ca. 1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste tekening, zwarte viltstift op papier, van een dame die de kraag nr. 50 draagt uit Gijs Bakker and Jewelry (Shoulder Piece / Halskraag)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.025"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8478
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5b13926222381daf784d471a82029275
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, vierkante vorm gemaakt van draden blauw nylon"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.084"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6160
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ce2a434e006bcb98c8856b1c41ce0065
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ovalen zilveren armband met scharnierende sluiting Zilveren armband in de vorm van een ovaal. De band is een dikke strip zilver met een rechthoekige doorsnede. De armband is aan de bovenzijde dikker dan aan de onderzijde. Bovenop het dikste gedeelte is een afgeronde insnijding aangebracht. De insnijding loopt halverwege de dikte van band iets uiteen in de lengte van de band. Aan de zijkant van de armband is een scharnierende sluiting aangebracht. De onopgesmuktheid van dit sieraad is typisch voor het oeuvre van Chris Steenbergen (Amsterdam, 1920-2007). Hij vestigde zich in 1946 als zelfstandig edelsmid in Amsterdam. Hij werkte veel in opdracht, zoals in die tijd gebruikelijk. Hij werd geïnspireerd door ontwikkelingen in de beeldende kunst - zo werkte hij in de jaren vijftig in een stijl die verwant was aan het Constructivisme. Hij gebruikte vaak geometrische vormen. In de jaren zestig nam Steenbergen steeds meer afstand van de tradities van zijn vak. Zijn sieraden kwamen meer overeen met die van de vernieuwers die rond 1968 de sieraadvormgeving radicaal wilden veranderen. In tegenstelling tot deze generatie bleef Steenbergen trouw aan het gebruik van edele metalen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2006.034"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4374
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/163a2dee664d202b6051b91dc0c079de
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "masker Commedia dell'arte masker van beschilderd papier-maché en metaal. De reis die Marion Herbst in 1984 naar Florence en Sienna maakte inspireerde haar tot een reeks sieraden van papier-maché. Het was met name haar kennismaking met de Toscaanse renaissancekunst en de commedia dell'arte die leidde tot een reeks nieuwe ontwerpen voor onder andere broches, waarbij ook de achterkant van Italiaanse motieven werd voorzien. De broches lijken soms op maskers, met de kenmerkende pregnante vormen van neus en oog, of op kledingstukken. Soms zijn ze ook abstracter van vorm. Ze zijn beschilderd en incidenteel beplakt met veren. De sieraden hebben vaak ruit- of streeppatronen in warme kleurschakeringen en zijn vaak bewerkt met bladgoud. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.088"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3988
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9399e0ae279d570127c4800750b820bd
→ skos:prefLabel → "Coppola & Toppo"
→ dc:created → "1952/1952"
→ dc11:date → "1952"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband en oorclip (2x) met kralen (blauw en turquoise) geregen op geperforeerd messing "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9016
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/615698fb7b8d2993194dcd8864a30785
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (2x, a+b), vierkant, wit met grijs (a) en zwart met roze (b) Deze broches bestaan uit twee vierkante zwarte lijstjes die los van elkaar opgespeld kunnen worden. Dit type broche is uitgevoerd in talloze kleuren. De Zwitsers/Duitse ontwerper Otto Künzli (Zürich, 1948) maakte meerdere soorten broches met gelijksoortige rechthoekige vlakken. Ook maakte hij halssieraden in de vorm van schilderijlijsten. Otto Künzli is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. Vindingrijkheid, humor en maatschappijkritiek kenmerken zijn oeuvre. Eind jaren ’70 nam hij afstand van goud, volgens hem een beladen materiaal, met het ontwerp voor een zwarte rubberen armband waarin een ronde gouden kogel verstopt zat. In 1990 won Künzli de Françoise van den Bosch Prijs. De jury roemde de soepelheid waarmee hij de ‘vage doch precaire grens van het sieraadontwerpen naar de beeldende kunst overschrijdt.’ "
→ dc11:title → "Die Farbe"
→ dc11:identifier → "S2020.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8468
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f27c0eda3df3c32b75a7cee9dcceb002
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, een zilveren 'matje' gemaakt van zilveren kettinkjes"
→ dc11:title → "Little Mat"
→ dc11:identifier → "S2018.074"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9130
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/42fcfe25a074f5f7460205a8647d0e5b
→ dc:created → "1996/1996"
→ dc11:date → "1996"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, lange zilveren draad met 17 rozenblaadjes"
→ dc11:title → "Herfst"
→ dc11:identifier → "S2020.133"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8894
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2fea7bf5ae6a5ed44ee74817af7ddd29
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "stoel, lichtgrijs met donkergrijze poten "
→ dc11:title → "Saw-cut chair"
→ dc11:identifier → "D2019.059"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8497
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/08844397dca0f4197a0f650f85257f60
→ dc:created → "1987/1987"
→ dc11:date → "1987"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zilverkleurig paardje op een driehoekige, zilverkleurige basis"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.103"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7168
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/69d155fb765e844ee42edd1ea3b029e2
→ dc:created → "1980/1990"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche (4x, a t/m d), 1 rood (a), 1 baby (b), 1 POPSHOP (c), 1 zilverkleurig (d) Industrieel vervaardigde broches van metaal in de kleuren wit, rood en zwart. De afbeeldingen, cartoonachtige figuren, zijn een vaak terugkerend motief binnen het oeuvre van de ontwerper, de Amerikaanse multimediakunstenaar Keith Haring (Reading, Pennsylvania, 1958 - New York, 1990). De beeldtaal van Haring wordt gekenmerkt door vereenvoudigde, uit duidelijke contourlijnen opgebouwde figuren die meestal gebaseerd zijn op de vormen van de mens, maar vaak ook op die van dieren en herkenbare symbolen. Haring begon zijn carrière als performancekunstenaar in New Yorkse clubs in de hoogtijdagen van de punk. Geïnspireerd door graffiti trok hij in de vroege jaren '80 langs metrostations om snelle illustraties op lege reclameborden te maken. Haring ervoer zijn manier van tekenen als performance, vanwege de directe invloed die hij ondervond van omgeving en omstanders. Aan geïnteresseerden deelde hij bij deze acties buttons en stickers uit. De universele beeldtaal van Haring viel in de smaak bij een groot publiek en dit succes stimuleerde hij bewust door seriematig geproduceerd werk tegen een lage prijs op de markt te brengen. Vanwege de grote vraag opende hij in 1986 in New York de Pop Shop, waarvoor hij posters, T-shirts, buttons en andere merchandising ontwierp. Vaak greep Haring de gelegenheid aan om zijn kunst in te zetten voor activisme rondom maatschappelijke problemen als honger, de wapenwedloop en AIDS, waaraan hij zelf overleed."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.024"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8576
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/15a5e0d4e8b2e22f9381525b56c16f3b
→ dc11:title → "Venetian Collection", "zonder titel"
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche,"
→ dc11:identifier → "S2018.179"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3801
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/64cf3206b5162c1227f05975adc89c57
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit 3 losse halssieraden van met elkaar verbonden cirkels Vormonderzoek is voor de ambachtelijk begenadigde Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, heel belangrijk. Vlak na haar afstuderen gebruikte ze daartoe met name karton. Ze ontwierp baanbrekende armbanden en halssieraden van rechthoekige stroken papier, die zowel een beheerst als een willekeurig karakter laten zien. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven)) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn, zoals bij dit collier van gouden cirkels het geval is. Repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch vormen in haar ontwerpen een zeer ritmisch samenspel. Vaak hebben de sieraden geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. Ze hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1990.063"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9019
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1a03c54dc8d93a05751260dab16a00f8
→ dc:created → "1987/1987"
→ dc11:date → "1987"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "object, bestaande uit oranje rubberen slangetje (a) ("smoking jewellery"), met bijbehorend boekje (b), in metalen doosje (c) De Zwitsers/Duitse Otto Künzli (1948) is één van de belangrijkste internationale sieraadontwerpers. In zijn conceptuele, draagbare sieraden stelt hij conventies en clichés in de edelsmeedkunst aan de kaak. Vindingrijkheid, humor en maatschappijkritiek kenmerken zijn oeuvre. Eind jaren ’70 nam hij afstand van goud, volgens hem een beladen materiaal, met het ontwerp voor een zwarte rubberen armband waarin een ronde gouden kogel verstopt zat. In 1990 won Künzli de Françoise van den Bosch Prijs. De jury roemde de soepelheid waarmee hij de ‘vage doch precaire grens van het sieraadontwerpen naar de beeldende kunst overschrijdt.’ "
→ dc11:title → "The Manhattan Piece"
→ dc11:identifier → "S2020.026"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7205
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a4fb18290fc5a98f1cca118b27b65b69
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "ca. 1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad in de vorm van een stropdas met diverse electronica"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2013.061"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4599
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8194c85e22303ebc019173184b540761
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, van opgerolde strook papier-maché, vastgemaakt met een rubberen bandj"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.133"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4362
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7b8ce6c2ac375d8d90631a19a4b2b75c
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche van beschilderd hout en metaal waarbij een roodwit gestreepte vlaggenstok een halfronde vorm vasthoudt. De broche is gemaakt in een periode waarin Marion Herbst beschilderd hout gebruikte voor zowel broches als ringen. Het uitbundige kleurgebruik geeft de broche iets extra feestelijks. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.076"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5710
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c285c3229908afa2e83fea82480dc24e
→ dc:created → "2004/2004"
→ dc11:date → "2004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, uit turkoois splinters opgebouwde, open vorm met twee hangers van steenkoraal Zilveren broche bestaande uit een uit turkooissplinters opgebouwde vorm, waaruit twee staafjes steenkoraal steken. Het sieraad, dat een sponsachtig karakter lijkt te hebben, is ontworpen door Daniel Kruger, wiens oeuvre bovenal een voorliefde voor oogstrelende juwelen van kostbare materialen toont. Daarbij kiest hij vaak voor zeer eigentijdse toepassingen van klassieke materialen. Daniel Kruger (1951, Kaapstad) verhuist in 1974 vanuit Zuid-Afrika naar München waar hij aan de Academie een opleiding tot goudsmid volgt bij Hermann Jünger. Sindsdien woont en werkt hij in deze stad. Krugers vroege sieraden zijn esthetisch en inhoudelijk verwant aan die van zijn leermeester. Later koppelt hij aan zijn grote vakmanschap meer en meer het experiment, waardoor hij in toenemende mate een geheel eigen oeuvre zal ontwikkelen. Kruger breekt door in een tijd waarin zijn vakgenoten emanciperen met kurk, hout, elastiek en papier. Kruger kiest echter vooral voor de edelsteen en maakt juwelen van goud, turkoois, robijn en toermalijn. Zijn inspiratiebronnen zijn vaak historisch of etnisch en als zodanig herkenbaar in zijn ontwerpen, die echter altijd zeer eigentijds de vormtaal van het origineel transformeren. Naast het ontwerpen van sieraden legt hij zich tevens op de keramiek toe. Hier citeert hij vaak keramische werken uit de collecties van vooraanstaande porseleinfabrieken, om tegelijkertijd de bestaande codes en betekenis ervan te doorbreken. Hierdoor voegt hij aan hun geschiedenis zijn moderne herinterpretaties toe. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2004.011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4533
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/86bb4964c718295db0939d92b82dfa98
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primair met aflopende kleur, 1980 / 82", "Armband [106]"
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Deze draadarmband van roestvrij staal uit de serie Gebroken lijnen bestaat uit twee elkaar kruisende gele cirkels. Het polssieraad is het resultaat van een geometrische ingreep op het platte vlak. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1999.072"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7124
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1e31e6ee68a163b7a5ceb1c02982d056
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband bestaande uit verwrongen stukken gezwart staaldraad, die met koper aaneengelast zijn tot een band met een grillige vorm. Het sieraad is een unicum, vervaardigd door kunstenaar en sieraadontwerper Onno Boekhoudt (Hellendoorn, 1944 - De Hoeve, 2002). Boekhoudt heeft verschillende variaties op dit type armband vervaardigd. Onno Boekhoudt is één van de belangrijkste Nederlandse sieraadontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde niet tot de groep kunstenaars die in de jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudt bedient zich in zijn sieraden nooit van het grote gebaar. Zijn werk komt tot stand door kleine ingrepen in het materiaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook uit als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2012.018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4663
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3e7aa52553d12105d4a2ba4deebbad58
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met halssnoer, bestaande uit een bloemvorm met steel aan een organza lint."
→ dc11:title → "Vliegend hert"
→ dc11:identifier → "S1999.219"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4968
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/db29bac3f02b7b30aa23a251509a7ac8
→ dc:created → "1960/1960"
→ dc11:date → "ca. 1960"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorclip (2x) behorend bij S2002.026 Oorclips van zes glazen melkwitte en een transparante steen in een metalen zetting. De clips zijn gemaakt door het bedrijf van Elsa Schiaparelli, een van de meest gerenommeerde producenten van costume jewelry, een zeer succesvolle combinatie van accessoire en sieraadimitatie. Er bestaat tevens een bijbehorende armband. In de jaren vijftig en zestig waren bloem- en bladmotieven in de sieraadvormgeving zeer populair. Elsa Schiaparelli kwam met zeer diverse en beeldende ontwerpen die in uitstraling niet onderdeden voor echte juwelen. Elsa Schiaparelli (Rome, 1890 - Parijs, 1973), mode- en sieraadontwerpster, vluchtte als jonge vrouw uit Rome om aan een verstandshuwelijk te ontsnappen en vestigde zich na verblijven in Londen en New York in de jaren twintig in Parijs. Met het mode-imperium dat zij hier opbouwde werd zij tot aartsrivaal van Coco Chanel. Onder andere maakte zij naam door in het naoorlogse Parijs de donkere modekleuren te verlevendigen met een collectie in roze. Schokkend roze werd zo haar handelsmerk. Schiaparelli werd sterk beïnvloed door de Parijse kunstwereld waarin zij circuleerde. Met name het surrealisme inspireerde haar. Zij ontwierp zelf sieraden maar trok daarbij naast grote ontwerpers als Jean Schlumberger en Serge Matta onder meer ook de kunstenaars Salvador Dali en Jean Cocteau aan. De collecties waarin circusmotieven, bloemen, bladeren, dieren, hartjes, naar Botticelli verwijzende groentemotieven, maar ook symbolische elementen werden verwerkt, vonden een enthousiast publiek. Schiaparelli had niet alleen gevoel voor vernieuwing en een grote fantasie, ze durfde ook zeer onorthodoxe materialen als hout, keramiek en veren te gebruiken. Synthetische materialen, glas en stenen bleven echter tot haar meest dankbare grondstoffen behoren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vertrok Schiaparelli naar New York waar ze een filiaal opende. Haar Franse atelier sloot in 1954. Ze keerde echter uiteindelijk wel terug naar Parijs, de stad waarin ze groot was geworden, om er haar laatste levensjaren door te brengen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2002.027"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8098
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6c175f7a55070c5de84f5bb02fb01910
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "ca. 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zilveren ring, met aan de bovenkant een afgerond rechthoekig deel waarin zich een ovaalvormige uitsparing bevindt die aan een zijde open is"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2017.002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8767
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/911b745eee7ff162c9dda3f54dc658b3
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, gemaakt van een lange, cirkelvormige strip rattan, verbonden door twee houten stokken"
→ dc11:title → "Spots Monkey"
→ dc11:identifier → "S2018.359"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4573
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7e772abdcb005bc1fc3cd899e844daf8
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, uitvoering 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, van zwarte, ondoorzichtige, met groene vezels gewapende kunststof tuinslang, op regelmatige afstanden ingesneden. Deze armbanden zijn gemaakt van een gewone tuinslang, een materiaal dat in een ruime variëteit aan kleur en patroon in de handel verkrijgbaar is. Door de slang met regelmatige tussenruimtes gedeeltelijk in te knippen kan het materiaal rondgebogen worden. De uiteinden zijn aan elkaar gelijmd. Hoe eenvoudig van materiaal ook, dit zijn klassiekers van de Nederlandse sieraadvormgeving uit de tweede helft van de jaren zeventig. Ze zijn ontworpen door Maria Hees (Bergeijk, 1948). Zij studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, waar ze les had van Gijs Bakker. De tuinslangarmbanden ontstonden vanuit een relativerende, humoristische gedachte. Sieraadontwerpers als Marion Herbst, Marga Staartjes en Maria Hees, gingen gebruik maken van 'ready-made' materialen: pannenspons, borstels, doucheslang en dergelijke. Het was een korte door de Pop Art geïnspireerde stroming, die een reactie was op de streng formele benaderingswijze die in de jaren zeventig de overhand had in de Nederlandse sieraadvormgeving."
→ dc11:title → "Tuinslangarmband"
→ dc11:identifier → "S1999.210"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8489
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/4e4f928a005cb72dd2a8fa3bc7f0dc94
→ skos:prefLabel → "Malcolm Morris"
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, kruis met een hangende pijl"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.095"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4001
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bb7a7a69391f57e790c84c86f500cd56
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband in de vorm van een manchet"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1989.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5491
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a286cb87f3652d05cd93897c20995d14
→ dc:created → "1937/1937"
→ dc11:date → "ontwerp 1937, uitvoering 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met perspex hanger Gouden halsketting met een rechthoekige perspex hanger met daarin twee objecten: een takje en een kaak van een vliegend hert. De objecten zijn naast elkaar geplaatst in de breedte van de hanger. Aan beide zijranden in de lengte van de hanger zijn gleuven uitgespaard die de ketting op zijn plaats houden. Het halssieraad is gebaseerd op een tekening uit 1937 van de Zwitserse kunstenaar Meret Oppenheim (Bern, 1913 – Basel, 1985) en werd uitgevoerd in 1985 door edelsmid Ortrun Heinrich uit Hamburg. Uit de tekening is op te maken dat de kunstenaar met de gekozen objecten een bamboetak en een vis wilde uitbeelden. Droombeelden zijn een belangrijk thema in de kunst van Meret Oppenheim. In de jaren dertig verkeerde zij in de kring van Surrealisten in Parijs. Later keerde zij terug naar haar geboorteland. Ze maakte schilderijen, tekeningen, collages en objecten. Ook schreef ze gedichten. Haar sieraadontwerpen, waarvan enkele schetsen bewaard zijn, waren zo onconventioneel dat de meeste nooit uitgevoerd werden. Het bekendste sieraad van Oppenheim, een met bont beklede armband, ontwierp ze in 1935 voor modeontwerpster Elsa Schiaparelli. Naar aanleiding van deze armband, die veel bewondering oogstte, overtrok ze een kop, schotel en lepeltje met bont. Dit object, getiteld ‘Déjeuner en fourrure’ (1936), heeft van meet af aan als een icoon van de Surrealisten gegolden."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.051"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8508
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6c27387fa8f0447348b4e9ffddcfaa07
→ dc:created → "1955/1955"
→ dc11:date → "ca. 1955"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "goudkleurige broche in de vorm van een takje met blaadjes"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.114"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5787
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/02dcab4bf59dc2e494dc254f84828098
→ dc:created → "1934/1936"
→ dc11:date → "1934 / 1936"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ingelijste schets voor halssieraad met botjes (S2003.047) Een zwart glanzend koord, waaraan rondom een twintigtal botjes van kunststof bevestigd is. Aan een kant bevindt zich een grote strik in het koord. Aan de achterkant sluit het collier met een gouden haakje. Het halssieraad is gebaseerd op een ingekleurde tekening van de Zwitserse kunstenares Meret Oppenheim (Bern, 1913 - Basel, 1985). Hierop is te zien dat het halssieraad gedragen moet worden met de botjes tegen de hals, zodat het koord boven zit. Meret Oppenheim verkeerde van 1932 - 1936 in de kring van Surrealistische kunstenaars in Parijs. Vanaf 1934 ontwierp ze, naast haar schilderkunst en objecten, surreële sieraden en modeaccessoires, die nooit uitgevoerd werden. In 2003 werd een keus uit haar schetsen, waaronder deze, door Ortrun Heinrich in Hamburg, gerealiseerd. Met evenveel gemak realiseerde Oppenheim haar ideeën in zowel autonome objecten, tekeningen en schilderijen als in sieraden en modeaccessoires. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2004.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4258
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/98b2550d0dc0c043f9fd1229fea13982
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), verschillend van vorm"
→ dc11:title → "Squares"
→ dc11:identifier → "S1995.014"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6181
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/65d2e2ef4e37c404ca600f0babd9f7a0
→ dc11:title → "Aluminium armbanden", "zonder titel"
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband van aluminium met een korte en een lange verbogen verticale inzaging "
→ dc11:identifier → "S2006.054"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8438
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/77cff374371223d64839c287d92c00ba
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x), beschilderde hanger met een poezieplaatje van een engeltje"
→ dc11:title → "Engelen"
→ dc11:identifier → "S2018.045"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8656
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8693f52fea8f7b395d20bc36dc79ec85
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, rechthoekige hanger van bergkristal aan rechthoekige zilveren schakels"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.232"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8758
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/451f798d03f88d96506b264a400f9872
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ronde broche met een patroon van baksteentjes"
→ dc11:title → "Wall"
→ dc11:identifier → "S2018.350"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4434
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/79c486726a9521b5c9c22933724465ce
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "horloge aan rubberen koord Dit horloge is ook een sieraad. Het bestaat uit een zwart kastje, dat aan de onderkant rond en aan de bovenkant vierkant is. Het rubber snoer komt op een logische wijze uit het kastje voort. De draaiknop is onderdeel van de totale vorm van het klokje. De kale zwarte wijzerplaat is door een witte streep verticaal in tweeën gedeeld. Dit halshorloge van Bruno Ninaber van Eyben (Boxtel, 1950) is een klassieker uit de Nederlandse designgeschiedenis. Bruno Ninaber van Eyben is opgeleid als sieraadontwerper maar ontwikkelde zich al snel tot een industrieel ontwerper, die als motto heeft: 'Met minder kan het niet, met meer hoeft het niet'. De Nederlandse munten en de Nederlandse kant van de Euro zijn bekende ontwerpen van zijn hand. Hij was een van de eerste ontwerpers in Nederland die voor het zelf produceren en distribueren koos. Het halshorloge wordt nog steeds, in opdracht van Ninaber van Eyben, geproduceerd en wereldwijd gedistribueerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.117"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3775
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/315b493fd4d4a50eeeceee2c319b5f76
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze broche bestaat uit een constructie van aan elkaar gesmede zilveren nagels, waaraan een kleurig knoopwerkje van pluizige polyesterdraden bevestigd is. Dit spontaan ogende sieraad, is een vroeg werk van Daniel Kruger (Kaapstad, Zuid Afrika, 1951). Kruger studeerde van 1971-1974 respectievelijk goudsmeedkunst, grafiek en schilderkunst in Zuid Afrika. In 1974 vertrok hij naar Duitsland, waar hij ging studeren aan de afdeling goudsmeden van de Academie in München. Hij kwam hier, net als enkele andere buitenlanders, voornamelijk af op de faam van kunstenaar-docent Hermann Jünger. Sindsdien woont en werkt Kruger in München. In deze broche laat Kruger al vroeg iets blijken van lef, experimentele aanleg en een juist gevoel voor wat actueel is. Toen, midden jaren zeventig, bestond er internationaal een grote interesse voor de toepassing van textiel en kleur in sieraden. Vanaf 1978 breekt Kruger door als een sieraadontwerper met een groot vakmanschap en een onconventionele benaderingswijze."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.055"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4411
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/05ebefabeff1dded30705d4ef9b3117c
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "ca. 1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Armband van gedraaide stalen spiraaldraad. Het resultaat is een sponsachtige armband, die om de pols kronkelt. Het ontwerp is even eenvoudig als krachtig van uitstraling en past in de traditie van Marion Herbst om steeds nieuwe materialen als basis te nemen voor verrassende vormverkenningen. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.141"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5923
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/85aead86705bc9d842c0008e3c3e6983
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, bestaande uit twee cirkels van bruine kunststof met twee tegenover elkaar liggende gaten, waarin rubberen doppen geplaatst zijn Armband bestaande uit twee cirkels van bruine kunststof, met twee tegenover elkaar liggende gaten, waarin rubberen doppen de delen met elkaar verbinden. Het sieraad maakt deel uit van de Serie Sieraad, een collectie uit 1973-1974, geïnitieerd door Galerie Sieraad (1969-1975). Deze eerste Nederlandse sieradengalerie wilde betaalbare en in oplage gemaakte sieraden voor jonge mannen en vrouwen op de markt wilde brengen. De galerie werd opgericht door Hans Appenzeller en Lous Martin. Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:identifier → "S2005.040"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6155
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/073f5c9cdad4032a7285bc357b427448
→ dc11:title → "Parels van Makkum", "O-serie"
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met 6 'parels' die varieren in grootte en vorm, wit en lichtgrijs geglazuurd porselein, geregen aan een zwart lint van zijde, verpakt in bijbehorende kartonnen doos met informatieboekje Halssieraad bestaande uit zes porseleinen parels die aan elkaar verbonden zijn door middel van een wit zijden lint. De parels zijn verschillend van grootte en vorm, maar hebben allen een lichtgrijs geglazuurd oppervlak. Het sieraad is samen met een informatieboekje verpakt in een platte ronde doos van karton. Dit sieraad maakt deel uit van de serie Parels van Makkum, een serie van acht gelijksoortige halssieraden ontworpen door couturier Alexander van Slobbe (Schiedam, 1959) en vervaardigd in een oplage van 100 stuks door aardewerkbedrijf Koninklijke Tichelaar Makkum. Parels van Makkum is een ode aan de oud-Hollandse ambachtelijkheid. De parels waren ook los verkrijgbaar, een verwijzing naar een oude traditie: vroeger werden parelkettingen bijeen gespaard. Het familiebedrijf Tichelaar werkt sinds een ingrijpende bedrijfsvernieuwing in 1995 regelmatig samen met vernieuwende Nederlandse ontwerpers. Modeontwerper Alexander Van Slobbe werkte vaker samen met Tichelaar, onder meer aan een bekerset die ook opgenomen is in de collectie van Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch. Van Slobbe studeerde in 1984 cum laude af aan de modeacademie in Arnhem. Hij is een pionier van de internationale beweging in de mode die midden jaren negentig terugkeerde naar het ambacht, het vakmanschap, de kwaliteit en de constructie. Deze tendens was een tegenreactie op de industrialisatie in de mode. Van Slobbe presenteerde zijn collecties over de hele wereld. In 1988 richtte hij het vrouwenlabel orson + bodil op en in 1993 het mannenlabel SO. In 2003 won hij de Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs. "
→ dc11:identifier → "S2006.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5813
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c0939b9f18f12237b6cd4e532b1de3e7
→ dc11:title → "Chroom", "Chroom armband twee maal 90°"
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Ideeën omtrent de mathematische vervorming van de cirkel konden onmogelijk slechts in één stuk tot uitdrukking worden gebracht. Zowel Gijs Bakker als Emmy van Leersum werkten in deze fase van hun ontwerperschap daarom met reeksen sieraden die telkens nieuwe stappen in het vervormingsproces illustreerden. In deze armband wordt de overgang van de cirkel naar de rechte hoek niet alleen in het platte vlak gemaakt (zoals in de Armband met een hoek van 900) maar door de toepassing van twee hoeken ook ruimtelijk gemaakt. De subtiliteit van de zigzag beweging wordt nog benadrukt doordat Bakker hier geen platte buis gebruikte, maar een ronde. "
→ dc11:identifier → "S2004.039"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6299
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8a021ba6ddcb636d52d5f38d2403b9da
→ dc:created → "2007/2007"
→ dc11:date → "2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, met grote bol die los geschroefd kan worden Deze ring ritualiseert ons gevoel van plaats. De westerse wereld kent een nadruk op stedelijkheid en mobiliteit - wij zijn ons nauwelijks meer bewust van ons gevoel van plaats op aarde, we voelen ons niet meer verbonden met de aarde onder onze voeten. In de Maori cultuur van Nieuw Zeeland speelt de kennis van onze plek op aarde een belangrijke rol, de plek waar je thuishoort vanwege geboorte of levensloop. In de westerse wereld hebben we weinig manieren om onze relatie met een plek te symboliseren. De schacht van de Earth ring kan in de grond gestoken worden om aarde te verzamelen. De schacht wordt terug geschroefd in de 'aardbol'. De drager kan zijn eigen grond meedragen als een talisman."
→ dc11:title → "Earth"
→ dc11:identifier → "S2007.040"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4070
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c79dc0c9ac293be65c9d308ca461b32b
→ skos:prefLabel → "Robert Indiana"
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, gegoten en Gouden ring met de overbekende afbeelding van het woord LOVE, door kunstenaar Robert Indiana vervaardigd in de roerige zestiger jaren van de vorige eeuw. Robert Indiana (geboren Robert Clark, New Castle, Indiana/USA, 1928) maakte deel uit van de invloedrijke Pop Art beweging. Zijn voornaamste bijdrage aan deze kunststroming bestaat uit wat hij 'sculptural poems' noemt: eenvoudige iconen, met name cijfers en korte woorden als HUG, EAT en LOVE, die reflecteren op de Amerikaanse droom. Hij werd ook wel de 'American painter of signs' genoemd. Indiana gebruikte zijn herinneringen aan de neonborden en gokmachines in de wegrestaurants waar zijn moeder werkte. Oude koperen stencils inspireerden hem om drukletters in zijn schilderijen te gebruiken. LOVE, vormgegeven in een vierkant met een schuine letter O, maakte hij in 1964. Oorspronkelijk was het een ontwerp voor een kerstkaart voor het Museum of Modern Art. Snel daarna werd het de eerste afbeelding in een serie Love postzegels die landelijk werd uitgebracht. Het icoon vond vervolgens een weg naar sculpturen en andere kunstuitingen over de hele wereld. Omdat Indiana niet de moeite nam het copyright erop te regelen werd het vervolgens, tot op de dag van vandaag, wereldwijd gekopieerd in talloze gedaantes, waaronder als poster, 3-D plastiek, hanger en oorbel. Popgroepen gebruikten het of parodieerden het op hun platenhoezen. In reactie op 11 september 2001 kwam Indiana nog met een serie zogenaamde Peace Paintings, die in New York tentoongesteld werden. Verder leeft de kunstenaar al geruime tijd een teruggetrokken leven in Maine."
→ dc11:title → "Love ring"
→ dc11:identifier → "S1989.089"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7467
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/74bd05c7570a17fc69190ad8333d2227
→ dc11:title → "Global Identity", "Global bracelet"
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "Armband van metaal waarin met laser een grote hoeveelheid insnijdingen is gemaakt. De basisvorm met de insnijdingen is uitgerekt waardoor er een bolvormig sieraad is ontstaan met geometrische patronen. Het fijnmazige lijnenspel staat symbool voor zowel de lengte- en breedtegraden op de aardbol als voor het steeds uitdijende globale netwerk. Paolo Ulian ontwierp de armband voor de collectie Global Identity van het sieradenlabel Chi ha paura...? van Gijs Bakker, oprichter van Droog Design, en galeriehouder Marijke Vallanzasca. Voor Global Identity werden diverse ontwerpers gevraagd om uitdrukking te geven aan het hedendaagse perspectief op de wereld als ‘global village’. De Italiaanse ontwerper Paolo Ulian (Massa-Carrara, 1961) werd opgeleid aan het I.S.I.A. (Institute of Industrial Arts) te Florence. Na een werkperiode bij Enzo Mari keerde hij terug naar zijn geboortestreek waar hij in 1992 een studio opende met zijn broer, de architect Giuseppe Ulian. Naast keramiek, lampen en meubels wordt Paolo Ulian gewaardeerd om zijn experimentele werk. Hij won belangrijke internationale prijzen als de Design for Europe Award, de Design Report Award and de Dedalus Prize"
→ dc11:identifier → "S2013.071"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8908
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0b56a22d1db3eb4401f61cae0db14b1c
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "stoel, opgebouwd uit vijf ingezaagde delen hout, geproduceerd door Artifort "
→ dc11:title → "Finger chair"
→ dc11:identifier → "D2019.073"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4192
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f6d8bcd6ff098a727c90e6062c51873b
→ dc11:title → "Armband [87]", "doorsnijdingen van het vierkant, 1979"
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband en tekening 1/2 diagonale doorsnijding van het vierkant, verticaal Deze gouden armband bestaat uit een kruising van twee gouden lijnen over de arm. In het platte vlak gezien zijn het twee doorsnijdingen van het vierkant. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. In de serie Doorsnijdingen van het vierkant (1979) maakte zij gouden armbanden, broches en colliers, die vergezeld gingen van ontwerptekeningen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1992.012"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3982
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f228b7868203c818f251dc0831f67386
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "pin (2x), geel gelakt messing figuurtje in de vorm van een hond Industrieel vervaardigde button van geel gelakt messing. De afbeelding, een gestileerde hond, is een vaker gebruikt motief binnen het oeuvre van de ontwerper, de Amerikaanse multimediakunstenaar Keith Haring (Reading, Pennsylvania, 1958 - New York, 1990). De beeldtaal van Haring wordt gekenmerkt door vereenvoudigde, uit duidelijke contourlijnen opgebouwde figuren die meestal gebaseerd zijn op de vormen van de mens, maar vaak ook op die van dieren en herkenbare symbolen. Haring begon zijn carrière als performancekunstenaar in New Yorkse clubs in de hoogtijdagen van de punk. Geïnspireerd door graffiti trok hij in de vroege jaren '80 langs metrostations om snelle illustraties op lege reclameborden te maken. Haring ervoer zijn manier van tekenen als performance, vanwege de directe invloed die hij ondervond van omgeving en omstanders. Aan geïnteresseerden deelde hij bij deze acties buttons en stickers uit. De universele beeldtaal van Haring viel in de smaak bij een groot publiek en dit succes stimuleerde hij bewust door seriematig geproduceerd werk tegen een lage prijs op de markt te brengen. Vanwege de grote vraag opende hij in 1986 in New York de Pop Shop, waarvoor hij posters, T-shirts, buttons en andere merchandising ontwierp. Vaak greep Haring de gelegenheid aan om zijn kunst in te zetten voor activisme rondom maatschappelijke problemen als honger, de wapenwedloop en AIDS, waaraan hij zelf overleed. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.087"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8476
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a6782a3883ab9a87c26c05df31e56d9b
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8659
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/37d70e94ddf4687a15d02d37cae909ea
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), roze bloemen aan een lange draad"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.257"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9092
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9cdb42d3a3eb1a0f06eb1a095158a992
→ dc:created → "1983/1983"
→ dc11:date → "1983"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad, spiraal van dun staal"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.098"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8690
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/3bafb2995cf770757ad167513e7aa3cd
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "object, gele kunststof schijf, bedoeld als hanger? of als broche?"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.286"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8773
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6df4bc85824a2c3e3c08c559b109fa32
→ dc:created → "1987/1987"
→ dc11:date → "1987"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, driehoekig, blauw, beschilderd met gouden verf"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.365"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6201
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e835b973218e5fda6dc91796b692268e
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, opengewerkte vorm, verkregen door Rapid Prototyping Zilveren ring, die verkregen is door Rapid Prototyping. Dinie Besems gebruikte deze techniek om tot een zeer ongewone vierkante en deels opengewerkte vorm te komen, die toch nog een bepaalde ronding behoudt. Besems (Oosterhout, 1966) gaat na haar opleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem naar de Rietveld Academie in Amsterdam. Na haar afstuderen vestigt zij zich als onafhankelijk sieraadkunstenaar. Het woord kunstenaar mag daarbij de klemtoon krijgen want als geen ander heeft Besems lak aan dienstbaarheid of draagbaarheid. Hoewel ze graag met edelmetalen werkt voelt ze zich geenszins gebonden aan trends of tradities. Bij Besems prevaleert altijd het concept en nooit de vorm of het materiaal. Eerder probeert ze zich te ontdoen van de vorm. Vorm en materiaal dienen in eerste instantie haar gedachten, de idee. De sieraadontwerpster ziet niet slechts het lichaam maar in potentie de hele wereld als 'drager' van haar ontwerpen. "Drager" en sieraad, concept en vorm presenteren zich daarbij in haar werk in een beeldende synthese, waardoor ook de functie en context van het sieraad in het algemeen bevraagd worden. Besems legde bijvoorbeeld een meterslang collier door de kamers en gangen van haar huis dat ze later, kamer voor kamer, om kaartjes rolde ("Nooit meer naakt"), stapelde hoopjes sieraden op graven, maakte een collier van smeltende ijsklontjes, construeerde het boek "Magisch Vierkant", dat twee ingangen had, en redigeerde een fictief verslag van haar optreden in Downtown Boston. Soms komen haar ontwerpen heel direct bij de kijker binnen, zoals bij het bolletje pluizige wol waarin ook haar van de kunstenaar zit en dat de titel "What would you like to knit with me?" draagt, de in zilveren plakken afgegoten puistjes en littekens die om de hals gedragen kunnen worden, of de cd waarop een zekere Fred een parelketting 'voorleest'. Duidelijk is dat de grenzen met de autonome beeldende kunst meer en meer verwaarloosbaar zijn geworden. In 2006 besluit Dinie Besems de sieraadkunst voorgoed achter zich te laten. Paradoxaal genoeg bevat haar laatste expositie een zeer draagbare collectie, gebaseerd op het wiskundige principe van Delaunay en Voronoi, waarmee orde in chaos zichtbaar gemaakt kan worden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2007.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8482
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a98dd1d4caf1aa287efc4a6cb88d1e29
→ dc:created → "1990/1990"
→ dc11:date → "1990"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, afgegoten pysalis met ovalen amethist er in, gemaakt in opdracht van Yvonne Joris"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.088"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8974
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a12052f8042ae4ce49a2924c8db717bc
→ dc:created → "2019/2019"
→ dc11:date → "2019"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "sieraadproject, bestaande uit 24 sieraden die elk een toevoeging aan het lichaam geven: onuitputtelijke energie, grenzenloze kennis, onmenselijke en bovenmenselijke eigenschappen."
→ dc11:title → "Alliage -Cu29Zn30"
→ dc11:identifier → "S2019.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6640
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/cf5dd33b96f0478e1367a86e1c01cdb1
→ dc:created → "2006/2007"
→ dc11:date → "2006 / 2007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, opgebouwd uit afwisselend stukken bergkristal en rode glaskralen met witte stippen Halssieraad in de vorm van een ketting van negen identieke rode glaskralen met witte stippen, afgewisseld met stukken transparante bergkristal. De onderdelen zijn verbonden met ringetjes. De acht stukken bergkristal zijn ongepolijst en verschillend van formaat. De kleinste stukken zitten dicht bij de hals. Vanaf de hals neemt de grootte van de stukken toe. De sluiting bij de nek is gemaakt van goud en rode kristal. De sieraden van ontwerper Philip Sajet (Amsterdam, 1953) verwijzen vaak naar historische verhalen en sprookjes. Vaak is zijn werk ironisch getint; zo gebruikt hij kostbare stenen en metalen voor de uitbeelding van alledaagse beeldende elementen, zoals bakstenen, schelpen of dobbelstenen. Regelmatig is zijn werk gebaseerd op stereotiepe sieraadontwerpen, zoals het parelcollier. Samen met ondermeer Robert Smit en Annelies Planteijdt is Sajet een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre onmiskenbaar hedendaags en excentriek. "
→ dc11:title → "Kabouterketting"
→ dc11:identifier → "S2009.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4078
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9f2b06902a47038dcd7997af95742a73
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Dit halssieraad is gemaakt van samengeperst gebitumeerd pakpapier. Het halssieraad is op een eenvoudig touw geregen, waarmee het tevens op de rug vastgeknoopt kan worden. De maker is Willem Honing (Rotterdam, 1955), die tot nu toe een bescheiden maar interessant oeuvre heeft opgebouwd. Zijn werk wordt gekenmerkt door strengheid en een fundamentele benaderingswijze. Door kleine ingrepen geeft hij het materiaal een maximale uitdrukkingskracht. Hij werkte met perspex, papier mâché, pakpapier en later met goud en zilver. Het papieren sieraad maakte hij in verschillende versies, die losser of strakker samengeperst waren. Hierdoor liet hij zien hoe plooibaar een plat materiaal kan zijn. Het collier verwijst bovendien naar klassieke geplooide en gesteven kragen zoals deze vaak op 17de eeuwse schilderijen voorkomen. In het midden van de jaren tachtig kwamen in Nederland belangrijke impulsen voor de sieraadvormgeving vanuit de textielkunst. Het leidde onder andere tot het gebruik van eenvoudige en flexibele materialen voor sieraden."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1990.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4246
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/53074e6c0a74548df281c3a26fb10bf0
→ dc:created → "1991/1991"
→ dc11:date → "1991"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring van gezwart zilver in de vorm van een kegeltje met rand, dat geperforeerd is. Vanaf 1990 gebruikte Marion Herbst zilver niet meer louter als toevoeging in haar sieraden, maar als primair materiaal voor haar ontwerpen. Deze zijn echter op geen enkele wijze klassiek te noemen. Herbst lijkt een sprookjeswereld te willen openen met een serie waar door perforatie of zwarting verkregen stippen speelse kegelvormen, dakjes of koepeltjes sieren. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "ring nr. 27"
→ dc11:identifier → "S1995.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8099
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2d0eb2ec8dbaabac753df0423bb497fc
→ dc:created → "1984/1984"
→ dc11:date → "ca. 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zeshoekige, brede zilveren ring (a), met op de bovenste punt een brede, platte balk. Met bijbehorend blauw sieradendoosje (b)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2017.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7534
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8e346b4b59ea7c0e788abd0f1a8596be
→ skos:prefLabel → "Annelies Štrba"
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zwart wit foto van Annelies Strba van een meisje (Sonja, de dochter van Schobinger) die het halssieraad draagt "
→ dc11:title → "Sonja mit Flaschenhalskette"
→ dc11:identifier → "S2013.085"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4774
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d0b5d6fdf6903c40d316a9eeb602f17d
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, ingelijst "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4121
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1279f1e96399b4640e6247e34c59face
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband gedecoreerd met kleine kubussen, bollen en kegels Armband van verguld messing, gedecoreerd met kleine kubussen, bollen en kegels. Dit sieraad werd vervaardigd in een oplage van 3 stuks. Het toont de voorliefde voor uitbundige stijlen die typerend is voor het oeuvre van de kunstenaar, Alexander Schabracq (1957, Amsterdam). Begin jaren '80 maakte de als beeldhouwer opgeleide Schabracq assemblages van allerlei gevonden materialen, van schroot en hout tot veren, nepbont, marmer en neon. Deze sculpturen beschilderde hij met felgekleurde tekens en figuren. Naast zijn werk als vrij kunstenaar ontwerpt Schabracq regelmatig in opdracht. Begin jaren '90 realiseerde hij in samenwerking met Tom Postma zijn bekendste werk, het opvallende straatmeubilair op het Damrak en het Rokin te Amsterdam. Schabracq combineert in zijn werk uiteenlopende stijlen uit de kunstgeschiedenis. Door de verschillende elementen los te koppelen van hun historische betekenis creëert hij een nieuwe, persoonlijke stijl. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1994.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3852
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9ad0e2b302f0040d565b3003e03dc3a7
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze broche is een bloemvorm, die bestaat uit een geperforeerde zilveren grondvorm, waarop enkele sierranden met kristal en zoetwaterparels geborduurd zijn. De versieringen steken uit en de broche doet daardoor denken aan een egeltje. Marion Herbst gebruikte gezwart zilver, hetgeen de basis vormde voor veel van haar werk in de laatste vijf jaar van haar leven. Met de Stekeltjes broche, ontworpen toen ze al ernstig ziek was, liet ze zien dat haar expressiviteit onverminderd was. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Stekeltjes-broche"
→ dc11:identifier → "S1995.007"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4497
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fd204b8c791d682f483e437b689ba36a
→ dc11:title → "vouwen en inzagingen, 1970 / 71", "Armband [32]"
→ dc:created → "1970/1971"
→ dc11:date → "1970 / 1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, 2 maal 1/4 cirkelsegment voor de helft ingezaagd, de andere helft gevouwen Brede armband van aluminium waarbij tweemaal 1/4 deel van een cirkelsegment voor de helft is ingezaagd. De andere helft is gevouwen. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.036"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3831
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2cfec3ee93f07c2e7ca4622551c14cb0
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hangerrek met 5 hangers (zwart/wit) en koordjes Begin jaren zeventig inspireerde perspex Marion Herbst tot een groot aantal zeer karakteristieke collecties sieraden. Een ervan vormde de serie Oranje Boven, die bestaat uit transparante staafjes waarin telkens op andere wijze rood-wit-blauwe laagjes perspex zijn verwerkt. De staafjes staan in een reageerbuisrekje. Herbst maakte in hetzelfde jaar ook hangers in andere kleurencombinaties, zoals deze vijf hangers in zwart/wit, die aan koordjes hangen. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) vestigde zich eind jaren zestig als een van de meest eigenzinnige en rebelse sieraadontwerpers van Nederland. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers, die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, geweven materialen, papier-maché, hout, garen en staal zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia del arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.034"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4305
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/910a082092eb4861cc8d69aa0d37863c
→ dc:created → "1981/1981"
→ dc11:date → "1981"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Marion Herbst werkte in haar productieve loopbaan als sieraadontwerper verschillende keren met textiel. Begin jaren tachtig kwam zij met haar serie Bâtons. Dit zijn halssieraden en broches waarbij, zoals ze al eerder deed, stokjes omwikkeld zijn met borduurgaren. Bij de broches zijn de stokken verbonden aan een paar strengen garen of papier, die op hun beurt aan een zilveren pin bevestigd zijn. Het kleurgebruik was vaak sober, de vormgeving fragiel maar zeer expressief. De colliers en broches schommelen met iedere beweging van de drager mee. Aan de muur gehangen worden ze tot abstracte sculptuurtjes. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "Baton"
→ dc11:identifier → "S1997.061"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9078
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/975b7ac59f0774e6882296c302c658ee
→ dc:created → "1968/1968"
→ dc11:date → "1968"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "langwerpige broche met een gestileerd vrouwenhoofd in rood, blauw, geel en wit, ook te gebruiken als hanger Langwerpige broche met een gestileerd vrouwenhoofd in rood, blauw, geel en wit. Het sieraad is in een beperkte oplage geproduceerd door Multiples Inc., een New Yorks initiatief dat in 1965 opgericht werd door onder meer galeriehouder Marian Goodman. Multiples Inc. bracht in nauwe samenwerking met kunstenaars reproduceerbare kunstwerken uit, waaronder boeken, sieraden, banieren en posters. In dit sieraad, ontworpen door Roy Lichtenstein (New York, 1923-1997), zijn rasterpunten een belangrijk onderdeel. Het rasterpatroon, wat doorgaans gebruikt wordt voor krantenafbeeldingen, paste Lichtenstein vanaf 1961 in allerlei variaties toe in zijn werk. De kunstenaar werd bekend met schilderijen van fragmenten uit krantenstrips. Ook beeldde hij veel objecten uit het dagelijkse leven af. Lichtenstein wordt over het algemeen geschaard onder de stroming Pop Art, waarin kunstenaars citeren uit de populaire cultuur en daarmee op afstandelijke wijze het moderne leven becommentariëren. "
→ dc11:title → "Modern Head Brooch"
→ dc11:identifier → "S2020.084"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7457
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/92601021b4c31bbaac7cf81271d49a2e
→ dc:created → "2002/2006"
→ dc11:date → "2002 / 2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "47 zilveren bloemknoppen, in verschillende stadia van ontluiken"
→ dc11:title → "Lolita's"
→ dc11:identifier → "S2014.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8638
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/60aa64af814e96eb740151a9cf5e4754
→ dc:created → "2003/2003"
→ dc11:date → "2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, achet steentjes in een gouden zetting, met erlkaar verbonden door diamantjes"
→ dc11:title → "Flutring"
→ dc11:identifier → "S2018.237"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8907
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7683bd6d8698f152b401c34a2aad9c4a
→ skos:prefLabel → "NV Vereenigde Glasfabrieken Leerdam"
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototypes (5x, a t/m e) voor lamp, a: donkerrood, b: wit glas, c: wit glas met transparant glas bovenop, d en e: porselein, ontworpen voor NV Vereenigde Glasfabrieken, niet in productie genomen "
→ dc11:title → "Glass lamp"
→ dc11:identifier → "D2019.072"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4424
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0d0699a03929b6912a1a7d41d22ec8dc
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, van zilveren basisvorm (a) met zes verwisselbare perspex ovaalachtige vormen, twee rood, twee wit, twee zwart (b/g) Veel van de ringen van Paul Derrez uit midden jaren zeventig van de vorige eeuw bestaan uit een aantal inwisselbare elementen. Zo maakte hij de serie Wisselring. Hierbij kan op een zilveren basis een kunststof element in een kleur naar keuze geklikt worden. Deze ring zonder titel is volgens eenzelfde procédé tot stand gekomen. Hier vormt een verlengde halve cirkel van zilver de houder voor drie perspex schijfjes Deze kunnen gekozen worden uit een voorraad van twee transparante, twee witte, en twee rode plaatjes vormen. Paul Derrez (Sittard, 1950) volgde een traditionele opleiding tot edelsmid aan de Vakschool Schoonhoven. Daarvoor studeerde hij enkele jaren aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Ondanks zijn klassieke opleiding staat Derrez bekend om zijn voorkeur voor kunststof en andere 'eenvoudige' materialen. Over het algemeen kiest hij voor heldere vormen en elementen, waarbij hij vaak gebruikt maakt van herhaling als vormgevingsprincipe. Tegelijkertijd zijn Derrez' sieraden vaak zeer kleurrijk en niet gespeend van een aanlokkelijke dramatische uitstraling. Gevoel voor sculpturale dimensies en verassende historische verwijzingen, zoals bij zijn geplooide kragen die aan 17e eeuwse Nederlandse stijve kragen herinneren, dragen daartoe bij. Al zijn ontwerpen worden door hem zelf in oplage op de markt gebracht. Derrez is niet alleen belangrijk als sieraadontwerper. In 1976 opent hij de deuren van zijn Amsterdamse Galerie Ra, waar hij het publiek laat kennis maken met sieraden uit alle geledingen van het vak. Hij probeert het sieraad voor een breed publiek toegankelijk te maken en de prijzen in eerste instantie laag te houden. De galerie functioneert als informatiecentrum en presenteert vele tentoonstellingen. Voor zijn inzet voor het vakgebied ontvangt Derrez in 1980 de eerste Françoise van den Bosch Prijs. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4253
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/6d971a0d3c1c4450891564eece7d8834
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche in de vorm van een op een Toekan lijkend vogeltje waarin zilver, klei, zoetwaterparels, glas, borduurgaren en synthetische steen is verwerkt. In 1993 maakte Marion Herbst een serie broches waarin ze stukjes (rest)zilver combineert met o.a. stukjes gekleurd glas, edelstenen en beschilderde parels. De broches zijn niet alleen zeer kleurrijk maar vallen tevens op door de gewaagde en originele combinatie van materialen. Hoewel ze al ernstig ziek is worden haar ontwerpen nooit ernstig of zwaarwichtig. Ze blijven lichtvoetig en humorvol en vormen een steevast volgende stap in haar verkenning van de mogelijkheden van het moderne sieraad. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1995.009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4371
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dfe0128706b5421042f9640844d51c3b
→ dc:created → "1985/1986"
→ dc11:date → "1987"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "schouderbroche Schouderbroche in de vorm van een commedia dell'arte attribuut van beschilderd papier-maché en metaal. De reis die Marion Herbst in 1984 naar Florence en Sienna maakte inspireerde haar tot een reeks sieraden van papier-maché. Het was met name haar kennismaking met de Toscaanse renaissancekunst en de commedia dell'arte die leidde tot een reeks nieuwe ontwerpen voor onder andere broches, waarbij de achterkant haar signatuur kreeg in goudkleurig pigment. De broches lijken soms op maskers, met de kenmerkende pregnante vormen van neus en oog, of op kledingstukken. Ze zijn beschilderd en incidenteel beplakt met veren. Een aantal van deze sieraden heeft ruit- of streeppatronen in warme kleurschakeringen. Ook zijn de broches vaak bewerkt met bladgoud. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.085"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4474
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/17ea82470c162afaee6593e61db963aa
→ dc:created → "1967/1967"
→ dc11:date → "ca. 1967"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorhanger (2x) Opgeleid aan de Academie voor beeldende kunst in Arnhem leerde Nicolaas van Beek het vak van edelsmid in een context die deels traditioneel ambachtelijk was, en deels ook geïnspireerd door de abstracte, moderne beeldende kunst. Die tweeledigheid is in deze set oorsieraden nog goed zichtbaar. De inspiratie van kunstenaars als Naum Gabo, Antoine Pevsner en Max Bill is afleesbaar aan het werk dat de enigmatische Van Beek halverwege de jaren zestig maakte. Kort daarna zou hij zich nadrukkelijker aansluiten bij de ontwikkeling die juist het Nederlandse sieraad onder impuls van met name Emmy van Leersum doormaakte en werd hij beschouwd als één van de dragende figuren in de beweging die als het 'Hollands Glad' de geschiedenis inging. Rond 1970 staakte Van Beek zijn activiteiten als sieraadmaker. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7187
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e638082be88547b94efaa7db62a7e5bb
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "metalen hanger die diende als toegangsbewijs voor 'Five Years of Sculpture at Goodwood' Metalen hanger die diende als toegangsbewijs voor de expositie Five Years of Sculpture at Goodwood. De hanger heeft de vorm van een cirkel, waarbinnen een geometrisch lijnenspel is gecreëerd door rechte en ronde vormen uit te sparen. Aan de hanger is met een lint een kaartje bevestigd. Het kaartje bevat gegevens van de expositie en de handgeschreven naam van de geadresseerde, in dit geval Evert van Straaten. De expositie Five Years of Sculpture at Goodwood werd in 1999 gehouden in de beeldentuin van Wilfred en Jeannette Cass in West Sussex. Hun Cass Sculpture Foundation is een toonaangevende stichting voor hedendaagse Britse beeldhouwkunst. Het ontwerp van deze hanger diende als model voor de toegangspoort van de beeldentuin, een aluminium hek dat gerealiseerd werd in 2000. Zowel de hanger als de toegangspoort werden ontworpen door Wendy Ramshaw (Sunderland, 1939), een van de meest invloedrijke Britse sieraadontwerpers die vooral bekendheid verwierf met haar ‘ringsets’ of ‘ring stacks’ waarin meerdere gouden ringen gecombineerd worden tot gestapelde vormen of zelfs kleine sculpturen. Haar oeuvre wordt gekenmerkt door complexe circulaire vormen. Sinds 1993 ontwerpt ze hekken, onder meer voor St. John’s College, Oxford en Hyde Park, Londen. "
→ dc11:title → "Access Key to Collectors Day"
→ dc11:identifier → "S2013.043"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4324
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/004e08850bc9dde773feb975714d992b
→ dc:created → "1969/1970"
→ dc11:date → "1969 / 1970"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Rechthoekige transparante ring van perspex met een cirkelvormig gat als vingeropening en een bolletje van perspex ,dat gedeeltelijk in de bovenkant van de ring rust. De ring is een sprekend voorbeeld van de speelse en ironische ontwerpen van Marion Herbst, die aan het begin van haar carrière een reeks rechthoekige ringen ontwierp waarbij ze de mogelijkheden van perspex onderzocht. Soms omsloten de bolletjes kwetsbare taferelen zoals bloemblaadjes of vlinders en zelf mensen, alsof deze beschermd moesten worden in een stolp. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.011"
→ skos:prefLabel → "Ellen Sillekens"
→ skos:prefLabel → "Dorien de Jonge"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4856
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8618a020cd18015b618b4692861c5252
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring (3x: a, b, c) met magnetische stenen (4x: d, e, f, g) Deze drie vergulde ringen worden met elkaar verbonden door magnetische stenen, in een cabochon geslepen uitvoering. Ontwerper Ellen Sillekens (Weert, 1966) wil dat haar sieraden iemand raken, of in ieder geval even iemands aandacht vasthouden. Met deze Magneetring zal dat zeker gebeuren. De ringen hebben diverse maten en kunnen om verschillende vingers naast elkaar geschoven worden, de magnetische steen is ornament en samenbindend element. De drager kan met de verschillende onderdelen spelen en zelf bepalen hoe de ring gedragen wordt. Ellen Sillekens maakte deze ring voor het project 'Sense of Wonder', waarbij de stichting Chi ha paura..? sieraadontwerpers en designers opriep om serie-sieraden te ontwerpen met gebruikmaking van innovatieve technieken of materialen. Ellen Sillekens ontwerpt sieraden, accessoires en geschilderde muurdecoraties. Zij deed projecten met plaatselijke ambachtslieden in India en werkte als ontwerpster voor een weef- en keramiekproject in Thailand. "
→ dc11:title → "Magnetic ring"
→ dc11:identifier → "S2002.013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8461
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5cdef7177f112f36e64dd49b676640f7
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad (a) en armband? (b)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.068"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7470
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/bc5d8780830a00b26a57148e5bae37b7
→ skos:prefLabel → "Sylvain Georget"
→ dc11:title → "Global Identity", "Cloud 9"
→ dc:created → "2013/2013"
→ dc11:date → "2013"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "Slaapmasker met op de voorzijde een afbeelding van een wolkenpartij. Het masker is uitgevoerd in zwart textiel waarop met vier kleuren blauw garen de wolken zijn geborduurd. De titel verwijst naar de Engelse uitdrukking ‘cloud nine’, synoniem voor de zevende hemel. Voor ontwerper Sylvain Georget (Tours, Frankrijk, 1989) is de slaap als ‘cloud nine’: een verlichte toestand van de geest en een toevluchtsoord waarin we ons kunnen terugtrekken van de stress van alledag of van de eentonigheid van urenlange vliegreizen. Sylvain Georget ontwierp het masker voor de collectie Global Identity van het sieradenlabel Chi ha paura...? van Gijs Bakker, oprichter van Droog Design, en galeriehouder Marijke Vallanzasca. Voor Global Identity werden diverse ontwerpers gevraagd om uitdrukking te geven aan het hedendaagse perspectief op de wereld als ‘global village’. Sylvain slaagde in 2013 aan de Gerrit Rietveld Academie als ontwerper. Sindsdien is hij ook actief als illustrator, onder het pseudoniem Sylvain Tegroeg. Hij woont en werkt in Amsterdam."
→ dc11:identifier → "S2013.073"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8632
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/43c19c80a44500e9200726a5ddf68fb0
→ skos:prefLabel → "Nicole Dehalleux"
→ dc:created → "1985/1985"
→ dc11:date → "1985"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "haarclip (a), in originele kartonnen verpakking (b)"
→ dc11:title → "Envol"
→ dc11:identifier → "S2018.231"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8719
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c9bfab545163d578e26538f8077198e7
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, zwart, turquoise en paars"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.315"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8453
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/57177afe3bbc31653099dc455bf69bf1
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, drie metalen schijven op elkaar met aan een zijde een knik"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.060"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9033
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ff342b2394e07dd58c9bacc2a8abfa0b
→ dc:created → "1972/1972"
→ dc11:date → "1972"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "object, voorstudie voor de verpakking van een PTT penning"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.040"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5285
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/573eb02c8aabc009391443add192fb2e
→ dc:created → "1955/1955"
→ dc11:date → "ca. 1955"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorclip (2x) Oorclips van ovale geslepen veelkleurige glasstenen, de zogenaamde watermelon stone. De stenen zijn gezet in een metalen zetting, die door zijn verfijning integraal deel uitmaakt van het ontwerp. De oorclips zijn afkomstig van het bedrijf van Elsa Schiaparelli, een van de meest gerenommeerde producenten van costume jewelry, een zeer succesvolle combinatie van accessoire en sieraadimitatie. Schiaparelli kwam met zeer diverse en beeldende ontwerpen die in uitstraling niet onderdeden voor echte juwelen. Elsa Schiaparelli (Rome, 1890 - Parijs, 1973), mode- en sieraadontwerpster, vluchtte als jonge vrouw uit Rome om aan een verstandshuwelijk te ontsnappen en vestigde zich na verblijven in Londen en New York in de jaren twintig in Parijs. Met het mode-imperium dat zij hier opbouwde werd zij tot aartsrivaal van Coco Chanel. Onder andere maakte zij naam door in het naoorlogse Parijs de donkere modekleuren te verlevendigen met een collectie in roze. Schokkend roze werd zo haar handelsmerk. Schiaparelli werd sterk beïnvloed door de Parijse kunstwereld waarin zij circuleerde. Met name het surrealisme inspireerde haar. Zij ontwierp zelf sieraden maar trok daarbij naast grote ontwerpers als Jean Schlumberger en Serge Matta onder meer ook de kunstenaars Salvador Dali en Jean Cocteau aan. De collecties waarin circusmotieven, bloemen, bladeren, dieren, hartjes, naar Botticelli verwijzende groentemotieven, maar ook symbolische elementen werden verwerkt, vonden een enthousiast publiek. Schiaparelli had niet alleen gevoel voor vernieuwing en een grote fantasie, ze durfde ook zeer onorthodoxe materialen als hout, keramiek en veren te gebruiken. Synthetische materialen, glas en stenen bleven echter tot haar meest dankbare grondstoffen behoren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vertrok Schiaparelli naar New York waar ze een filiaal opende. Haar Franse atelier sloot in 1954. Ze keerde echter uiteindelijk wel terug naar Parijs, de stad waarin ze groot was geworden, om er haar laatste levensjaren door te brengen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.033"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4420
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1ab23bb9f21fb1b6de9e02807f0511ac
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring (a) en tekening (b), ring met kop van konijn en geit Deze vierdubbele gouden ring met de kop van een konijn en een geit is verwant aan twee andere ringen uit de collectie, met dezelfde titel en hetzelfde thema. Konijn en geit houden beiden hun kop wat schuin en lijken te lachen. De oren van de geit wapperen naar voren, de oren van het konijn waaien licht mee in dezelfde richting. De ring is gemaakt door één van de belangrijkste Duitse sieradenmakers, Manfred Bischoff (Schömberg, 1947), en gaat vergezeld van een schets met tekst. De ring is geïnspireerd door een observatie van de Franse schilder Pierre Bonnard, die zich verbaasde over de horizontaal geplaatste oren van de geit, en de verticale van het konijn. Door de manier waarop Bischoff de dieren zo herkenbaar heeft weergegeven, hebben ze haast menselijke eigenschappen gekregen. Het is een interpretatie die mogelijk maar niet dwingend is: Bischoff gelooft niet in sluitende verklaringen."
→ dc11:title → "R. Descartes"
→ dc11:identifier → "S1998.035"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7103
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a58a2f15ee36797f6429fcc48b8de95e
→ dc:created → "2011/2011"
→ dc11:date → "2011"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche NP 2011-17, kleur rosé verguld De aankoop Extra Buttons is een selectie uit een serie ‘button broches’ van Noon Passama. De broches kunnen los worden gedragen of gearrangeerd op een wand worden gepresenteerd. Het ontwerp combineert humor met draagbaarheid. De ‘button broches’ zijn gebaseerd op de bekende button die op jassen en tassen wordt gespeld. De plastic ondergrond met speld fungeert als drager voor een felgekleurde of spiegelend volume. De button, eigenlijk een wegwerpproduct, wordt omgetoverd tot een begeerlijk modeaccessoire. Door te variëren met de vorm, kleur of lak kunnen de gelimiteerde edities makkelijk worden aangevuld en blijven ze tegelijkertijd betaalbaar. Met de ‘button broches’ wordt een brug geslagen tussen de wereld van de mode en die van het sieraad. De Extra Buttons verenigen op een harmonieuze wijze tegenstrijdige elementen. Ze leveren fijnzinnig commentaar op het sieraad in combinatie met een geslaagde vormgeving. Noon Passama is afkomstig uit Thailand en studeerde in 2010 af aan de afdeling Edelsmeden van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Haar afstudeercollectie vestigde haar naam als aanstormend talent. Met deze aankopen wordt de collectie van het Stedelijk Museum ’s-Hertogenbosch aangevuld met werk van een jonge generatie in Nederland opgeleide sieraadontwerpers. "
→ dc11:title → "Extra Button"
→ dc11:identifier → "S2012.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4734
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/f285cf26c93d1cb7cfe39552f4026fd0
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Dit is een loodzware ketting van grote bloedrode, glanzende steenkoraal met natuurlijke onregelmatigheden en enkele kleine butsen. Tussen de kralen zitten gouden ringetjes waar kleine rode kralen als bedels aan bevestigd zijn. Het leidt tot een beweeglijk geheel, dat als het gedragen wordt veel aandacht op zal eisen. Het collier is gemaakt door de in München wonende kunstenaar Daniel Kruger (Kaapstad, 1951). Het is, net als een traditioneel kralensnoer, regelmatig opgebouwd uit kralen die in maat verlopen. Door de kleur, glans en de strakke vorm heeft het een grote intensiteit. De laatste jaren gebruikt Daniel Kruger steeds vaker heftige kleuren in een overrompelende overvloed. Gecombineerd met goud, wordt zo'n giftige kleur als het ware enigszins 'geneutraliseerd' en acceptabel. Naast sieraden maakt Daniel Kruger ook keramiek. Op beide gebieden laten goede smaak, intrinsieke waarde of formele tradities hem koud, daarom balanceert hij vaak op het randje van het betamelijke."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4791
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/30358f9a598422111c46fd942186affd
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem Diadeem, ontworpen door Annelies Planteijdt in opdracht van Museum Het Kruithuis, ter gelegenheid van het koninklijk huwelijk op 2 februari 2002 van kroonprins Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta. De geometrische structuur van de witte parels aan de buitenkant vormt het huis. De bekleding aan de binnenzijde van de gouden diadeem is oranje. Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956), die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie, gebruikte in eerste instantie karton om sieraden te ontwerpen, waarin een unieke synthese ontstaat tussen vormbeheersing en willekeur. In de eerste helft van jaren tachtig stapte ze over op het gebruik van goud, tantalium en, minder vaak, zilver. De toepassing van goud was in deze periode binnen de Nederlandse sieraadvormgeving nog allerminst gebruikelijk, eerder blasfemisch. Toch is het niet zozeer de vernieuwing als de verdieping die haar beweegt. Planteijdts vormverkenningen brengen sieraden voort, die vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter hebben, door de vorm (golven) of omdat de elementen op een beweeglijke manier met elkaar verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en zijn daardoor zeer ritmisch. Vaak hebben ze geen duidelijk begin en eind waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De sieraden hebben een zeer lijfelijke kwaliteit en zijn met regelmaat dienstbaar aan de drager. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat echter niet de gracieuze expressie ervan in de weg, die altijd een zekere interne spanning laat zien. De natuur, poëzie en proza vormen een permanente inspiratiebron voor haar oeuvre. Niet in letterlijke zin, maar als thematiek die zich laat vertalen in tegelijkertijd grillige en serene ontwerpen. "
→ dc11:title → "Huis van Oranje"
→ dc11:identifier → "S2001.054"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8460
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0d54ee215da25fd5ff9d0b2e548268d5
→ dc:created → "1989/1989"
→ dc11:date → "1989"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, cirkel opgebouwd uit kleinere cirkels, elke cirkel bevat een groene steen"
→ dc11:title → "Halssieraad"
→ dc11:identifier → "S2018.067"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9080
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/101db3271863ddb623430c53212de166
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van in elastiekjes en gouddraad"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.086"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4939
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/ac041c4f4e0ed4672e7849dda78f8295
→ skos:prefLabel → "Konstantin Grcic"
→ dc:created → "2002/2002"
→ dc11:date → "2002"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad"
→ dc11:title → "Moonwalk"
→ dc11:identifier → "S2002.080"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5480
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/004533ecd3883bfd4f7899ff9a3e9336
→ dc:created → "1990/1995"
→ dc11:date → "ca. 1990 / 1995"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, opgebouwd uit voorwerpen gemaakt van verschillende materialen De vrolijke lachende boeddha zet de toon voor deze broche, die volgeladen is met bloemen, palmen en gekleurde stenen. De Amerikaanse kunstenaar Judy Onofrio (New London, Connecticut, 1939) verzamelt oude costume jewellery en andere gevonden voorwerpen, om ze te verwerken in nieuwe sieraden. Dat is in deze broche goed te zien; er zijn diverse onderdelen van oude sieraden in verwerkt. Onofrio's sieraden zijn vaak een opeenstapeling van gekleurde en glimmende nepparels en nepstenen. Ze zijn sterk verwant aan de grote sculpturen, wandsculpturen en installaties, die ze ook maakt. Haar megakunstwerk, Judyland, is een 'work in progress' : in ruimtes die op grotto's lijken voert zij haar collagekunst in het groot uit. In haar werk is alles mogelijk, maar haar beelden en sieraden zijn zorgvuldig en vakkundig . Onofrio begon in 1989 met het maken van sieraden, toen zij wegens een operatie het bed moest houden. "
→ dc11:identifier → "S2003.041"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4556
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/45040213ae233e07897f79fd3a428345
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Ring [133a]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "Ring bestaande uit een geelgouden cirkel die aan het uiteinde van een witgouden ovaal gesoldeerd zit. Ze maken samen een hoek van 45 graden. Emmy van Leersum maakte jarenlang sieraden van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Haar sieraden zijn daardoor geometrische verkenningen die tot een bewuste lichaamstaal uitnodigen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.103"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3818
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b64315c4a13428c1902f7ba2cefe4a3e
→ dc:created → "1983/1984"
→ dc11:date → "1983 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche / halssieraad, beschilderd textiel met aan uiteinden 2 beschilderde stokjes; kan uitgerold of ingerold gedragen worden Veel van de sieraden van Lam de Wolf zijn op verschillende manieren te dragen. Deze boog van beschilderd textiel, met aan de uiteinden twee beschilderde stokjes, kan uitgerold of ingerold gedragen worden als broche of collier. Textiel en mikadoachtige stokjes komen in veel van haar ontwerpen terug, waarbij gaandeweg meer complexe en grotere objecten ontstaan. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4482
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5bed346bb1de91fe2a9b7a63a378c0d5
→ dc:created → "1966/1966"
→ dc11:date → "1966"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (groen geanodiseerd) Armband bestaande uit een strook aluminium die oogt als een golvende platte cirkel. Het polssieraad is een variatie op het principe van de oneindige beweging, een concept waarmee Emmy van Leersum graag werkte. Hier daagde ze dit principe uit door de strook eenmaal te draaien en vervolgens in deze hoedanigheid aan elkaar te solderen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren enige tijd taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Na 1975 werkte ze weer veelvuldig in edelmetaal. "
→ dc11:title → "Armband [8]"
→ dc11:identifier → "S1999.021"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6141
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/a8c0b8d4cd84e8520a5209598620c003
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ceintuur van wit leer met langwerpige sluiting met daarin het woord 'TWIJFEL', versierd met strass Brede ceintuur van wit gekleurd leer met een rechthoekige gesp waarin het woord "TWIJFEL" is vervat. De ceintuur was een bijdrage van de Nederlandse kunstenaar Peter Stel (Vlaardingen, 1964) aan de tentoonstelling Do The Right Bling die het Stedelijk Museum 's- Hertogenbosch in 2006 organiseerde. Deze tentoonstelling nam een deel van de sieradencollectie van het museum als uitgangspunt en plaatste deze in het perspectief van de zogenaamde "Bling-bling"-hype die de wereld overspoelde, waarbij iedereen zich glitter, glamour en sterrenstatus aan kon meten door glinsterende sieraden en accessoires te gaan dragen. Stel is vooral bekend van zijn prikkelende lichtinstallaties en vernieuwende ruimtelijke werken waarin hij video en fotografie toepast. Stel werkt vaak met taal. Zo maakte hij in 2002 een lichtsculptuur van de woorden "Twijfel niet". "
→ dc11:title → "Twijfel"
→ dc11:identifier → "S2006.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4402
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/8df8c2229d1e056bb047b5bff3b66d18
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "ca. 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring Ring van zilver waarbij op een rank ringetje een door zwarting verkregen raketvorm is geplaatst. Vanaf 1990 gebruikte Marion Herbst zilver niet meer louter als toevoeging in haar sieraden maar als primair materiaal voor haar ontwerpen. Deze zijn echter op geen enkele wijze klassiek te noemen. De ringen zijn soms frivool, soms sober en strak vormgegeven. Hier combineerde zij de strakke vormgeving met versieringen van bergkristal, glas en borduurgaren, waardoor er een zekere luchthartigheid ontstaat. De kegel- en dakvormen komen in een aantal van haar ontwerpen in gezwart zilver terug, die een sprookjesachtige wereld oproepen. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.121"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4457
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1bc408349b110cfe6bc5969bc11ab497
→ dc11:title → "Holysport", "Donatello"
→ dc:created → "1998/1998"
→ dc11:date → "1998"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Het beeld van de gekruisigde Christusfiguur komt in de broches van Gijs Bakker eind jaren negentig regelmatig terug, telkens in combinatie het een shirt dat in triomf over het hoofd is getrokken. Dit typische voetballersgebaar heeft in de late twintigste eeuw een bijna even iconische betekenis gekregen als de afbeelding van Christus aan het kruis in de religieuze en kunsthistorische geschiedenis van de voorbije eeuwen had. Het lijden en de zege raken in deze sieraden verbonden. Door de herhaling die Bakker met zijn reeks sieraden bewerkstelligde, lijkt hij bij te willen dragen aan de iconisering en de ironisering van dit nieuwe 'heiligenbeeld'. "
→ dc11:identifier → "S1998.032"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8563
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9dc6d98a8e4db3513a8cbbc23242e8a7
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorsieraad (2x, a en b), zilveren ovaal gedecoreerd met zilveren cirkels in koraal Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.168"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3853
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fcbaea5d4eab94d813c40b04c39a0391
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze broche is een bloemvorm die bestaat uit een geperforeerde zilveren grondvorm waarop een aantal sierranden met kraaltjes geborduurd zijn rond een grote bergkristal. 'Taartjes', zo noemde Marion Herbst (Lingen an der Ems/D, 1944 - Veen, 1995) deze sieraden die ze aan het eind van haar leven maakte. Ze was toen al ernstig ziek maar de kracht van haar expressieve en eigenzinnige sieraden was onverminderd. Ze noemde deze sieraden 'taartjes' omdat ze haar deden denken aan heerlijke zoetigheden, die met gesuikerde vruchten versierd zijn. Haar laatste sieraden roepen de toepasselijke titel in herinnering van haar laatste overzichtstentoonstelling en boek: Mag het ietsje meer zijn ? (1993). Een titel, die als motto voor haar hele oeuvre opgevat kan worden, want van een 'kruideniersmentaliteit' had Marion Herbst totaal geen last. Als ze kleur gebruikte dan deed ze dat uitbundig, als ze kralen gebruikte eveneens. Grenzen waren er om doorbroken te worden. "
→ dc11:title → "Taartjes-broche"
→ dc11:identifier → "S1995.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4077
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c368b52ed15ff0a8f9380fc37b64d4b5
→ dc:created → "1986/1986"
→ dc11:date → "1986"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande buis ingesneden en tot cirkel gevormd"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1990.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8903
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/11956e85e578fd8d1df92b49c7015a33
→ dc:created → "1978/1978"
→ dc11:date → "1978"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "lamp, bestaande uit een tl-balk in een rechthoekige katoenen zak, bedoeld om aan het plafond te hangen, ontworpen voor een kantoorgebouw van PGGM in Zeist"
→ dc11:title → "Zaklampen"
→ dc11:identifier → "D2019.068"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4795
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/dd6bda9fb8c8d6bd39efd652feb55d2b
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype) Diadeem (prototype) van ijzerdraad. In tegenstelling tot de vaak geometrisch en ascetisch aandoende ontwerpen van zijn ringen en broches is de vormgeving van Onno Boekhoudts diademen wat uitbundiger en losser. De verstilde en objectieve kwaliteit lijkt nu vervangen door een verlangen naar vrijere expressie en luchthartigheid. Daarbij wil Boekhoudt echter niet louter behagen. De zilver- of metaaldraad, het basismateriaal van elke goudsmid, gebruikt hij om haartooisels te maken die niet simpelweg elegant zijn. De referentie naar springveren is springlevend en de suggestie van een onmogelijke volledige symmetrie eigenzinnig atonaal. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.022"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4922
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d767bdf1998e96aa389075e12239d061
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, in originele verpakking Deze zilveren ring heeft de vorm van een klassieke zegelring. Maar op de plaats waar je een lakzegel verwacht loopt het metaal gewoon door, terwijl de opening eronder een decoratief element is. Dick van Hoff (Amsterdam, 1971) ontwierp deze ring in 1999 voor een tentoonstelling. Later werd het sieraad opgenomen in de collectie designsieraden van 'Chi ha paura...?'. Van Hoff, werkzaam en opgeleid aan de kunstacademie in Arnhem, behoort tot een jonge generatie vormgevers die op eigen initiatief producten ontwikkelt en distribueert. Sommige van zijn producten werden opgenomen in de collectie van Droog Design. Van Hoff is geïnteresseerd in visuele helderheid. De functie en het gebruik van een product moeten direct duidelijk zijn. Zo ontwierp hij ondermeer een mengkraan, waarbij de buizen van de warm- en koudwatertoevoer pas op het einde samenkomen. In 2003 presenteerde hij onder de titel 'Voorbij de tirannie van de stekker' huishoudelijke apparaten zonder elektronica."
→ dc11:title → "Bi"
→ dc11:identifier → "S2002.040"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6896
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5de779b9b43366763dc7b4a911f3931c
→ dc:created → "2010/2010"
→ dc11:date → "2010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad: een vierkant van goud en titanium dat zijn vorm aanneemt als het gedragen wordt Halssieraad bestaande uit een ketting van tientallen titanium schakels en een hanger van 7 kleinere gouden schakels. De schakels zijn verbonden met ringetjes. Wanneer het sieraad geheel uitgevouwen wordt neemt het de vorm aan van een geabstraheerde vlinder, waarbij de titanium schakels de vleugels vormen en de gouden schakels het vlinderlijfje. Wanneer het sieraad gedragen wordt vormt het titanium een dubbele ketting en het goud een hanger. Het sieraad kan opgevouwen worden tot een compacte rechthoekige vorm. De geschakelde vorm van dit sieraad is karakteristiek voor het werk van sieraadontwerper Annelies Planteijdt (Rotterdam, 1956) en wrd door ontworpen voor de serie Body Stories van Chi Ha Paura...?, de vooruitstrevende sieradenlijn van Gijs Bakker. Haar sieraden hebben vrijwel zonder uitzondering een beweeglijk karakter, door hun vorm of doordat de elementen op een beweeglijke manier verbonden zijn. Ze bestaan vaak uit repeterende elementen, eerst nog geometrisch en later organisch, en hebben daardoor een ritmisch karakter. Vaak hebben ze geen duidelijk begin of eind, waardoor een gevoel van oneindigheid en eenheid wordt opgeroepen. De vrij introverte kwaliteit van de sieraden staat de gracieuze expressie ervan niet in de weg. Natuur, poëzie en proza vormen permanente inspiratiebronnen voor Planteijdt, die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven en de Gerrit Rietveld Academie. Planteijdt behoort tot de generatie edelsmeden die aan het begin van de jaren tachtig, na het afzweren van edelmetalen en edelstenen in de jaren zestig en zeventig, goud en zilver herintroduceerden en het vakmanschap in ere herstelden. "
→ dc11:title → "I Am My Body"
→ dc11:identifier → "S2010.020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8394
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b92e2a621785f3006afd4e36701eb962
→ dc:created → "1980"
→ dc11:date → "jaren '80"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit in elkaar gedraaide strengetjes gekleurd textiel"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9164
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/46e6d7c617d35c8efb06bc23beb258fe
→ dc:created → "2020/2020"
→ dc11:date → "2020"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "draagbaar object, masker, uit een serie van in totaal 6 maskers Eenzaamheid neemt in onze samenleving een bijna onzichtbare plaats in. Hoewel veel mensen ermee te maken hebben, blijft een eerlijke bespreking van het gevoel eenzaam te zijn taboe. Met de serie Nexus geeft Siba Sahabi uitdrukking aan de emotie van eenzaamheid. De open structuren van haar maskers onthullen het gezicht, maar vormen een isolerende schil er omheen. Vanuit evolutionair oogpunt zijn mensen geprogrammeerd om hun lot aan anderen te verbinden. Historisch gezien was het deel uitmaken van een gemeenschap de belangrijkste levensverzekering van elk individu. Als lid van een gemeenschap bestreed je samen gevaren, van vijanden tot hongersnoden. Onze samenleving is in de afgelopen eeuwen echter onherkenbaar veranderd. In de westerse samenleving streven we nu naar individualisme en persoonlijke onafhankelijkheid. Toch is de verbondenheid met anderen datgene wat ons echt gelukkig en vervuld maakt. Eenzaamheid maakt ons nog steeds diep ongelukkig. Velen van ons voelen zich niet op hun gemak bij het uiten van dergelijke gevoelens. Ze bespreken, is kwetsbaar zijn. Wie vertrouw je genoeg om toe te geven dat je je (soms) eenzaam voelt?"
→ dc11:title → "Nexus"
→ dc11:identifier → "D2021.003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8435
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/056ea3638f49e57b9e194e094fe72e48
→ skos:prefLabel → "David Bielander"
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche gemaakt van een rubberen ring van een weckpot"
→ dc11:title → "Lips"
→ dc11:identifier → "S2018.042"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8550
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c879fb89d5433f0b14856b312e91aeed
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "speld (mutsenspeld), 19e eeuws"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.155"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6575
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/42b67bd63c286b943e259e275f56a9fd
→ dc:created → "1937/1937"
→ dc11:date → "ca. 1937"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger, hoofd van een dame in een netje van ijzerdraad Bronzen hanger in de vorm van een vrouwenhoofd. De hanger is bekleed met een net van ijzerdraad. Het hoofd vertoont sterke overeenkomsten met die van het klassieke beeldhouwwerk de Venus van Milo. Dit sieraad is ontworpen door de Dadaïst en Surrealist Man Ray (Emmanuel Radnitzky, Philadelphia 1890 - Parijs 1976). Man Ray was een van de pioniers van de surrealistische fotografie, daarnaast maakte hij collages, schilderijen, grafiek, objecten en films, en schreef hij gedichten en essays. In tegenstelling tot de meeste sieraden van Man Ray, die als multiples (genummerde kunstwerken in oplage) zijn geconcipieerd, gaat het hier om een uniek exemplaar. "
→ dc11:title → "Tête de Vénus"
→ dc11:identifier → "S2008.048"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3897
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/baa2e2de276540b3c34f59b7c5e52755
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84", "Ring [133a]"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "ontwerp 1982 / 1984, uitvoering 2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "Ring bestaande uit een geelgouden cirkel die aan het uiteinde van een witgouden ovaal gesoldeerd zit. Ze maken samen een hoek van 45 graden. Deze sobere sieraden van Emmy van Leersum (Hilversum, 1930 - Amersfoort, 1984) komen voort uit tekeningen: in een vierkant vlak is op de helft een rechte verticale lijn gezet, die vanaf op het midden is 'gebroken' en van daaraf enigszins afbuigt. Variaties binnen dit stramien leveren schetsen op voor tal van sieraden. Van Leersum is consequent gefascineerd door lijnen, die zij aanvankelijk (rond 1970) inzaagt in buismateriaal en later verzelfstandigt in goud of messing. Zij is wars van decoraties en haar werk staat dicht bij de mathematische kunst van mensen als Ad Dekkers en Peter Struycken. Vanaf 1980 werkt ze aan series Gebroken Lijnen: in goud, messing en kunststof. Emmy van Leersum is een van de pioniers van de hedendaagse sieraadvormgeving. "
→ dc11:identifier → "S2000.091"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5888
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/92a9a77dfe1b293d8869848452d4c52a
→ dc11:title → "What's Luxury", "Real"
→ dc:created → "2005/2005"
→ dc11:date → "2005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, bestaande uit een strip zilver waarvan de uiteinden naar elkaar toe gebogen zijn. Aan een uiteinde bevindt zich een langwerpige steen van glas en aan het andere uiteinde een langwerpige amethyst"
→ dc11:identifier → "S2005.016"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4229
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b0630a42be91cdded2ca6bced2b5901c
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger in de vorm van een mannetje Een grote gele hanger, gemaakt van glanzend geel geglazuurde keramiek. Het eenvoudige halskoordje is een integraal onderdeel van het sieraad. Het figuurtje lijkt op een stripfiguur. Het is een kenmerkend voorbeeld van de manier waarop de Nederlandse beeldend kunstenaar Rob Birza (Geldrop, 1962) fantasiewereld, horror, science fiction en slechte smaak in zijn werk samenbrengt. Rob Birza maakte als jonge kunstenaar naam met in ei tempera geschilderde abstracte schilderijen. Al vrij snel ging hij stukken tapijt, vinyl of autoband aan zijn schilderijen toevoegen. Na 1992 ging hij ook installaties maken, waarin hij designobjecten verwerkte, en grote keramisch beelden van science fiction-achtige figuren. De keramische hanger is verwant aan deze beelden. Birza wisselt voortdurend van stijl, techniek en medium. Hij maakte dit sieraad in 1993, op verzoek van een Amsterdamse galeriehoudster, in een oplage van zes. Hij is ook met keramiek in de collectie van het museum vertegenwoordigd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1994.004"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8454
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/fb84f3f3705979049f6713534c4433c0
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Deze zilveren roosbroche bestaat uit een takje met een lichte knik, bekroond door een bloem waarin een echte gedroogde roos zit. Het werk van de Israëlische sieraadontwerpster Esther Knobel (Polen, 1949) heeft een verhalend karakter. Haar sieraden kunnen optimistisch, melancholiek, somber en ook politiek van karakter zijn. In de jaren tachtig werd zij bekend door haar boogschutterspelden en camouflage- of vlaggencolliers, die zij maakte van zorgvuldig bewerkt en beschilderd blik. Het ontwerp voor deze roosbroche maakte Esther Knobel op verzoek van de Stichting 'Chi ha paura...?', als een bewerking van een eerder ontwerp uit 1993. In die tijd maakte zij ook Rozenmand, een broche van blik en gedroogde roosjes. Deze was uit dezelfde soort takjes opgebouwd. Rose heeft een romantisch en vreedzaam karakter, hoewel de doorn verwijst naar pijn en onvolkomenheid."
→ dc11:title → "Rose"
→ dc11:identifier → "S2018.061"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4142
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/7cc23755fba45a63ca5cfa2f86d00aac
→ dc:created → "1994/1994"
→ dc11:date → "1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche met aan de vloedlijn gevonden voorwerpjes Zes briljanten en een stukje koraal vormen samen het ensemble op deze gouden ring. De briljanten vormen de uiteinden van drie gouden staafjes die als antennes of voelsprieten boven de ring zijn geplaatst. De steen rust direct op de ring. Wellicht nodigt Bischoff hier de toeschouwer uit om zich via de optelsom die in de titel wordt gegeven te verhouden tot de getallenleer, waarbij het cijfer 1 gewoonlijk het aardse representeert en het cijfer 6 voor vuur staat. Zijn hang naar alternatieve kennisbronnen, zoals de studie van de gnosis en de apocriefe bijbelboeken, maakt het aannemelijk dat Bischoff zich in deze periode ook met de ietwat schimmige wereld van de numerologie heeft beziggehouden. "
→ dc11:title → "Trits"
→ dc11:identifier → "S1994.029"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4648
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5a4b3f83ab25c5b598ee24a125eb6d35
→ dc:created → "1993/1997"
→ dc11:date → "1993 / 1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, bestaande uit een houten blokje waaruit een huisvormig figuurtje uitgezaagd is, huisje roze, onderzijde huisje rood beschilderd Ring bestaande uit een houten blokje van verlijmd multiplex, waaruit een huisvormig figuurtje is gezaagd. Het huisje, dat uit het blokje genomen kan worden, is roze beschilderd. De onderzijde is rood. De ring maakt deel uit van Room for a Finger, een serie die Onno Boekhoudt van 1993-1997 vervaardigde. Boekhoudts fascinatie voor de cirkel en het gat resulteerde in talloze ringen, waarbij deze serie wel heel tactiel bewijst dat de vinger een bewoner is van de ring. Tegelijkertijd vormt de serie een mooi voorbeeld van zijn opvatting dat iets maken betekent dat er materiaal verplaatst wordt. Om de ring aan te doen moet het binnenste ervan eerst verwijderd worden. Onno Boekhoudt (1944-2002) is één van de meest oorspronkelijke Nederlandse sieradenontwerpers die in de jaren zestig richting gaven aan een geheel nieuwe vormgeving binnen de sieraadkunst. Hij volgde de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven en ontwikkelde zich aan de kunstacademie tevens tot beeldend kunstenaar. Van grote invloed was zijn studie aan de edelsmidopleiding in het Duitse Pforzheim, waar hij leerde het edelmetaal te benaderen zoals een schilder zijn verf gebruikt. Boekhoudt behoorde dan ook niet tot de groep kunstenaars die in de roerige jaren zestig het edelmetaal als passé en decadent afzwoor, maar gebruikte zilver en in mindere mate goud in een geheel nieuwe context. Later kwamen daar lood, papier, staal en koper bij. Als basis voor zijn ontwerpen bewaarde hij enorme verzamelingen van onder andere spijkers, bezemstelen, grassen, krullen, peulen en kiezels. Zijn ontwerpen zijn echter nooit illustratief. Ze gaan vaak uit van zijn abstracte vormverkenningen op papier, die hij vervolgens naar een definitief ontwerp vertaalde. Ook ontstaan ze geheel intuïtief, uit een handeling. Boekhoudts sieraden maken nooit grote gebaren maar komen tot stand door kleine ingrepen in het basismateriaal en zijn textuur: ingekraste lijnen, zaagsneden, oppervlaktebewerkingen en bescheiden hoogteverschillen. Helderheid, eenvoud en harmonie spelen een grote rol in zijn werk. Sieraden zijn in Boekhoudts ogen objecten die een relatie met de drager aangaan, of deze hem nu wel of niet draagt. In de loop der jaren maakte hij meer en meer sieraden die nauwelijks of slechts gedeeltelijk draagbaar waren. Hij had een sterke voorliefde voor mat zilver omdat dit het meest met de omgeving communiceerde vanwege zijn kleurloosheid: in samenspel met omringende kleuren en lichtcontrasten kon zo een even suggestieve als verfijnde illusie gecreëerd worden. Boekhoudt was meer geïnteresseerd in het maken dan in het resultaat. Deze opvatting droeg hij ook als docent aan de Rietveldacademie in Amsterdam en het Royal College of Art in Londen uit. "
→ dc11:title → "A room for a finger"
→ dc11:identifier → "S1999.187"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8795
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c1fbc95dd21babe9dce596ef5c3f77e9
→ dc11:title → "Surface", "Device People"
→ dc:created → "2018/2018"
→ dc11:date → "2018"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "prototype voor sieraadobject (8x, a t/m h), witte smartphone met 'vingerafdrukken' in blauw "
→ dc11:identifier → "S2018.383"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4532
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9f66118cd7c9ca346bdb137c44e3e522
→ dc11:title → "gebroken lijnen, primair met aflopende kleur, 1980 / 82", "Armband [106]"
→ dc:created → "1980/1982"
→ dc11:date → "1980 / 1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (twee kleuren rood) Deze draadarmband van roestvrij staal uit de serie Gebroken lijnen bestaat uit twee elkaar kruisende cirkels, elk in een andere kleur rood. Het polssieraad is het resultaat van een geometrische ingreep op het platte vlak. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1999.071"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5288
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/5ecefcc70ec43c5edb47471258f9204c
→ dc:created → "1955/1955"
→ dc11:date → "ca. 1955"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorclip (2x), roze Rechthoekige oorclips met een strikje eronder, van geslepen glas, bergkristal en metaal. Er bestaat een bijbehorende armband. Het oorsieraad is afkomstig van het bedrijf van Elsa Schiaparelli, een van de meest gerenommeerde producenten van costume jewelry, een zeer succesvolle combinatie van accessoire en sieraadimitatie. Schiaparelli kwam met zeer diverse en beeldende ontwerpen die in uitstraling niet onderdeden voor echte juwelen. Elsa Schiaparelli (Rome, 1890 - Parijs, 1973), mode- en sieraadontwerpster, vluchtte als jonge vrouw uit Rome om aan een verstandshuwelijk te ontsnappen en vestigde zich na verblijven in Londen en New York in de jaren twintig in Parijs. Met het mode-imperium dat zij hier opbouwde werd zij tot aartsrivaal van Coco Chanel. Onder andere maakte zij naam door in het naoorlogse Parijs de donkere modekleuren te verlevendigen met een collectie in roze. Schokkend roze werd zo haar handelsmerk. Schiaparelli werd sterk beïnvloed door de Parijse kunstwereld waarin zij circuleerde. Met name het surrealisme inspireerde haar. Zij ontwierp zelf sieraden maar trok daarbij naast grote ontwerpers als Jean Schlumberger en Serge Matta onder meer ook de kunstenaars Salvador Dali en Jean Cocteau aan. De collecties waarin circusmotieven, bloemen, bladeren, dieren, hartjes, naar Botticelli verwijzende groentemotieven, maar ook symbolische elementen werden verwerkt, vonden een enthousiast publiek. Schiaparelli had niet alleen gevoel voor vernieuwing en een grote fantasie, ze durfde ook zeer onorthodoxe materialen als hout, keramiek en veren te gebruiken. Synthetische materialen, glas en stenen bleven echter tot haar meest dankbare grondstoffen behoren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vertrok Schiaparelli naar New York waar ze een filiaal opende. Haar Franse atelier sloot in 1954. Ze keerde echter uiteindelijk wel terug naar Parijs, de stad waarin ze groot was geworden, om er haar laatste levensjaren door te brengen. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2003.031"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7161
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9ffef27a2c9bd85c7826a660115b9df9
→ dc:created → "1971/1971"
→ dc11:date → "1971"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "zilveren ring in de vorm van een 'band van Möbius' (een Möbiusband, band van Möbius of ring van Möbius is een ruimtelijke figuur die slechts één vlak en één rand heeft). Deze zilveren ring is in de vorm van een Möbius-band. Een band of ring van Möbius is een ruimtelijke figuur die slechts één vlak en één rand heeft. Gijs Bakker (Amersfoort, 1942) vervaardigde deze ring in 1971. In 1969 had Gijs Bakker deze ring reeds in verschillende kleuren goud uitgevoerd. Samen met Emmy van Leersum (1930-1984) drukt Gijs Bakker in de jaren zestig en zeventig nadrukkelijk zijn stempel op de ontwikkeling van het Nederlandse sieraad. Zij ontdoen het sieraad van zijn puur decoratieve status en geven het een betekenisvolle plaats in de wereld van kunst en vormgeving. Bakker zoekt hierbij telkens naar een passende vorm en experimenteert met materialen en technieken. Het gaat daarbij zelden om een enkel sieraad, maar vrijwel altijd om series waarin één idee op verschillende manieren wordt uitgewerkt. Eind jaren zestig concentreert hij zich op formele uitgangspunten. Dit levert reeksen aluminium sieraden op waar deze armband deel van uitmaakt. Gijs Bakker is één van de oprichters van Droog Design én de drijvende kracht achter het vernieuwende sieradenlabel Chi Ha Paura…? Het ontwerpen van sieraden is altijd zijn kernactiviteit gebleven. Hij geldt dan ook nog steeds als een pionier op het gebied van sieraadvormgeving. "
→ dc11:title → "Möbius"
→ dc11:identifier → "S2013.017"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6674
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/c2f359b03d455bfbc96ca40731b64e58
→ skos:prefLabel → "Tatsuo Miyajima"
→ dc:created → "2009/2009"
→ dc11:date → "2009"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "rood gouden ring met groen led lampje dat van 0 tot en met 9 telt, geleverd in met zwart leer bekleed doosje met opschrift ELISABETTA CIPRIANI. De ring bestaat ook in witgoud met witte led en geelgoud met blauwe led, in originele verpakking. Gouden ring bezet met een grote bol met led-display. Zowel ring als bol zijn uitgevoerd in rood goud. Bovenop is de bol afgeplat, in het midden van dat deel is een rechthoekige led-display aangebracht. Het led-display is een zogenaamde zevensegmentendisplay, een type dat met zeven leds de cijfers 0 tot en met 9 kan afbeelden. Het display in deze ring bevat groene leds en telt voortdurend van 1 tot en met 9 en van 9 tot en met 1, in een door de drager te bepalen tempo. De ring bestaat ook in witgoud met witte leds en geelgoud met blauwe leds. Deze versie in rood goud werd gemaakt in een genummerde editie van 10 stuks. Dit exemplaar is aan de binnenzijde van de ring ingeslagen met het nummer 1/10. De ring werd ontworpen door de Japanse beeldhouwer en installatiekunstenaar Tatsuo Miyajima (Tokyo, 1957) in samenwerking met curator Elisabetta Cipriani, initiatiefnemer van de serie Jewellery by Contemporary Artists. Deze serie is op afspraak te bezichtigen in Sprovieri Gallery te Londen. Vanaf 1988 bevat de kunst van Tatsuo Miyajima digitale tellers in de vorm van led-displays. Daarmee verwijst het naar de seriële kunst uit de jaren zeventig en tegelijk naar Boeddhistische ideeën over de cyclische gang van het leven. De soms monumentale, van vele leds voorziene sculpturen en installaties van Miyajima waren te zien over de hele wereld, onder meer op de biënnale van Venetië. "
→ dc11:title → "Time ring"
→ dc11:identifier → "S2009.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4231
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/567336bee702026f4636a87f06aa4131
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Uit diverse materialen e broche, rijkelijk versierd met franje en barokelementen. Het sieraad toont de voorliefde voor uitbundige stijlen die typerend is voor het oeuvre van de kunstenaar, Alexander Schabracq (1957, Amsterdam). Begin jaren '80 maakte de als beeldhouwer opgeleide Schabracq assemblages van allerlei gevonden materialen, van schroot en hout tot veren, nepbont, marmer en neon. Deze sculpturen beschilderde hij met felgekleurde tekens en figuren. Naast zijn werk als vrij kunstenaar ontwerpt Schabracq regelmatig in opdracht. Begin jaren '90 realiseerde hij in samenwerking met Tom Postma zijn bekendste werk, het opvallende straatmeubilair op het Damrak en het Rokin te Amsterdam. Schabracq combineert in zijn werk uiteenlopende stijlen uit de kunstgeschiedenis. Door de verschillende elementen los te koppelen van hun historische betekenis creëert hij een nieuwe, persoonlijke stijl. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1994.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6210
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e8ea5b1887d61fe779bc655c6c39ed9d
→ skos:prefLabel → "Hattie Carnegie"
→ dc:created → "1950/1970"
→ dc11:date → "jaren '50 -'60"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "oorclips (2x), drie goudkleurige blaadjes bezet met zwarte steentjes Oorsieraad in de vorm van drie goudkleurige generfde blaadjes, bezet met zwarte steentjes. Het sieraad past bij een broche in de vorm van een zonnebloem, die het Stedelijk Museum ook in de collectie heeft. Het hart van de bloem is van zwarte kraaltjes. Eromheen zijn tien goudkleurige generfde blaadjes via steeltjes aan de bloemkern verbonden. Elk blaadje is bezet met een zwart steentje. Broche en oorsieraad zijn ontworpen door Hattie Carnegie. De Oostenrijkse immigrante Hattie Carnegie (Wenen, 1989 - New York, 1956) opende in 1909 een hoedenzaakje in New York. Al snel volgde uitbreiding en in 1918 werd de Hattie Carnegie Company een feit. Hier werden de hoeden onderdeel van een bloeiende en zeer uitgebreide collectie exclusieve damesbenodigdheden. Carnegie kon zelf niet naaien maar had een bijzonder gevoel voor elegante kleding en exquise modesieraden, dat door assistenten ten uitvoer werd gebracht. In haar bedrijf kwamen talloze talentvolle ontwerpers tot bloei. Al snel bezocht de internationale aristocratie en jetset haar boutique. Daarnaast ontwikkelde ze ook een minder exclusieve, aanzienlijk goedkopere maar nog steeds elegante kledinglijn voor een algemener publiek. Deze stap legde haar bepaald geen windeieren. Carnegies uitgangspunt was dat "the woman should wear the clothes, not the clothes the woman". Haar ontwerpen werden beïnvloed door de Parijse mode, maar ook nu herkennen de Carnegie-collectioneurs nog steeds meteen een originele Carnegie creatie, die uitmunt in stijlvolle elegantie. Hoe beheerst haar kledinglijn ook was, de sieraden van haar hand zijn vaak uitbundiger en bezet met glitters, nepparels, diamanten en veel kleur. Dieren- en bloemmotieven, lange tijd bon ton in de costume jewelry zijn in vele vormen vertegenwoordigd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2007.021"
→ skos:prefLabel → "Matali Crasset"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ5907
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9e211e3cd3b96b217e7fa9e73f0a5f1a
→ skos:prefLabel → "San Lorenzo, Milano /I"
→ dc11:title → "What's Luxury", "Self loop"
→ dc:created → "2003/2003"
→ dc11:date → "2003"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, opgebouwd uit 18 schakels, in originele verpakking met kleine brochure"
→ dc11:identifier → "S2005.030"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4753
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e6bfe813ae0befe94d021d8ff4921513
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem"
→ dc11:title → "De symbiose"
→ dc11:identifier → "S2001.028"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4738
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/eba27e842ee7383b56716f870293f365
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Verfijnde gouden buisjes verbinden de ruwe granaatkristallen van dit collier, dat van een klassieke eenvoud is. De gouden sluiting is een logische voortzetting van de gouden schakels. Het collier is gemaakt door de in München wonende kunstenaar Daniel Kruger (Kaapstad, 1951). Het is, net als een traditioneel parel- of kralensnoer, regelmatig opgebouwd uit stenen die in maat verlopen. Kruger weet een wonderlijke harmonie tot stand te brengen tussen de grove, onregelmatige groene stenen en de verfijnde gouden verbindingselementen. In zijn sieraden maakt Kruger vaak gebruik van dit soort tegenstellingen (zie collier 1990). Kruger heeft niet zo'n behoefte 'nieuwe' dingen te maken, hij heeft juist liever dat zijn sieraden er 'oud' uitzien, alsof ze er altijd al waren. Kruger hecht niet aan hiërarchische materiaalindelingen: een ruwe, onbewerkte granaatkristal is even waardevol als een geslepen mineraal, kiezelstenen vat hij in een gouden zetting. Naast sieraden maakt Daniel Kruger ook keramiek. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3882
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/096532e79dc726917b431ccb650648ab
→ dc:created → "1993/1993"
→ dc11:date → "1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche met een afbeelding van Punch en Judy, de Britse variant op Jan Klaassen en Katrijn, een poppenspelduo dat dateert uit de tijd van de commedia dell'arte. Het strijdende echtpaar heeft van Betsy King een dramatische omlijsting gekregen in een deels zilveren en deels koperen frame, waarin elementen uit hun akte worden uitvergroot. Zo bungelen onder aan de broche vijf grijpgrage armen en worden de echtgenoten ingesloten door twee burgerlijke potplanten. Het sieraad past naadloos in Betsy Kings oeuvre, die graag werkt met zowel persoonlijke als cultureel geladen herinneringen. Betsy King (Washington DC, 1953) behoort tot de generatie Amerikaanse sieradenontwerpers die hun eigen volkscultuur en dan met name de symbolen van de Amerikaanse droom als onderwerp nemen voor hun sieraden. King, beïnvloed door eigenzinnige talenten als J. Fred Woell, maakt verhalende ontwerpen die clichés op de hak nemen en geijkte cultuuruitingen in een verrassende context plaatsen. Daarbij geeft ze niet alleen blijk van een intelligente introspectie, maar ook van een subtiel gevoel voor humor en verfrissende fantasie. De titels die ze aan haar collier en broches geeft voegen vaak een extra interpretatielaag aan de sieraden toe. Maar ook zonder deze titels is haar werk, ook buiten Noord-Amerika, zeer toegankelijk. De meeste thema's en helden of anti-helden waarover ze iets te zeggen heeft, zijn tot de steeds voortschrijdende veramerikaanste 'global culture' gaan behoren. Bovendien maakt ze in haar werk veelvuldig gebruik van bestaande foto's en afbeeldingen, die inmiddels deel uitmaken van ons collectieve geheugen. Net als haar geestverwanten combineert King in alle vrijheid zeer verschillende materialen, zoals kunststof, metaal, glas, edelmetaal, koper en edelstenen om tot de meest speelse en beeldende werken te komen. "
→ dc11:title → "Punch and Judy fought for a pie"
→ dc11:identifier → "S2000.076"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3839
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/75a203592a21aaa55a6a4c45c809ec62
→ dc:created → "1976/1976"
→ dc11:date → "1976"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Broche van giethars in de vorm van een schelp. De armbanden, broches en oorsieraden van gegoten hars vormden in 1976 een geheel nieuwe stap in het werk van Marion Herbst. De harssieraden in de vorm van slakkenhuisjes, blaadjes en schelpjes zijn bescheiden, verhalend en romantisch. Ze ogen als natuurlijke objects trouvés. Bij sommige van hen gaf Herbst het witte materiaal met olieverf wat kleuraccenten in groen en blauw. Marion Herbst (Lingen an der Emst/D,1944- Veen,1995) werd eind jaren zestig een van de meest eigenzinnige en rebelse in Nederland werkende sieraadontwerpers. Eind 1973 was ze een van de oprichters van de Bond van Oproerige Edelsmeden die met hun werk en statements de aandacht vroegen voor de bevrijding van het moderne sieraad. De mathematische en conceptuele uitgangspunten, die Herbst als "Hollands glad" betitelde, en de taboes van eind jaren zestig werden losgelaten. Frivoliteit en decoratie mocht weer. Niet het concept maar het materiaal wordt uitgangspunt voor een vrije verkenning van het sieraad. BOE was een kort leven beschoren maar een jaar later kreeg het initiatief een vervolg in de Vereniging van Sieraadontwerpers (VES), die tentoonstellingen organiseerde, een bulletin uitgaf en een informatiecentrum beheerde. Het vrolijke en zeer kleurrijke oeuvre van eenling Herbst, waarin onder andere edelmetalen, glaskralen, perspex, doucheslang, giethars, staal, geweven materialen, papier-maché, hout, borduurgaren en zijde, zijn gebruikt, kenmerkt zich door een grote experimenteerdrift. Niet gehinderd door straffe regels of marktprincipes liet zij zich bij haar ontwerpen inspireren door onder meer de beeldhouwkunst, niet-westerse culturen, commedia dell'arte en de massacultuur. Haar werk kan worden samengevat in één term: non-conformisme. Herbst was van 1981-1992 leraar aan de Gerrit Rietveld Academie, waar ze zelf in 1968 was afgestudeerd. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1997.042"
→ skos:prefLabel → "Fernando Sánchez Castillo"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ7217
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/65dadf356a110bbcfc85596f3803bc30
→ dc:created → "2010/2010"
→ dc11:date → "2010"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad met meerdere hangers in de vorm van raketten"
→ dc11:title → "Chapelet"
→ dc11:identifier → "S2012.028"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3873
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/50d797e09ba4a6e6cc2535a00f72bc0d
→ dc:created → "1988/1988"
→ dc11:date → "1988"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche Een mannenhoofd rust op een vliegtuigachtige vorm met propeller. Waar normaliter de motor zit hangt een ronde maansteen, die als de troebele glazen bol van een paragnost oogt. Ernaast hangt een bordje met de tekst: Our Lady of the Highway Pray for Us. Deze zilveren en gouden broche van J. Fred Woell is typerend voor zijn ironische en politieke stellingname ten aanzien van de oorlogsideologieën van zijn thuisland Amerika. J. Fred Woell (Verenigde Staten, 1934) is een van de eerste sieraadontwerpers die in de jaren zestig van de vorige eeuw gebruik ging maken van elementen uit de Amerikaanse volkscultuur. Hij was tevens pionier in het maken van assemblages van gevonden voorwerpen en andere 'waardeloze' materialen. Hij ageerde hiermee tegen de heersende opvatting dat de waarde van het materiaal de waarde van het sieraad bepaalt. Zijn werk werd dan ook wel 'anti-jewelry' of 'junk'-jewelry' genoemd. Met name zijn broches, bestaande uit symbolen van de Amerikaanse droom gecombineerd met speelgoed of afvalmateriaal, vormden een ironisch commentaar op de moderne consumptiemaatschappij. Het werk is humoristisch maar heeft evenwel een serieuze ondertoon voor de oplettende drager. De kwinkslagen dienen ertoe, zo beweerde hij, om de zwaardere thema's in het leven draaglijk te maken. Woell imiteert daartoe onder meer de badges van politieke campagnes, fanclub buttons, prijzen en medailles. In zijn latere ontwerpen verwerkt de kunstenaar meer persoonlijke emoties en gedachten in zijn werk, en vooral zijn pijn, zoals in de in 1984 voor het eerste geëxposeerde serie Back to Square One, een reeks van wandpanelen van twintig vierkante centimeter, die één voor één uitdrukking geven aan zijn gebroken huwelijk, en het verlies van zijn huis, werk en studio. Voor Woell zijn sieraden niet louter versiering. Hij beschouwt het menselijk lichaam als een tentoonstellingsruimte of persoonlijk platform voor zijn politieke ideeën."
→ dc11:title → "Flying fetish"
→ dc11:identifier → "S2000.067"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3742
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/36447ed33c39bf85a32e7cc3d83cd0ca
→ dc:created → "1978/1999"
→ dc11:date → "ontwerp 1978, re-editie 1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van poetsnaaf en doorzichtig plastic buis (zwart/roze) Armband gemaakt van een poetsnaaf, die gedeeltelijk door een transparante kunststofbuis omringd wordt. Marga Staartjes vervaardigde deze armband in verschillende kleuren en kleurcombinaties, waaronder roze, zwart, roze/paars, roze/blauw, paars/zwart, blauw/roze, groen/zwart, roze/zwart en blauw/groen. Staartjes (1953) studeerde in 1979 af aan de afdeling Vormgeving in Metaal & Kunststoffen aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Ze kreeg les van pioniers onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers die eind jaren zestig het sieraad als statussymbool hadden afgezworen, waaronder Gijs Bakker. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Marga Staartjes ging in dit democratiseringsproces nog een stap verder door in haar ontwerpen gebruik te maken van voorwerpen en materialen die in het alledaagse leven van de Nederlandse burger een puur functionele rol speelden, zoals pannensponsen en pijpenraggers. Ze gaf deze een opmerkelijke functieverandering door ze te transformeren tot armbanden en colliers. Felle kleuren spelen daarbij een belangrijke rol. Doordat de materialen met name verwijzen naar de huisvlijt van de Nederlandse huisvrouw vertolken ze een spitsvondige ironie, die de toen overheersend hooggespannen idealen over de bevrijding van het moderne sieraad wat tegenwicht bood. De sieraden van Staartjes bevatten vaak een verhaal en hebben verassende eigenschappen. Zo maakte ze een aantal ontwerpen die eetbaar lijken. Soms combineert ze ook figuratief werk met abstract vormgegeven edelmetalen, zoals de menselijke figuurtjes die op zilveren ringen zitten alsof het stoelen zijn. Staartjes heeft zich naast de sieraadvormgeving ook toegelegd op het ontwikkelen van modeaccessoires."
→ dc11:title → "Poetsnaaf armband"
→ dc11:identifier → "S2000.008"
→ skos:prefLabel → "Louise Bourgeois"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6536
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9e8a087cf2b1358a362929d2a2638f63
→ skos:prefLabel → "Chus Burés Design Studio"
→ dc:created → "1948/2000"
→ dc11:date → "ontwerp ca. 1948, uitvoering 2000"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit twee in elkaar grijpende delen, met bijbehorende hanger van 14 kristallen, in originele verpakking Zilveren halssieraad, bestaande uit twee halfronde beugels met een rechthoekige doorsnede. De bovenste beugel rust om de hals, de onderste beugel hangt aan de bovenste beugel. De onderste beugel is in het midden voorzien van vijf ronde gaatjes. Beide beugels hebben aan een zijde uiteinden die omgebogen zijn tot sluitende ogen. Deze ogen zijn aan elkaar bevestigd als hengsels aan een emmer. De bovenste beugel is aan de andere zijde omgebogen tot een haak. Daarop rust het recht gebogen uiteinde van de onderste beugel. Het sieraad, dat associaties oproept met boeien, ketens en klemmen, werd eind jaren veertig ontworpen door de Frans-Amerikaanse kunstenaar Louise Bourgeois (Parijs, 1911). Dit object verwijst naar het geweld tegen gevangenen in de Spaanse burgeroorlog (1936-1939), waar Bourgeois persoonlijk getuige van was. Eind jaren negentig werd het sieraad in een oplage van 39 stuks vervaardigd in samenwerking met modeontwerper Helmut Lang. Bourgeois, die in 1938 van Frankrijk naar New York verhuisde, is sinds de jaren veertig bekend als beeldhouwer en installatiekunstenaar. Haar kunst is in eerste instantie een expressie van diepe gevoelens, frustraties en traumatische ervaringen uit haar leven. Gedurende haar hele carrière verwijst ze vooral naar haar jeugd, waarin ze de nasleep van de Eerste Wereldoorlog, de ontwrichting van het gezin en het overlijden van haar moeder meemaakte. Haar werk heeft vaak abstracte, organische vormen die verwijzen naar de menselijke anatomie. In haar werk en daarbuiten toont zij zich kritisch ten opzichte van maatschappelijke verhoudingen. Doordat zij al vroeg de positie van vrouwen in de kunst en de samenleving aan de orde stelde wordt zij gezien als een wegbereider van de feministische kunstgolf in de jaren zestig en zeventig. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2008.023"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6580
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/354c7ebdd585d38c10a9a12f803c857d
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad Uniek halssnoer uit verschillende onderdelen. Het centrale onderdeel is een ovalen plaat van zink waarop langs de rand een tekst is gegraveerd met krulletters, namelijk ‘Ma blouse favorite ne me va bien plus’. Identiek aan de vorm van het zinken plaatje zijn de twee plaatjes aan de uiteinden van het snoer. Deze zijn beide bekleed met ruitjesstof in de kleuren blauw en grijs. De drie ovalen plaatjes zijn met elkaar verbonden door middel van twee kettingen uit pijpjes, ringetjes en kraaltjes. Sieraadontwerper Lucy Sarneel (Maastricht, 1961) is wars van pronkzucht of oppervlakkige esthetiek. Liever gebruikt zij goedkope, ‘waardeloze’ materialen die zij opwaardeert in haar sieraden. Zo combineert zij rubber, nylon en hout. Af en toe voegt zij elementen van goud en zilver toe. In dit halssnoer is naast zink, textiel en glaskralen ook goud verwerkt. De natuur is een belangrijke inspiratiebron voor Sarneel. Verder verwijst zij in haar werk naar klederdracht en andere decoratieve tradities en conventies uit de geschiedenis. Naast sieraden maakt zij sierobjecten voor aan de muur. "
→ dc11:title → "Ma blouse favorite"
→ dc11:identifier → "S2008.053"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4490
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/31e40524a3f90016577023a1674be608
→ dc:created → "1968/1968"
→ dc11:date → "1968"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gevouwen driehoek Brede armband van roestvrij staal met een driehoek erin gevouwen. Een zijde van het naar binnen geklopte deel tekent zich daarbij scherp af als een halve cirkel. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:title → "Armband [21]"
→ dc11:identifier → "S1999.029"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4666
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2c70ac2a45d54b9592248ba79ba42e57
→ dc:created → "1999/1999"
→ dc11:date → "1999"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "broche, bestaand uit bloemvormen(a) in bijpassend doosje(b)"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1999.222"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3869
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d44fbf789732858a708d2bbe78f35fcd
→ dc:created → "1990/2000"
→ dc11:date → "ca. 1994"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Peyote-steek (kralenwerk) van aan elkaar geregen glazen kralen en knopen. De kleurschakering bij deze armband is romantisch, de uitstraling volumineus. Glitter en glamour gaan bij sieraadontwerper Judy Onofrio altijd gepaard met een aanstekelijke stelligheid en speelsheid. Haar ontwerpen vormen nooit een statussymbool op zichzelf, maar onderzoeken eerder de vermeende status van bestaande Amerikaanse symbolen, door deze in een nieuw verband te plaatsen. Judy Onofrio (New London/USA, 1939) is autodidact en behoort tot de zogenaamde 'outsider' kunstenaars, die niet vanuit een klassieke training maar vanuit een persoonlijke expressiedrang en/of verzamelobsessie tot een geheel eigen stijl komen. Aanvankelijk maakt Onofrio installaties van keramiek of hout, die ze vervolgens in brand steekt of verrijkt met de talloze gevonden voorwerpen, die deel uitmaken van haar diverse verzamelingen. Haar achtertuin is door de jaren heen tot Judyland geworden, een ruimte waar zijzelf en andere kunstenaars stap voor stap hun creativiteit vormgeven in intuïtieve verhalen en fantasierijke installaties, paden en paviljoentjes. In 1989 zorgt een rugoperatie ervoor dat ze met kleinere objecten gaat werken. Een nieuwe passie ontstaat, ditmaal voor broches en armbanden, wederom opgebouwd uit oude costume jewelry en andere 'found objects'. Haar sieraden zijn extravagant en suggestief. Ze zijn een opeenstapeling van gekleurde en glimmende nepparels, nepstenen en verguldsel. Als de bescheiden maat haar gaat beklemmen, maakt ze vervolgens kleine tempeltjes om haar broches in te bewaren en later op zichzelf staande tempeltjes. Populaire songs en het dagelijks leven bieden haar thema's voor haar onverminderd unieke ontwerpen. Haar sieraden zijn wat ze voorstellen: vrolijke overdreven voorbeelden van Amerikaanse volkskunst, verwijzend naar de nationale geschiedenis van settlers, Indianen, cowboys en nachtclubs. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2000.063"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9049
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/18ea3e2d1204827de5e954060db3d70d
→ dc:created → "1974/1974"
→ dc11:date → "1974"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, aluminium buis die tot de helft met de hand ingezaagd is Hans Appenzeller (1949) is wel eens de Jan des Bouvrie van de sieraden genoemd, hetgeen uitdrukking geeft aan zijn dubbele talent: dat van onafhankelijk ontwerper en publieksgerichte zakenman. Hij opent na zijn opleiding aan de Rietveld Academie in 1969, samen met Lous Martin, Galerie Sieraad, de eerste Nederlandse sieradengalerie. Hij laat hierin niet alleen eigen werk, maar ook de ontwerpen van veelbelovende collega's zien. Winkels in Amsterdam en New York volgen. Appenzeller is een ontwerper die de schoonheid van zijn sieraden, naast de draagbaarheid ervan, vooropstelt. Hij beschouwt zijn werk niet als kunstobject. Sieraden dienen de decoratie. Zijn goede gevoel voor mode en trends koppelt hij aan steeds variërende collecties, waarin hij steevast de innovatieve toepassing van de eigenschappen van nieuwe materialen opzoekt. Beroemd zijn onder andere zijn Klaparmband en het Puntcollier. Hij werkt, met het oog op een mogelijke zeer betaalbare serieproductie, veelvuldig met niet edelmetalen zoals staal en perpex, maar gebruikt met name vanaf de jaren tachtig ook regelmatig zilver en goud. Ook mijdt hij de edelsteen niet, die door veel van zijn tijdgenoten tot taboe werd verklaard. Zijn stijl is vaak even sober als expressief en gaat uit van mathematische vormen die hij vertaalt naar schijnbaar simpele oplossingen. Soms zijn de sieraden streng, echter nooit dwingend, en af en toe ineens uitbundig. De sluiting vormt bij Appenzeller lange tijd een geïntegreerd onderdeel van zijn ontwerp. Appenzeller ontwerpt naast sieraden ook vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.056"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4517
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/e2f24b62c8ddbe64f9603d793d2d1622
→ dc11:title → "Armband [62]", "schuine en ronde insnijdingen in het midden van het veld, 1975"
→ dc:created → "1975/1975"
→ dc11:date → "1975"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, hoekige insnijding Armband van pvc. Een inktlijn die over het midden van de armband loopt, komt uit in de hoekige insnijding in het midden van het veld. Emmy van Leersum vervaardigde talloze armbanden uit metaal, kunststof en papier waarbij insnijdingen, vouwen en ronde dan wel schuine inzagingen voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier, waarbij ze meestal uitging van het vierkant als basisvorm. Hoewel schematisch in uitgangspunt onthullen de objecten niet alleen het minimalistische ontstaansproces, maar vragen ze ook om een bewuste lichaamstaal. Het concept van de oneindigheid, dat in veel van haar sieraden herkenbaar is, contrasteert met de sterfelijkheid van de drager. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. "
→ dc11:identifier → "S1999.056"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6193
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/1bc6fe5dd90462f65e0c77912692dc28
→ dc:created → "2006/2006"
→ dc11:date → "2006"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring, lasergesneden, opengewerkte vorm Lasergesneden ring van roestvrij staal van Dinie Besems, met op de vingeropening enkele 'gestapelde' opengewerkte vormen. De ring maakt deel uit van een reeks ringen waarin rechte en grillige vormen patroonsgewijs als het ware een modern filigrein geven. Besems (1966, Oosterhout) gaat na haar opleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem naar de Rietveld Academie in Amsterdam. Na haar afstuderen vestigt zij zich als onafhankelijk sieraadkunstenaar. Het woord kunstenaar mag daarbij de klemtoon krijgen want als geen ander heeft Besems lak aan dienstbaarheid of draagbaarheid. Hoewel ze graag met edelmetalen werkt voelt ze zich geenszins gebonden aan trends of tradities. Bij Besems prevaleert altijd het concept en nooit de vorm of het materiaal. Eerder probeert ze zich te ontdoen van de vorm. Vorm en materiaal dienen in eerste instantie haar gedachten, de idee. De sieraadontwerpster ziet niet slechts het lichaam maar in potentie de hele wereld als 'drager' van haar ontwerpen. "Drager" en sieraad, concept en vorm presenteren zich daarbij in haar werk in een beeldende synthese, waardoor ook de functie en context van het sieraad in het algemeen bevraagd worden. Besems legde bijvoorbeeld een meterslang collier door de kamers en gangen van haar huis dat ze later, kamer voor kamer, om kaartjes rolde ("Nooit meer naakt"), stapelde hoopjes sieraden op graven, maakte een collier van smeltende ijsklontjes, construeerde het boek "Magisch Vierkant", dat twee ingangen had, en redigeerde een fictief verslag van haar optreden in Downtown Boston. Soms komen haar ontwerpen heel direct bij de kijker binnen, zoals bij het bolletje pluizige wol waarin ook haar van de kunstenaar zit en dat de titel "What would you like to knit with me?" draagt, de in zilveren plakken afgegoten puistjes en littekens die om de hals gedragen kunnen worden, of de cd waarop een zekere Fred een parelketting 'voorleest'. Duidelijk is dat de grenzen met de autonome beeldende kunst meer en meer verwaarloosbaar zijn geworden. In 2006 besluit Dinie Besems de sieraadkunst voorgoed achter zich te laten. Paradoxaal genoeg bevat haar laatste expositie een zeer draagbare collectie, gebaseerd op het wiskundige principe van Delaunay en Voronoi, waarmee orde in chaos zichtbaar gemaakt kan worden. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2007.005"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3932
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2dcfe5a4e53e6b1e17c728f409a38ed0
→ dc:created → "1980/1980"
→ dc11:date → "1980"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, beschilderde houten stokjes (rood en blauw), verbonden met (fietsband-) ventielrubber Halssieraad bestaande uit vier rood en blauw beschilderde stokjes, die met ventielrubber aan elkaar bevestigd zijn. Stokjes komen, gecombineerd met verschillende materialen, in veel van Lam de Wolfs ontwerpen terug, waarbij gaandeweg meer complexe en grotere objecten ontstaan. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S1988.039"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8607
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/0f5a18327bff3d4620e1eff14c5d059a
→ dc11:date → "onbekend"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, driehoekige metalen hanger met zes stenen aan een rubberen koord"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2018.208"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4836
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/2701b9b5e9016162e3742d7f98b59ac3
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem (prototype), met bijbehorend kaartje met uitleg over de vervaardigingswijze Prototype van de kroon die Marcel Wanders in 2001 ontwierp voor Máxima. De Waterkroon of Corona de agua, is hier uitgevoerd in waterclear. De uitsteeksels van de kroon lijken op in hoogte verschillende waterdruppels. Aan de kroon zit een kaartje vastgemaakt met uitleg over de vervaardigingswijze. Marcel Wanders (1963) studeerde in 1988 cum laude af aan de kunstacademie in Arnhem. Zijn eerste internationale succes kwam met zijn Knotted Chair, een gemacrameede stoel uit een kunststof supervezel, die hij voor Droog Design ontwierp. Wanders heeft zijn eigen studio, Moooi en ontwerpt voor vele grote Europese designfabrikanten waaronder B&B Italia, Moroso, Capellini en Flos. Zijn werkveld beslaat architectuur en interior design alsmede de ontwikkeling van gebruiksvoorwerpen. Uitgangspunt bij al zijn werk is dat vormgeving communicatie is. Hij ontwerpt dan ook per se voor mensen, zijn vormgeving heeft nooit autonome kunst tot doel. Uit zijn handen komt een humane en bruikbare vormgeving, geen puur esthetisch werk. Tegelijkertijd houdt hij van een uitgesproken stijl waarin archetypische en heldere vormen een grote rol spelen, die voortborduren op vormen uit het verleden. Innovatief materiaalonderzoek en een ecologisch bewustzijn gaan bij hem samen met een gevoel voor humor en spiritualiteit. Zijn ideeën vatte hij in 1999 samen in de publicatie Wanders wonders. Design for a new Age, die bij een tentoonstelling van zijn werk in Het Kruithuis, de voorloper van het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch, uitkwam. Zijn werk maakt deel uit van de vaste collecties van gerenommeerde musea. Wanders doceerde inmiddels aan verscheidene instellingen in binnen- en buitenland."
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2001.078"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ8646
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/424000264bbcbfb8ae89663324ca917a
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "ontwerp 1982 / 1984, uitvoering 1993"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "ring van witgoud, geelgoud waarbij een ovaal en een cirkel elkaar kruisen, bedoeld om aan de pink te dragen Emmy van Leersum maakte jarenlang talloze armbanden en ringen van niet edelmetaal en kunststof als antwoord op het traditionele sieraad, dat in haar ogen slechts tot leeg statussymbool was geworden. Vanaf midden jaren zeventig keert ze weer terug naar het gebruik van goud. Haar ontwerpen kwamen veelal tot stand door inzagingen, insnijdingen of vouwen in de vierkante vorm die ze steevast als uitgangspunt nam. Haar sieraden zijn daardoor geometrische verkenningen die tot een bewuste lichaamstaal uitnodigen. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object."
→ dc11:title → "Ring [132]"
→ dc11:identifier → "S2018.253"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3791
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/d418317bc3e063062eb35b6abf85068f
→ dc11:title → "Serie Sieraad", "zonder titel"
→ dc:created → "1973/1973"
→ dc11:date → "1973"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband (2x), bestaande uit twee halve cirkels, aan elkaar gemonteerd door middel van een dopsluiting, blauw en geel Deze perspex armbanden bestaan uit twee delen, die door middel van rubber ringetjes met elkaar verbonden zijn. Er zijn drie typen: met brede halve cirkels, met platte cirkels, en met platte halve cirkels. Door hun kleuren, materiaal en vormgeving zijn het typische sieraden uit het begin van de jaren zeventig. Ze zijn gemaakt door edelsmid Hans Appenzeller (Amsterdam, 1949), die samen met Lous Martin oprichter was van de eerste sieradengalerie in Nederland, Galerie Sieraad (1969-1975). De armbanden zijn onderdeel van de Serie Sieraad (1973/74), een initiatief van deze galerie. De doelstelling: betaalbare, goed ontworpen en in oplage gemaakte sieraden voor jonge mensen op de markt te brengen, was een bekend democratisch ideaal in de Nederlandse sieraadvormgeving in die dagen. De serie omvatte eenentwintig ontwerpen (oplage maximaal 20 stuks) van acht ontwerpers. Het handmatige productieproces werd vereenvoudigd door gebruik te maken van rationele, geometrische vormen en in de handel verkrijgbare materialen. "
→ dc11:identifier → "S1989.034"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4803
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/925e117ff549804cea56f2898be9925c
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem, in houten doos met opschrift: For You Diadeem dat Lam de Wolf in het kader van de door het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch uitgeschreven competitie voor een diadeem voor Máxima ontwierp. Het diadeem bestaat uit een metalen draad waaraan 12 kunststoffen 'krulspelden' in respectievelijk rood, wit en blauw zijn bevestigd. In deze "kooitjes" zitten gouden knoopjes van verguld papier. Een bijenvolk vangt zijn koningin in een 'koninginnenkooitje' om vervolgens te paren. De knoopjes staan voor verbondenheid en symboliseren de vertrouwensband die Máxima aan zal gaan met het Nederlandse volk. Lam de Wolf (1949, Badhoevedorp) studeert in 1981 af in monumentaal textiel aan de Gerrit Rietveld Academie. Ze neemt met haar oeuvre al snel een unieke plaats in binnen de Nederlandse sieraadvormgeving. Als textielkunstenaar ontwikkelt ze keer op keer objecten die evenzeer autonoom kunstwerk als kledingstuk als sieraad zijn. Haar werk heeft een verankerde kwaliteit die moeilijk te omschrijven is. Haar ontwerpen lijken als rituele attributen naar de codes van een onbekende werkelijkheid te verwijzen. Tegelijkertijd zijn de door haar gebruikte tegenstellingen tussen kracht en kwetsbaarheid of zachtheid en onbuigzaamheid herkenbaar, invoelbaar. Ze speelt daarbij met onze waarneming en keert eigenschappen, die normaliter aan een bepaald materiaal verbonden zijn, om. Materialen krijgen zo nieuwe functies toegewezen in een wederzijdse afhankelijkheid met elkaar. Hout krijgt iets plooibaars, doek wordt onwrikbaar. Soms komen deze eigenschappen pas goed tot uiting als haar werk door een lichaam gedragen wordt. Lam de Wolf werkt intuïtief. Haar verzamelingen, haar dagelijkse leefomgeving, mode, muziek en filmers als Fritz Lang en Federico Fellini vormen daarbij haar inspiratiebron. Ze maakt vaak series, waarvan poppen, lepels, zakdoekjes, rokken, woorden of overgebleven Delftsblauwe kopjes van haar moeder deel uitmaken. Lam de Wolf transformeert ze steeds tot nieuwe gedaantes, die geen absolute betekenis kennen. Rafeligheid, zowel letterlijk als figuurlijk, is haar handelsmerk. "
→ dc11:title → "For You"
→ dc11:identifier → "S2001.071"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9000
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b57e290c7472dcda0fa50611066afd4a
→ dc11:title → "Chroom", "Chroom armband 90°"
→ dc:created → "1969/1969"
→ dc11:date → "1969"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband, gemaakt van een in een punt aan elkaar gelaste buis"
→ dc11:identifier → "S2020.008"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ6308
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/60e588c229f4f48f5adf0acc973413db
→ dc:created → "1997/1997"
→ dc11:date → "1997"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "foto waarop het halssieraad 'Nooit meer naakt' gedragen wordt Levensgrote afdruk van een zwart-witfoto. De foto toont Dinie Besems die een extreem lange ketting om haar hals draagt. Aan de ketting kan men op verschillende plaatsen haakjes, palletjes en slotjes ontwaren. De ketting is opgebouwd uit verschillende onderdelen, getiteld slaapkamer, wc, keuken, huiskamer, douche, studio, balkon west, balkon zuid, gang. Samen vormen de negen onderdelen de meterslange ketting van de foto. De maten van de onderdelen zijn gebaseerd op de plattegrond van het huis van sieraadontwerper Dinie Besems (1966, Oosterhout). De haakjes, palletjes en slotjes geven exact de plaats van hoeken, ramen en deuren aan. De achterliggende gedachte was de mogelijkheid om je gehele huis met je mee te kunnen dragen, zoals een huisjesslak doet. Vandaar de titel: 'Nooit meer naakt'. De conceptuele benadering is karakteristiek voor het werk van Besems, dat de grenzen van het reguliere sieraadontwerp overschrijdt."
→ dc11:title → "Nooit meer naakt"
→ dc11:identifier → "S2007.049"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ9145
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/31b8af817835f0b5b3f093092ceab468
→ dc:created → "1982/1982"
→ dc11:date → "1982"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "halssieraad, bestaande uit 5 cirkels van gekleurd papier, samengebonden door een papieren streng"
→ dc11:title → "zonder titel"
→ dc11:identifier → "S2020.145"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4781
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/17d6e62a0203d93a5f67c8e5e93b9a72
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem ontwerp, ingelijst Ontwerp voor de kroon die Marcel Wanders in 2001 ontwierp voor Máxima. De Waterkroon of Corona de agua, is uitgevoerd in zilver en waterclear. De uitsteeksels van de kroon lijken op in hoogte verschillende waterdruppels. Marcel Wanders (1963) studeerde in 1988 cum laude af aan de kunstacademie in Arnhem. Zijn eerste internationale succes kwam met zijn Knotted Chair, een gemacrameede stoel uit een kunststof supervezel, die hij voor Droog Design ontwierp. Wanders heeft zijn eigen studio, Moooi en ontwerpt voor vele grote Europese designfabrikanten waaronder B&B Italia, Moroso, Capellini en Flos. Zijn werkveld beslaat architectuur en interior design alsmede de ontwikkeling van gebruiksvoorwerpen. Uitgangspunt bij al zijn werk is dat vormgeving communicatie is. Hij ontwerpt dan ook per se voor mensen, zijn vormgeving heeft nooit autonome kunst tot doel. Uit zijn handen komt een humane en bruikbare vormgeving, geen puur esthetisch werk. Tegelijkertijd houdt hij van een uitgesproken stijl waarin archetypische en heldere vormen een grote rol spelen, die voortborduren op vormen uit het verleden. Innovatief materiaalonderzoek en een ecologisch bewustzijn gaan bij hem samen met een gevoel voor humor en spiritualiteit. Zijn ideeën vatte hij in 1999 samen in de publicatie Wanders wonders. Design for a new Age, die bij een tentoonstelling van zijn werk in Het Kruithuis, de voorloper van het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch, uitkwam. Zijn werk maakt deel uit van de vaste collecties van gerenommeerde musea. Wanders doceerde inmiddels aan verscheidene instellingen in binnen- en buitenland. "
→ dc11:title → "Een diadeem voor Máxima"
→ dc11:identifier → "S2001.070"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4794
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/303c05e55704506ad3607100cdb24030
→ dc:created → "2001/2001"
→ dc11:date → "2001"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "diadeem De tiara die Philip Sajet in 2001 ontwerpt in het kader van de door Museum Het Kruithuis uitgeschreven wedstrijd, waarin ontwerpers worden uitgenodigd een diadeem voor Máxima te maken. Sajet verbindt het hoogste punt van het Andesgebergte - in zilver vanwege de verwijzing naar argentum, waarnaar Argentinië is vernoemd - met een gouden façade van de beoogde woning van het toekomstige koninklijk paar. Een stralende zon verbindt heden en verleden. Philip Sajet (Amsterdam, 1953) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Samen met o.a. Robert Smit en Annelies Planteijdt is hij een van de eerste sieraadontwerpers in Nederland die in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer traditionele materialen, zoals goud en edelstenen, en klassieke technieken gaat gebruiken. Het sieraad mag van hen weer sieraad worden. Ondanks de historische verwijzingen is zijn oeuvre echter buitengewoon eigenzinnig en hedendaags. Zijn werk heeft een oogstrelende charme, maar "irriteert" eveneens door de ongewone materiaalkeuze die de draagbaarheid soms zeer beperkt, en de thematische geladenheid die vaak grotere levensvragen aanraakt. Zijn vormen zijn vaak zeer uitgesproken, zelfs kloek, en dan weer zeer verfijnd en van een perfecte techniekbeheersing getuigend. De ontwerper combineert edelmetalen en edelstenen bijvoorbeeld met door hem gevonden steentjes of email en mica, en kiest voor zeer opvallende vormconstructies. Zo maakte hij een reeks halssieraden waarin hij voornamelijk glas en goud gebruikt. Bij Sajet wordt kleurgebruik tot een beeldend lichtspel, versterkt door zijn speelse beheersing van vorm en conventie. Sajet heeft wel eens gezegd dat hij zich eigenlijk het liefst in taal zou uitdrukken. De taal krijgt in zijn werk dan ook een opmerkelijke plaats, bijvoorbeeld in zijn zogenaamde leesbare colliers, ontwerpen die op (literaire) teksten gebaseerd zijn, en door het overheersend verhalende karakter van zijn oeuvre in het algemeen. "
→ dc11:title → "Tiara voor Máxima (Happea)"
→ dc11:identifier → "S2001.057"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ4582
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/9724142f2d35c93f38491e5e2fd81423
→ dc11:title → "Armband [128]", "gebroken lijnen, primaire kleuren, 1982 / 84"
→ dc:created → "1982/1984"
→ dc11:date → "1982 / 1984"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "armband Deze draadarmband van roestvrij staal uit de serie 'Gebroken lijnen' bestaat uit een rode halve cirkel waarin zich een blauwe lus vormt. Het polssieraad is het resultaat van een geometrische ingreep op het platte vlak. Emmy van Leersum vervaardigde talloze sieraden uit metaal, kunststof, papier en goud waarbij insnijdingen, vouwen of ronde dan wel schuine inzagingen in een vierkante basisvorm voor even expressieve als sobere ontwerpen zorgden. Zij probeerde haar ontwerpen eerst uit op papier. Eind jaren zestig van de vorige eeuw was Emmy van Leersum (1930-1984) een van de pioniers binnen de revolutie die zich onder de Nederlandse edelsmeden en sieraadontwerpers voltrok. Het sieraad als statussymbool werd afgezworen. Goud, zilver en edelstenen waren taboe. Het sieraad moest bevrijd worden van zijn simplistische ornamentele en decadente functie. Goedkope materialen zoals aluminium, roestvrij staal en perspex moesten betaalbare, in serie te produceren, sieraden voortbrengen. Dit is nooit echt gelukt maar Van Leersums unieke bijdrage aan de ontwikkeling van het sieraad staat onomstotelijk vast. Bovenal veranderde haar visionaire werk de relatie tussen drager en sieraad voorgoed: het lichaam is bij haar nooit een passieve drager. Het participeert in de vormgeving en betekenis. De daad van het dragen houdt een versmelting van rationele vormprincipes en fysieke kwetsbaarheid in. Deze synthese was zeker niet altijd lieflijk en vloeiend. De perfectionistische en onderhuids zeer emotionele Van Leersum koos altijd voor een beheerste geometrische vorm die, opgebouwd uit materiële of immateriële lijnen, soms op gespannen voet stond met de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam. Opgeleid door onder andere Marinus Zwollo aan het Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam liet Van Leersum zich inspireren door de functionele eenvoud in Afrikaanse sieraden en de hoofdtooien uit de Nederlandse klederdracht. Constructivistische invloeden volgden. Van Leersum was zeer ongelukkig met het woord sieraad. Het enige woord waarmee ze enigszins kon leven was draagbaar object. Vanaf midden jaren zeventig gebruikt Van Leersum weer goud. "
→ dc11:identifier → "S1999.112"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/isShownAt → https://hdl.handle.net/21.12135/OBJ3777
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/rights → http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/dataProvider → https://data.modemuze.nl/aab3238922bcc25a6f606eb525ffdc56
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/provider → https://data.modemuze.nl/
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/aggregatedCHO → https://data.modemuze.nl/b23c191659ee04c8d0a38707ea783b9b
→ dc:created → "1979/1979"
→ dc11:date → "1979"
→ http://www.europeana.eu/schemas/edm/type → "IMAGE"
→ dc11:description → "hanger met halssnoer Dit zilveren halssnoer heeft een lange puntige hanger van koper (tombak). Opvallend is de zorgvuldige manier waarop de hanger is behandeld en de manier waarop hanger en snoer met elkaar verbonden zijn. Het sieraad behoort tot een serie, die allemaal in dezelfde periode zijn ontstaan en nauw aan elkaar verwant zijn. Het gaat om werk van Daniel Kruger (Kaapstad, Zuid Afrika, 1951), dat hij aan het begin van zijn carrière maakte en dat doet denken aan traditionele Afrikaanse lichaamstooi. Kruger maakte ook variaties op deze hanger, waarbij de vorm gemaakt is van een zijden kous die hij opvulde met glazen balletjes. Kruger kwam in 1974 naar München, waar hij aan de Academie een opleiding tot goudsmid volgde bij Hermann Jünger. Sindsdien woont en werkt hij in München. Krugers sieraden tonen - naast blijk van groot vakmanschap - lef en experimenteerdrift, kwaliteiten die zich vooral in zijn latere werk manifesteren."
→ dc11:title →